U nas zapłacisz kartą
Skuteczna Maść na Swędzenie Skóry na Receptę - Lekarskie Rozwiązanie dla Ukojenia
Podwójna moc na problemy skórne
Maxicortan to lek do stosowania miejscowego w stanach zapalnych skóry, który wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe i obkurczające naczynia krwionośne. Produkt ten jest wskazany dla osób cierpiących na atopowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy alergiczny, pokrzywkę oraz reakcje występujące po ukąszeniu przez owady. Maxicortan dzięki swojemu wielokierunkowemu, miejscowemu działaniu zwalcza objawy zapalenia takie jak przekrwienie, zaczerwienienie,
ból, obrzęk oraz swędzenie, przynosząc skórze szybką ulgę.
Lek stosowany miejscowo w stanach zapalnych skóry różnego pochodzenia przede wszystkim o podłożu alergicznym, o średnim nasileniu, które reagują na glikokortykosteroidy
Wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne Przynosi szybką ulgę w stanach zapalnych skóry Zwalcza objawy zapalenia takie jak przekrwienie, zaczerwienienie, ból, obrzęk oraz swędzenie* Dotyczy Hydrocortisoni acetas w kremie dostępnego na rynku Polskim.
Jak można sobie radzić z problemami skóry?
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek dokuczliwych problemów skórnych zawsze warto skonsultować się z dermatologiem. Specjalistyczna diagnoza jest kluczowa w podjęciu skutecznego leczenia.
Poza wizytą u specjalisty niezmiernie ważne jest regularne pielęgnowanie skóry, a szczególnie jej nawilżanie. Do tego celu najlepiej wybierać preparaty dopasowane do konkretnego typu skóry i z naturalnymi składnikami. Bardzo ważne jest nawadnianie organizmu oraz spożywanie zdrowych, pełnowartościowych posiłków, a także regularna aktywność fizyczna.
Dla zachowania zdrowia skóry zawsze należy stosować ochronę przeciwsłoneczną w postaci kremów czy balsamów z wysokimi filtrami SPF. Aby cieszyć się piękną skórą jak najdłużej, dobrze jest się wysypiać, unikać stresu, palenia tytoniu i spożywania nadmiernej ilości alkoholu.
W przypadku niektórych problemów skórnych, takich jak trądzik, łuszczyca lub egzema, konieczne może być stosowanie leków przepisanych przez dermatologa. Wówczas należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania leczenia.
Maść na egzemę
Maść na egzemę wspomaga regenerację skóry i ułatwia walkę z tym uciążliwym problemem zdrowotnym. Tego rodzaju specyfiki są przeznaczone do skutecznego miejscowego stosowania.
Żadne olejki, emulsje czy też inne perfumowane kosmetyki do pielęgnacji skóry nie zastąpią specjalistycznej maści na egzemę. Wręcz przeciwnie – mogą zaszkodzić i utrudniać poprawę stanu uszkodzonej skóry.
Czym charakteryzuje się maść na egzemę? Oto jej podstawowe zalety:
- preparat o charakterze hypoalergicznym (czyli bezpieczny),
- zmniejsza świąd skóry,
- zapobiega suchości skóry,
- działa przeciwzapalnie,
- posiada silne działanie antybakteryjne,
- działa antyoksydacyjnie,
- mocno natłuszcza i nawilża chory naskórek,
- zdecydowanie zmniejsza charakterystyczne dla egzemy napięcie skóry,
- przeciwdziała podrażnieniom,
- zmniejsza ból.
Maść na egzemę posiada jeszcze jedną bardzo ważną zaletę - regeneruje tzw. płaszcz hydrolipidowy. Jest to najbardziej zewnętrzna warstwa naskórka, która chroni skórę przed wpływem wszystkich szkodliwych czynników, a także przeciwdziała parowaniu wody ze skóry, tworząc tak zwaną barierę okluzyjną na naskórku.
Jest to bardzo istotne w leczeniu egzemy. Dzięki zatrzymywaniu wilgoci tworzone są odpowiednie warunki do regeneracji skóry, dotkniętej egzemą i zapewnione prawidłowe funkcjonowanie żywych komórek naskórka.
Jak często występuje świerzb?
