U nas zapłacisz kartą
Maść sterydowa na alergię - Skuteczne leczenie i łagodzenie objawów
Opcje leków
Istnieje wiele leków i preparatów w każdej klasie sterydów do stosowania miejscowego.
Miejscowe sterydy klasy I
Miejscowe sterydy o najwyższej sile działania obejmują:
- Temovate (propionian klobetazolu) 0,05% maść
- Ultravate (propionian halobetazolu) 0,05% krem, maść lub balsam
- Psorcon (dioctan diflorazonu) 0,05% maść
- Diprolen (dipropionian betametazonu) 0,25% maść lub żel
Miejscowe sterydy klasy II
Te miejscowe sterydy są uważane za bardzo silne:
- Lidex (fluocinonid) 0,05% krem, żel, maść lub roztwór
- Halog (halcynon) 0,1% krem, maść lub roztwór
- Cyclocort (amcynonid) 0,1% maść
- Topicort (dezoksymetazon) 0,25% krem lub maść
Miejscowe sterydy klasy III
Te miejscowe sterydy są uważane za silne:
- Elocon (furoinian mometazonu) 0,1% maść
- Cutivate (propionian flutykazonu) 0,005% maść
- Betanate (dipropionian betametazonu) 0,05% krem
- Kenalog (acetonid triamcynolonu) 0,5% krem lub maść
Miejscowe sterydy klasy IV
Te miejscowe sterydy są uważane za umiarkowanie silne:
- Synalar (fluocynolonu acetonid) 0,025% krem lub maść
- Cordran (flurandrenolid) 0,05% krem, maść lub balsam
- Triderm (acetonid triamcynolonu) 0,1% krem, maść lub balsam
- Elocon (furoinian mometazonu) 0,1% krem, balsam lub roztwór
- Cutivate (propionian flutykazonu) 0,05% krem
Miejscowe sterydy klasy V
Te miejscowe sterydy są uważane za dość silne:
- Westcort (walerianian hydrokortyzonu) 0,2% krem lub maść
- Locoid (maślan hydrokortyzonu) 0,1% maść
- Dermatop (prednikarbat) 0,1% krem lub maść
- Pandel (probutat hydrokortyzonu) 0,1% krem
Miejscowe sterydy klasy VI
Te miejscowe sterydy są uważane za łagodne:
Inhibitory kalcyneuryny – bezpieczniejsza alternatywa dla GKS?
Inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus) stanowią nową generację leków o działaniu przeciwzapalnym i immonomodulującym (stymulującym system immunologiczny). Ich skuteczność w leczeniu objawów AZS została potwierdzona wieloma badaniami i mają opinię bezpieczniejszej alternatywy dla mGKS w przypadku leczenia zmian na skórze twarzy, szyi, zgięć stawowych oraz okolic płciowych.(5,6)
Jak leczyć atopowe zapalenie skóry przy pomocy inhibitorów kalcyneuryny? W terapii AZS o łagodnym lub średnim przebiegu zalecany jest lek pimekrolimus, natomiast gdy przebieg jest ciężki – takrolimus. Preparat należy aplikować 2 razy dziennie do momentu, kiedy ustąpi stan zapalny. Lekarz może także zalecić leczenie podtrzymujące, w ramach profilaktyki nawrotów. Co istotne, leków tych nie można stosować u dzieci do ukończenia 2. roku życia.(5)
Jakie inne leki i metody terapeutyczne stosuje się u chorych na AZS?
AZS to jedna choroba, która może przebiegać różnie u poszczególnych pacjentów. Na przykład jeżeli rozwinie się infekcja bakteryjna, wówczas uzupełnieniem terapii musi być antybiotyk, jeżeli grzybicza lub wirusowa – lek przeciwgrzybiczy bądź przeciwwirusowy.(4)
Objawem, który mocno doskwiera chorym na AZS, jest także świąd. Aby nie zaburzał snu oraz normalnego funkcjonowania w ciągu dnia, konieczne jest wdrożenie postępowania przeciwświądowego. W tym celu stosuje się leki przeciwhistaminowe oraz wilgotne opatrunki.(3)
W ciężkich przypadkach AZS lekarz może zadecydować o wysłaniu pacjenta na fototerapię, czyli naświetlania promieniami UV, a czasami nawet wskazana jest hospitalizacja. Jeśli zaś w grę wchodzi alergia, która nasila objawy AZS, ratunkiem może okazać się immunoterapia swoista, potocznie zwana odczulaniem.(2,3)
Pomimo lat doświadczeń i coraz szerszej wiedzy na temat atopowego zapalenia skóry, leczenie zmian może przysparzać wielu problemów, ponieważ AZS jest chorobą o skomplikowanym podłożu. U jej przyczyn leżą czynniki genetyczne, immunologiczne i środowiskowe, a ze względu na zróżnicowany przebieg wymaga innych metod terapeutycznych.(6) Warto jednak wiedzieć, że leki nie są jedynym sposobem na poprawę stanu skóry u pacjentów z wypryskiem atopowym. Podstawą terapii jest bowiem nawilżanie i natłuszczanie skóry specjalistycznymi preparatami – emolientami, a ponadto unikanie czynników przyczyniających się do zaostrzeń choroby.
Alergia skórna u dziecka
To, jak wygląda alergia skórna u dziecka, zależy od wieku malucha i nasilenia choroby. Na przykładzie atopowego zapalenia skóry, którego częstość występowania u dzieci wynosi średnio 20%, zauważyć można, że objawy choroby u niemowląt są nieco inne niż te występujące u starszych pociech.
