U nas zapłacisz kartą
Maść na zmiany skórne na receptę - Skuteczne leczenie i wskazówki użytkowania
Maść na egzemę
Maść na egzemę wspomaga regenerację skóry i ułatwia walkę z tym uciążliwym problemem zdrowotnym. Tego rodzaju specyfiki są przeznaczone do skutecznego miejscowego stosowania.
Żadne olejki, emulsje czy też inne perfumowane kosmetyki do pielęgnacji skóry nie zastąpią specjalistycznej maści na egzemę. Wręcz przeciwnie – mogą zaszkodzić i utrudniać poprawę stanu uszkodzonej skóry.
Czym charakteryzuje się maść na egzemę? Oto jej podstawowe zalety:
- preparat o charakterze hypoalergicznym (czyli bezpieczny),
- zmniejsza świąd skóry,
- zapobiega suchości skóry,
- działa przeciwzapalnie,
- posiada silne działanie antybakteryjne,
- działa antyoksydacyjnie,
- mocno natłuszcza i nawilża chory naskórek,
- zdecydowanie zmniejsza charakterystyczne dla egzemy napięcie skóry,
- przeciwdziała podrażnieniom,
- zmniejsza ból.
Maść na egzemę posiada jeszcze jedną bardzo ważną zaletę - regeneruje tzw. płaszcz hydrolipidowy. Jest to najbardziej zewnętrzna warstwa naskórka, która chroni skórę przed wpływem wszystkich szkodliwych czynników, a także przeciwdziała parowaniu wody ze skóry, tworząc tak zwaną barierę okluzyjną na naskórku.
Jest to bardzo istotne w leczeniu egzemy. Dzięki zatrzymywaniu wilgoci tworzone są odpowiednie warunki do regeneracji skóry, dotkniętej egzemą i zapewnione prawidłowe funkcjonowanie żywych komórek naskórka.
Dawkowanie preparatu
Lek stosuje się zewnętrznie na zmienioną chorobowo skórę. Zalecane dawkowanie Bedicort G to nakładanie niewielkiej ilość maści na zmiany 1-2 razy dziennie. Maksymalny czas ciągłego stosowania nie powinien być dłuższy niż 2 tygodnie. Należy pamiętać, by nie stosować leku w postaci opatrunków okluzyjnych.
U niektórych osób podczas stosowania maści Bedicort G występują skutki uboczne. Mogą pojawić się: zmiany trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zatrzymanie wzrostu naskórka, zanik tkanki podskórnej, suchość skóry, odbarwienia lub przebarwienia skóry, zanik skóry, rozstępy, stan zapalny mieszków włosowych, nadmierne owłosienie skóry, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa, zapalenie skóry wokół ust, reakcje nadwrażliwości, zintensyfikowanie objawów jaskry, po zastosowaniu na skórę powiek - przyspieszenie rozwoju zaćmy, rozszerzenie powierzchniowych naczyń krwionośnych, objawy ototoksyczności (zwłaszcza, gdy preparat stosowany był na dużą powierzchnię lub uszkodzoną skórę), uszkodzenie nerek (szczególnie, gdy maść stosowana była jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi lub u pacjenta występowało zaburzenie czynności nerek).
- zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza,
- hamowania wzrostu oraz rozwoju u dzieci,
- zespół Cushinga,
- hiperglikemia,
- częstomocz,
- nadciśnienie,
- obrzęki,
- obniżenie odporności.
Zmiany skórne – co może być ich przyczyną?
Zauważyłeś, że Twoja skóra jest bardzo sucha, zaczerwieniona i pojawiły się na niej niepokojące zmiany (czerwone plamki, grudki itp.)? Może świadczyć to o chorobie skóry. Do najczęstszych zalicza się m.in.:
- atopowe zapalenie skóry (AZS) – dermatoza zapalna, która rozwija się najprawdopodobniej w wyniku współdziałania czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych. Objawia się m.in. świądem i zaczerwienieniem skóry oraz grudkami.
- Grzybica – wysoce zaraźliwa choroba zakaźna, wywoływana przez grzyby. Można rozpoznać ją m.in. po charakterystycznych zmianach na skórze (okrągłych z czerwonymi i łuszczącymi się brzegami).
- Liszaj – objawia się zmianami barwnikowymi, pęcherzykowymi lub grudkowymi na skórze.
- Czyrak – ropne zapalenie mieszka włosowego, które wywołane jest przez gronkowca złocistego. W pierwszej fazie ma postać zmiany rumieniowo-naciekowej pojawiającej się w okolicy mieszka włosowego. Z czasem przekształca się ona w czerwono-fioletowy guzek, a następnie w krostę.
- Egzema – pod tą nazwą kryją się różne zmiany skórne, dla których charakterystyczny jest stan zapalny wierzchnich warstw skóry. Jednym z pierwszych objawów egzemy jest zaczerwienienie i obrzęk skóry. W kolejnej fazie pojawiają się pęcherzyki, grudki, nadżerki i strupy.
Warto obserwować skórę i szybko reagować na niepokojące zmiany. Jednak zanim sięgniesz po maść na egzemę, liszaje itp. skonsultuj się z lekarzem. Odpowie on na pytanie o to, z jaką konkretnie chorobą masz do czynienia i zleci kompleksowe leczenie.
