U nas zapłacisz kartą
Maść z hydrokortyzonem na twarz - Skuteczność, Bezpieczeństwo i Zastosowanie
Dawkowanie preparatu
Szczegółowe dawkowanie preparatu ustala lekarz, który uwzględnia przyczynę podania leku oraz intensywność objawów. Leku Laticort, bez względu na postać, nie należy stosować częściej niż 2 razy dziennie. Maksymalny okres ciągłego stosowania wynosi 2 tygodnie, a w przypadku leczenia zmian skóry twarzy okres ten nie powinien być dłuższy niż 7 dni. Preparat przeznaczony jest dla osób dorosłych, młodzieży oraz dzieci, które ukończyły 2 rok życia. Producent zaznacza, że u najmłodszych pacjentów leczenie powinno zostać przeprowadzone ostrożnie, na niewielkiej powierzchni skóry, a w przypadku skóry twarzy nie zaleca się stosowania preparatu w ogóle. U dzieci lek należy nanosić wyłącznie raz na dobę.
Jak każdy lek, tak również Laticort może wywoływać działania niepożądane. Preparat może wywoływać u niektórych pacjentów objawy trądzikopodobne, zanik naskórka i tkanki podskórnej, przesuszenie skóry, nadmierne owłosienie bądź łysienie, odbarwienia, rozstępy, wtórne zakażenia czy podrażnienie skóry. W związku z tym, że Laticort to maść ze sterydem, może powodować także plamicę posteroidową.
Możliwe interakcje hydrokortyzonu z lekami
Należy ostrożnie przyjmować hydrokortyzon z:
- kwasem acetylosalicylowym i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – zwiększenie ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego i owrzodzenia, dodatkowo może wystąpić zatrucie salicylanami
- fenytoiną, efedryną, karbamazepiną, barbituranami, ryfampicyną, primidonem, sympatykomimetykami, amidoglutetimidem – zmniejszają one aktywność hydrokortyzonu w organizmie
- ketokonazolem- stosowanie ketokonazolu z hydrokortyzonem może prowadzić do niewydolności nadnerczy podczas odstawiania steroidów
- lekami moczopędnymi zwiększającymi wydalanie potasu - istnieje ryzyko hipokaliemii
- lekami na nadciśnienie – leki te mają mniejszą skuteczność przy jednoczesnym podaniu hydrokortyzonu
- glikozydami nasercowymi, teofiliną, beta2-sympatykomimetykami , amfoteryczną – zwiększone ryzyko hipokaliemii
- lekami przeciwcukrzycowymi - hydrokortyzon zmniejsza ich skuteczność
- metotreksatem – wzrost toksyczności hematologicznej.
Jak bezpiecznie stosować hydrokortyzon? Środki ostrożności
Pacjenci którzy samodzielnie podejmują decyzję o stosowaniu hydrokortyzonu, powinni być poinstruowani przez farmaceutę, że najdłuższy zalecany czas stosowania hydrokortyzonu miejscowo to 3 dni w okolicy twarzy oraz 7 dni na resztę ciała.
Najważniejsze zalecenia środki ostrożności:
- Jeśli znaczny obszar ciała jest zmieniony chorobowo, pacjent mimo wszystko powinien skonsultować się z lekarzem przed przystąpieniem do samo leczenia.
- Im dłuższy czas stosowania i większa powierzchnia leczonej skóry tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Hydrokortyzon wchłania się przez skórę dlatego istnieje ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych mimo stosowania produktu tylko miejscowo.
- Nie jest zalecane stosowanie kortykosteroidów na miejsce zranione albo narażone na zakażenie, jeśli koniecznym jest stosowanie maści na zakażoną skórę należy użyć hydrokortyzonu w połączeniu ze środkiem bakteriobójczym i przeciwgrzybiczym.
