Sure, here you go -htmlCopy codeFotografie mięsaka skóry - Piękno w walce ze złem

Co to jest mięsak? Objawy, przyczyny, leczenie

Mięsaki należą do grupy rzadkich nowotworów złośliwych, które mogą lokalizować się w tkankach, narządach i kościach. Na całym świecie choruje na nie jedynie 1% dorosłych i aż 20% dzieci. Rozpoznanie bywa trudne, ponieważ mięsaki rozwijają się po cichu, nie dając żadnych objawów. Leczenie i rokowania są zależne od postaci nowotworu i jego stopnia zaawansowania.

W Polsce na mięsaki choruje tysiące osób rocznie. Liczba stale się zwiększa, ponieważ dotąd nie ustalono etiologii ich powstawania. Za czynnik predysponujący do zachorowania uważa się zaburzenia genetyczne i wadliwy system odpornościowy. Istnieje wiele rodzajów mięsaków, m.in. mięsak Kaposiego lub mięsak Ewinga. Czym charakteryzują się różne odmiany tego nowotworu?

Przyczyny mięsaka tłuszczakowego

Tłuszczakomięsaki powstają, gdy w dojrzałych komórkach tkanki tłuszczowej dojdzie do specyficznych mutacji. Powodują one niekontrolowany rozrost adipocytów, które ostatecznie tworzą masę guza. Nie udało się dotychczas ustalić jednoznacznej przyczyny powstawania
zmian genetycznych.

Podstawowym leczeniem tłuszczakomięsaków jest chirurgiczne usunięcie guza. Zakres operacji zależy od lokalizacji guza i jego typu. W przypadku tłuszczakomięsaków dobrze zróżnicowanych w obrębie kończyn najczęściej stosuje się procedury oszczędzające kończynę przed amputacją. Istotne jest wycięcie zmiany z marginesem zdrowych tkanek. Niekiedy w przypadku sąsiedztwa ważnych życiowo struktur (np. dużych naczyń krwionośnych) jest niemożliwe do osiągnięcia. Często stosuje się dodatkowe metody, jak chemioterapię, czy radioterapię (czyli sposób leczenia z wykorzystaniem promieniowania jonizującego, które niszczy komórki nowotworowe).

Czy wiesz że: mięsaki tłuszczakowe raczej nie są spotykane wśród dzieci? Występują głównie między 50, a 65 rokiem życia.

Poszczególne podtypy tłuszczakomięsaków różnią się między sobą wrażliwością na różne sposoby terapii. Istotna jest także lokalizacja zmian pierwotnych. Te czynniki wpływają na wybór metody. U pacjentów z dużymi, szybko rosnącymi guzami, o wysokim stopniu złośliwości stosuje się czasem chemioterapię przedoperacyjną. Radioterapia znajduje zastosowanie jako uzupełnienie leczenia operacyjnego chorych z dużymi, powyżej 5 cm średnicy lub głęboko położonymi zmianami. Dobrze odpowiadają na nią tłuszczakomięsaki śluzowate. W terapii rozsianej choroby nowotworowej oraz w przypadku guzów nieoperacyjnych korzysta się zarówno z radioterapii, jak chemioterapii. Diagnostyka oraz leczenie tłuszczakomięsaków powinny być prowadzone w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie w postępowaniu z tego typu zmianami.

Ocena Stopni Zaawansowania Dermatofibrosarcoma Protuberans

Chociaż Amerykański Komitet AJCC nie określił specjalnego systemu oceny stopni zaawansowania dla DFSP, to obecnie przeprowadza się ją zgodnie z systemem Amerykańskiego Towarzystwa Mięśniowo-Szkieletowego, który uwzględnia stopień złośliwości histologicznej nowotworu i przedział, w którym się on znajduje [19].

DFSP ma charakterystyczny obraz histologiczny jednorodnych bezkształtnych wrzecionowatych komórek ułożonych w postaci kwiatopodobnej lub jodełkowatej (Rycina 3). Wczesne zmiany mogą wykazywać "strefę Grenz", która stanowi obszar wolny od nowotworu oddzielający go od naskórka. Rzadkie odmiany DFSP obejmują guz Bednara, który odznacza się komórkami zawierającymi melaninę [20], DFSP myksoidny zawierający obszary śródmiąższowej mucyny i typ bezpostaciowy.

