U nas zapłacisz kartą
Metronidazol - Skuteczny sposób na pozbycie się pryszczów
Metronidazol - działanie, właściwości, wskazania, dawkowanie metronidazolu
Metronidazol jest substancją działającą na bakterie beztlenowe i niektóre pierwotniaki. Obecnie jest złotym środkiem używanym w leczeniu schorzeń wywołanych wyżej wymienionymi mikroorganizmami. Jego cząsteczka jest mała i charakteryzuje się bardzo dobrą wchłanialnością. Przenika dobrze do tkanek przechodząc nawet przez bariery organizmu takie jak łożysko czy bariera krew-mózg.
Spis treści
- Metronidazol - działanie
- Metronidazol - wskazania
- Metronidazol - przeciwwskazania
- Metronidazol - środki ostrożności
- Metronidazol - interakcje z innymi lekami
- Metronidazol - objawy niepożądane
- Metronidazol - dawkowanie
- Metronidazol - cena
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Metronidazol – możliwe interakcje
- Nie spożywaj alkoholu w trakcie kuracji metronidazolem ani 48 godzin po jej zakończeniu. Substancja ta zwiększa toksyczne działanie etanolu.
- Metronidazol wchodzi w interakcję z disulfiramem – lekiem stosowanym w leczeniu alkoholizmu. Jednoczesne przyjmowanie obu substancji może doprowadzić do wystąpienia stanu splątania, majaczenia i ostrych psychoz.
- Metronidazol zwiększa stężenie litu w osoczu, przez co jest on bardziej toksyczny.
- Metronidazol sprawia, że wątroba gorzej metabolizuje leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę). Podczas leczenia metronidazolem i 8 dni po zakończeniu kuracji zmniejsz ich dawkę. Kontroluj również wskaźniki krzepnięcia krwi.
- Fenytoina i fenobarbital przyspieszają eliminację leku z organizmu i zmniejszają jego stężenie w surowicy, co może wpłynąć na skuteczność terapii.
- Cymetydyna spowalnia trawienie metronidazolu, co zwiększa jego stężenia w surowicy.
- Metronidazol zwiększa stężenie busulfanu we krwi. Prowadzi to do pojawienia się działania toksycznego.
- Połączenie metronidazolu z amiodaronem może wywołać zawroty głowy, kołatanie serca lub omdlenie. W przypadku wystąpienia tych objawów pilnie skontaktuj się z lekarzem.
- Metronidazol może hamować metabolizm karbamazepiny. Może to prowadzić do zbyt dużego stężenia karbamazepiny w osoczu.
- Metronidazol może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.
- Stosowanie metronidazolu w czasie terapii fluorouracylem, cyklosporyną oraz takrolimusem (lekami immunosupresyjnymi stosowanymi np. po przeszczepach) może prowadzić do wzrostu stężenia tych substancji w osoczu.
- Metronidazol może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (enzymy wątrobowe AspAT i AlAT, a także LDH, trójglicerydy, glukoza).
Metronidazol to skuteczny lek stosowany od dawna. Pomaga w wielu schorzeniach pochodzenia drobnoustrojowego, jednak jego zakres działania jest ograniczony. Pamiętaj, aby wszystkie leki o działaniu przeciwbakteryjnym stosować z rozwagą i tylko po zaleceniu lekarskim. Jedynie specjalista może rozpoznać przyczynę zakażenia i dobrać odpowiedni lek.
Jak leczyć pryszcze?
Leczenie pryszczy to nic innego jak leczenie trądziku pospolitego. W całym procesie można zastosować farmakoterapię doustną i leczenie miejscowe. Miejscowe leczenie pryszczy polega na nakładaniu na skórę żeli, kremów i różnych maści. Kluczowe są tu składniki aktywne tych preparatów. Najlepiej wybierać takie, które w składzie zawierają:
- nadtlenek benzoilu,
- retinoidy,
- kwas salicylowy,
- azalainian,
- antybiotyki.
Pomogą one pozbyć się zaskórników, a także złagodzą stan zapalny skóry i spowolnią rozwój bakterii odpowiedzialnych za pojawianie się pryszczy. Doustne leczenie trądziku, polegające głównie na stosowaniu takich retinoidów jak izotretynoina, jest wykorzystywane głównie w przypadku ciężkiego trądziku, gdy leczenie miejscowe nie jest skuteczne.
Retinoidy są skuteczne w przypadku zmian trądzikowych o różnym podłożu. Jego działanie jest dość szerokie i obejmuje ograniczenie produkcji łoju, stanów zapalnych i lepszej regeneracji skóry. Należy jednak pamiętać, że nie należy ich stosować na własną rękę. Leczenie trądziku retinoidami doustnymi jest możliwe tylko pod ścisłą kontrolą lekarza, ponieważ wiąże się z pojawieniem działań niepożądanych.
