U nas zapłacisz kartą
Maść z antybiotykiem na pryszcze - jak działa i kiedy stosować?
Dawkowanie preparatu
Jak stosować antybiotyk Mupirox? Maść należy nakładać cienką warstwą na zmienioną chorobowo skórę 3 razy na dobę. Miejsce aplikacji można, lecz nie trzeba, przykryć opatrunkiem. Lek przeznaczony jest wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Podczas aplikacji należy uważać, by nie dostał się do oczu lub na błony śluzowe.
Czas leczenia nie powinien przekraczać 10 dni. Jeśli po upływie 3-5 dni stosowania leku nie nastąpi żadna poprawa, należy ponownie skonsultować się z lekarzem w celu weryfikacji leczenia.
Uwaga: Przed lub po zastosowaniu preparatu nie należy nakładać innego leku. Mogłoby to skutkować rozcieńczeniem maści, co z kolei może spowodować obniżenie właściwości przeciwbakteryjnych i/lub utratę stabilności mupirocyny.
Szczególne grupy pacjentów
Stosując lek u osób z ciężką lub umiarkowaną niewydolnością nerek należy zachować ostrożność.
Bedicort G
Bedicort G to maść z antybiotykiem do stosowania na skóre. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę. Jedna tuba zawiera 15 g maści.
W składzie preparatu znajdują się dwie substancje czynne: betametazon w postaci dipropionianu oraz gentamycyna w postaci siarczanu. Betametazon cechuje się silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwświądowym oraz wpływa obkurczająco na naczynia krwionośne. Gentamycyna to natomiast antybiotyk aminoglikozydowy. Wykazuje skuteczność w zwalczaniu zakażeń paciorkowcami, gronkowcami, a także bakteriami Gram-ujemnymi (Escherichia coli, Proteus spp., Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Citrobacter, Salmonella, Shigella).
Maść Bedicort G łatwo i skutecznie przenika przez rogową warstwę skóry, gdzie jest gromadzona. Wchłanianie preparatu jest zwiększone w przypadku stosowania go w okolicy fałdów, na uszkodzony naskórek, na skórę uszkodzoną (np. przez proces zapalny), na duże powierzchnie skóry oraz u dzieci.
Pełny skład preparatu
1 g maści Bedicort zawiera 0,5 mg betametazonu (w postaci dipropionianu betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny (w postaci siarczanu gentamycyny).
Pozostałe składniki: parafina ciekła, alkohole sterolowe z lanoliny, alkohol cetostearylowy, butylohydroksytoluen, butylohydroksyanizol, wazelina biała.
Wskazania do stosowania
- sączące stany zapalne skóry (np. dermatoz, szczególnie o podłożu alergicznym), które reagują na leczenie kortykosteroidami i towarzyszą im nadmierne rogowacenie, intensywne swędzenie lub silny odczyn alergiczny,
- wtórne, powikłane zakażenia bakteriami wykazującymi wrażliwość na gentamycynę,
- atopowe zapalenie skóry (AZS),
- łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS),
- liszaj prosty przewlekły,
- wyprysk rogowaciejący,
- łuszczycę,
- alergiczne kontaktowe zapalenie skóry,
- toczeń rumieniowaty w postaci skórnej,
- rumień wielopostaciowy.
Środki ostrożności
Leku nie należy stosować dłużej, niż jest to zalecane. Przedłużanie leczenia może skutkować uodpornieniem drobnoustrojów na mupirocynę.
Jeśli po aplikacji Mupirox nastąpi reakcja uczuleniowa lub ciężkie miejscowe podrażnienie, należy przerwać stosowanie preparatu.
W składzie antybiotyku znajduje się makrogol. Po zastosowaniu na uszkodzoną skórę substancja ta może wchłaniać się do organizmu, skąd jest wydalana przez nerki. Ponieważ zachodzi ryzyko wchłonięcia znacznych jego ilości, nie należy łączyć Mupirox z innymi środkami zawierającymi makrogol. Ostrożność należy zachować szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o charakterze ciężkim lub umiarkowanym.
