U nas zapłacisz kartą
Lysienie w wieku 20 lat - Przyczyny, Objawy i Sposoby Zarządzania
Łysienie plackowate – leczenie
Leczenie łysienia plackowatego jest trudne i długotrwałe. Skuteczność terapii zależy od wieku chorego i rozległości wyłysienia.
W leczeniu ogólnym stosuje się fotochemioterapię – PUVA. Jest to połączenie fototerapii klasycznej z podaniem psoralenów. Metoda polega na podaniu doustnym środka fotouczulającego, by wzmocnić efekt terapii i następnym naświetlaniu światłem ultrafioletowym w specjalnej kabinie. Należy pamiętać, by bezwzględnie chronić oczy oraz unikać światła słonecznego do ok. 10 godzin po zażyciu psoralenów. Aby taka terapia była skuteczna musi trwać kilka miesięcy oraz należy naświetlać całą skórę, a nie tylko obszary dotknięte łysieniem. PUVA jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 15. roku życia.
Miejscowo można stosować minoksydyl. Substancja ta poprzez poprawę ukrwienia skóry i wpływ na podziały mitotyczne wspomaga porost włosów. Preparat z minoksydylem należy stosować dwa razy dziennie na skórę objętą łysieniem.
Skuteczne są też środki immunosupresyjne: cyklosporyna i kortykosteroidy. Pierwszą podaje się doustnie, a sterydy nadają się zarówno do stosowania ogólnego, jak i miejscowego. Systemowe działanie kortykosteroidów niesie za sobą poważne działania niepożądane takie jak migrena, wzrost ciśnienia śródgałkowego (jaskra), osteoporoza, powikłania zakrzepowo-zatorowe, hiperglikemia, hiperlipidemia czy zespół Cushinga. Z tego powodu są one wykorzystywane w krótkotrwałych, najwyżej kilkutygodniowych terapiach.
Inną metodą leczenia jest krioterapia. Należy ją jednak stosować ostrożnie, ponieważ może prowadzić do uszkodzenia mieszków włosowych. Najskuteczniejszą metodą walki z łysieniem plackowatym wydaje się być immunoterapia miejscowa. Polega na wywołaniu nadwrażliwości po miejscowym podaniu alergenu. Leczenie jest długotrwałe, ale w większości przypadków przynosi długotrwałe rezultaty.
Łysienie plackowate jest chorobą skóry o nie do końca zbadanej etiologii. Może dotyczyć każdego, ale najczęściej zapadają na nią osoby w wieku od 20 do 30 lat. Rokowanie jest niepewne. Diagnostyką i leczeniem zajmują się lekarze dermatolodzy.
Jak rozpoznaje się łysienie androgenowe?
Aby potwierdzić łysienie androgenowe, warto udać się do trychologa. Po szczegółowym wywiadzie specjalista może zalecić dalsze badania. Podstawą jest określenie stężenia poszczególnych hormonów, a także wykluczenie innych możliwych przyczyn. Pomocna w rozpoznawaniu łysienia androgenowego jest biopsja, wykonywana na podstawie materiału pobranego najczęściej z dwóch okolic skóry głowy.
Łysienie androgenowe jest schorzeniem przewlekłym i postępującym. Warto jednak pamiętać, że zwykle nie jest to problem zdrowotny, a raczej estetyczny. Dla części mężczyzn fakt łysienia jest zupełnie normalny i nie podejmują żadnych kroków w kierunku zagęszczenia fryzury. Niemniej dla wielu osób, zwłaszcza kobiet, przedwczesna utrata włosów stanowi istotny problem.
Niestety, nie jest możliwe całkowite wyleczenie, jednak obecnie dostępne metody leczenia, o ile są systematycznie przestrzegane, pozwalają na zahamowanie łysienia, a tym samym poprawę wyglądu i samopoczucia.
W zależności od indywidualnych potrzeb i stopnia zaawansowania łysienia stosuje się leczenie farmakologiczne (ogólne lub miejscowe), jak również zabiegi medycyny estetycznej. Niezwykle ważna jest także prawidłowa pielęgnacja skóry głowy.
Łysienie androgenowe u kobiet – objawy
Pierwsze objawy łysienia androgenowego u kobiet również mogą pojawić się w bardzo młodym wieku, jednak zwykle ryzyko schorzenia wzrasta wraz z upływem lat. W odróżnieniu od mężczyzn, u kobiet ten problem prowadzi raczej do obfitego przerzedzenia włosów, a nie całkowitego wyłysienia.
Najczęściej objawem łysienia androgenowego u kobiet jest początkowo poszerzenie się przedziałku na szczycie głowy, widocznego po czesaniu włosów. Przerzedzenie zwykle dotyczy tylko szczytu głowy, bez zajęcia linii czoła. Ten typ łysienia występuje tylko u kobiet i ocenia się go na podstawie trzystopniowej skali:
- stopień I – przerzedzenie włosów w centralnej części głowy,
- stopień II – szersze przerzedzenie włosów, jednak z zachowaniem gęstości jak w stopniu I,
- stopień III – niemal całkowita utrata włosów w centralnej części głowy.
