U nas zapłacisz kartą
Metronidazol - Skuteczny sposób na pozbycie się pryszczów
Maść na pryszcze z benzoilem
Maść na pryszcze z benzoilem jest jednym z podstawowych sposobów na pozbycie się zmian skórnych. Stosuje się ją w przypadku łagodnych i umiarkowanych zmian skórnych. Ma ona właściwości przeciwbakteryjne i zwalcza drobnoustroje Propionibacterium Agnes.
Cechą charakterystyczną maści na pryszcze z benzoilem jest aktywność komedolityczna. Cecha ta zmniejsza rogowacenie skóry, które jest częstą przyczyną blokady ujść gruczołów łojowych. Ponadto substancja ta nie prowadzi do rozwoju oporności zwalczanych bakterii.
Maść na pryszcze z nadtlenkiem benzoilu można kupić bez recepty. Jest ona dostępna w formie żelu o stężeniu 5 proc. i 10 proc. nadtlenku benzoilu. Na początku leczenia lekarze zalecają najczęściej stosowanie maści w stężeniu 5 proc. Efekty leczenia powinny być zauważalne już po ok. 5 dniach stosowania leku. Jeżeli po tym czasie nie widać poprawy, wówczas możliwe jest zwiększenie dawki do 10 proc. stężenia nadtlenku benzoilu.
Maść stosuje się na oczyszczoną i osuszoną skórę. Ponadto maść na pryszcze należy nakładać na noc bezpośrednio na pryszcze. Należy mieć na uwadze, że preparaty te mocno wysuszają skórę, przez co, nakładając zbyt dużą ilość maści, może ona mieć negatywny wpływ na stan skóry. W przypadku ciężkich zmian skórnych maść z nadtlenkiem benzoilu można łączyć miejscowo z retinoidami.
Metronidazol – skutki uboczne
Zmiana zabarwienia moczu na brązowy to typowy objaw towarzyszący terapii metronidazolem.
Ponadto lek może powodować następujące dolegliwości:
- układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, zapalenie trzustki, metaliczny smak w ustach, brak apetytu, skurcze w obrębie brzucha,
- skóry i błon śluzowych: pokrzywka, napadowe zaczerwienienie skóry, świąd, uczucie suchości w jamie ustnej, zapalenie języka, zespół Stevensa-Johnsona (toksyczna nekroliza naskórka),
- zaburzenia neurologiczne – odnotowywane są rzadziej, jednak u niektórych pacjentów obserwuje się bóle i zawroty głowy, drgawki, drętwienie i zaburzenia koordynacji ruchowej, co zwykle skłania lekarza do przerwania leczenia,
- zapalenie pęcherza moczowego, bolesne oddawanie moczu,
- zmiany obrazu krwi (rzadko), zapalenie żył po podaniu dożylnym, zespół hemolityczny,
- zaburzenia naturalnego mikrobiomu, czego efektem mogą być nadkażenia bakteryjne (wywołane przez szczepy, na które nie działa metronidazol) i grzybicze,
- zaczerwienienie, suchość skóry, pieczenie i świąd, zaostrzenie trądziku (po miejscowym podaniu metronidazolu).
Wszelkie nasilone objawy po zastosowaniu leku wymagają konsultacji z lekarzem. Nie przerywaj samodzielnie leczenia – może to skutkować nawrotem zakażenia.
Metronidazol - interakcje z innymi lekami
Interakcje metronidazolu z innymi lekami:
- metronidazol zwiększa działanie leków przeciwzakrzepowych takich jak warfaryna. U takiego pacjenta może dojść do krwotoku. Opisano, że stosowanie heparyny podczas leczenia metronidazolem jest bezpieczne
- leki które zwiększają aktywność enzymów mikrosomalnych wątroby mogą spowodować skrócenie czasu półtrwania metronidazolu. Lekami z tej grupy są np. fenobarbital i fenytoina
- leki zmniejszające aktywność mikrosomalnych enzymów wątrobowych mogą wydłużyć czas półtrwania metronidazolu w organizmie
- u pacjentów, którzy są leczeni solami litu następuje kumulacja tego pierwiastka w organizmie po podaniu metronidazolu co może doprowadzić do uszkodzenia nerek
- jednoczesne stosowanie metronidazolu i disulfiranu może prowadzić do zaburzeń psychicznych u pacjenta objawiającymi się psychozą i dezorientacją
- metronidazol zwiększa toksyczność busulfanu i 5-fluorouracylu
- metronidazol zwiększa stężenie przyjmowanej cyklosporyny w organizmie.