U nas zapłacisz kartą
Skuteczna Maść na Uczulenie na Słońce - Jak sobie z nim poradzić?
Jak wygląda uczulenie na słońce?
Objawy towarzyszące uczuleniu na słońce pojawiają się zazwyczaj od kilku minut do kilku godzin po znaczącej ekspozycji na promieniowanie. Choć najczęściej zmiany skórne, np. wysypka słoneczna, występują w miejscach odsłoniętych, np. na twarzy, i pozostających w kontakcie z promieniami słonecznymi, możliwe jest także występowanie uczulenia w miejscach osłoniętych. Ile trwa uczulenie na słońce? Zazwyczaj objawy nadwrażliwości na słońce ustępują po kilku dniach.
Wśród objawów uczulenia na słońce wyróżnia się:
- zaczerwienienie i pieczenie skóry,
- wysypkę, m.in. w postaci krost,
- zauważalną opuchliznę,
- pokrzywkę słoneczną, czyli zmiany skórne przypominające oparzenie pokrzywą,
- osutki świetlne, czyli swędzące plamy bądź pęcherze z towarzyszącym wysiękiem.
Objawami towarzyszącymi uczuleniu na słońce mogą być również bóle głowy, gorączka, złe samopoczucie oraz ospałość.
Czym jest uczulenie na słońce?
Objawy uczulenia na słońce
Jeżeli podejrzewasz, że ty albo twoje dziecko może mieć uczulenie słoneczne, to warto najpierw sprawdzić czy to prawda. U osób, które mają nadwrażliwość na promieniowanie słoneczne może wystąpić zestaw objawów taki jak przy alergii pokarmowej. Jest to co innego niż oparzenie skóry spowodowane zbyt długim przebywaniem na słońcu.
Jakie są objawy alergii na skórze na działanie promieni słonecznych? Najczęściej pojawia się pokrzywka od słońca, która może wystąpić na dekolcie, na twarzy i rękach, rzadziej w innych miejscach ciała. U dzieci, zwłaszcza u niemowląt może być mylona z alergią pokarmową i w razie jej wystąpienia warto od razu skonsultować się z dermatologiem.
Innymi objawami alergii na słońce są wysypka, przebarwienia, rumień, a nawet bąble. W zależności od tego jak wygląda zestaw objawów można stwierdzić jak silna jest alergia skórna na słońce i jak ją leczyć. Zwykle wystarcza zapobieganie i leczenie domowe, ale czasem trzeba sięgnąć po odpowiednie lekarstwa.
Alergia na słońce – przyczyny uczulenia na promienie słoneczne
Uczulenie na słońce, zwane inaczej fotodermatozą, może mieć kilka przyczyn:
- Idiopatyczne – nie wiemy do końca co je powoduje, ale najczęściej są związane z dziedziczonym typem skóry. Osoby o skórze jasnej i bardzo jasnej zapadają na nie częściej. Szczególnie u dziecka i osoby starszej o jasnym odcieniu skóry istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia jednego lub kilku w.w. objawów.
- Genetyczne – tutaj przyczyną jest nie tyle wygląd co mutacje genetyczne. Do chorób genetycznych wywołujących fotodermatozy zaliczamy np. zespół Bloome'a czy zespół Rothmunda-Thompsona.
- Egzogenne – wynikające z ekspozycji na substancje fototoksyczne. Najczęściej są to leki, takie jak tetracyklina, aspiryna, leki i suplementy z retinoidami. Również picie herbatki z dziurawca i używanie kosmetyków z jego dodatkiem może być przyczyną uczulenia słonecznego.
- Metaboliczne – jeżeli metabolizm zostaje zaburzony w wyniku niedoboru pewnych składników, choroby lub mutacji genetycznych, to skóra może tracić odporność na promieniowanie słoneczne.
