U nas zapłacisz kartą
Maść z antybiotykiem na pryszcze - jak działa i kiedy stosować?
Bedicort G
Bedicort G to maść z antybiotykiem do stosowania na skóre. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę. Jedna tuba zawiera 15 g maści.
W składzie preparatu znajdują się dwie substancje czynne: betametazon w postaci dipropionianu oraz gentamycyna w postaci siarczanu. Betametazon cechuje się silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwświądowym oraz wpływa obkurczająco na naczynia krwionośne. Gentamycyna to natomiast antybiotyk aminoglikozydowy. Wykazuje skuteczność w zwalczaniu zakażeń paciorkowcami, gronkowcami, a także bakteriami Gram-ujemnymi (Escherichia coli, Proteus spp., Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Citrobacter, Salmonella, Shigella).
Maść Bedicort G łatwo i skutecznie przenika przez rogową warstwę skóry, gdzie jest gromadzona. Wchłanianie preparatu jest zwiększone w przypadku stosowania go w okolicy fałdów, na uszkodzony naskórek, na skórę uszkodzoną (np. przez proces zapalny), na duże powierzchnie skóry oraz u dzieci.
Pełny skład preparatu
1 g maści Bedicort zawiera 0,5 mg betametazonu (w postaci dipropionianu betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny (w postaci siarczanu gentamycyny).
Pozostałe składniki: parafina ciekła, alkohole sterolowe z lanoliny, alkohol cetostearylowy, butylohydroksytoluen, butylohydroksyanizol, wazelina biała.
Wskazania do stosowania
- sączące stany zapalne skóry (np. dermatoz, szczególnie o podłożu alergicznym), które reagują na leczenie kortykosteroidami i towarzyszą im nadmierne rogowacenie, intensywne swędzenie lub silny odczyn alergiczny,
- wtórne, powikłane zakażenia bakteriami wykazującymi wrażliwość na gentamycynę,
- atopowe zapalenie skóry (AZS),
- łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS),
- liszaj prosty przewlekły,
- wyprysk rogowaciejący,
- łuszczycę,
- alergiczne kontaktowe zapalenie skóry,
- toczeń rumieniowaty w postaci skórnej,
- rumień wielopostaciowy.
Środki ostrożności
Substancje czynne preparatu mogą wchłaniać się przez skórę i wywoływać u niektórych pacjentów charakterystyczne dla kortykosteroidów ogólnoustrojowe objawy niepożądane. Obecność gentamycyny może powodować wystąpienie ototoksyczności oraz nefrotoksyczności, w szczególności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy unikać wdrażania terapii u osób, u których zdiagnozowano zaburzenia czynności wątroby lub nerek oraz u dzieci.
Stosowanie siarczanu gentamycyny wiąże się z ryzykiem intensywnego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów, a także pojawieniem się bakterii, które będą odporne na działanie antybiotyku aminoglikozydowego. Podczas stosowania maści należy obserwować skórę, a jeśli wystąpi reakcja alergiczna objawiająca się świądem, pieczeniem lub zaczerwienieniem skóry, konieczne jest natychmiastowe odstawienie maści. Występowanie skórnych reakcji alergicznych może być spowodowane przez zawartość w preparacie alkoholu.
Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku aplikowania leku na skórę pach lub pachwin. W tych miejscach skóra jest szczególnie wrażliwa, więc lek powinien być stosowany tylko w przypadkach bezwzględnej konieczności.
U pacjentów w podeszłym wieku maść powinna być stosowana ostrożnie, zwłaszcza jeżeli występują stany zanikowe w tkance podskórnej. Ostrożność należy zachować również u pacjentów chorujących na łuszczycę, ponieważ pod wpływem maści może dojść do nawrotu choroby, a także wystąpienia łuszczycy uogólnionej krostkowej, jak też ogólnych działań toksycznych, związanych z zaburzeniem czynności skóry.
Wystąpienie zakażeń skóry o podłożu grzybiczym wymaga wdrożenia dodatkowego leczenia preparatami przeciwgrzybiczymi.
Dawkowanie preparatu
Lek stosuje się zewnętrznie na zmienioną chorobowo skórę. Zalecane dawkowanie Bedicort G to nakładanie niewielkiej ilość maści na zmiany 1-2 razy dziennie. Maksymalny czas ciągłego stosowania nie powinien być dłuższy niż 2 tygodnie. Należy pamiętać, by nie stosować leku w postaci opatrunków okluzyjnych.
