Choroba skóry - Mieczaki - Objawy, Diagnoza i Leczenie

Mięczak zakaźny - objawy

Po ok. 2-3 miesiącach od zakażenia pojawia się wysypka. Przybiera ona formę grudek, które:

  • są nieliczne (ok. 30 sztuk), więcej pojawia się zwykle u osób z osłabioną odpornością,
  • stopniowo się powiększają: początkowo są wielkości główki od szpilki, jednak później rozrastają się do 2-10 mm,
  • mają charakterystyczne zagłębienie w części środkowej, nazywane "pępkowatym",
  • mogą mieć kolor skóry, biały, woskowy, perłowy lub szarobiały,
  • można wycisnąć - wówczas pojawia się kaszowata treść,
  • mogą być otoczone obwódką (pojawia się ona średnio u 10 proc. pacjentów),
  • nie powodują przykrych dolegliwości (np. swędzenia itp.),
  • po zagojeniu czasami pozostawiają drobne blizny,

U dzieci tego typu zmiany najczęściej pojawiają się twarzy, tułowiu i kończynach. U dorosłych zwykle występują na wewnętrznej stronie ud, narządach płciowych i okolicy łonowej, ponieważ u nich do zakażenia często dochodzi w wyniku kontaktów seksualnych.

Mięczak zakaźny - dlaczego nie wolno się drapać?

Osoby chore na mięczaka zakaźnego, podobnie jak te chore na ospę, nie powinny się drapać. W ten sposób może dojść nie tylko do rozsiewu wykwitów, lecz także do drobnych urazów w obrębie guzka, a dalej do nadkażenia bakteryjnego.

Mięczak zakaźny – objawy

Mięczak zakaźny objawia się występowaniem charakterystycznych zmian na skórze. Są to małe i twarde grudki w kolorze skóry lub jaśniejsze (często ich kolor jest porównywany do barwy masy perłowej). Zmiany osiągają niewielkie rozmiary – między 1 a 5 mm. Zwykle pierwsze grudki mają wielkość 1-2 mm i ulegają stopniowemu powiększaniu w ciągu kilku tygodni, aż osiągają rozmiar 3-5 mm.

Najbardziej charakterystyczną cechą zmian na skórze w mięczaku zakaźnym jest wstępowanie centralnego pępkowatego zagłębienia w obrębie grudek.

Jest ono szczególnie widoczne w silnym świetle padającym z boku. Grudkom może towarzyszyć odbarwiona lub rumieniowata obwódka. Po nakłuciu guzka i naciśnięciu go wydostaje się masa o perłowej barwie .

Powyższe zmiany mogą występować na skórze w obrębie całego ciała, jednak obserwuje się ich częstszy rozwój w niektórych miejscach w zależności od wieku chorego. U dzieci zmiany lokalizują się głównie na twarzy, powiekach, kończynach i tułowiu. Z kolei u osób dorosłych są one umiejscowione na wewnętrznych powierzchniach ud, narządach płciowych, w okolicy łonowej, na podbrzuszu i pośladkach.

Grudkom w mięczaku zakaźnym może czasem towarzyszyć niewielka bolesność i świąd .

Zmiany na skórze zwykle znikają samoistnie w ciągu 6 do 12 miesięcy .

Okres wylęgania (czyli czas od zakażenia do pojawienia się pierwszych wykwitów na skórze) wynosi od 2 tygodni do nawet kilku miesięcy [2-6] .

Mięczak zakaźny – objawy

Głównym objawem choroby są zmiany skórne w postaci małych, kopulastych, napiętych grudek z pępkowatym wgłębieniem pośrodku, zazwyczaj o średnicy 1-5 mm. Są twardawe, gładkie, o perłowo-białej, różowej lub cielistej barwie. Występują przede wszystkim na tułowiu, w okolicy stawów, pachwin, dołu pachowego.

Zmiany w okolicy narządów płciowych spotykane są raczej u nastolatków oraz młodych dorosłych, ich transmisja przebiega zazwyczaj poprzez kontakt seksualny. Zajęcie okolicy powiek wiąże się z ryzykiem zapalenia spojówek i rogówki. Mogą występować pojedynczo, w skupiskach lub układać się linijne (wzdłuż linii zadrapań – tzw. pseudoobjaw Koebnera). Zmiany skórne mogą boleć, niektórzy pacjenci zgłaszają świąd. Wokół grudek może występować rumień skóry.

Powiązane produkty

kwas mlekowy, kwas salicylowy, płyn, brodawki / kurzajki

krem, alergia, ból, grzybica, hemoroidy, brodawki / kurzajki, łuszczyca, owłosienie, odmrożenia, odparzenia, podrażnienie, przebarwienia, świąd, zaskórniki, naczynka, trądzik, egzema, wągry, skaleczenie, opuchlizna, dla alergików

Jedna z analiz wykonanych na potrzeby rozprawy doktorskiej przygotowywanej w Narodowym Instytucie Onkologii wykazała, że wśród 117 pacjentów leczonych w latach 1980 - 2005 w krakowskim centrum onkologii im.

Czytaj dalej...

Wśród najczęstszych czynników wywołujących objawy pokrzywki wymienia się ostre infekcje, procesy autoimmunologiczne, zakażenia pasożytnicze zwłaszcza pasożyty u dzieci , ekspozycję na alergeny, zimno, ciepło, ucisk, tarcie, wibracje i niektóre leki.

Czytaj dalej...

Jednak pewne warunki związane z utratą ciągłości naskórka urazy , zaburzeniem jego funkcji ochronnej stany zapalne skóry lub związane z ogólnym spadkiem odporności nowotwory, cukrzyca, AIDS ułatwiają zajęcie skóry przez bakterie.

Czytaj dalej...

Miejscowe retinoidy, czyli pochodne witaminy A stosowane w celu ograniczenia rogowacenia skóry i namnażania komórek w miejscu zmian łuszczycowych; są przeciwwskazane w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym, gdyż mają działanie teratogenne uszkadzające płód.

Czytaj dalej...