Objawy uczulenia na słońce
Objawy alergii na słońce nasilają się przede wszystkim podczas poddawania skóry na działanie promieni UV, czyli im więcej światła i im dłużej na nim przebywamy, tym objawy będą silniejsze. Zmiany skórne w wielu przypadkach występują na przedramionach, ramionach, szyi, dekolcie i stopach, na twarzy bardzo rzadko.
Objawy fotodermatozy idiomatycznej
Objawy fotodermatozy pojawiają się już w kilka minut po kontakcie z promieniami UV, tylko w miejscach odsłoniętych na słońce. Na początku widoczne są bąble: małe, czerwone, swędzące. Objawami fotodermatozy są:
- pokrzywka słoneczna,
- osutki świetlne,
- opryszczki ospówkowate,
- świerzbiączka letnia,
- młodzieńcza osutka wiosenna.
Objawy reakcji fototoksycznej
Objawy pojawiają się od kilku minut do kilku godzin po kontakcie z substancją alergiczną i słońcem, tylko w miejscach narażonych na kontakt z promieniami UV. Reakcja jest tymczasowa i z czasem sama ustępuje:
- rumień,
- obrzęk,
- pęcherze,
- pieczenie,
- świąd.
Objawy reakcji fotoalergicznej
W tym przypadku objawy nazywane są fotoalergicznym wypryskiem kontaktowym. Powstają około 24 do 28 godzin po kontakcie ze słońcem, najpierw na niewielkim obszarze, a z czasem rozszerzają się na całość miejsca narażonego na kontakt promieniami UV:
Uczulenie na słońce - objawy alergii na słońce
Fotodermatoza idiopatyczna objawia się swędzącymi, czerwonymi i małymi bąblami. Pojawiają się one już po kilku minutach od kontaktu skóry ze słońcem i tylko na tych częściach ciała, które zostały wystawione na działanie promieniowania UV.
W przypadku odczynów fototoksycznych objawy przypominają oparzenie słoneczne (rumień, obrzęk, pęcherze, którym towarzyszą pieczenie i świąd).
Pojawiają się one po kilku minutach lub kilku godzinach od kontaktu ze szkodliwą substancją i słońcem i ograniczają się do miejsc odsłoniętych na jego działanie. W przypadku odczynów fototoksycznych nadwrażliwość na słońce jest czasowa i mija po odstawieniu szkodliwego czynnika.
W przypadku reakcji fotoalergicznej, w wyniku działania substancji fotoalergizujących i promieniowania słonecznego, dochodzi do powstania zmian określanych jako fotoalergiczny wyprysk kontaktowy.
Są to pierzące i/lub swędzące wypryski i grudki, które pojawiają się mniej więcej po 24-48 godzinach od opalania i rozprzestrzeniają się poza obręb miejsc, które były wystawione na działanie światła słonecznego.
Uczulenie na słońce - leczenie alergii na słońce
Leczenie alergii słonecznej jest konieczne. W przeciwnym razie może dojść do kolejnych i coraz silniejszych ataków.
Najlepszą metodą byłoby całkowite wyeliminowanie promieniowania słonecznego. Niestety, jest to niemożliwe.
Dlatego w przypadku pojawienia się objawów uczulenia na słońce należy udać się do dermatologa, by ustalić schemat terapii. Do czasu wizyty lekarskiej należy smarować podrażnione miejsca maścią zawierającą cynk (ma działanie osuszające), a jeżeli skóra się łuszczy – preparatami po opalaniu, które ją nawilżą.
W przypadku reakcji fototoksycznej lub fotoalergicznej należy wyeliminować szkodliwy czynnik. Ponadto pomocne może się okazać stosowanie leków, zawierających np. klemastynę lub ogólnie dostępnego bez recepty wapna.
Dobre efekty daje także fotochemioterapia (naświetlanie skóry promieniowaniem o odpowiedniej długości fal).
W przypadku wielopostaciowych osutek świetlnych lub pokrzywki świetlnej stosuje się środki przeciwmalaryczne lub beta-karoten, które, podawane przez wiele miesięcy, mogą być skuteczne.
Przeczytaj również:
