U nas zapłacisz kartą
Mocz jako lekarstwo na łysienie - Mit czy rzeczywistość?
Przeszczep włosów ostatnią deską ratunku
Gdy zawiodą inne metody, pozostaje jeszcze przeszczep włosów. Zabieg polega na pobieraniu pasemek włosów (na ogół z tyłu i z boków głowy) i wszczepianiu ich w nowe miejsce. Pasemka zostają podzielone na mikroskopijne fragmenty i umiejscawiane tam, gdzie włosy się przerzedziły. W czasie jednego zabiegu można przenieść ok. 2 tys. fragmentów skóry (każdy z czterema mieszkami włosowymi), które umieszcza się w mikroskopijnych nacięciach skóry. Zabieg trwa od 2 do 5 godzin i wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Efekt jest trwały, a gdy włosy odrosną, przypominają naturalną czuprynę. Za przeszczep trzeba zapłacić od kilku do kilkunastu tysięcy złotych.
Anna Jarosz - artykuł pochodzi z miesięcznika "Zdrowie" | Konsultacja: Krzysztof Żychowicz, urolog, chirurg, konsultant ds. andrologii w InviMed Wrocław
Jaką metodę leczenia łysienia wybrać?
Ponieważ uniwersalna metoda leczenia wypadania włosów nie istnieje, najkorzystniejsza jest terapia skojarzona, czyli łączenie różnych sposobów, szczególnie tych, które wykorzystują odmienne mechanizmy działania – np. osocze pobudza komórki macierzyste cebulki włosowej, a laser stymuluje jej pracę.
Na początku należy wykonać badania diagnostyczne, w tym trichogram, czyli ocenę stanu włosów pod mikroskopem, a także laboratoryjne badania krwi, które określą poziom hormonów, żelaza i ferrytyny. Strategię leczenia powinno się ustalić w zależności od przyczyny łysienia, stopnia zaawansowania, a także oczekiwań pacjenta. U osób, u których dopiero zaczyna się proces łysienia, najkorzystniejsze będą zabiegi laserowe. W bardziej zaawansowanych przypadkach warto łączyć laser, osocze bogatopłytkowe i preparaty do miejscowego wcierania. Leki doustne to ostateczność, gdyż mają one zbyt rozległe działania ogólnoustrojowe.
Wydaje się to oczywiste, niemniej jednak warto przypomnieć na koniec, że proces łysienia androgenowego trwa wiele lat, dlatego do lekarza należy się zwrócić o pomoc, gdy pojawiają się pierwsze jego symptomy, a nie wtedy, gdy większość włosów już wypadnie.
opracowanie tekstu - Dr Marek Wasiluk
Rodzaje łysienia
Ponieważ przyczyny nadmiernego wypadania włosów są bardzo zróżnicowane, dermatolodzy wyróżniają też różne rodzaje łysienia. Najczęściej spotykane to:
Łysienie androgenowe typu męskiego charakteryzuje się stopniową utratą włosów, zaczynającą się od skroni. Na początku na czubku głowy pojawiają się płytkie zakola, które wraz z upływem czasu pogłębiają się. Z czasem na głowie zostaje wąski pas włosów z tyłu i po bokach. Za ten typ łysienia odpowiada pochodna testosteronu, dihydrotestosteron (DHT). Mieszki włosowe są na niego wrażliwe – jeśli jest go zbyt dużo, zanikają. Charakterystyczne jest to, że włosy tworzące pas wokół głowy nie wypadają, gdyż ich mieszki nie mają receptorów dla dihydrotestosteronu. W leczeniu tego typu łysienia podaje się substancje hamujące wzmożoną aktywność enzymu 5 α-reduktazy, który odpowiada za przekształcenie testosteronu do dihydrotestosteronu.
Jakie są rodzaje łysienia plackowatego?
- Łysienie plackowate wieloogniskowe - charakteryzuje się powstawaniem łysych, okrągłych placów w wielu miejscach,
- Łysienie plackowate całkowite - oznacza utratę włosów z całej skóry głowy,
- Łysienie plackowate jednoogniskowe - obejmuje wyłącznie jeden obszar ciała, na którym występuje owłosiona skóra,
- Łysienie plackowate uogólnione - łysienie obejmuje skórę głowy, ale również owłosione miejsca skóry twarzy, a dodatkowo pachy,
- Łysienie plackowate złośliwe - mówimy o nim, gdy w wyniku długotrwałego leczenia włosy nie chcą odrastać w łysych miejscach,
- Łysienie plackowate pasmowate - jak sama nazwa wskazuje, pojawiają się łyse pasy idące od środka głowy do zewnątrz,
- Łysienie plackowate rozlane - w tym rodzaju łysienia nie można wyodrębnić konkretnych miejsc ognisk,
- Łysienie plackowate wężykowane - obejmuje występowanie łysego pasa dookoła głowy, który znajduje się w okolicach skroni, czoła i potylicy.
Łysienie plackowate - przyczyny tej choroby nie są dokładnie znane. Choroba ta należy do grupy chorób autoimmunologicznych, które charakteryzują się tym, iż często ciężko wyznaczyć, z jakich powodów w ogóle pojawiają się stany zapalne w organizmie. Układ odpornościowy osób chorujących na schorzenia autoimmunologiczne atakuje elementy organizmu, traktując je jako obce, w przypadku łysienia plackowatego, są to mieszki włosowe.
Dodatkowo łysienie plackowate może współistnieć z wieloma innymi chorobami, takimi jak atopowe zapalenie skóry, bielactwo czy zapalenie tarczycy. Na pojawienie się łysienia plackowatego mają wpływ również czynniki genetyczne, choroba ta może być dziedziczna. Co więcej, na tę chorobę są bardziej narażone osoby żyjące w stresie, u których występuje wysoki poziom kortyzolu.
