U nas zapłacisz kartą
Maść na zmiany skórne na receptę - Skuteczne leczenie i wskazówki użytkowania
Maść na egzemę bez recepty i na receptę. Jaka najlepsza?
Maść na egzemę to skuteczny sposób leczenia stanów zapalnych skóry. To schorzenie to nic innego, jak różne rodzaje zmian skórnych, których podłożem mogą być zarówno zmiany o charakterze alergicznym i niealergicznym. Te drugie są głównie spowodowane infekcjami. Egzema charakteryzuje się dużą przewlekłością i częstymi nawrotami. Jednym ze skutecznych sposobów leczenia tej choroby jest stosowanie maści na egzemę. Można ją zakupić zarówno na receptę, jak i bez recepty.
Jednym z najważniejszych czynników w leczeniu egzemy jest zidentyfikowanie przyczyny. Niekiedy do wyleczenia wystarczy maść, kupiona w aptece bez recepty. W wielu przypadkach trzeba jednak zastosować maść specjalistyczną, wydawaną tylko na receptę.
Lekarze często zalecają nawet wykonanie testów na skórze, aby dokładniej potwierdzić, która substancja uczula i kiedy pojawia się duża nadwrażliwość. Leczenie miejscowe, szybko wdrożone z zastosowaniem odpowiednich maści, przynosi zawsze oczekiwane rezultaty.
Zmiany skórne – co może być ich przyczyną?
Zauważyłeś, że Twoja skóra jest bardzo sucha, zaczerwieniona i pojawiły się na niej niepokojące zmiany (czerwone plamki, grudki itp.)? Może świadczyć to o chorobie skóry. Do najczęstszych zalicza się m.in.:
- atopowe zapalenie skóry (AZS) – dermatoza zapalna, która rozwija się najprawdopodobniej w wyniku współdziałania czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych. Objawia się m.in. świądem i zaczerwienieniem skóry oraz grudkami.
- Grzybica – wysoce zaraźliwa choroba zakaźna, wywoływana przez grzyby. Można rozpoznać ją m.in. po charakterystycznych zmianach na skórze (okrągłych z czerwonymi i łuszczącymi się brzegami).
- Liszaj – objawia się zmianami barwnikowymi, pęcherzykowymi lub grudkowymi na skórze.
- Czyrak – ropne zapalenie mieszka włosowego, które wywołane jest przez gronkowca złocistego. W pierwszej fazie ma postać zmiany rumieniowo-naciekowej pojawiającej się w okolicy mieszka włosowego. Z czasem przekształca się ona w czerwono-fioletowy guzek, a następnie w krostę.
- Egzema – pod tą nazwą kryją się różne zmiany skórne, dla których charakterystyczny jest stan zapalny wierzchnich warstw skóry. Jednym z pierwszych objawów egzemy jest zaczerwienienie i obrzęk skóry. W kolejnej fazie pojawiają się pęcherzyki, grudki, nadżerki i strupy.
Warto obserwować skórę i szybko reagować na niepokojące zmiany. Jednak zanim sięgniesz po maść na egzemę, liszaje itp. skonsultuj się z lekarzem. Odpowie on na pytanie o to, z jaką konkretnie chorobą masz do czynienia i zleci kompleksowe leczenie.
Co to jest srebro koloidalne
Mieszanina z jonami srebra
Na pewno każdy z nas słyszał coś o srebrze koloidalnym. Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, jaka jest jego postać chemiczna. Dlaczego istnieją kontrowersje odnośnie składu preparatów i ich stosowania na różne dolegliwości? Czy to jest to samo co srebro na łańcuszki i pierścionki? Czy przygotowując preparaty, trzeba wiedzieć, jaka jest temperatura topnienia złota i srebra? Niekoniecznie.
Z technicznego punktu widzenia srebro koloidalne jest mieszaniną wody destylowanej i nanocząsteczek srebra. Cząsteczki te nie zmieniają właściwości, po prostu są wymieszane z wodą. W farmacji tego określenia używa się również w stosunku do soli srebra.
Uzyskane metodą elektromagnetyczną srebro koloidalne składa się w 10-25% z cząstek srebra oraz jonów srebra. To właśnie jonami srebra można zwalczać bakterie. Srebro nie jest biologicznie aktywne i nie uszkadza ludzkich komórek. Natomiast jony wiążą się z tzw. grupami sulfhydrylowymi, co hamuje czynności życiowe bakterii gram dodatnich.
Zalety i wady srebra koloidalnego
Będąc bezpieczne dla człowieka i szkodliwe dla bakterii srebro koloidalne doskonale nadaje się do wyrobu preparatów antyseptycznych. Na rynku natkniemy się nie tylko na maść ze srebrem koloidalnym, ale różne inne substancje z jonami srebra.
Jednym z najczęściej stosowanych związków leczniczych jest azotan srebra AgNO3. Można go stosować nie tylko jako miejscowy środek na bakterie. Dzięki swoim właściwościom metal przenika w błony komórkowe bakterii i wirusów, blokując ich potencjał elektryczny. Dlatego łagodzi stany zapalne.
Srebrna terapia może się więc okazać niezwykle skuteczna w wielu przypadkach. Zwłaszcza kiedy stosujemy preparaty zewnętrznie. Istnieją jednak pewne niedomówienia dotyczące terapii srebrem. Dotyczy to głównie zastosowania wewnętrznego. Jony srebra nie są dobrym lekiem do spożywania. Łatwo wchodzą w reakcję, a azotan srebra jest toksyczny. Stosowany w niskim stężeniu pomoże na miejscowe stany zapalne, ale do picia zaleca się srebro niejonowe. Mimo to nawet z tym rodzajem srebra trzeba zachować ostrożność. Zbyt duże nagromadzenie tego metalu w organizmie może bowiem wywołać chorobę zwaną argerią.
Dawkowanie preparatu
Lek stosuje się zewnętrznie na zmienioną chorobowo skórę. Zalecane dawkowanie Bedicort G to nakładanie niewielkiej ilość maści na zmiany 1-2 razy dziennie. Maksymalny czas ciągłego stosowania nie powinien być dłuższy niż 2 tygodnie. Należy pamiętać, by nie stosować leku w postaci opatrunków okluzyjnych.
U niektórych osób podczas stosowania maści Bedicort G występują skutki uboczne. Mogą pojawić się: zmiany trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zatrzymanie wzrostu naskórka, zanik tkanki podskórnej, suchość skóry, odbarwienia lub przebarwienia skóry, zanik skóry, rozstępy, stan zapalny mieszków włosowych, nadmierne owłosienie skóry, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa, zapalenie skóry wokół ust, reakcje nadwrażliwości, zintensyfikowanie objawów jaskry, po zastosowaniu na skórę powiek - przyspieszenie rozwoju zaćmy, rozszerzenie powierzchniowych naczyń krwionośnych, objawy ototoksyczności (zwłaszcza, gdy preparat stosowany był na dużą powierzchnię lub uszkodzoną skórę), uszkodzenie nerek (szczególnie, gdy maść stosowana była jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi lub u pacjenta występowało zaburzenie czynności nerek).
- zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza,
- hamowania wzrostu oraz rozwoju u dzieci,
- zespół Cushinga,
- hiperglikemia,
- częstomocz,
- nadciśnienie,
- obrzęki,
- obniżenie odporności.
