U nas zapłacisz kartą
Maść na uczulenie na receptę - Skuteczne leczenie i środki łagodzące objawy
Tribiotic
Preparat ma w składzie 3 antybiotyki o szerokim działaniu. W 1 g maści Tribiotic znajduje się 5 mg siarczanu neomycyny, 400 j.m. bacytracyny cynkowej oraz 5000 j.m. B siarczanu polimyksyny. Substancją pomocniczą jest wazelina biała.
Neomycyna należy do grupy antybiotyków aminoglikozydowych. Jej działanie przeciwbakteryjne polega na zatrzymaniu syntezy białek bakteryjnych. W badaniach stwierdzono, że działa in vitro na szczepy: Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Enterobacter spp., Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Mycobacterium tuberculosis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Salmonella spp., Shigella spp., Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Proteus mirabilis, Proteus indolododattni, Pseudomonas aeruginosa.
Bacytracyna jest antybiotykiem peptydowym. Zaburza oraz hamuje syntezę bakteryjnych ścian komórkowych. Na działanie bacytracyny wrażliwe są zwłaszcza bakterie Gram-dodatnie – substancja działa in vitro na Clostridium species (spp.), Corynebacterium spp., gronkowce oraz paciorkowce. Bakterie Gram ujemne zazwyczaj cechują się opornością, jednak lek działa na należące do nich Fusobacterium spp., Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae oraz Neisseria meningitidis.
Wskazania do stosowania
Maść Tribiotic na niewielkie rany i zadrapania zaleca się stosować w celu przeciwdziałania ich zakażeniom bakteriami.
Kiedy nie stosować tego leku
- u dzieci przed ukończeniem 12 roku życia – z uwagi na ryzyko toksycznego wpływu na nerki i narząd słuchu,
- u pacjentów z nadwrażliwością na jakikolwiek składnik maści,
- do oczu lub na błony śluzowe,
- na rozległe powierzchnie skóry uszkodzonej,
- na rany głębokie lub kłute, sączące zmiany skórne i ciężkie oparzenia.
Co wywołuje uczulenie na rękach? Objawy i łagodzenie alergii na dłoniach
Uczulenie na rękach może się pojawić w wyniku działania rozmaitych czynników, ale najczęściej odpowiadają za nią alergeny zawarte w detergentach, płynach do zmywania, farbie drukarskiej, oleju napędowym i metalach, takich jak kobalt, chrom i nikiel.
Alergia na rękach stanowi dość częsty problem, gdyż dłonie są najbardziej narażoną na kontakt z czynnikami alergizującymi częścią ciała. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Dolegliwości mogą obejmować tylko palce lub całą wewnętrzną bądź zewnętrzną stronę dłoni.
Zobacz film: Alergia - choroba cywilizacyjna. Źródło: DeFacto
Uczulenie na rękach – objawy
Bez względu na czynnik sprawczy alergia na dłoniach ma zawsze podobny przebieg. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Niekiedy mogą się pojawić pęcherze wykazujące tendencję do sączenia. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Skóra na rękach staje się wysuszona i pomarszczona. Uczuleniu nierzadko towarzyszy obrzęk. Swędząca wysypka wyzwala u chorych konieczność drapania, które nie łagodzi świądu. Zdarza się, że dodatkowo podrażnia skórę, prowadząc do powstania otarć, uszkodzeń lub piekących owrzodzeń. Stanowią one wrota wnikania do organizmu szkodliwych czynników chorobotwórczych, które zaostrzają stan zapalny. W późniejszym czasie skóra na dłoniach staje się grubsza, zmienia się jej koloryt – jest ciemniejsza, z możliwymi bliznami, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy. Dla niektórych chorych objawy te stanowią przyczynę dużego dyskomfortu psychicznego.
Przy ustalaniu sposobu terapii konieczne jest przeprowadzenie testów skórnych, które określą, jaki czynnik odpowiada za reakcję alergiczną. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty i substancje zapachowe. Dopiero dokładna identyfikacja alergenu stanowi podstawę do opracowania leczenia. Osoby z alergią na rękach powinny stosować leki antyhistaminowe (cetyryzyna, hydroksyzyna, feksofenadyna, loratadyna). W niektórych przypadkach niezbędne jest podanie leków immunosupresyjnych, które obniżają aktywność układu odpornościowego, a w ostateczności glikokortykosteroidów. Przy zakażeniach wtórnych konieczna jest antybiotykoterapia. Należy ograniczyć ekspozycję na czynnik wyzwalający uczulenie. Warto chronić zmiany skórne specjalistyczną odzieżą. Zastosowanie ma tutaj dermasilk, czyli bielizna i odzież lecznicza z modyfikowanej przędzy jedwabnej.