U nas zapłacisz kartą
Skuteczna Maść na Przebarwienia Po Trądziku - Odkryj Tajemnicę Promiennej Skóry
Jak usunąć przebarwienia po trądziku?
Jakie jeszcze zabiegi zmniejszają widoczność potrądzikowych przebarwień? W ich terapii wykorzystywane jest także osocze bogatopłytkowe, które pozyskiwane jest wcześniej z krwi pacjenta. Podobnie jak w przypadku innych metod, jego wstrzyknięcie przynosi efekt w postaci stymulacji kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego.
Na przebarwienia po trądziku stosuje się także peelingi chemiczne na bazie kwasu migdałowego, cytrynowego lub glikolowego. W efekcie ich działania dochodzi do odnowy naskórka, rozjaśnienia cery i jej przebudowy. Inną wykorzystywaną metodą jest radiofrekwencja mikroigłowa, będąca połączeniem zastosowania RF i mezoterapii mikroigłowej. Oddziaływanie fali elektromagnetycznej o częstotliwości radiowej skutkuje ogrzaniem tkanek, a w rezultacie obkurczeniem włókien kolagenowych. Mikronakłuwanie z kolei pobudza regenerację skóry.
Przebarwienia potrądzikowe - jak powstają?
Przebarwienia potrądzikowe mimo swojej nazwy mogą przybierać różne formy. Najczęściej są to czerwone, różowe, a nawet brązowe plamy widoczne na skórze. Niestety, mogą one przybierać również formę blizn lub mówiąc potocznie niewielkich „dziur” widocznych na powierzchni skóry. Najczęściej występują one na policzkach, czole, brodzie, dekolcie oraz plecach.
Schemat ich powstawania nie różni się specjalnie od powstawania innych rodzajów przebarwień. Kluczowym elementem jest tutaj promieniowanie UV, które przyczynia się do zwiększonej produkcji melaniny w skórze. Stan zapalny w połączeniu z promieniowaniem UV tworzy mieszankę wybuchową, która w większości przypadków kończy się powstaniem przebarwień.
Najgorszą formę przebarwień, które przypominają bardziej blizny, przyjmują rozdrapane zmiany trądzikowe eksponowane na promieniowanie UV. Właśnie dlatego bardzo ważne jest, aby podczas przebiegu trądziku powstrzymać się od wyciskania i rozdrapywania zmian, ponieważ na ich miejscu mogą powstać jeszcze gorsze ślady.
Przebarwienia po trądziku – jak się pozbyć?
W przywracaniu cerze jednolitego kolorytu skuteczna jest także mezoterapia mikroigłowa. Zabieg opiera się na nakłuwaniu skóry przy wykorzystaniu cienkich, małych igieł atraumatycznych i wprowadzeniu tą metodą indywidualnie dobranych substancji odżywczych. Celem jest stymulacja produkcji kolagenu i procesów regeneracyjnych w skórze. Mezoterapia mikroigłowa wpływa również na regulację melanogenezy, co sprzyja eliminacji przebarwień i poprawie wyglądu cery.
Niwelowane metodą mezoterapii przebarwienia po trądziku przestają być widoczne po kilku tygodniach. Zabieg wymaga jednak kilkukrotnego powtórzenia. Nie tylko wygładza skórę i ujednolica jej koloryt, ale też ujędrnia, poprawia mikrokrążenie, spłyca zmarszczki, nawilża i odżywia. Zwiększa również napięcie cery i rozświetla ją. Zabiegi wykonywane są w 2-4-tygodniowych odstępach czasu. Ze względu na niską inwazyjność i krótki czas rekonwalescencji, cieszą się dużą popularnością.
Kiedy i jak powstają przebarwienia po trądziku?
Czy wiesz, że przebarwienia potrądzikowe to efekt uszkodzenia skóry, np. w wyniku wyciskania wykwitu? W miejscu wyprysku dochodzi do zakażenia skóry, a następnie pojawia się przebarwienie.
Plany po trądziku to nierzadko konsekwencja narażania zmienionej trądzikowo skóry na działanie promieni UV. Dlatego jeżeli borykasz się z różnego rodzaju wykwitami, unikaj solarium czy celowego wystawiania skóry na słońce. Stosuj specjalne kremy z filtrami.
Przebarwienia po pryszczach mogą też być efektem nieprawidłowej pielęgnacji skóry, np. nieodpowiednia dbałość o higienę.
Cera z przebarwieniami może być też pełna blizn potrądzikowowych. Przebarwienia nie wykluczają ich obecności.
Czynniki wpływające na wygląd blizn po trądziku
Przebieg prawidłowego procesu gojenia się uszkodzeń skóry z pozostawieniem trwałego śladu na skórze w formie blizny, zależy od wielu czynników. Wyróżniamy czynniki ogólne oraz czynniki miejscowe.
Czynniki ogólne:
- wiek pacjenta,
- kolor skóry,
- stan ogólny pacjenta oraz choroby współtowarzyszące,
- choroby nerek i wątroby,
- cukrzyca,
- zaburzenia hormonalne,
- sposób odżywiania,
- niedobory witamin, głównie A i E oraz białka,
- zaburzenia krążenia,
- przyjmowane leki, g,ównie sterydy i cytostatyki,
- nikotynizm,
- geny,
- skłonności indywidualne do powstawania blizn przerosłych i keloidów.
Czynniki miejscowe:
- umiejscowienie rany (np. twarz, klatka piersiowa, plecy, ramiona),
- kształt, szerokość i głębokość rany,
- nieprawidłowe ukrwienie rany,
- neuropatia,
- zakażenia w miejscu tworzenia się blizny,
- niekorzystne mikrośrodowisko,
- stosowanie leków w obrębie rany,
- pielęgnacja rany.
