U nas zapłacisz kartą
Lysienie w wieku 20 lat - Przyczyny, Objawy i Sposoby Zarządzania
ŁYSIENIE u mężczyzn - przyczyny i leczenie wypadania włosów
Dla wielu panów gęsta czupryna to atrybut witalności, urody i męskości. Trudno im zaakceptować postępujące wypadanie włosów. Eksperymentują więc z różnymi metodami, aby tylko odzyskać włosy. Które metody leczenia łysienia warto polecić?
Spis treści
Nadmierne wypadanie włosów może być skutkiem złej diety, długotrwałego silnego stresu, nawet choroby gorączkowej. To również częsta reakcja na chemioterapię i leki przeciwdepresyjne. Zdarza się też po operacji związanej z dużą utratą krwi. Najczęstszą postacią łysienia jest jednak łysienie typu męskiego (androgenowe). Dotyczy ono ok. 60 proc. mężczyzn powyżej 50. roku życia. Ten typ łysienia nierzadko rozpoczyna się w wieku 16–20 lat i występuje rodzinnie. Postępujące z wiekiem wypadanie włosów jest naturalnym procesem fizjologicznym związanym z obecnością męskich hormonów płciowych. To, czy mężczyzna będzie łysieć, zależy głównie od pochodnej męskiego hormonu płciowego testosteronu, zwanej dihydrotestosteronem (DHT). DHT działa na mieszki włosowe – sprawia, że zamiast mocnych i długich włosów zaczynają one produkować krótkie i cieńsze. W końcu wytwarzają tylko delikatny meszek, taki sam, jaki porasta nos czy czoło.
Szczotkuj włosy - najlepiej rano i wieczorem, prowadząc szczotkę z włosem i pod włos. Dzięki temu zostanie usunięta część powłoczki tłuszczowej, a skóra oczyści się ze złuszczonych komórek i łupieżu.
Na zdrowej głowie 10 proc. włosów znajduje się w fizjologicznej fazie spoczynku, a wypadanie około 100 włosów dziennie jest naturalne. Każdy włos rośnie średnio o 1 cm na miesiąc przez 2–6 lat. Skracanie okresu wzrostu włosa, a wydłużenie się okresu spoczynku mieszka włosowego prowadzi do miniaturyzacji mieszków i łysienia. Warto wiedzieć, że większość łysiejących mężczyzn nie gubi włosów szybciej niż inni. Jednak w miejsce wypadających włosów nie rosną im nowe albo się nie regenerują.
Diagnostyka łysienia
Istotnym elementem diagnostyki łysienia jest szczegółowo przeprowadzony wywiad oraz dokładna ocena owłosionej skóry głowy. Ważne staje się znalezienie przyczyny problemu oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia. Diagnostyka łysienia w pierwszej kolejności musi być oparta wykonaniem badań laboratoryjnych, między innymi:
- morfologii,
- stężeń hormonów tarczycowych – TSH, FT3, FT4,
- stężenia żelaza,
Aby mieć pełen obraz schorzenia, ważnym elementem jest wykonanie szczegółowego badania trychologicznego, na które składa się,
- trichoskopia – mikroskopowa ocena włosów za pomocą wideodermatoskopu,
- trichogram – badanie włosów na skórze głowy na podstawie oceny ich korzeni w mikroskopie świetlnym. Czasem wiąże się to z wyrwaniem niewielkiej liczby włosów do badania,
- badanie histopatologiczne wycinka ze skóry głowy.
Problemem wypadających włosów zajmuje się lekarz dermatolog oraz trycholog.
Objawy łysienia plackowatego
Newsletter Medovita - przydatne informacje, dostęp do nowych e-booków przed premierą.Do czynienia z łysieniem plackowatym mamy w przypadku występowania jednego lub więcej ognisk wypadania włosów. Typowe ognisko jest okrągłe lub owalne, ma regularne brzegi, a na jego krawędziach możemy dostrzec słabsze, ułamane włosy. Mimo obecności stanu zapalnego, skóra w obrębie ogniska nie jest zmieniona. Rzadko może być zaczerwieniona, a chory może odczuwać świąd tej okolicy.