U niektórych osób podczas stosowania maści Bedicort G występują skutki uboczne. Mogą pojawić się: zmiany trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zatrzymanie wzrostu naskórka, zanik tkanki podskórnej, suchość skóry, odbarwienia lub przebarwienia skóry, zanik skóry, rozstępy, stan zapalny mieszków włosowych, nadmierne owłosienie skóry, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa, zapalenie skóry wokół ust, reakcje nadwrażliwości, zintensyfikowanie objawów jaskry, po zastosowaniu na skórę powiek - przyspieszenie rozwoju zaćmy, rozszerzenie powierzchniowych naczyń krwionośnych, objawy ototoksyczności (zwłaszcza, gdy preparat stosowany był na dużą powierzchnię lub uszkodzoną skórę), uszkodzenie nerek (szczególnie, gdy maść stosowana była jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi lub u pacjenta występowało zaburzenie czynności nerek).
- zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza,
- hamowania wzrostu oraz rozwoju u dzieci,
- zespół Cushinga,
- hiperglikemia,
- częstomocz,
- nadciśnienie,
- obrzęki,
- obniżenie odporności.
Co zapobiega powstawaniu pryszczy?
Badania naukowe jednoznacznie pokazują, że nasz styl życia oraz dieta mają duży wpływ na pojawienie się pryszczy i kondycję naszej skóry. Kluczowe często okazują się:
- dieta – należy unikać przede wszystkim produktów o wysokim indeksie glikemicznym, a więc zwłaszcza słodkich i mocno przetworzonych produktów, a także nabiału czy produktów o dużej zawartości tłuszczów nasyconych. Nasza dieta powinna opierać się na warzywach, owocach i pełnoziarnistych produktach zbożowych,
- nawyki higieniczne – istotne będzie również prawidłowe (nienadmierne) oczyszczanie skóry oraz wykonywanie dokładnego demakijażu. W ten sposób pozbędziemy się nagromadzonych na skórze zanieczyszczeń i bakterii, a także martwych komórek naskórka, które również przyczyniają się do zmian skórnych,
- stres – negatywny wpływ stresu na wygląd naszej cery jest obserwowany u części osób. Wiąże się to z uwalnianiem w momencie stresu określonych hormonów, które mogą pobudzać wydzielanie sebum i rozwój stanów zapalnych,
- nawyki związane ze stylem życia – dotyczy to głównie palenia i mocnego opalania skóry, co przyczynia się do większego ryzyka powstawania zmian skórnych. Palenie ma ogólny negatywny wpływ na zdrowie i osłabia również skórę, która znacznie gorzej się regeneruje. Natomiast duża ekspozycja na słońce może wpływać na nasilenie stanów zapalnych i nadprodukcję sebum.
Warto na koniec zaznaczyć, że przyczyny pojawiania się pryszczy na skórze mogą być różne, a problem jest dość złożony. W przypadku różnych osób znaczenie mogą mieć zupełnie inne czynniki, zatem jeżeli tradycyjne metody nie poprawiają kondycji naszej skóry, warto udać się do dermatologa lub innego specjalisty. On udzieli nam profesjonalnej pomocy i wskaże konkretne preparaty dopasowane do naszych potrzeb oraz zabiegi, które poprawią wygląd skóry.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
Dawkowanie preparatu
Jak stosować antybiotyk Mupirox? Maść należy nakładać cienką warstwą na zmienioną chorobowo skórę 3 razy na dobę. Miejsce aplikacji można, lecz nie trzeba, przykryć opatrunkiem. Lek przeznaczony jest wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Podczas aplikacji należy uważać, by nie dostał się do oczu lub na błony śluzowe.
Czas leczenia nie powinien przekraczać 10 dni. Jeśli po upływie 3-5 dni stosowania leku nie nastąpi żadna poprawa, należy ponownie skonsultować się z lekarzem w celu weryfikacji leczenia.
Uwaga: Przed lub po zastosowaniu preparatu nie należy nakładać innego leku. Mogłoby to skutkować rozcieńczeniem maści, co z kolei może spowodować obniżenie właściwości przeciwbakteryjnych i/lub utratę stabilności mupirocyny.
Szczególne grupy pacjentów
Stosując lek u osób z ciężką lub umiarkowaną niewydolnością nerek należy zachować ostrożność.