Preparat nie wpływa na zdolność pacjenta do kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.
Jak leczyć pryszcze?
Leczenie pryszczy to nic innego jak leczenie trądziku pospolitego. W całym procesie można zastosować farmakoterapię doustną i leczenie miejscowe. Miejscowe leczenie pryszczy polega na nakładaniu na skórę żeli, kremów i różnych maści. Kluczowe są tu składniki aktywne tych preparatów. Najlepiej wybierać takie, które w składzie zawierają:
- nadtlenek benzoilu,
- retinoidy,
- kwas salicylowy,
- azalainian,
- antybiotyki.
Pomogą one pozbyć się zaskórników, a także złagodzą stan zapalny skóry i spowolnią rozwój bakterii odpowiedzialnych za pojawianie się pryszczy. Doustne leczenie trądziku, polegające głównie na stosowaniu takich retinoidów jak izotretynoina, jest wykorzystywane głównie w przypadku ciężkiego trądziku, gdy leczenie miejscowe nie jest skuteczne.
Retinoidy są skuteczne w przypadku zmian trądzikowych o różnym podłożu. Jego działanie jest dość szerokie i obejmuje ograniczenie produkcji łoju, stanów zapalnych i lepszej regeneracji skóry. Należy jednak pamiętać, że nie należy ich stosować na własną rękę. Leczenie trądziku retinoidami doustnymi jest możliwe tylko pod ścisłą kontrolą lekarza, ponieważ wiąże się z pojawieniem działań niepożądanych.
Trądzik i związane z nim pryszcze można leczyć również w inny sposób. Zaleca się wizytę u dermatologa, który po przeprowadzeniu wywiadu i obejrzeniu zmian skórnych może zalecić terapię światłem, a więc fototerapię lub terapię laserem. W przypadku pryszczy ważna jest również zmiana diety i stylu życia. Zmiany skórne pojawiają się w wyniku spożywania m.in. produktów o wysokim indeksie glikemicznym, a także w wyniku czynników, które mogą nasilać trądzik.
Skąd się biorą pryszcze?
Pryszcze to najczęściej problem nastolatków i młodych osób dorosłych, jednak często pojawiają się one również u osób starszych. Zmiany pojawiają się zazwyczaj na twarzy, jednak pryszcze można znaleźć również na szyi, ramionach, plecach czy klatce piersiowej. Jest to złożony problem, który wymaga indywidualnego podejścia i różnorodnego leczenia. Przyczynami pojawiania się pryszczy mogą być:
- zakażenie skóry bakteriami,
- zbyt duża produkcja sebum,
- nadmierne złuszczanie naskórka, co może wywołać hiperkeratynizację,
- zaburzenia hormonalne, np. nieprawidłowa praca tarczycy,
- czynniki genetyczne i środowiskowe,
- nieodpowiednia dieta.
Pryszcze nie sprawiają zagrożenia dla naszego zdrowia, jednak potrafią mocno wpłynąć na jakość naszego życia i pewność siebie. W skrajnych przypadkach zły wygląd skóry może prowadzić nie tylko do spadku samooceny, ale nawet do rozwoju depresji.
Profilaktyka pojawienia się pryszczy jest dość prosta do wdrożenia. Podstawowym elementem zapobiegającym pojawianiu się pryszczy jest odpowiednia higiena i pielęgnacja skóry twarzy. Do mycia twarzy najlepiej stosować delikatne preparaty, które dodatkowo nie podrażnią i nie przesuszą skóry.
Główną przyczyną pojawiania się pryszczy jest nadprodukcja sebum i łojotok. Gdy gruczoły pracują jak należy, produkują tyle sebum, aby stanowiło ono tylko warstwę ochronną skóry. Natomiast, gdy na skórze pojawia się zbyt dużo sebum, zaczyna ono blokować ujścia gruczołów łojowych. W efekcie na skórze pojawiają się pryszcze, grudki, krostki czy inne zmiany trądzikowe.
Dlatego w codziennej pielęgnacji należy stosować dermokosmetyki, które delikatnie ją oczyszczą i nie podrażnią.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo.