U nas zapłacisz kartą
Nabiał a pryszcze - Mit czy rzeczywistość?
„Uratował mnie w najgorszej fazie trądzikowej”. Ten apteczny krem to sposób na trądzik i przebarwienia bez recepty
Trądzik pospolity (acne vulgaris), nazywany też młodzieńczym, to choroba skóry, która jest wynikiem stanów zapalnych gruczołów łojowych i ujść mieszków włosowych. Trądzik to wynik nadprodukcji sebum, rogowacenia naskórka i namnażania się bakterii Propionbacterium Acnes. Występuje głównie w wieku dorastania, jednak wiele osób zmaga się z tą przypadłością w późniejszym wieku - potocznie mówimy wtedy o “trądziku po 30”. Trądzik powinien być leczony pod okiem lekarza dermatologii, natomiast ogromną rolę w wyciszaniu jego objawów pełni odpowiednia pielęgnacja skóry, a także uważna dieta. Czy istnieją pokarmy, których powinniśmy unikać?
Często mówimy, że “wysypało” nas po paczce chipsów albo czekoladzie, jednak tak naprawdę, związek diety z trądzikiem nie został jeszcze dokładnie zbadany. Jest to sprawa indywidualna i niektóre produkty mogą faktycznie nasilać stany zapalne, a także powodować szereg zmian, które skutkują nadprodukcją sebum. Dzieje się tak szczególnie wtedy, kiedy nasza codzienna dieta bazuje na produktach wysoko przetworzonych, które po pierwsze, nie dostarczają organizmowi pełni niezbędnych dla funkcjonowania składników odżywczych, po drugie, zawierają dużo cukrów prostych. Kolejne produkty “na cenzurowanym” to te, które posiadają wysoki indeks glikemiczny, który zwiększa poziom insuliny we krwi, co może powodować zwiększoną produkcję sebum przez gruczoły łojowe skóry. To między innymi:
- białe pieczywo,
- makaron z białej mąki,
- biały ryż,
- cukier trzcinowy,
- miód,
- słodzone napoje.
Podobnie mogą zachowywać się przekąski bogate w sól, jak chipsy, paluszki, czy orzeszki.
Dobra wiadomość dla fanek czekolady jest taka, że nie wykazano bezpośredniego wpływu jej spożywania na zaostrzanie się trądziku. Należy jednak pamiętać, że mówimy tu o prawdziwej czekoladzie, a nie produktach „czekoladopodobnych”, w których większość składu stanowi cukier.
Czego nie jeść przy trądziku różowatym?
Trądzik różowaty, inaczej rosacea, to przewlekła, zapalna choroba skóry, która dotyka nawet około 10% populacji. Objawia się powstawaniem silnego zaczerwienienia cery i mimo swojej nazwy, niewiele ma wspólnego z trądzikiem pospolitym, w którym obserwujemy charakterystyczne wypryski. Trądzik różowaty zdecydowanie częściej występuje u kobiet, a na jego pojawienie się wpływają geny, zaburzenia gospodarki hormonalnej, budowa naczyń krwionośnych, jak i dieta oraz styl życia. Niestety, jak dotąd nie wymyślono skutecznego lekarstwa, które pozwoliłoby raz na zawsze wyeliminować chorobę, jednak ostre objawy można wyciszyć preparatami, dobieranymi w trakcie konsultacji z lekarzem dermatologii.
Ogromny wpływ na przebieg trądziku różowatego ma dieta. W naszym codziennym jadłospisie powinny znaleźć się produkty bogate w antyoksydanty, witaminy i składniki mineralne, takie jak witamina B, selen, potas i cynk (wpływają bezpośrednio na funkcjonowanie skóry). Dieta na trądzik powinna więc obfitować między innymi w: marchew, pomarańcze, grejpfruty, kapusta, awokado, brokuły, bób, czy fasola.
Czego nie jeść przy trądziku różowatym? Niestety, stan zapalny i zaczerwienienie mogą zaostrzać takie produkty, jak:
- czekolada,
- ostre przyprawy,
- kawa, herbata,
- alkohol,
- przetworzona żywność, pełna cukrów prostych.
Do czynników, które nasilają objawy trądziku różowatego, zaliczamy też palenie papierosów i nadmierny stres.
Cera z trądzikiem różowatym wymaga również odpowiedniej pielęgnacji. Warto postawić na łagodne dermokosmetyki, które nie zawierają substancji zapachowych i innych alergenów i nie wysuszają skóry (unikajmy alkoholu etylowego w składzie).
