U nas zapłacisz kartą
Maść sterydowa na alergię - Skuteczne leczenie i łagodzenie objawów
Jak wygląda uczulenie na skórze? Na co zwrócić uwagę?
Zmiany pojawiające się na skórze mogą przybrać różną postać i lokalizację. Aby ustalić, czy są spowodowane reakcją alergiczną, warto zwrócić uwagę na kilka aspektów:
- Świąd – silny świąd jest objawem charakterystycznym dla reakcji alergicznych.
- Wygląd wysypki – najczęściej obserwowana pokrzywka alergiczna daje zmiany skórne w postaci bezbolesnych bąbli, które mogą przybrać kolor od czerwonego aż po białawy. Bąble mogą mieć różne rozmiary i kształty. Aby potwierdzić alergiczny charakter dolegliwości, można delikatnie ucisnąć palcem zmieniony chorobowo obszar – podczas ucisku bąble bledną.
- Lokalizacja zmian – kontaktowy wyprysk alergiczny ogranicza się zwykle do miejsc, w których doszło do kontaktu potencjalnego alergenu ze skórą. Niekiedy obejmuje także okolice węzłów chłonnych. Atopowe zapalenie skóry charakteryzuje się typową lokalizacją zmian chorobowych, które u starszych dzieci i dorosłych występują w zgięciach łokciowych i kolanowych, na powierzchni dłoni, na nadgarstkach i karku. U niemowląt pierwsze objawy AZS można zauważyć głównie na twarzy, szyi i owłosionej skórze głowy. Pokrzywka alergiczna może występować praktycznie na całym ciele.
- Czas pojawienia się zmian – pokrzywka alergiczna pojawia się nagle i zwykle równie szybko ustępuje. Kontaktowe zapalenie skóry rozwija się dopiero po 24-72 godzinach od zetknięcia z czynnikiem uczulającym.
Co to znaczy „GKS” i co charakteryzuje tę grupę leków?
GKS to skrótowa nazwa leków z grupy glikokortykosteroidów. Można przyjmować je w różnych postaciach, jako leki wziewne, doustne albo aplikowane na skórę, czyli miejscowe (kremy, maści). Wówczas używamy skrótu mGKS. Potocznie mówi się o nich także sterydy.
Glikokortykosteroidy są naturalnymi hormonami, produkowanymi przez korę nadnerczy. W 1950 roku dwóch naukowców: Edward Kendal i Philip Hench za odkrycie GKS, opisanie ich struktury oraz działania otrzymało Nagrodę Nobla. Rok później dokonano syntezy hydrokortyzonu, czyli głównego syntetycznego hormonu kory nadnerczy. Szerokie zastosowanie GKS w dermatologii wynika głównie z ich silnego i szybkiego działania, zwalczającego stan zapalny. Oprócz terapii AZS stosuje się je do łagodzenia objawów łuszczycy, wyprysku kontaktowego i potnicowego, łysienia, bielactwa i wielu innych dermatoz.(1,2)
Opcje leków
Istnieje wiele leków i preparatów w każdej klasie sterydów do stosowania miejscowego.
Miejscowe sterydy klasy I
Miejscowe sterydy o najwyższej sile działania obejmują:
- Temovate (propionian klobetazolu) 0,05% maść
- Ultravate (propionian halobetazolu) 0,05% krem, maść lub balsam
- Psorcon (dioctan diflorazonu) 0,05% maść
- Diprolen (dipropionian betametazonu) 0,25% maść lub żel
Miejscowe sterydy klasy II
Te miejscowe sterydy są uważane za bardzo silne:
- Lidex (fluocinonid) 0,05% krem, żel, maść lub roztwór
- Halog (halcynon) 0,1% krem, maść lub roztwór
- Cyclocort (amcynonid) 0,1% maść
- Topicort (dezoksymetazon) 0,25% krem lub maść
Miejscowe sterydy klasy III
Te miejscowe sterydy są uważane za silne:
- Elocon (furoinian mometazonu) 0,1% maść
- Cutivate (propionian flutykazonu) 0,005% maść
- Betanate (dipropionian betametazonu) 0,05% krem
- Kenalog (acetonid triamcynolonu) 0,5% krem lub maść
Miejscowe sterydy klasy IV
Te miejscowe sterydy są uważane za umiarkowanie silne:
- Synalar (fluocynolonu acetonid) 0,025% krem lub maść
- Cordran (flurandrenolid) 0,05% krem, maść lub balsam
- Triderm (acetonid triamcynolonu) 0,1% krem, maść lub balsam
- Elocon (furoinian mometazonu) 0,1% krem, balsam lub roztwór
- Cutivate (propionian flutykazonu) 0,05% krem
Miejscowe sterydy klasy V
Te miejscowe sterydy są uważane za dość silne:
- Westcort (walerianian hydrokortyzonu) 0,2% krem lub maść
- Locoid (maślan hydrokortyzonu) 0,1% maść
- Dermatop (prednikarbat) 0,1% krem lub maść
- Pandel (probutat hydrokortyzonu) 0,1% krem
Miejscowe sterydy klasy VI
Te miejscowe sterydy są uważane za łagodne:
Alergia skórna – leczenie. Jak przebiega?
Najwłaściwszym postępowaniem, które powinno poprzedzać leczenie objawowe alergii skórnej, jest szczegółowa diagnostyka. Poznanie problematycznych alergenów umożliwi ich późniejsze unikanie, dając nadzieję na wyeliminowanie przykrych dolegliwości. Poza badaniem przedmiotowym i wywiadem lekarz może skierować na badania:
- testy płatkowe naskórkowe wykrywające alergeny kontaktowe, pokarmowe i wziewne,
- próby prowokacyjne,
- oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz ogólnej puli IgE.
W niektórych przypadkach możliwe jest poddanie się immunoterapii swoistej nazywanej powszechnie odczulaniem . Jest to bardzo czasochłonne leczenie trwające kilka lat, ale daje nadzieję na nabycie tolerancji immunologicznej na uczulający czynnik, co zapobiega wystąpieniu objawów alergii.
Leczenie objawowe polega na stosowaniu leków miejscowych w postaci maści, płynów i kremów oraz przeciwalergicznych leków doustnych. W leczeniu miejscowym najważniejszą rolę odgrywają kortykosteroidy . W ostrej fazie schorzenia stosuje się początkowo silniejsze leki, a w dalszej kolejności słabsze. Użycie konkretnej postaci leku zależne jest od rodzaju zmian. Na zmiany sączące stosuje się lekkie kremy, mleczka i aerozole. W leczeniu rogowaciejących, przesuszonych obszarów skóry zaleca się tłuste maści. Na owłosioną skórę głowy przeznaczone są leki w formie płynów. W terapii schorzeń alergicznych zaleca się wybór jak najniższej działającej dawki kortykosteroidów przez jak najkrótszy okres czasu. Długotrwałe leczenie tą grupą leków może prowadzić do uszkodzenia bariery naskórkowej, przebarwień, ścieńczenia skóry i rozstępów. Alternatywą dla sterydów jest nowsza grupa leków – inhibitory kalcyneuryny . To leki o działaniu immunosupresyjnym, do których należą takrolimus i pimekrolimus . Ponieważ nie wykazują one poważnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu, mogą być nakładane na obszary szczególnie wrażliwe (twarz, okolice intymne), znalazły także zastosowanie w przewlekłym leczeniu atopowego zapalenia skóry. Czasem w przebiegu alergii skórnej dochodzi do wtórnego nadkażenia bakteryjnego lub grzybiczego, co powoduje konieczność wdrożenia antybiotykoterapii.