Zdarza się też, że łysienie androgenowe typu męskiego występuje u kobiet. Zwykle problem dotyczy okresu pomenopauzalnego. Wówczas początkowo dochodzi do przerzedzenia włosów w okolicy łuku czoła i na szczycie głowy, kolejno łysienie rozprzestrzenia się w kierunku skroni i ciemienia.
Farmakologiczne leczenie łysienia
Podczas leczenia łysienia, oprócz przeprowadzenia szczegółowego wywiadu i badania, istotna jest klasyfikacja rodzaju łysienia, odnalezienie przyczyny i określenie stopnia zaawansowania. Jedną z metod stosowaną w walce z łysieniem jest leczenie farmakologiczne opierające się na stosowaniu specjalistycznych leków o działaniu miejscowym i ogólnym w postaci wcierek. Cieszącym się dużą skutecznością działania jest minoksydyl w stężeniu 2% i 5%. Stosowany miejscowo na owłosioną skórę głowy pobudza porost włosów, zwiększając przepływ krwi przez łożysko naczyniowe. Pierwsze efekty stosowania są widoczne po około 2 miesiącach. Do innych skutecznych leków wykorzystywanych w terapii łysienia androgenowego należy finasteryd w dawce 1 mg. W wyższych dawkach substancja ta jest stosowana w terapii rozrostu prostaty. Mechanizm działania tego leku polega na blokowaniu enzymu 5-α-reduktazy, a tym samym zmniejszeniu produkcji DHT – aktywnej postaci testosteronu, który jest głównym winowajcą łysienia androgenowego. Zapobiega to miniaturyzacji istniejących mieszków włosowych i powoduje zwiększenie liczby włosów, wstrzymuje wypadanie i korzystnie wpływa na ich wygląd. Ze względu na jego szkodliwy wpływ na rozwój męskich narządów płciowych u płodów (a także cewki moczowej i gruczołu krokowego) stosowanie finasterydu jest przeciwwskazane u kobiet w wieku rozrodczym. W terapii łysienia plackowatego zastosowanie mają leki o działaniu przeciwzapalnym zawierające kortykosteroidy np. prednizolon.
Wiele osób borykających się z nadmierną utratą włosów zadaje sobie pytanie: „w jaki sposób powstrzymać łysienie”. Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Główną drogą w leczeniu i zapobieganiu przerzedzaniu włosów jest znalezienie przyczyny problemu, co daje spory procent szans na wyleczenie. Zapobieganie łysieniu wymaga dużego samozaparcia i systematyczności podczas stosowania różnego rodzaju wcierek, szamponów i odżywek, których głównym zadaniem jest oczyszczenie skóry głowy, wzmocnienie łodygi włosa oraz wydłużenie ich żywotności. Samodzielny masaż skóry głowy wykonywany konsekwentnie przynosi duże korzyści. Wpływamy tym na poprawę ukrwienia skalpu, a dzięki szybszemu krążeniu krwi do mieszków włosowych trafia więcej składników odżywczych i tlenu. Aby pojawiły się efekty, potrzebna jest jednak regularność.
Łysienie androgenowe: objawy, przyczyny, leczenie
Łysienie androgenowe to powszechnie występujący problem u mężczyzn. Warto zaznaczyć, że dla wielu z nich problem łysienia zaczyna się nie po 40. roku życia, a już po 30. czy nawet 20. roku. Wiąże się to z licznymi obawami oraz sporym dyskomfortem psychicznym. Utrata włosów wpływa bowiem nie tylko na to, jak postrzegamy samych siebie, ale także na nasz obraz w oczach innych. Czy da się coś z tym zrobić? Co jest najczęstszą przyczyną wypadania włosów? Czy utrata włosów wynika ze zbyt wysokiego stężenia testosteronu?
- Łysienie androgenowe – co to jest i co warto o nim wiedzieć?
- Łysienie androgenowe – objawy
- Genetyka – najczęstsza przyczyna utraty włosów
- Androgenowe łysienie od podstaw – jak żyje włos?
- Dlaczego włosy wypadają?
- Łysienie androgenowe – przyczyny hormonalne
- Jakie są rodzaje łysienia i jak rozpoznać łysienie androgenowe?
- Jak sprawdzić, czy mam łysienie androgenowe?
- Z czym mierzą się łysiejący? – łysienie androgenowe, blog
- Łysienie androgenowe – jak leczyć?
- Co na łysienie androgenowe?
- Leczenie łysienia androgenowego – Minoksydil
- Leczenie łysienia androgenowego – Finasteryd
- Czy można cofnąć łysienie androgenowe?
- Co na łysienie androgenowe – hormonalna terapia zastępcza
- Inne przyczyny łysienia – wypadanie włosów a niski testosteron
