U nas zapłacisz kartą
Opinie na temat maści ichtiolowej na pryszcze
Maść ichtiolowa
Maść ichtiolowa składa się w 10% z ichtiolu oraz wazeliny żółtej i lanoliny w równych częściach. Znana w Farmakopei pod nazwą Ammonii bituminosulfonatis unguentum FP 10%. To ciemna, smolista i tłusta substancja o zapachu przypominającym asfalt. Czy istnieje maść ichtiolowa biała? Składnikiem niektórych kremów stosowanych w trądziku różowatym, łojotoku, AZS czy łupieżu białym jest tzw. ichtiol jasny. Ma on silniejsze działanie przeciwzapalne i przeciwgrzybicze niż ichtiol ciemny.
Maść ichtiolowa działa przeciwbakteryjnie, a konkretnie bakteriostatycznie i ściągająco. Stosuje się ją wyłącznie zewnętrznie. Znalazła zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń skóry, np. trądziku, czyrakach czy wypryskach skórnych. W kwestii wykorzystania maści ichtiolowej na trądzik opinie są różne.
Niepodważalna jest jej skuteczność, jednak kwestia nieprzyjemnego zapachu, konsystencji oraz ryzyka pojawienia się trudnych do usunięcia plam, niekiedy zniechęca do zastosowania tego leku. Niektórzy pacjenci mogą ponadto odczuwać podrażnienie w miejscu smarowania spowodowane rozgrzewającym i ściągającym działaniem ichtiolu.
Warto wiedzieć, że maść ichtiolowa zastosowanie znalazła także jako środek wspomagający odchodzenie ropy z uszkodzonych miejsc skóry.
Maść ichtiolowa – znana i używana od lat.
Jest to jeden z najstarszych i od lat dostępnych w aptekach środków przeciwdziałających trądzikowi, z którym chyba każdy miał do czynienia na jakimś etapie leczenia tej choroby. Znały już ją nasze mamy, a obecnie nadal chętnie po nią sięgamy mimo narosłych wokół niej negatywnych opinii i licznych kontrowersji. Jest powszechnie wykorzystywana na różne rodzaje pryszczy, wągrów i innych problemów ze skórą twarzy czy dekoltu, jednak zanim ją użyjemy, warto poznać jej skład, sposób działania i ewentualne skutki uboczne, jakie może powodować.
Maść jest zalecana szczególnie przy stanach zapalnych skóry prowadzących właśnie do powstania na niej widocznych i często bolesnych zmian w postaci krost lub pryszczy, nawet o ropnym charakterze. Może być używana do praktycznie każdej cery, mieszanej, tłustej i suchej, ze skłonnością do trądziku.
Jej głównym czynnikiem aktywnym jest ichtiol, czyli sulfobituminian amonowy, substancja otrzymywana w procesie suchej destylacji, w temperaturze 480 stopni, łupków bitumicznych, materiału z dużą zawartością siarki, którego pochodzenie sięga czasów mezozoiku. Proces jego otrzymywania jest bardzo skomplikowany, a w stanie nierozcieńczonym ma postać gęstej cieczy, ciemnego prawie czarnego koloru, o ciężkim, charakterystycznym zapachu, woni podobnej do gorącego asfaltu. W maści ichtiolowej występuje on w stężeniu od 10 do 15 procent, a dodatkowo znajdziemy w niej inne substancje korzystnie działające na skórę, wazelinę oraz lanolinę. Najczęściej używamy maści o 10 – procentowym stężeniu ichtiolu, a pierwsze co rzuca się w oczy po jej otwarciu, to nieco odpychających i zniechęcający wygląd, ciemnej i tłustej mazi, o brzydkim zapachu, która dodatkowo brudzi wszystko, z czym się zetknie. Należy więc zachować ostrożność, jeśli nie chcemy mieć na ubraniach lub pościeli trudnych do sprania plam.
Maść ichtiolowa – co to jest?
Stosowanie ichtiolu w leczeniu schorzeń dermatologicznych zaproponował w 1886 roku dermatolog Paul Gerson Unna. Maść ichtiolowa to środek ułatwiający odchodzenie ropy, który wykazuje słabe działanie antybakteryjne, przeciwzapalne, przeciwgrzybicze oraz ściągające. Ponadto ichtiol działa przeciwobrzękowo i miejscowo rozgrzewająco.
Niegdyś ichtiol otrzymywany był z wysokosiarkowych łupków bitumicznych z ery mezozoiku. Obecnie w przemyśle farmaceutycznym stosowany jest przede wszystkim powstający poprzez sulfonowanie oleju lub będący mieszaniną tiokwasów ichtiol syntetyczny. Preparaty z dodatkiem ichtiolu mają charakterystyczny zapach – przypomina on woń asfaltu.
Ichtiol jest składnikiem wielu preparatów do stosowania na skórę, błony śluzowe i zasklepione rany w postaci m.in. maści, emulsji i roztworów.
Tradycyjnie stosowana maść ichtiolowa ma brązowy kolor i jest dostępna w aptece bez recepty. Warto przed jej zastosowaniem zasięgnąć opinii lekarza lub farmaceuty – ropne zmiany na skórze, które nie są we właściwy sposób leczone, mogą doprowadzić do wystąpienia powikłań.