U nas zapłacisz kartą
Metronidazol - Skuteczny sposób na pozbycie się pryszczów
Metronidazol – wskazania
Metronidazol to lek o wąskim spektrum działania. Oznacza to, że terapii poddaje się tylko określona grupa drobnoustrojów.
Lek znajduje zastosowanie zwłaszcza w chirurgii, ginekologii i stomatologii.
Podajemy go w takich jednostkach chorobowych jak:
- zakażenie przyzębia,
- zakażenie Helicobacter pylori – przyjmujemy go wraz z antybiotykami, lekami zmniejszającymi wytwarzanie kwasu solnego w żołądku i substancjami działającymi osłonowo na błonę śluzową żołądka. Obserwuje się jednak znaczną oporność bakterii na działanie metronidazolu – odsetek opornych szczepów sięga aż 40%,
- rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego,
- choroba Leśniowskiego-Crohna (w leczeniu ostrych powikłań),
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
- ropień mózgu i płuc,
- zapalenie wsierdzia,
- zgorzel gazowa,
- trądzik różowaty,
- wyprysk łojotokowy,
- stopa cukrzycowa (wspomagająco),
- rzęsistkowica,
- drakunkuloza (wspomagająco),
- giardiaza (powodowana przez Giardia lamblia ),
- bakteryjne zapalenie pochwy,
- amebioza (pełzakowica, Entamoeba histolytica ),
- balantydioza (powodowana przez Balantidium coli ).
Metronidazol stosuje się także w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń przy:
- dużych zabiegach ginekologicznych,
- zabiegach w obrębie jelita grubego,
- operacjach głowy i szyi,
- operacjach urologicznych.
W przypadku zakażeń mieszanych lekarz włącza do terapii także odpowiedni antybiotyk działający na bakterie tlenowe.
Co zapobiega powstawaniu pryszczy?
Badania naukowe jednoznacznie pokazują, że nasz styl życia oraz dieta mają duży wpływ na pojawienie się pryszczy i kondycję naszej skóry. Kluczowe często okazują się:
- dieta – należy unikać przede wszystkim produktów o wysokim indeksie glikemicznym, a więc zwłaszcza słodkich i mocno przetworzonych produktów, a także nabiału czy produktów o dużej zawartości tłuszczów nasyconych. Nasza dieta powinna opierać się na warzywach, owocach i pełnoziarnistych produktach zbożowych,
- nawyki higieniczne – istotne będzie również prawidłowe (nienadmierne) oczyszczanie skóry oraz wykonywanie dokładnego demakijażu. W ten sposób pozbędziemy się nagromadzonych na skórze zanieczyszczeń i bakterii, a także martwych komórek naskórka, które również przyczyniają się do zmian skórnych,
- stres – negatywny wpływ stresu na wygląd naszej cery jest obserwowany u części osób. Wiąże się to z uwalnianiem w momencie stresu określonych hormonów, które mogą pobudzać wydzielanie sebum i rozwój stanów zapalnych,
- nawyki związane ze stylem życia – dotyczy to głównie palenia i mocnego opalania skóry, co przyczynia się do większego ryzyka powstawania zmian skórnych. Palenie ma ogólny negatywny wpływ na zdrowie i osłabia również skórę, która znacznie gorzej się regeneruje. Natomiast duża ekspozycja na słońce może wpływać na nasilenie stanów zapalnych i nadprodukcję sebum.
Warto na koniec zaznaczyć, że przyczyny pojawiania się pryszczy na skórze mogą być różne, a problem jest dość złożony. W przypadku różnych osób znaczenie mogą mieć zupełnie inne czynniki, zatem jeżeli tradycyjne metody nie poprawiają kondycji naszej skóry, warto udać się do dermatologa lub innego specjalisty. On udzieli nam profesjonalnej pomocy i wskaże konkretne preparaty dopasowane do naszych potrzeb oraz zabiegi, które poprawią wygląd skóry.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
Metronidazol - objawy niepożądane
Metronidazol może dawać następujące objawy niepożądane:
- ze strony układu nerwowego: encefalopatia, podostry zespół móżdżkowy, drgawki, jednakże objawy te ustępują po zaprzestaniu terapii, podczas długotrwałego stosowania leku obserwowano neuropatie, które także ustępowały po ostawieniu leku. Inne mniej niebezpieczne działania niepożądane obejmują: senność, zawroty głowy, bóle głowy. Odnotowano także zaburzenia psychotyczne po metronidazolu, objawiające się splątaniem i omamami.
- krew i chłonka: u pacjentów bardzo rzadko obserwuje się: agranulocytozę, neutropenię, trombocytopenię, pancytopenię.
- reakcją układu immunologicznego na metronidazol może być wstrząs anafilaktyczny, szczególnie u osób u których występuje nadwrażliwość na tą grupę leków.
- pacjenci skarżą się bardzo rzadko na działania niepożądane w obrębie oka, takie jak podwójne widzenie bądź krótkowzroczność. W obu przypadkach objawy miały charakter przemijający.
- ze strony wątroby istnieje ryzyko podwyższonej aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, żółtaczka i/lub zapalenie trzustki.
- może występować ciemniejsze zabarwienie moczu.
