"Skuteczna maść na swędzenie skóry dostępna bez recepty"
Dla kogo są przeznaczone maści na łuszczycę?
Maści na łuszczycę są przeznaczone dla osób cierpiących na łuszczycę, chorobę skóry, która charakteryzuje się nadmiernym namnażaniem się komórek skóry, co prowadzi do powstania placków łuszczycowych. Przeznaczenie maści zależy od rodzaju i nasilenia objawów łuszczycy oraz od ogólnego stanu zdrowia danej osoby. Po maści na łuszczycę bardzo często sięgają osoby, które z różnych względów nie chcą stosować innych metod leczenia takich jak np. leki doustne.
Warto jednak podkreślić, że wybór rodzaju maści powinien być skonsultowany z dermatologiem. Lekarz oceni nasilenie objawów, lokalizację zmian skórnych oraz ewentualne skutki uboczne stosowania konkretnego preparatu. Ponadto niektóre maści mogą mieć przeciwwskazania do stosowania lub wchodzić w interakcje z innymi lekami.
Budowa skóry
Nasza skóra jest największym narządem, pokrywającym całe ciało. Oddziela i chroni narządy wewnętrzne przed środowiskiem zewnętrznym, dzięki swojej skomplikowanej budowie i funkcjach, jakie pełni. Powierzchnia skóry dorosłego człowieka wynosi nawet ok. 2 m², a grubość od 0,5 mm do 4 mm. Najcieńsza jest skóra na powiekach, natomiast najgrubsza warstwa skóry (rogowa) występuje na podeszwach stóp. Grubość skóry uzależniona jest od płci i cech indywidualnych. Mężczyźni zwykle mają grubszą skórę w porównaniu do kobiet. Skóra dorosłego człowieka może ważyć ok. 6% masy ciała, czyli od 4 do nawet 5,5 kg. Skóra składa się z trzech głównych warstw.
Naskórek (łac.epidermis) – to górna warstwa, która stanowi bezpośrednią granicę pomiędzy organizmem a środowiskiem zewnętrznym. Głównym typem komórek w naskórku są keratynocyty, które produkują keratynę - białko nadające skórze jej wytrzymałości. Naskórek nie posiada naczyń krwionośnych, dlatego rogowacieje, czyli obumiera, i systematycznie się złuszcza. Posiada barwnik – melaninę, nadającą włosom i skórze koloru i składa się z 5 warstw: rogowej, jasnej, ziarnistej, kolczystej, podstawnej.
Skóra właściwa (łac. dermis) – to warstwa środkowa, zawierająca receptory, naczynia krwionośne, nerwy oraz gruczoły łojowe i potowe, a także korzenie włosów. Jest zbudowana z tkanki łącznej, która nadaje skórze wytrzymałości, elastyczności i sprężystości. Głównym składnikiem tej części skóry jest kolagen. Włókna kolagenowe są powiązane elastycznymi włóknami zbudowanymi z elastyny. W skórze właściwej wyróżnia się warstwy:
Brodawkową, która jest silnie pofalowana i zawiera tkankę łączną, a także dostarcza skórze tlen i składniki odżywcze.
Siateczkowatą, zawierającą włókna kolagenowe i elastynowe odpowiedzialne za jędrność, sprężystość i wytrzymałość skóry. W tej warstwie znajdują się również gruczoły, naczynia krwionośne i limfatyczne oraz receptory czuciowe.
Leczenie grzybicy napletka
Leczenie grzybicy napletka obejmuje metody leczenia miejscowego oraz ogólnego. Zazwyczaj wystarczy miejscowe stosowanie maści przeciwgrzybiczej, zawierającej klotrimazol. Ponadto konieczne jest wzmożenie higieny prącia, zapobieganie gromadzeniu się zanieczyszczeń pod napletkiem, jak również dezynfekowanie napletka i okolic pod napletkiem środkami przeznaczonymi do stosowania na błony śluzowe. Najczęściej jest to octenisept. Mimo iż grzybica napletka to często problem, do którego mężczyzna wstydzi się przyznać, warto skonsultować zmiany na prąciu i napletku z lekarzem ze względu na niebezpieczeństwo dla zdrowia, jak również ryzyko zarażenia partnerki seksualnej. Dlatego też leczenie domowe nie powinno być stosowane zbyt długo. Klotrimazol zawarty w maściach przeciwgrzybiczych hamuje syntezę błony komórkowej grzybów. Ze względu na to, że jego działanie ukierunkowane jest przede wszystkim na Candida albicans, będącego jednocześnie najczęstszym czynnikiem etiologicznym grzybicy napletka, leczenie bardzo często okazuje się skuteczne.
Leczenie ogólne opiera się na stosowaniu tabletek z flukonazolem i polega na doustnym przyjmowaniu leków. Jest wdrażane, kiedy leczenie miejscowe jest nieskuteczne, niewystarczające lub bardzo zaawansowane. Leczenie uogólnione często jest konieczne w nawracających grzybicach napletka. Leczenie ogólne jest zlecane przez lekarza.
Co trzeba wiedzieć o grzybicy? Odpowiedź na filmie:
Grzybica napletka – przyczyny
Grzybicę napletka najczęściej można złapać poprzez kontakty seksualne z kobietą zakażoną grzybicą pochwy. Jest to częste schorzenie, które z łatwością ulega przeniesieniu podczas współżycia na narządy płciowe mężczyzny. Grzybice charakteryzują się dość wysoką zakaźnością, czyli łatwo dochodzi do ich rozwoju. Grzybica napletka może również powstać na skutek niedostatecznej higieny. Pod napletkiem panują doskonałe warunki do rozwoju grzybów – ciepło i wilgoć. Ponadto zwierająca się pod napletkiem tzw. mastka stanowi doskonałą pożywkę dla drobnoustrojów. Zdecydowanie łatwiej o rozwój grzybicy w sytuacji, kiedy człowiek jest leczony glikokortykosteroidami lub antybiotykami, ponieważ dochodzi wtedy do osłabienia odporności organizmu. Narażeni są również mężczyźni chorujący na cukrzycę.
- świąd,
- pieczenie,
- ból,
- czerwone plamki na napletku,
- krostki,
- pęcherzyki,
- biały nalot pod napletkiem o nieprzyjemnym zapachu.
Często na początku grzybica prącia nie daje żadnych objawów. Nawet jeśli jej przebieg ma niewielkie nasilenie, to jednak jej powikłania są bardzo niebezpieczne. Mogą prowadzić do niepłodności, a nawet zmian nowotworowych.
U nas zapłacisz kartą