Laticort
Laticort to lek dostępny w postaci maści, kremu i płynu na skórę. Przeznaczony jest do stosowania miejscowego. Nie ma możliwości, aby kupić preparat Laticort bez recepty.
Lek zawiera substancję czynną maślan hydrokortyzonu. Należy on do grupy syntetycznych kortykosteroidów o umiarkowanie silnym działaniu przeciwzapalnym. Preparat posiada właściwości nie tylko przeciwzapalne, ale również przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne. Zaletą leku jest fakt, iż bardzo łatwo przenika do skóry, docierając do warstwy rogowej. Wchłanianie do organizmu nie jest natomiast duże, a substancje, które się do niego dostaną ulegają metabolizmowi w wątrobie, a następnie są wydalane głównie z moczem. Pacjenci, którzy poszukują maści na uczulenie bez recepty, muszą wybrać preparat bez sterydów.
Pełny skład preparatu
1 g kremu Laticort zawiera 1 mg hydrokortyzonu 17-maślanu.
Pozostałe składniki to: wazelina biała, parafina ciekła, alkohol cetostearylowy, makrogolu eter cetostearylowy, kwas cytrynowy jednowodny, sodu cytrynian dwuwodny, metylu parahydroksybenzoesan (E218), woda oczyszczona.
1 g maści Laticort zawiera1 mg 17-maślanu hydrokortyzonu.
1 ml płynu na skórę Laticort zawiera 1 mg hydrokortyzonu 17-maślanu.
Pozostałe składniki to: glicerol, powidon, kwas cytrynowy jednowodny, sodu cytrynian dwuwodny, alkohol izopropylowy, woda oczyszczona.
Wskazania do stosowania
Stosowanie Laticort krem jest bardzo szerokie. Zarówno krem, jak również maść oraz płyn wykorzystywane są do leczenia zmian skórnych o podostrym i przewlekłym charakterze. Zgodnie z informacjami zawartymi w ulotce Laticort, preparat stosowany jest na zakażone oraz sączące zmiany na skórze o różnej przyczynie. Często zalecany jest pacjentom zmagającym się z alergią, dlatego może być postrzegany jako maść na uczulenia. W przypadku alergii dużą zaletą jest fakt, iż jest to maść przeciwświądowa, dzięki czemu łagodzi uczucie swędzenia. Efekt ten osiągany jest dzięki temu, że Laticort to maść z hydrokortyzonem, należącym do grupy kortykosteroidów. Lek sprawdza się w szczególności jako maść na uczulenie skóry, wywołane alergią lub w schorzeniach, w przebiegu których dochodzi do nadmiernego rogowacenia naskórka. Lek stosowany jest przez pacjentów podczas terapii w łojotokowym zapaleniu skóry, atopowym zapaleniu skóry, w wyprysku kontaktowym alergicznym, toczniu rumieniowatym, rumieniu wielopostaciowym.
Co to jest srebro koloidalne
Mieszanina z jonami srebra
Na pewno każdy z nas słyszał coś o srebrze koloidalnym. Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, jaka jest jego postać chemiczna. Dlaczego istnieją kontrowersje odnośnie składu preparatów i ich stosowania na różne dolegliwości? Czy to jest to samo co srebro na łańcuszki i pierścionki? Czy przygotowując preparaty, trzeba wiedzieć, jaka jest temperatura topnienia złota i srebra? Niekoniecznie.
Z technicznego punktu widzenia srebro koloidalne jest mieszaniną wody destylowanej i nanocząsteczek srebra. Cząsteczki te nie zmieniają właściwości, po prostu są wymieszane z wodą. W farmacji tego określenia używa się również w stosunku do soli srebra.
Uzyskane metodą elektromagnetyczną srebro koloidalne składa się w 10-25% z cząstek srebra oraz jonów srebra. To właśnie jonami srebra można zwalczać bakterie. Srebro nie jest biologicznie aktywne i nie uszkadza ludzkich komórek. Natomiast jony wiążą się z tzw. grupami sulfhydrylowymi, co hamuje czynności życiowe bakterii gram dodatnich.
Zalety i wady srebra koloidalnego
Będąc bezpieczne dla człowieka i szkodliwe dla bakterii srebro koloidalne doskonale nadaje się do wyrobu preparatów antyseptycznych. Na rynku natkniemy się nie tylko na maść ze srebrem koloidalnym, ale różne inne substancje z jonami srebra.
Jednym z najczęściej stosowanych związków leczniczych jest azotan srebra AgNO3. Można go stosować nie tylko jako miejscowy środek na bakterie. Dzięki swoim właściwościom metal przenika w błony komórkowe bakterii i wirusów, blokując ich potencjał elektryczny. Dlatego łagodzi stany zapalne.
Srebrna terapia może się więc okazać niezwykle skuteczna w wielu przypadkach. Zwłaszcza kiedy stosujemy preparaty zewnętrznie. Istnieją jednak pewne niedomówienia dotyczące terapii srebrem. Dotyczy to głównie zastosowania wewnętrznego. Jony srebra nie są dobrym lekiem do spożywania. Łatwo wchodzą w reakcję, a azotan srebra jest toksyczny. Stosowany w niskim stężeniu pomoże na miejscowe stany zapalne, ale do picia zaleca się srebro niejonowe. Mimo to nawet z tym rodzajem srebra trzeba zachować ostrożność. Zbyt duże nagromadzenie tego metalu w organizmie może bowiem wywołać chorobę zwaną argerią.