Maść na pryszcze z benzoilem
Maść na pryszcze z benzoilem jest jednym z podstawowych sposobów na pozbycie się zmian skórnych. Stosuje się ją w przypadku łagodnych i umiarkowanych zmian skórnych. Ma ona właściwości przeciwbakteryjne i zwalcza drobnoustroje Propionibacterium Agnes.
Cechą charakterystyczną maści na pryszcze z benzoilem jest aktywność komedolityczna. Cecha ta zmniejsza rogowacenie skóry, które jest częstą przyczyną blokady ujść gruczołów łojowych. Ponadto substancja ta nie prowadzi do rozwoju oporności zwalczanych bakterii.
Maść na pryszcze z nadtlenkiem benzoilu można kupić bez recepty. Jest ona dostępna w formie żelu o stężeniu 5 proc. i 10 proc. nadtlenku benzoilu. Na początku leczenia lekarze zalecają najczęściej stosowanie maści w stężeniu 5 proc. Efekty leczenia powinny być zauważalne już po ok. 5 dniach stosowania leku. Jeżeli po tym czasie nie widać poprawy, wówczas możliwe jest zwiększenie dawki do 10 proc. stężenia nadtlenku benzoilu.
Maść stosuje się na oczyszczoną i osuszoną skórę. Ponadto maść na pryszcze należy nakładać na noc bezpośrednio na pryszcze. Należy mieć na uwadze, że preparaty te mocno wysuszają skórę, przez co, nakładając zbyt dużą ilość maści, może ona mieć negatywny wpływ na stan skóry. W przypadku ciężkich zmian skórnych maść z nadtlenkiem benzoilu można łączyć miejscowo z retinoidami.
Metronidazol - środki ostrożności
Zgodnie z aktualną charakterystyka produktu leczniczego istnieją sytuacje w których przyjmowanie metronidazolu powinno być dokładnie rozpatrzone przez lekarza.
- Należy mieć na uwadze, iż metronidazol nie wykazuje działania bakteriobójczego na bakterie tlenowe i nie do końca może być skuteczny wobec względnych beztlenowców.
- Istnieje ryzyko, iż po terapii metronidazolem dojdzie do nawrotu zakażenia, co może wynikać nie z oporności bakterii lub pierwotniaków, ale z nieprawidłowego przyjmowania leku przez pacjenta. W sytuacji kiedy pacjent nie stosował się do zaleceń, pomijał przyjęcie leku, bądź zażywał lek nieregularnie może dojść nie tylko do braku poprawy, ale także do wzrostu oporności drobnoustroju na metronidazol.
- Badania na zwierzętach nie rozstrzygają czy lek ten wykazuje mutagenność dlatego nie jest zalecane stosowanie leku przez dłuższy niż konieczny okres czasu.
- Podczas stosowania metronidazolu odnotowano przypadki wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona. Jest to niejednorodna reakcja skórna o gwałtownym przebiegu. Podczas tej reakcji dochodzi do apoptozy komórek naskórka co prowadzi do nadżerki a dalej do martwicy tkanek. Stan ten zagraża życiu. Lekarz prowadzący powinien poinstruować pacjenta o zagrożeniu i zalecić obserwację reakcji skórnych. Jeśli wystąpią opisane objawy należy przerwać leczenie metronidazolem i zmienić strategie terapii.
- Ponieważ metronidazol może pogłębić objawy neurologiczne a dłuższa terapia może doprowadzić do neuropatii, zalecane jest przestrzeganie wyznaczonego czasu leczenia. Nie należy stosować leku u osób z chorobami układu nerwowego obwodowego lub ośrodkowego. Ewentualna decyzja o leczeniu musi zostać podjęta przez lekarza prowadzącego. Niektóre sytuacje nie pozostawiają wątpliwości, że należy podjąć ryzyko terapii np. leczenie ropnia mózgu.
- Należy zachować ostrożność podczas terapii metronidazolem u osób z uszkodzoną wątrobą lub encefalopatia wątrobową. Dochodzi wtedy do kumulacji metronidazolu i jego metabolitów w organizmie.
- Może wystąpić konieczność modyfikacji sposobu dawkowania w przypadku leczenia pacjenta z niewydolnością wątroby lub nerek.
- U pacjentów u których jednocześnie stosowane są kortykosteroidy i metronidazol istnieje dodatkowe ryzyko wystąpienia obrzęków.
- Specjaliści zalecają kontrolę obrazu krwi u pacjenta podczas terapii i jej zakończeniu. Szczególnie jeśli leczenie trwa ponad 10 dni.
- Następstwem stosowania metronidazolu może być kandydoza w obrębie jamy ustnej, pochwy i układu pokarmowego. Istotnym jest, aby po leczeniu zastosować probiotyki doustne i dopochwowe.
- Nie można spożywać alkoholu podczas terapii metronidazolem, ponieważ może dojść do reakcji disulfiramowej, następuje wtedy zwiększenie toksyczności alkoholu. Objawy, na które należy zwrócić uwagę w tym przypadku to: ból głowy, uczucie gorąca z poceniem się, nudności oraz wymioty.
- U pacjentów z zespołem Cockayne’a podczas leczenia omawianym związkiem dochodziło do ciężkiej hepatotoksyczności i ostrej niewydolności wątroby.