Trądzik i związane z nim pryszcze można leczyć również w inny sposób. Zaleca się wizytę u dermatologa, który po przeprowadzeniu wywiadu i obejrzeniu zmian skórnych może zalecić terapię światłem, a więc fototerapię lub terapię laserem. W przypadku pryszczy ważna jest również zmiana diety i stylu życia. Zmiany skórne pojawiają się w wyniku spożywania m.in. produktów o wysokim indeksie glikemicznym, a także w wyniku czynników, które mogą nasilać trądzik.
NAJCIEKAWSZE WPISY
- Masaż twarzy Kobido – japoński lifting twarzy (bez skalpela)
- Kamień gua sha – efekty stosowania masażu w 8 krokach
- Co to jest laminowanie włosów? Uzyskaj taflę włosów
- Olejowanie włosów – wszystko o olejowej pielęgnacji
- Kaszka na twarzy: jak się jej pozbyć? (SKUTECZNE SPOSOBY)
- Retinol – jak stosować? 10 pytań i odpowiedzi – nasz poradnik
- Jak szczotkować ciało na sucho? Pobudź swoją skórę do życia
- Metoda OMO – 3 etapy mycia włosów. Czy warto?
- Usuwanie wągrów w domu – jak to zrobić? 4 skuteczne kosmetyki
- Najlepsze szczotki do włosów – zobacz nasze top 5!
Cześć! To my, dziewczyny z drogerii horex.pl 🙂 Specjalnie dla Ciebie testujemy, sprawdzamy, opisujemy i weryfikujemy wszystko, co związane z…
Metronidazol - środki ostrożności
Zgodnie z aktualną charakterystyka produktu leczniczego istnieją sytuacje w których przyjmowanie metronidazolu powinno być dokładnie rozpatrzone przez lekarza.
- Należy mieć na uwadze, iż metronidazol nie wykazuje działania bakteriobójczego na bakterie tlenowe i nie do końca może być skuteczny wobec względnych beztlenowców.
- Istnieje ryzyko, iż po terapii metronidazolem dojdzie do nawrotu zakażenia, co może wynikać nie z oporności bakterii lub pierwotniaków, ale z nieprawidłowego przyjmowania leku przez pacjenta. W sytuacji kiedy pacjent nie stosował się do zaleceń, pomijał przyjęcie leku, bądź zażywał lek nieregularnie może dojść nie tylko do braku poprawy, ale także do wzrostu oporności drobnoustroju na metronidazol.
- Badania na zwierzętach nie rozstrzygają czy lek ten wykazuje mutagenność dlatego nie jest zalecane stosowanie leku przez dłuższy niż konieczny okres czasu.
- Podczas stosowania metronidazolu odnotowano przypadki wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona. Jest to niejednorodna reakcja skórna o gwałtownym przebiegu. Podczas tej reakcji dochodzi do apoptozy komórek naskórka co prowadzi do nadżerki a dalej do martwicy tkanek. Stan ten zagraża życiu. Lekarz prowadzący powinien poinstruować pacjenta o zagrożeniu i zalecić obserwację reakcji skórnych. Jeśli wystąpią opisane objawy należy przerwać leczenie metronidazolem i zmienić strategie terapii.
- Ponieważ metronidazol może pogłębić objawy neurologiczne a dłuższa terapia może doprowadzić do neuropatii, zalecane jest przestrzeganie wyznaczonego czasu leczenia. Nie należy stosować leku u osób z chorobami układu nerwowego obwodowego lub ośrodkowego. Ewentualna decyzja o leczeniu musi zostać podjęta przez lekarza prowadzącego. Niektóre sytuacje nie pozostawiają wątpliwości, że należy podjąć ryzyko terapii np. leczenie ropnia mózgu.
- Należy zachować ostrożność podczas terapii metronidazolem u osób z uszkodzoną wątrobą lub encefalopatia wątrobową. Dochodzi wtedy do kumulacji metronidazolu i jego metabolitów w organizmie.
- Może wystąpić konieczność modyfikacji sposobu dawkowania w przypadku leczenia pacjenta z niewydolnością wątroby lub nerek.
- U pacjentów u których jednocześnie stosowane są kortykosteroidy i metronidazol istnieje dodatkowe ryzyko wystąpienia obrzęków.
- Specjaliści zalecają kontrolę obrazu krwi u pacjenta podczas terapii i jej zakończeniu. Szczególnie jeśli leczenie trwa ponad 10 dni.
- Następstwem stosowania metronidazolu może być kandydoza w obrębie jamy ustnej, pochwy i układu pokarmowego. Istotnym jest, aby po leczeniu zastosować probiotyki doustne i dopochwowe.
- Nie można spożywać alkoholu podczas terapii metronidazolem, ponieważ może dojść do reakcji disulfiramowej, następuje wtedy zwiększenie toksyczności alkoholu. Objawy, na które należy zwrócić uwagę w tym przypadku to: ból głowy, uczucie gorąca z poceniem się, nudności oraz wymioty.
- U pacjentów z zespołem Cockayne’a podczas leczenia omawianym związkiem dochodziło do ciężkiej hepatotoksyczności i ostrej niewydolności wątroby.