- Ponieważ skóra twarzy i w okolicy pach jest delikatna, w tych miejscach następuje zwiększone wchłanianie aplikowanego kortykosteroidu, dlatego miejsca te powinny być leczone po konsultacji ze specjalistą, możliwie jak najkrócej i jak najmniejszą dawką.
- Należy unikać stosowania kortykosteroidu w okolicy oczu i na powiekach ponieważ istnieje duże niebezpieczeństwo wystąpienia u pacjenta jaskry lub zaćmy.
- Należy unikać aplikacji kremu pod opatrunek okluzyjny (t.j ceratą, pieluchą) ponieważ w takim warunkach wzrasta wchłanianie się hydrokortyzonu.
- Podczas stosowania kortykosteroidu ogólnoustrojowo ( zastrzyk, tabletka) należy pamiętać aby nie poddawać się szczepieniom, ponieważ odpowiedź immunologiczna pacjenta jest upośledzona.
- Z takiego samego powodu należy unikać osób zakażonych ospą lub półpaścem ponieważ pacjent naraża się w ten sposób na infekcję z cięższym przebiegiem. Ponieważ odpowiedź immunologiczna organizmu jest zmodyfikowana podczas terapii, pacjent jest nie tylko narażony na zakażenia wirusowe i bakteryjne ale także i grzybicze, których przebieg może być nietypowy. Czasami podczas terapii kortykosterydami objawy zakażenia są maskowane, przez co nie są odpowiednio leczone.
Wskazania do stosowania hydrokortyzonu
Wskazania do stosowania hydrokortyzonu są różne i często związane są z postacią leku na jaką zdecyduje się lekarz.
Podanie dożylne lub domięśniowe zwykle zarezerwowane jest dla lecznictwa zamkniętego. Często decyzję o podaniu dożylnie, we wlewie lub domięśniowo podejmuje lekarz na izbie przyjęć lub ratownik medyczny, ponieważ są to stany zagrożenia życia.
Wskazania do stosowania hydrokortyzonu wymienione w zaleceniach to m.in.:
- pierwotna lub wtórna niedomoga kory nadnerczy
- stany wstrząsowe (pourazowy, pooperacyjny, kardiogenny, anafilaktyczny, poprzetoczeniowy, pooparzeniowy)
- ciężkie stany spastyczne oskrzeli
- ostre stany alergiczne – obrzęk naczynioruchowy Quinckiego
- ciężka postać rumienia wielopostaciowego – zespół Stevensa- Johnsona
- ostre postacie schorzeń w autoagresji
- ostra reakcja nadwrażliwości na leki.
Dawkę i szybkość podania określa specjalista medyczny. Zwykle pomimo ciężkiej kondycji pacjenta, lekarze starają się dobierać jak najmniejszą skuteczną dawkę aby zapobiec ew. działaniom niepożądanym.
Hydrokortyzon podawany w iniekcji lub wlewie jest w postaci bursztynianu.
Podanie w tabletce doustnie jest znacznie częstszą formą.
Hydrokortyzon w tabletkach może zostać przepisany przez lekarza w stanach takich jak :
- potrzeba substytucji w pierwotnej lub wtórnej niewydolności kory nadnerczy
- urazy lub choroby osób z rozpoznaną niewydolnością kory nadnerczy
- pacjenci z niepewną rezerwą hormonów kory nadnerczy
Zdecydowanie najbardziej rozpowszechnioną formą jest hydrokokortyzon w kremie. Preparaty dostępne na rynku są zarówno OTC – bez recepty jak i te o większym stężeniu na receptę.
Wskazaniami do stosowania hydrokortyzonu miejscowo są:
- atopowe zapalenie skóry
- liszaj rumieniowaty
- rumień wielopostaciowy
- liszaj płaski o nasilonym świądzie
- łojotokowe zapalenie skóry
- różne postacie wyprysku, zwłaszcza wyprysk zliszajowaciały
- łuszczyca owłosionej skóry głowy, łuszczyca zadawniona
- świerzbiączka
- kontynuacja leczenia silnie działającymi glikokortykosteroidami.
