Lysienie w wieku 20 lat - Przyczyny, Objawy i Sposoby Zarządzania

Co to jest łysienie?

Łysienie (łac. alopecia) jest przejściową lub trwałą utratą włosów. Dotyczy całej powierzchni skóry głowy lub określonego miejsca (np. okolicy skroni czy czubka głowy). Objaw chorobowy wiąże się z zanikiem produkcji włosa w mieszku włosowym – włosy nadmiernie wypadają i ulegają ścieńczeniu. Warto wyjaśnić więc, czym jest cykl życia włosa oraz jak przedstawiają się okresy jego wzrostu. Cykl włosowy składa się z trzech następujących po sobie faz:

Średnio w ciągu doby wypada 60–100 włosów. Zależy to również od wielu czynników, w tym od pory roku (więcej włosów tracimy jesienią, a mniej zimą). Jeśli włosy są myte codziennie, wówczas ich wypadanie jest równomierne. W przypadku cotygodniowego mycia może się wydawać, że pozornie wypada ich więcej.

Łysienie androgenowe u kobiet – objawy

Pierwsze objawy łysienia androgenowego u kobiet również mogą pojawić się w bardzo młodym wieku, jednak zwykle ryzyko schorzenia wzrasta wraz z upływem lat. W odróżnieniu od mężczyzn, u kobiet ten problem prowadzi raczej do obfitego przerzedzenia włosów, a nie całkowitego wyłysienia.

Najczęściej objawem łysienia androgenowego u kobiet jest początkowo poszerzenie się przedziałku na szczycie głowy, widocznego po czesaniu włosów. Przerzedzenie zwykle dotyczy tylko szczytu głowy, bez zajęcia linii czoła. Ten typ łysienia występuje tylko u kobiet i ocenia się go na podstawie trzystopniowej skali:

  • stopień I – przerzedzenie włosów w centralnej części głowy,
  • stopień II – szersze przerzedzenie włosów, jednak z zachowaniem gęstości jak w stopniu I,
  • stopień III – niemal całkowita utrata włosów w centralnej części głowy.

Zdarza się też, że łysienie androgenowe typu męskiego występuje u kobiet. Zwykle problem dotyczy okresu pomenopauzalnego. Wówczas początkowo dochodzi do przerzedzenia włosów w okolicy łuku czoła i na szczycie głowy, kolejno łysienie rozprzestrzenia się w kierunku skroni i ciemienia.

Leczenie łysienia androgenowego – Minoksydil

Minoksydil to preparat, który początkowo miał służyć leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zauważono jednak, że jego podawanie powoduje nadmierny porost włosów. Wydaje się, że wynika to z faktu rozszerzania lokalnych naczyń krwionośnych, a tym samym poprawy ukrwienia danej części skóry, co pobudza pracę mieszków włosowych. Ponadto wydaje się, że minoksydil wzmaga wydzielanie lokalnych czynników wzrostu. Stąd naukowcy doszli do wniosku, że można stosować go we wcierkach do włosów.

Minoksydil jest lekiem skutecznym w leczeniu łysienia androgenowego i powoduje odrastanie włosów. Niemniej jednak należy stosować go dwa razy dziennie, a na efekty trzeba czekać od 4 do 6 miesięcy. Warto także zaznaczyć, że najsilniejsze efekty pojawiają się po 12 miesiącach stosowania minoksydilu. Ponadto zaprzestanie jego stosowania powoduje powrót łysienia.

Najnowszą, jeszcze eksperymentalną, metodą leczenia łysienia plackowatego jest ta z użyciem środka o nazwie ruksolitynib który zwykle stosowany jest w leczeniu chorób szpiku, na przykład zwłóknieniu szpiku.

Czytaj dalej...

Brak lub nadmierna ilość hormonów tarczycy prowokuje rozwój niedoczynności lub nadczynności tarczycy u kotów, a objawem tych chorób jest nieprawidłowe wypadanie sierści Łysie plamy powstają na brzuchu i pod kołnierzem.

Czytaj dalej...

Wraz ze spadkiem odporności mogą się nasilać objawy skórne w postaci krostek, wyprysków, grudek czy zaskórników, a same nużeńce mogą przyczynić się do nadmiernej utraty włosów, w tym łysienia plackowatego.

Czytaj dalej...

Są one zwykle wykonane z naturalnych składników, takich jak żeń-szeń, aloes, liście laurowe i ekstrakty ziół, i są stosowane do leczenia łysienia androgenowego poprzez zwiększenie przepływu krwi i zmniejszenie produkcji hormonów.

Czytaj dalej...