Około 15% przypadków zawiera składową mięsaka o wysokim stopniu złośliwości. Jest z reguły, choć nie wyłącznie włókniakomięsak i dlatego zwykle określa się je jako DFSP-FS. Część o cechach mięsaka o wysokim stopniu złośliwości może być różnej wielkości, niekiedy obejmuje większość zmiany wywodzącej się z DFSP. Nawet w przypadkach, w których dochodzi do rozwoju składowej o cechach mięsaka o wysokim stopniu złośliwości, przerzuty są rzadkie i główny problem stanowią wznowy miejscowe.

Analiza immunohistochemiczna znajduje zastosowanie w celach diagnostycznych. Barwienie na CD34 jest często stosowane, a jego czułość wynosi od 84% do 100% [21-23] (Rycina 4). Dodatnie barwienie na CD34 nie występuje w obszarach zmian w kierunku mięsaka o wysokiej złośliwości w przypadku DFSP-FS. Ponadto uważa się, że barwienie na hialurionian jest dodatnie w DFSP, zaś barwienie na CD44 - ujemne.

Jak więc rozpoznać mięsaka?

Przede wszystkim należy obserwować niebolesne guzki, które występują pod naszą skórą i udać się do lekarza, jeśli zauważymy, że się powiększają. Koniecznie zareagować powinniśmy gdy ich wielkość przekroczy 5 cm. Najczęstszą przyczyną zgłaszania się do lekarza jest spostrzeżenie iż doszło do powiększenia obwodu mięśnia w nodze lub ręce, bądź niektórzy wskazują na uczucie iż coś dziwnego dzieje się w ich organizmie.

Znalezienie dowolnej zmiany nie wymaga od razu ingerencji chirurgicznej. Jeśli pojawia się podejrzenie wystąpienia guza w obrębie tkanek miękkich lub kości w pierwszej kolejności przeprowadza się badania obrazowe – USG, Tomografię Komputerową czy Rezonans Magnetyczny.

Dopiero gdy zyskujemy pewność, że zmiana jest nowotworem wykonuje się biopsję, której zadaniem jest zweryfikowanie czy jest ona złośliwa czy łagodna. Zaledwie 1 na 100 łagodnych zmian w obrębie tkanek miękkich będzie mięsakiem, zaś jeśli jest ona ulokowana pomiędzy mięśniami to 1 na 10 będzie mięsakiem.

Warto zadbać samodzielnie aby taka konsultacja i diagnostyka się odbyła aby nie doszło do błędu już na samy początku drogi po zdrowie.

Faktem jest, że rocznie w Polsce występuje około 1 tysiąca mięsaków, a lekarzy rodzinnych jest około 20 tysięcy, co oznacza, że średnio taki lekarz spotyka się z mięsakiem raz na dwadzieścia kilka lat.

O rozwijającym się mięsaku może również świadczyć obrzęk stawów lub anemia trudno poddająca się leczeniu, guzki lub zgrubienia w okolicy stawów lub kości, czasem występują również objawy ogólne gorączka, osłabienie czy niedokrwistość.

Czytaj dalej...

Czerniak z plamy soczewicowatej jest rzadką postacią czerniaka 5 15 , która występuje u osób w wieku podeszłym, zwłaszcza w obrębie twarzy i szyi jest wywoływana stałym, wieloletnim napromienianiem skóry światłem słonecznym.

Czytaj dalej...

Skłonność do przerzutów jest znacznie mniejsza w przypadku zmian wywodzących się z rogowacenia słonecznego, a zwiększa się w przypadku rozwoju nowotworu na podłożu owrzodzeń, blizn i przewlekłych stanów zapalnych.

Czytaj dalej...

Nowoczesne leki antyhistaminowe są skuteczne nie tylko w przypadku konieczności hamowania typowych reakcji alergicznych, czyli nieżytu nosa z towarzyszącymi mu objawami, świądu, pokrzywki, AZS, ale także pomagają w uniknięciu rozwoju astmy i ułatwiają kontrolowanie tej choroby.

Czytaj dalej...