U nas zapłacisz kartą
Masło konopne a łuszczyca - Korzyści, badania i zastosowanie
Problemy skóry
Problemy skóry to różnorodne zaburzenia i schorzenia, które mogą dotyczyć różnych warstw skóry i jej struktury. Niektóre wymagają specjalistycznego leczenia, a inne odpowiedniej i regularnej pielęgnacji. Do najczęstszych dolegliwości skórnych należą:
1. Trądzik to powszechna dolegliwość, najczęściej występująca u młodych osób w wieku dojrzewania. Objawia się zaskórnikami, grudkami oraz krostkami. Trądzik może być spowodowany nadmierną produkcją sebum, zablokowaniem porów skóry, infekcją bakteryjną i zaburzeniami hormonalnymi.
2. Łuszczyca jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, która poprzez nadmierny wzrost komórek skóry prowadzi do czerwonych, złuszczających się plam najczęściej suchych, swędzących, a także bolesnych.
3. Egzema (atopowe zapalenie skóry) to stan zapalny skóry, który powoduje swędzenie, zaczerwienienie, suchość i bolesne pękanie skóry. Egzema może występować na podłożu alergicznym lub być uwarunkowana genetycznie.
4. Starzenie się skóry jest procesem naturalnym. Jego objawy najbardziej i najszybciej widoczne są na skórze twarzy. Objawia się pojawieniem się zmarszczek, linii mimicznych, utratą elastyczności, wiotkością, przebarwieniami i zanikiem blasku.
5. Suchość skóry spowodowana jest brakiem nawilżenia i odpowiedniego poziomu wilgoci w skórze, co może powodować swędzenie, szorstkość, łuszczenie, a także w skrajnych przypadkach bolesne pękanie skóry.
Maści na łuszczycę - działanie
Maści na łuszczycę mają za zadanie przede wszystkim nawilżenie i natłuszczenie naskórka, zapobiegając jego przesuszeniu. Hamują również powstawanie nowych zmian skórnych i zmniejszają aktywne stany zapalne, redukując zaczerwienienia i uczucie pieczenia. Dobre maści na łuszczycę nie tylko niwelują uciążliwe zmiany, ale także wydłużają remisję choroby i zapobiegają jej nawrotom.
W leczeniu łuszczycy wykorzystuje się kilka rodzajów maści:
Maści steroidowe: zawierają kortykosteroidy, które są silnymi substancjami przeciwzapalnymi. Działają na skórę, zmniejszając stany zapalne i łagodząc objawy łuszczycy, takie jak zaczerwienienia i swędzenie. Jednak ich długotrwałe stosowanie może prowadzić do skutków ubocznych, takich jak pojawienie się rozstępów lub zaników skóry.
Maści na bazie witaminy D: zawierają aktywną postać witaminy D, która pomaga w regulacji procesów wzrostu komórek skóry. Ten rodzaj maści działa na spowolnienie nadmiernego namnażania się komórek skóry, które jest charakterystyczne dla łuszczycy.
Maści na bazie węgla leczniczego: mają działanie przeciwzapalne i mogą pomóc w złagodzeniu objawów łuszczycy, takich jak swędzenie i zaczerwienienia.
Maści z substancjami zmiękczającymi skórę: niektóre maści zawierają substancje zmiękczające skórę, takie jak mocznik lub kwas salicylowy. Pomagają złuszczyć martwe komórki naskórka, co poprawia wygląd i teksturę skóry.
Leczenie łuszczycy – jakie leki? Co stosować na łuszczycę?
W przypadku zmian o niewielkich rozmiarach i zajmujących mniej niż 10% powierzchni skóry stosuje się leczenie miejscowe, czyli nakładanie produktów leczniczych bezpośrednio na zmiany skórne. Natomiast w przypadku ciężkiego przebiegu choroby stosuje się leki doustne, dożylne wraz z leczeniem miejscowym.
Leczenie miejscowe zaczyna się od usunięcia łusek za pomocą substancji keratolitycznych, a następnie hamuje się nadmierny wzrost komórek naskórka. Substancjami leczniczymi stosowanymi na zmiany skórne w przebiegu łuszczycy są: kwas salicylowy i mocznik, które zmniejszają ilość łusek i polepszają przenikanie innych preparatów do głębszych warstw skóry, dziegcie, które są pochodnymi węgla, glikokortykosteroidy miejscowe mające działanie przeciwzapalne i przeciwproliferacyjne, cygnolina oraz analogi witaminy D3.
W leczeniu ciężkich postaci łuszczycy stosuje się:
- fototerapię – polega ona na ekspozycji skóry na światło ultrafioletowe wytwarzane przez specjalne lampy. Fotochemioterapia (PUVA) to połączenie leku światłouwrażliwiającego z promieniami UVA. Metody te stosowane są w przypadku łuszczycy opornej na leczenie miejscowe lub w przypadku rozległych zmian skórnych,
- metotreksat – jest lekiem z grupy cytostatyków, dlatego jego stosowanie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, cyklosporyna – ma silne działanie immunosupresyjne, czyli osłabiające odpowiedź zapalną. Posiada sporo działań niepożądanych, dlatego stosuje się ją w przypadku łuszczycy opornej na inne leki,
- retinoidy – mają działanie teratogenne, dlatego nie wolno ich stosować w ciąży. Retinoidy są zalecana w przypadku łuszczycy krostkowej,
- leki biologiczne (adalimumab, etanercept, infliksymab, ustekinumab) oddziałują na cytokiny, które biorą udział w powstawaniu zmian. Stosuje się je w przypadkach ciężkiej łuszczycy lub opornej na leczenie innymi preparatami.