U nas zapłacisz kartą
Maść na zmiany skórne na receptę - Skuteczne leczenie i wskazówki użytkowania
Maść na atopowe zapalenie skóry, egzemę i inne zmiany skórne – co powinna mieć w składzie?
Skoro jednym z elementów leczenia zmian skórnych jest stosowanie maści, pozostaje pytanie, którą z nich wybrać. Aby ułatwić Ci to zadanie, podpowiadamy czego szukać w ich składzie.
- Nanoserbro, nanozłoto, nanomiedź – są to składniki, które mają właściwości, przeciwwirusowe, antybakteryjne i przeciwgrzybicze.
- Skwalan – pomaga utrzymać prawidłowy poziom nawilżenia. Jest to bardzo ważne, ponieważ jednym z objawów dermatoz jest również przesuszona skóra.
- Lanolina – łagodzi podrażnienia, a ponadto ułatwia wnikanie w głąb skóry pozostałych składników maści na liszaje i inne problemy skórne.
- Olejki roślinne (z drzewa herbacianego, kokosowy, arganowy, rokitnikowy, rycynowy) – przyspieszają proces regeneracji skóry, stymulują syntezę kolagenu i elastyny, a także hamują rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych.
- Witaminy (A, C, E) – przyspieszają proces gojenia, wykazują działanie antyoksydacyjne i poprawiają ukrwienie skóry.
Wszystkie wymienione wyżej składniki (a oprócz tego również masło Shea, allantoinę, d-Pantenol, wosk pszczeli znajdziesz w maści na liszaje, grzybicę, AZS, czyraki, odleżyny i inne problemy skórne o nazwie „SKIN balm” (https://arkazdrowia.pl/produkt/skin-balm-100-ml/).
Dzięki temu, że zawiera tak wiele różnych składników, wykazuje kompleksowe działanie. Nawilża, przyspiesza regenerację skóry, a także chroni ją przed działaniem wolnych rodników i drobnoustrojów chorobotwórczych. W związku z tym jej regularne stosowanie pomaga złagodzić nieprzyjemne dolegliwości towarzyszące problemom skórnym.
Co to jest srebro koloidalne
Mieszanina z jonami srebra
Na pewno każdy z nas słyszał coś o srebrze koloidalnym. Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, jaka jest jego postać chemiczna. Dlaczego istnieją kontrowersje odnośnie składu preparatów i ich stosowania na różne dolegliwości? Czy to jest to samo co srebro na łańcuszki i pierścionki? Czy przygotowując preparaty, trzeba wiedzieć, jaka jest temperatura topnienia złota i srebra? Niekoniecznie.
Z technicznego punktu widzenia srebro koloidalne jest mieszaniną wody destylowanej i nanocząsteczek srebra. Cząsteczki te nie zmieniają właściwości, po prostu są wymieszane z wodą. W farmacji tego określenia używa się również w stosunku do soli srebra.
Uzyskane metodą elektromagnetyczną srebro koloidalne składa się w 10-25% z cząstek srebra oraz jonów srebra. To właśnie jonami srebra można zwalczać bakterie. Srebro nie jest biologicznie aktywne i nie uszkadza ludzkich komórek. Natomiast jony wiążą się z tzw. grupami sulfhydrylowymi, co hamuje czynności życiowe bakterii gram dodatnich.
Zalety i wady srebra koloidalnego
Będąc bezpieczne dla człowieka i szkodliwe dla bakterii srebro koloidalne doskonale nadaje się do wyrobu preparatów antyseptycznych. Na rynku natkniemy się nie tylko na maść ze srebrem koloidalnym, ale różne inne substancje z jonami srebra.
Jednym z najczęściej stosowanych związków leczniczych jest azotan srebra AgNO3. Można go stosować nie tylko jako miejscowy środek na bakterie. Dzięki swoim właściwościom metal przenika w błony komórkowe bakterii i wirusów, blokując ich potencjał elektryczny. Dlatego łagodzi stany zapalne.
Srebrna terapia może się więc okazać niezwykle skuteczna w wielu przypadkach. Zwłaszcza kiedy stosujemy preparaty zewnętrznie. Istnieją jednak pewne niedomówienia dotyczące terapii srebrem. Dotyczy to głównie zastosowania wewnętrznego. Jony srebra nie są dobrym lekiem do spożywania. Łatwo wchodzą w reakcję, a azotan srebra jest toksyczny. Stosowany w niskim stężeniu pomoże na miejscowe stany zapalne, ale do picia zaleca się srebro niejonowe. Mimo to nawet z tym rodzajem srebra trzeba zachować ostrożność. Zbyt duże nagromadzenie tego metalu w organizmie może bowiem wywołać chorobę zwaną argerią.
Bedicort G
Bedicort G to maść z antybiotykiem do stosowania na skóre. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę. Jedna tuba zawiera 15 g maści.
W składzie preparatu znajdują się dwie substancje czynne: betametazon w postaci dipropionianu oraz gentamycyna w postaci siarczanu. Betametazon cechuje się silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwświądowym oraz wpływa obkurczająco na naczynia krwionośne. Gentamycyna to natomiast antybiotyk aminoglikozydowy. Wykazuje skuteczność w zwalczaniu zakażeń paciorkowcami, gronkowcami, a także bakteriami Gram-ujemnymi (Escherichia coli, Proteus spp., Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Citrobacter, Salmonella, Shigella).
Maść Bedicort G łatwo i skutecznie przenika przez rogową warstwę skóry, gdzie jest gromadzona. Wchłanianie preparatu jest zwiększone w przypadku stosowania go w okolicy fałdów, na uszkodzony naskórek, na skórę uszkodzoną (np. przez proces zapalny), na duże powierzchnie skóry oraz u dzieci.
Pełny skład preparatu
1 g maści Bedicort zawiera 0,5 mg betametazonu (w postaci dipropionianu betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny (w postaci siarczanu gentamycyny).
Pozostałe składniki: parafina ciekła, alkohole sterolowe z lanoliny, alkohol cetostearylowy, butylohydroksytoluen, butylohydroksyanizol, wazelina biała.
Wskazania do stosowania
- sączące stany zapalne skóry (np. dermatoz, szczególnie o podłożu alergicznym), które reagują na leczenie kortykosteroidami i towarzyszą im nadmierne rogowacenie, intensywne swędzenie lub silny odczyn alergiczny,
- wtórne, powikłane zakażenia bakteriami wykazującymi wrażliwość na gentamycynę,
- atopowe zapalenie skóry (AZS),
- łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS),
- liszaj prosty przewlekły,
- wyprysk rogowaciejący,
- łuszczycę,
- alergiczne kontaktowe zapalenie skóry,
- toczeń rumieniowaty w postaci skórnej,
- rumień wielopostaciowy.