Choroba najczęściej ujawnia się w wieku 20 – 30 lat. Początek choroby jest nagły. Nie można go przewidzieć, choć często występuje po sytuacjach silnego stresu. Rokowanie jest różne i nie można go przewidzieć. Choroba może prowadzić do rozszerzania się ogniska pierwotnego, powstawania nowych ognisk lub do samowyleczenia. W większości przypadków włosy odrastają. Dzieje się to w ciągu ok. 6 miesięcy. Najdłużej utrzymują się ogniska na obwodzie skóry owłosionej głowy, w okolicy skroniowej i potylicznej. Odrastające włosy są początkowo jasne, dopiero po upływie 6 – 8 tygodni przybierają swój naturalny kolor. Należy jednak pamiętać, że choroba może nawrócić, a włosy znowu mogą zacząć wypadać. Nowe ognisko może obejmować ten sam obszar lub wystąpić w innym miejscu. Niekorzystnym czynnikiem rokowniczym jest występowanie łysienia plackowatego w rodzinie oraz choroby alergiczne lub występowanie innych chorób autoimmunologicznych u chorego. U niektórych chorych można także zauważyć zmiany w obrębie płytek paznokciowych. Są one cieńsze i posiadają na swej powierzchni punktowe wgłębienia. Często pomijanym problemem, z którym borykają się chorzy na łysienie plackowate są problemy natury psychologicznej. Osoby te ze względu na swoją aparycję mają problem z zaakceptowaniem siebie, czują się wyobcowani w społeczeństwie.
Wyróżniamy kilka rodzajów łysienia plackowatego. Pod względem obszaru objętego chorobą możemy wyróżnić łysienie plackowate całkowite. Dotyczy ono prawie całej skóry owłosionej głowy. Jeśli wypadają włosy na całym ciele włącznie z włosami okolic płciowych, brwi i rzęs mowa o łysieniu plackowatym uogólnionym. Gdy proces chorobowy obejmuje tylko obwodową część owłosionej skóry głowy okolicy skroniowej i potylicznej mamy do czynienia z łysieniem wężykowatym.
Łysienie androgenowe: objawy, przyczyny, leczenie
Łysienie androgenowe to powszechnie występujący problem u mężczyzn. Warto zaznaczyć, że dla wielu z nich problem łysienia zaczyna się nie po 40. roku życia, a już po 30. czy nawet 20. roku. Wiąże się to z licznymi obawami oraz sporym dyskomfortem psychicznym. Utrata włosów wpływa bowiem nie tylko na to, jak postrzegamy samych siebie, ale także na nasz obraz w oczach innych. Czy da się coś z tym zrobić? Co jest najczęstszą przyczyną wypadania włosów? Czy utrata włosów wynika ze zbyt wysokiego stężenia testosteronu?
- Łysienie androgenowe – co to jest i co warto o nim wiedzieć?
- Łysienie androgenowe – objawy
- Genetyka – najczęstsza przyczyna utraty włosów
- Androgenowe łysienie od podstaw – jak żyje włos?
- Dlaczego włosy wypadają?
- Łysienie androgenowe – przyczyny hormonalne
- Jakie są rodzaje łysienia i jak rozpoznać łysienie androgenowe?
- Jak sprawdzić, czy mam łysienie androgenowe?
- Z czym mierzą się łysiejący? – łysienie androgenowe, blog
- Łysienie androgenowe – jak leczyć?
- Co na łysienie androgenowe?
- Leczenie łysienia androgenowego – Minoksydil
- Leczenie łysienia androgenowego – Finasteryd
- Czy można cofnąć łysienie androgenowe?
- Co na łysienie androgenowe – hormonalna terapia zastępcza
- Inne przyczyny łysienia – wypadanie włosów a niski testosteron
Co to jest łysienie?
Łysienie (łac. alopecia) jest przejściową lub trwałą utratą włosów. Dotyczy całej powierzchni skóry głowy lub określonego miejsca (np. okolicy skroni czy czubka głowy). Objaw chorobowy wiąże się z zanikiem produkcji włosa w mieszku włosowym – włosy nadmiernie wypadają i ulegają ścieńczeniu. Warto wyjaśnić więc, czym jest cykl życia włosa oraz jak przedstawiają się okresy jego wzrostu. Cykl włosowy składa się z trzech następujących po sobie faz:
Średnio w ciągu doby wypada 60–100 włosów. Zależy to również od wielu czynników, w tym od pory roku (więcej włosów tracimy jesienią, a mniej zimą). Jeśli włosy są myte codziennie, wówczas ich wypadanie jest równomierne. W przypadku cotygodniowego mycia może się wydawać, że pozornie wypada ich więcej.