Wysypka u niemowląt często przybiera postać sączących grudek, które wykazują skłonność do wtórnych nadkażeń. Zmiany pojawiają się zwykle na głowie i na twarzy, ale przy ciężkiej postaci AZS mogą wystąpić też na kończynach, tułowiu i pośladkach. U starszych dzieci, między 3 a 12 rokiem życia alergia skórna jawi się jako zmiany rumieniowo-grudkowe zlokalizowane najczęściej w okolicach stawów, na karku, dłoniach i stopach, wokół oczu i ust. Do wymienionych objawów dochodzi łuszczenie się naskórka i świąd.
Alergia skórna – leczenie. Jak przebiega?
Najwłaściwszym postępowaniem, które powinno poprzedzać leczenie objawowe alergii skórnej, jest szczegółowa diagnostyka. Poznanie problematycznych alergenów umożliwi ich późniejsze unikanie, dając nadzieję na wyeliminowanie przykrych dolegliwości. Poza badaniem przedmiotowym i wywiadem lekarz może skierować na badania:
- testy płatkowe naskórkowe wykrywające alergeny kontaktowe, pokarmowe i wziewne,
- próby prowokacyjne,
- oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz ogólnej puli IgE.
W niektórych przypadkach możliwe jest poddanie się immunoterapii swoistej nazywanej powszechnie odczulaniem . Jest to bardzo czasochłonne leczenie trwające kilka lat, ale daje nadzieję na nabycie tolerancji immunologicznej na uczulający czynnik, co zapobiega wystąpieniu objawów alergii.
Leczenie objawowe polega na stosowaniu leków miejscowych w postaci maści, płynów i kremów oraz przeciwalergicznych leków doustnych. W leczeniu miejscowym najważniejszą rolę odgrywają kortykosteroidy . W ostrej fazie schorzenia stosuje się początkowo silniejsze leki, a w dalszej kolejności słabsze. Użycie konkretnej postaci leku zależne jest od rodzaju zmian. Na zmiany sączące stosuje się lekkie kremy, mleczka i aerozole. W leczeniu rogowaciejących, przesuszonych obszarów skóry zaleca się tłuste maści. Na owłosioną skórę głowy przeznaczone są leki w formie płynów. W terapii schorzeń alergicznych zaleca się wybór jak najniższej działającej dawki kortykosteroidów przez jak najkrótszy okres czasu. Długotrwałe leczenie tą grupą leków może prowadzić do uszkodzenia bariery naskórkowej, przebarwień, ścieńczenia skóry i rozstępów. Alternatywą dla sterydów jest nowsza grupa leków – inhibitory kalcyneuryny . To leki o działaniu immunosupresyjnym, do których należą takrolimus i pimekrolimus . Ponieważ nie wykazują one poważnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu, mogą być nakładane na obszary szczególnie wrażliwe (twarz, okolice intymne), znalazły także zastosowanie w przewlekłym leczeniu atopowego zapalenia skóry. Czasem w przebiegu alergii skórnej dochodzi do wtórnego nadkażenia bakteryjnego lub grzybiczego, co powoduje konieczność wdrożenia antybiotykoterapii.
Co stosować na alergię skórną?
Jeśli borykamy się z problemem alergii skórnej, leczenie objawowe doskonale uzupełnią:
- emolienty – działają silnie nawilżająco poprzez zatrzymywanie wody w naskórku. Ponadto odbudowują barierę naskórkową, redukują świąd, działają regenerująco i przeciwzapalnie. Dzięki swoim właściwościom łagodzą przebieg alergii skórnych, a niekiedy nawet pomagają zapobiegać wystąpieniu zaostrzeń. Warto sprawdzać skład konkretnych preparatów, ponieważ niektóre mogą zawierać substancje potencjalnie alergizujące, zwłaszcza konserwanty (np. parabeny) i substancje zapachowe (np. limonen). W niskich dawkach nie są one szkodliwe dla zdrowych osób, ale w przypadku schorzeń skórnych przebiegających ze stanem zapalnym mogą okazać się problematyczne. Emolienty występują w postaci płynów i żeli do mycia, kremów, oliwek i szamponów.
- środki antyseptyczne – ze względu na ryzyko nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych w czasie zaostrzenia objawów skórnych można stosować delikatne środki odkażające, np. na bazie nanosrebra lub chlorowodorku oktenidyny.
- okłady z chłodnej wody lub soli fizjologicznej – bywają pomocne w pierwszej, ostrej fazie wyprysku. Ulgę przyniesie przykładanie kompresów kilka razy dziennie na czas około 30 minut.
- maść dziegciowa – dziegieć sosnowy wykazuje działanie przeciwświądowe, przeciwzapalne i odkażające, dzięki czemu dobrze sprawdza się w pielęgnacji skóry objętej procesem zapalnym.
- maść rumiankowa – ma działanie przeciwzapalne i może być stosowana pomocniczo w łagodzeniu stanu zapalnego skóry. Istnieje jednak ryzyko wystąpienia alergii kontaktowej na składnik czynny maści. Nie zaleca się stosowania jej u niemowląt i najmłodszych dzieci.
Wapno od dawna było stosowane pomocniczo w stanach alergicznych. Ostatnie badania naukowe poddają w wątpliwość skuteczność takiego leczenia, porównując jego efekty do działania placebo. Preparaty z wapniem nie są szkodliwe pod warunkiem, że od ich zastosowania do przyjęcia właściwego leku przeciwalergicznego zachowamy odpowiedni odstęp czasu. W przeciwnym wypadku może zaburzać wchłanianie substancji leczniczej.
