Metronidazol - Skuteczny sposób na pozbycie się pryszczów
Metronidazol – wskazania
Metronidazol to lek o wąskim spektrum działania. Oznacza to, że terapii poddaje się tylko określona grupa drobnoustrojów.
Lek znajduje zastosowanie zwłaszcza w chirurgii, ginekologii i stomatologii.
Podajemy go w takich jednostkach chorobowych jak:
- zakażenie przyzębia,
- zakażenie Helicobacter pylori – przyjmujemy go wraz z antybiotykami, lekami zmniejszającymi wytwarzanie kwasu solnego w żołądku i substancjami działającymi osłonowo na błonę śluzową żołądka. Obserwuje się jednak znaczną oporność bakterii na działanie metronidazolu – odsetek opornych szczepów sięga aż 40%,
- rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego,
- choroba Leśniowskiego-Crohna (w leczeniu ostrych powikłań),
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
- ropień mózgu i płuc,
- zapalenie wsierdzia,
- zgorzel gazowa,
- trądzik różowaty,
- wyprysk łojotokowy,
- stopa cukrzycowa (wspomagająco),
- rzęsistkowica,
- drakunkuloza (wspomagająco),
- giardiaza (powodowana przez Giardia lamblia ),
- bakteryjne zapalenie pochwy,
- amebioza (pełzakowica, Entamoeba histolytica ),
- balantydioza (powodowana przez Balantidium coli ).
Metronidazol stosuje się także w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń przy:
- dużych zabiegach ginekologicznych,
- zabiegach w obrębie jelita grubego,
- operacjach głowy i szyi,
- operacjach urologicznych.
W przypadku zakażeń mieszanych lekarz włącza do terapii także odpowiedni antybiotyk działający na bakterie tlenowe.
Metronidazol - działanie
- Bacteroides - są to pałeczki odpowiedzialne głównie za ropne zakażenia i zakażenia endogenne, czyli takie które są skutkiem przemieszczenia się fizjologicznej flory bakteryjnej z naturalnego miejsca występowania w organizmie do miejsc jałowych. Taka sytuacja może nastąpić podczas operacji chirurgicznej lub urazu.
- Fusobacterium - podobnie jak wymieniona wyżej grupa występuje w fizjologicznej florze bakteryjnej i jest odpowiedzialna za zakażenia endogenne.
- Clostridium - zakażenie tą grupą bakterii jest szczególnie często leczone metronidazolem i pod względem antybiotykoterapii jest to grupa docelowa metronidazolu. Bakterie z grupy Clostridium odpowiedzialne są za poważne zakażenia takie jak: zgorzel, tężec, botulizm, biegunka poantybiotykowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Clostridium difficile jest zdecydowanie jedną z najczęstszych przyczyn zakażeń szpitalnych i biegunek poantybiotykowych. Zakażenie tą bakterią następuje na skutek nadmiernego rozrostu C. difficile pochodzącego z fizjologicznej flory bakteryjnej lub z otoczenia.
- Eubacterium
- Gardnerella vaginalis - jest najczęstszym czynnikiem bakteryjnej waginozy wywołanej bakteriami beztlenowymi.
Wrażliwe na działanie metronidazolu są także pierwotniaki:
- Trichomonas, do tej grupy zalicza się T. vaginalis tzw. rzęsistek pochwowy. Jest najczęstszą przyczyną niewirusowych chorób wenerycznych.
- Entamoeba histolytica, czyli pełzak czerwonki który wywołuje pełzakowicę, chorobę przewodu pokarmowego. Jest to zakażenie które Polacy najczęściej przywożą z podróży w tropiki, gdzie występuje niski standard sanitarny . Jest to częsta choroba mieszkańców krajów rozwijających się . Powodem dla którego w tych miejscach pełzak czerwonki jest tak częsty, jest zdolność jego cyst do przetrwania w wodzie wodociągowej nawet przy użyciu do jej odkażenia chloru.
- Giardia lamblia -podobnie jak Entamoeba histolytica jest przyczyną biegunki podróżnych.
- Balantidium.
Maść na pryszcze z benzoilem
Maść na pryszcze z benzoilem jest jednym z podstawowych sposobów na pozbycie się zmian skórnych. Stosuje się ją w przypadku łagodnych i umiarkowanych zmian skórnych. Ma ona właściwości przeciwbakteryjne i zwalcza drobnoustroje Propionibacterium Agnes.
Cechą charakterystyczną maści na pryszcze z benzoilem jest aktywność komedolityczna. Cecha ta zmniejsza rogowacenie skóry, które jest częstą przyczyną blokady ujść gruczołów łojowych. Ponadto substancja ta nie prowadzi do rozwoju oporności zwalczanych bakterii.
Maść na pryszcze z nadtlenkiem benzoilu można kupić bez recepty. Jest ona dostępna w formie żelu o stężeniu 5 proc. i 10 proc. nadtlenku benzoilu. Na początku leczenia lekarze zalecają najczęściej stosowanie maści w stężeniu 5 proc. Efekty leczenia powinny być zauważalne już po ok. 5 dniach stosowania leku. Jeżeli po tym czasie nie widać poprawy, wówczas możliwe jest zwiększenie dawki do 10 proc. stężenia nadtlenku benzoilu.
Maść stosuje się na oczyszczoną i osuszoną skórę. Ponadto maść na pryszcze należy nakładać na noc bezpośrednio na pryszcze. Należy mieć na uwadze, że preparaty te mocno wysuszają skórę, przez co, nakładając zbyt dużą ilość maści, może ona mieć negatywny wpływ na stan skóry. W przypadku ciężkich zmian skórnych maść z nadtlenkiem benzoilu można łączyć miejscowo z retinoidami.
U nas zapłacisz kartą