Sure, here you go -htmlCopy codeFotografie mięsaka skóry - Piękno w walce ze złem

Jak więc rozpoznać mięsaka?

Przede wszystkim należy obserwować niebolesne guzki, które występują pod naszą skórą i udać się do lekarza, jeśli zauważymy, że się powiększają. Koniecznie zareagować powinniśmy gdy ich wielkość przekroczy 5 cm. Najczęstszą przyczyną zgłaszania się do lekarza jest spostrzeżenie iż doszło do powiększenia obwodu mięśnia w nodze lub ręce, bądź niektórzy wskazują na uczucie iż coś dziwnego dzieje się w ich organizmie.

Znalezienie dowolnej zmiany nie wymaga od razu ingerencji chirurgicznej. Jeśli pojawia się podejrzenie wystąpienia guza w obrębie tkanek miękkich lub kości w pierwszej kolejności przeprowadza się badania obrazowe – USG, Tomografię Komputerową czy Rezonans Magnetyczny.

Dopiero gdy zyskujemy pewność, że zmiana jest nowotworem wykonuje się biopsję, której zadaniem jest zweryfikowanie czy jest ona złośliwa czy łagodna. Zaledwie 1 na 100 łagodnych zmian w obrębie tkanek miękkich będzie mięsakiem, zaś jeśli jest ona ulokowana pomiędzy mięśniami to 1 na 10 będzie mięsakiem.

Warto zadbać samodzielnie aby taka konsultacja i diagnostyka się odbyła aby nie doszło do błędu już na samy początku drogi po zdrowie.

Faktem jest, że rocznie w Polsce występuje około 1 tysiąca mięsaków, a lekarzy rodzinnych jest około 20 tysięcy, co oznacza, że średnio taki lekarz spotyka się z mięsakiem raz na dwadzieścia kilka lat.

Mięsak – objawy, rodzaje

Jest wiele rodzajów mięsaków. Do tych nowotworów zalicza się m.in. mięsak kości, który atakuje głównie dzieci między 9 a 15 rokiem życia. W przypadku mięsaka kości, objawy początkowe mogą być niezauważalne. Dopiero później, gdy nowotwór jest w fazie rozwoju, pojawia się ból kości nasilony zwłaszcza w porze nocnej. Do tej grupy zalicza się kostniakomięsak (mięsak kościopochodny) i mięsak Ewinga. Objawy zwiastujące pojawienie się tych nowotworów to jedynie dolegliwości bólowe. W niektórych przypadkach pojawia się obrzęk i zniekształcenie w chorej kończynie.

Inny rodzaj mięsaka to mięsak tkanek miękkich. Do tej postaci nowotworów należy tłuszczakomięsak i włókniakomięsak (może występować także w kościach). Przy mięsakach tkanek miękkich objawy manifestują się guzami lub wykwitami na skórze w kolorze czerwonym, niebieskim lub fioletowym. Zmianami skórnymi objawia się też mięsak Kaposiego.

Inną postacią mięsaków tkanek miękkich jest mięsak macicy. Guz umiejscawia się zwykle w jej trzonie, czego skutkiem jest ból podbrzusza i krwawienia z dróg rodnych niezależne od cyklu miesiączkowego. Jest to mięsak złośliwy, łudząco przypominający klasyczne mięśniaki macicy.

Równie złośliwy jest też mięsak maziówkowy, określany mianem maziówczaka złośliwego. Umiejscawia się w kończynach, rzadziej w innym miejscu w organizmie. Z maziówczakiem muszą zmierzyć się głównie osoby dorosłe.

W kończynach lokalizować się może mięsak prążkowanokomórkowy. Ten złośliwy i często spotykany mięsak u dzieci atakuje także ich układ płciowo-moczowy, jamę nosową i gardło oraz oczy i ucho środkowe. Nowotwór występuje u dzieci w wieku od 1 do 5 lat.

Zobacz także

Ocena Stopni Zaawansowania Dermatofibrosarcoma Protuberans

Chociaż Amerykański Komitet AJCC nie określił specjalnego systemu oceny stopni zaawansowania dla DFSP, to obecnie przeprowadza się ją zgodnie z systemem Amerykańskiego Towarzystwa Mięśniowo-Szkieletowego, który uwzględnia stopień złośliwości histologicznej nowotworu i przedział, w którym się on znajduje [19].

DFSP ma charakterystyczny obraz histologiczny jednorodnych bezkształtnych wrzecionowatych komórek ułożonych w postaci kwiatopodobnej lub jodełkowatej (Rycina 3). Wczesne zmiany mogą wykazywać "strefę Grenz", która stanowi obszar wolny od nowotworu oddzielający go od naskórka. Rzadkie odmiany DFSP obejmują guz Bednara, który odznacza się komórkami zawierającymi melaninę [20], DFSP myksoidny zawierający obszary śródmiąższowej mucyny i typ bezpostaciowy.

Około 15% przypadków zawiera składową mięsaka o wysokim stopniu złośliwości. Jest z reguły, choć nie wyłącznie włókniakomięsak i dlatego zwykle określa się je jako DFSP-FS. Część o cechach mięsaka o wysokim stopniu złośliwości może być różnej wielkości, niekiedy obejmuje większość zmiany wywodzącej się z DFSP. Nawet w przypadkach, w których dochodzi do rozwoju składowej o cechach mięsaka o wysokim stopniu złośliwości, przerzuty są rzadkie i główny problem stanowią wznowy miejscowe.

Analiza immunohistochemiczna znajduje zastosowanie w celach diagnostycznych. Barwienie na CD34 jest często stosowane, a jego czułość wynosi od 84% do 100% [21-23] (Rycina 4). Dodatnie barwienie na CD34 nie występuje w obszarach zmian w kierunku mięsaka o wysokiej złośliwości w przypadku DFSP-FS. Ponadto uważa się, że barwienie na hialurionian jest dodatnie w DFSP, zaś barwienie na CD44 - ujemne.

O rozwijającym się mięsaku może również świadczyć obrzęk stawów lub anemia trudno poddająca się leczeniu, guzki lub zgrubienia w okolicy stawów lub kości, czasem występują również objawy ogólne gorączka, osłabienie czy niedokrwistość.

Czytaj dalej...

92 nie wyraża zgody na zwielokrotnianie, wykorzystywanie lub przechowywanie jakichkolwiek treści w postaci tekstów i danych oraz programów komputerowych i baz danych dostępnych w serwisie internetowym, w celu ich eksploracji polegającej na analizie, również przy zastosowaniu zautomatyzowanych technik, dążącej do wygenerowania informacji obejmujących w szczególności wzorce, tendencje i korelacje.

Czytaj dalej...

Skłonność do przerzutów jest znacznie mniejsza w przypadku zmian wywodzących się z rogowacenia słonecznego, a zwiększa się w przypadku rozwoju nowotworu na podłożu owrzodzeń, blizn i przewlekłych stanów zapalnych.

Czytaj dalej...

Najczęstsze alergeny kontaktowe to metale, składniki kosmetyków, lanolina, detergenty tworzące pianę takie jak SLS i SLES, balsam peruwiański, antybiotyk neomycyna, olejki eteryczne, propolis, komponenty gumy, żywice epoksydowe oraz lateks.

Czytaj dalej...