U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na łagodzenie swędzenia pod pachami - Odkryj najlepsze maści
Chorobowe przyczyny swędzenia pod pachami
Możliwe przyczyny świądu pach to również infekcje, a nawet czynniki autoimmunologiczne. Dlatego jeśli wstępnie wyeliminujecie wspomniane czynniki związane z higieną i pielęgnacją, a objaw nie łagodnieje z czasem, niezbędna jest wizyta u lekarza. Za swędzenie pod pachami może odpowiadać:
- Grzybica pod pachami – w tym miejscu panuje idealne środowisko do nadmiernego namnażania się grzybów, jest ciemno, ciepło i wilgotno. Grzybicą bardzo łatwo zarazić się np. na basenie czy saunie bądź korzystając ze wspólnego ręcznika z innymi domownikami. Typowe jest dla niej mocno nasilone swędzenie oraz czerwone plamy pod pachami, które są wyraźnie odgraniczone od reszty skóry. Objawy mogą występować pod obiema pachami albo tylko pod jedną. Grzybicy sprzyja również obniżona odporność organizmu i cukrzyca.
- Wyprzenia skóry – to dolegliwość dermatologiczna charakterystyczna dla fałdów skórnych i występująca właśnie pod pachami, w pachwinach czy pod biustem. Najczęściej ma podłoże bakteryjne lub drożdżakowate, a podatność na nie zwiększa też cukrzyca, otyłość, zaburzenia hormonalne. Wyprzenie częściej pojawia się u osób starszych i niemowląt. Występuje przy nim świąd pach razem z silnym zaczerwienieniem skóry.
- Łuszczyca odwrócona – jest jednym z rodzajów łuszczycy o dość nietypowej dla tej choroby lokalizacji, bo związane z nią zmiany pojawiają się pod pachami, w pachwinach, między pośladkami, w zgięciach kolanowych i łokciowych. Zmiany te to czerwone plamy, którym często towarzyszą krostki, grudki, swędzenie, a nawet wysięk. Podłoże łuszczycy nie jest dokładnie poznane, ale prawdopodobnie jest ono genetyczne i immunologiczne.
- Trądzik torbielowaty – ciężka postać trądziku, w której krostki i pryszcze pod pachami są nieraz bolesne, swędzą i są zaczerwienione. Te zmiany skórne są wypełnione ropą, znajdują się głęboko w skórze, a ich usunięcie może wymagać nawet interwencji chirurgicznej.
- Infekcje pasożytnicze – w niektórych przypadkach swędzenie pach może być związane z obecnością świerzbowca ludzkiego lub (zdecydowanie rzadziej) wszy odzieżowej. Świerzbowiec drąży kanaliki w warstwie rogowej naskórka, co wiąże się z silnym świądem, a najmocniej pachy swędzą w nocy. Wesz z kolei „mieszka” w fałdach ubrań, a jej ugryzienia wywołują uciążliwe swędzenie.
CO TO SĄ SWĘDZĄCE PACHY?
Swędzące pachy to wrażenie, że pod pachami występuje podrażnienie lub dyskomfort, który może wywołać chęć drapania lub tarcia okolicy.
Świąd może być spowodowany różnymi względami, takimi jak niewłaściwa higiena, zbyt wysoka temperatura lub sucha skóra pod pachami. Uczucie to bywa bardzo nieprzyjemne, dlatego warto wiedzieć, jak się go pozbyć i jak mu zapobiegać.
Jakie są objawy swędzących pach?
Zwykle swędzenie pod pachami związane jest z podrażnieniem skóry pod pachami, i w zależności od przyczyny, może być łagodne, umiarkowane lub silne. Wraz ze swędzeniem może wystąpić kilka innych objawów, takich jak czerwone plamy pod pachami, obrzęk, zgrubienia, pryszcze pod pachami i wysypka.
Uporczywe swędzenie pod pachami któremu towarzyszy silny ból, koniecznie skonsultuj z lekarzem, gdyż może oznaczać infekcję.
Dlaczego pachy swędzą? Co wskazuje na to, że trzeba udać się do lekarza
Pachy są jedną ze stref erogennych, co oznacza, że w tym miejscu znajduje się dużo zakończeń nerwowych. W większości przypadków swędzenie pod pachami spowodowane jest podrażnieniem przez nowy dezodorant lub proszek do prania. Jednak w rzadkich przypadkach w grę wchodzi poważniejszy problem – przestrzegają lekarze.
Swędzenie pod pachami i towarzysząca mu wysypka może być objawem chorób nowotworowych. Tak może objawiać się rak piersi lub chłoniak skóry. Jednak lekarze przestrzegają, żeby diagnozy nie stawiać pochopnie, bo oprócz swędzenia czy wysypki występuje jeszcze szereg innych objawów. Potwierdzić je mogą jedynie szczegółowe badania.
Odparzenia w pachwinach u niemowląt, czyli PZS
Na odparzenia w pachwinach najbardziej są narażone niemowlęta. Ich skóra jest bowiem od 5 do 10 razy cieńsza niż u osoby dorosłej. Zawiera także mniej włókien kolagenowych i elastynowych, a naskórek ma gorszą zdolność do wiązania wody. To sprawia, że skóra niemowlaka jest niezwykle podatna na przesuszenie i urazy. Jedną z najczęstszych chorób skóry okresu niemowlęcego jest tzw. pieluszkowe zapalenie skóry (PZS). Szacuje się, że jedna czwarta wszystkich wizyt rodziców z dziećmi poniżej roku ma wiązek właśnie z pieluszkowym zapaleniem skóry.
PZS powstaje pod wpływem:
- długiego kontaktu skóry z wilgotną od moczu pieluszką, a także drażniącymi substancjami znajdującymi się w kale,
- pocierania skóry o pieluszkę,
- niewłaściwej pielęgnacji skóry.
PZS charakteryzuje się otarciami i czerwonymi, łuszczącymi się obszarami skóry. Zmiany występują w tych miejscach na ciele, które mają bezpośredni kontakt z pieluchą, czyli w pachwinach, na pośladkach oraz sromie. Żeby nie dopuścić do PZS należy często zmieniać pieluszki – nie rzadziej niż co 3 godziny, a także odpowiednio pielęgnować skórę. Okolica pieluszkowa powinna być oczyszczana wodą z syndetem i delikatnie osuszana ręcznikiem. Nie powinno się stosować pudrów i zasypek w połączeniu z oliwką. Zaleca się natomiast zabezpieczać skórę przed odparzeniem tłustym kremem lub maścią.
