U nas zapłacisz kartą
Sure, here you go -htmlCopy codeFotografie mięsaka skóry - Piękno w walce ze złem
Mięsak – leczenie
Do leczenia mięsaka niezbędne jest rozpoznanie. Diagnostyka opiera się głównie na biopsji i analizie histopatologicznej wyciętego fragmentu. Dorosłym chorującym wykonuje się badanie na obecność wirusa HIV. Istotne jest także, czy wystąpiły przerzuty.
Najczęściej stosowane leczenie opiera się na zabiegu chirurgicznym, w trakcie którego wycina się guza. Chorego poddaje się terapii laserowej, radioterapii lub chemioterapii, która ma zniszczyć komórki nowotworowe. Osoby z wirusem HIV lub AIDS stosują leki antyretrowirusowe stymulujące układ odpornościowy.
Nie w przypadku wszystkich postaci mięsaków rokowania są dobre. Większość rodzajów da się wyleczyć całkowicie lub poddać guzy remisji, lecz w niektórych postaciach, zwłaszcza tych o bardzo złośliwym charakterze (np. mięsak macicy z przerzutami), dla chorego niewiele można zrobić.
Mięsak (guz) Ewinga – badania
Ostateczne rozpoznanie stawia się na podstawie badania obrazowego, najlepiej rezonansu magnetycznego, ponieważ jest najbardziej precyzyjny. MRI umożliwia dokładne określenie rozrostu nowotworu w otaczających tkankach oraz ocenę stosunku masy nowotworowej do nerwów i naczyń krwionośnych.
Mięsak Ewinga szybko rośnie i często daje odległe przerzuty - zwykle do płuc.
Z kolei wykonanie tomografii komputerowej klatki piersiowej (zwłaszcza tzw. spiralnej) umożliwia wykrycie ognisk przerzutowych do płuc, niewidocznych w badaniu RTG.
Potrzebne mogą być także badania dodatkowe, takie jak morfologia, OB, CRP. Można rozważyć pobranie szpiku kostnego do badania histologicznego, jednak tylko u około 15 proc. chorych szpik zawiera komórki nowotworowe.
Warto wiedzieć, że duże trudności sprawia rozpoznanie mięsaka Ewinga, który jest zlokalizowany w obrębie kręgosłupa. Może on zostać pomylony z dyskopatią, skoliozą, chorobą neurodegeneracyjną, a nawet kamicą nerkową i kolagenozą.
Osoby chore ma mięsaki, a także ich rodziny, wsparcia mogą szukać w Stowarzyszeniu Pomocy Chorym na Mięsaki "SARCOMA": www.sarcoma.pl.
Jak więc rozpoznać mięsaka?
Przede wszystkim należy obserwować niebolesne guzki, które występują pod naszą skórą i udać się do lekarza, jeśli zauważymy, że się powiększają. Koniecznie zareagować powinniśmy gdy ich wielkość przekroczy 5 cm. Najczęstszą przyczyną zgłaszania się do lekarza jest spostrzeżenie iż doszło do powiększenia obwodu mięśnia w nodze lub ręce, bądź niektórzy wskazują na uczucie iż coś dziwnego dzieje się w ich organizmie.
Znalezienie dowolnej zmiany nie wymaga od razu ingerencji chirurgicznej. Jeśli pojawia się podejrzenie wystąpienia guza w obrębie tkanek miękkich lub kości w pierwszej kolejności przeprowadza się badania obrazowe – USG, Tomografię Komputerową czy Rezonans Magnetyczny.
Dopiero gdy zyskujemy pewność, że zmiana jest nowotworem wykonuje się biopsję, której zadaniem jest zweryfikowanie czy jest ona złośliwa czy łagodna. Zaledwie 1 na 100 łagodnych zmian w obrębie tkanek miękkich będzie mięsakiem, zaś jeśli jest ona ulokowana pomiędzy mięśniami to 1 na 10 będzie mięsakiem.
Warto zadbać samodzielnie aby taka konsultacja i diagnostyka się odbyła aby nie doszło do błędu już na samy początku drogi po zdrowie.
Faktem jest, że rocznie w Polsce występuje około 1 tysiąca mięsaków, a lekarzy rodzinnych jest około 20 tysięcy, co oznacza, że średnio taki lekarz spotyka się z mięsakiem raz na dwadzieścia kilka lat.