Świerzb występuje powszechnie na całym świecie, najczęściej w klimacie tropikalnym i subtropikalnym (do 50% populacji). W środowiskach uboższych najczęściej chorują dzieci i młodzi dorośli. W krajach wysoko rozwiniętych świerzb dotyka także osób w wieku podeszłym, z upośledzeniem odporności. Choroba szerzy się przede wszystkim w skupiskach ludzkich (np. w żłobkach, przedszkolach, internatach, domach dziecka, domach opieki społecznej, szpitalach). Zachorowania endemiczne obserwuje się w miejscach gęsto zaludnionych, szczególnie wśród ludności o niskim statusie ekonomicznym.
Głównym objawem świerzbu jest świąd, nasilający się szczególnie pod wpływem wzrostu temperatury ciała, np. w nocy po przykryciu ciała. Świąd zakłóca sen, uniemożliwia wypoczynek nocny, co powoduje rozdrażnienie i zmęczenie chorego. Taki stan może zaburzać codzienne funkcjonowanie i zmniejszać wydajność w pracy lub w uczeniu się.
- charakterystyczne nory świerzbowcowe – kilkumilimetrowe korytarzyki w naskórku, głównie na bocznych powierzchniach palców, w fałdach skórnych, na pośladkach, czasami trudno jest je znaleźć,
- liczne, rozsiane grudki, nadżerki, strupki oraz ślady po drapaniu. Zmiany te nie występują między łopatkami, na głowie, na podeszwach stóp i powierzchni dłoniowej rąk. U mężczyzn na mosznie i prąciu mogą występować swędzące guzki. U kobiet często zajęte są brodawki sutkowe.
Objawy chorobowe są szczególnie nasilone u osób z zaniedbaniami higienicznymi, ale również u osób w stanie immunosupresji lub z atopowym zapaleniem skóry.
Budowa skóry
Nasza skóra jest największym narządem, pokrywającym całe ciało. Oddziela i chroni narządy wewnętrzne przed środowiskiem zewnętrznym, dzięki swojej skomplikowanej budowie i funkcjach, jakie pełni. Powierzchnia skóry dorosłego człowieka wynosi nawet ok. 2 m², a grubość od 0,5 mm do 4 mm. Najcieńsza jest skóra na powiekach, natomiast najgrubsza warstwa skóry (rogowa) występuje na podeszwach stóp. Grubość skóry uzależniona jest od płci i cech indywidualnych. Mężczyźni zwykle mają grubszą skórę w porównaniu do kobiet. Skóra dorosłego człowieka może ważyć ok. 6% masy ciała, czyli od 4 do nawet 5,5 kg. Skóra składa się z trzech głównych warstw.
Naskórek (łac.epidermis) – to górna warstwa, która stanowi bezpośrednią granicę pomiędzy organizmem a środowiskiem zewnętrznym. Głównym typem komórek w naskórku są keratynocyty, które produkują keratynę - białko nadające skórze jej wytrzymałości. Naskórek nie posiada naczyń krwionośnych, dlatego rogowacieje, czyli obumiera, i systematycznie się złuszcza. Posiada barwnik – melaninę, nadającą włosom i skórze koloru i składa się z 5 warstw: rogowej, jasnej, ziarnistej, kolczystej, podstawnej.
Skóra właściwa (łac. dermis) – to warstwa środkowa, zawierająca receptory, naczynia krwionośne, nerwy oraz gruczoły łojowe i potowe, a także korzenie włosów. Jest zbudowana z tkanki łącznej, która nadaje skórze wytrzymałości, elastyczności i sprężystości. Głównym składnikiem tej części skóry jest kolagen. Włókna kolagenowe są powiązane elastycznymi włóknami zbudowanymi z elastyny. W skórze właściwej wyróżnia się warstwy:
Brodawkową, która jest silnie pofalowana i zawiera tkankę łączną, a także dostarcza skórze tlen i składniki odżywcze.
Siateczkowatą, zawierającą włókna kolagenowe i elastynowe odpowiedzialne za jędrność, sprężystość i wytrzymałość skóry. W tej warstwie znajdują się również gruczoły, naczynia krwionośne i limfatyczne oraz receptory czuciowe.