Osoby zmagające się z rosacea, powinny również zrezygnować z peelingów mechanicznych, takich jak kosmetyki ze złuszczającymi drobinkami, czy szczoteczki do oczyszczania twarzy. Takie metody mogą nasilać zaczerwienienie skóry, a także sprzyjać powstawaniu tzw. „pajączków”.
Trądzik neuropatyczny: skórne objawy nerwicy. Jak leczyć ten rodzaj trądziku?
Trądzik neuropatyczny jest dermatozą, czyli chorobą skóry, o podłożu psychologicznym. Ten rodzaj trądziku występuje u osób, które kompulsywnie wyciskają zmiany trądzikowe, rozdrapują je i przez to dodatkowo zaostrzają. Mogą to być nie tylko pryszcze, ale również zaskórniki, wszelkie grudki oraz drobne zmiany, których najzwyczajniej w ocenie innych osób nie widać. Jednym z objawów trądziku neuropatycznego jest obsesyjne poszukiwanie nowych zmian przed lustrem i natychmiastowe ich wyciskanie.
Najprostszym sposobem na uzyskanie odpowiedzi na pytanie, "czy mam trądzik neuropatyczny" jest udanie się do specjalisty - terapeuty lub psychologa i podzielenie się z nim swoimi obawami. Warto wiedzieć, że najczęściej trądzik neuropatyczny diagnozowany jest u osób, które - świadomie bądź nie - zmagają się również z innymi chorobami o podłożu psychicznym, takimi jak nerwica, zaburzenia lękowe czy depresja. Wyciśnięcie zmiany skórnej jest często sposobem na uzyskanie chwilowej ulgi i satysfakcji, niestety szybko po nich przychodzi złość i żal.
Zmiany mogą pojawiać się nie tylko na twarzy, ale również przedramionach, plecach, klatce piersiowej i dekolcie. Po rozdrapanych pryszczach i innych stanach zapalnych zostają najczęściej widoczne blizny i przebarwienia.
Leczenie trądziku neuropatycznego przede wszystkim przebiega w taki sam sposób, jak zwykłego trądziku - lekarz dermatolog przepisuje leki do stosowania miejscowego lub doustnego, a kosmetolog zaleca dostosowane do potrzeb konkretnej skóry zabiegi (peelingi chemiczne, mikrodermabrazję etc.). Wskazane jest jednak udanie się jeszcze do specjalisty, jakim jest psycholog lub psychoterapeuta. Tego typu wizyty pomogą nauczyć się opanowywać obsesyjne odruchy nerwowe i zapobiegać rozdrapywaniu pryszczy. Należy także pamiętać, że często pierwotną chorobą jest nerwica. Objawy skórne są do niej wtórne i część pacjentów po zakończeniu procesu terapeutycznego dotyczącego głębszego problemu, przestaje doświadczać trądziku neuropatycznego.
Rana i opuchlizna po wyciśnięciu pryszcza – co z nią zrobić?
Czym grozi wyciskanie pryszczy? Przede wszystkim powstaniem nowych zmian zapalnych teraz, a następnie wielu blizn w przyszłości. Bardzo często stan zapalny po wyciśnięciu pryszcza jest trudniejszy do zaleczenia niż sam pryszcz, jeśli dysponujemy odpowiednimi lekami i preparatami od dermatologa.
Jeśli już jednak doszło do powstania rany po wyciśnięciu pryszcza, przede wszystkim musimy zadbać o odpowiednie oczyszczenie rany. Można to zrobić np. przy użyciu octaniseptu. Następnie zmienione chorobowo miejsce warto przecierać wywarem z ziół, szczególnie dobry w tego typu zastosowaniach jest czystek i rumianek. Na koniec można się wspomóc maścią z antybiotykami, np. dostępnym bez recepty preparatem Tribiotic.
Przyczyny trądziku – jak powstaje i w jaki sposób go leczyć?
Najczęściej wymienianą przyczyną powstawania trądziku są zaburzenia hormonalne oraz nieprawidłowo funkcjonujące gruczoły łojowe. W większości przypadków trądzik dotyczy zatem osób młodych, w okresie dojrzewania. Jednak nie jest to normą. Coraz częściej różne odmiany trądziku, w tym trądzik neuropatyczny czy różowaty, są diagnozowane u osób po 30. roku życia. Dzieje się tak ze względu na chroniczną ekspozycję na stres, złe nawyki żywieniowe, a także czynniki środowiskowe, codzienny makijaż, niestwierdzone alergie.
Wszystkie poważne problemy skórne, w tym oczywiście trądzik, powinny być leczone przez dermatologa. To on wskaże, czy konieczna jest pogłębiona diagnoza endokrynologiczna lub alergologiczna oraz jakie leki mogą pomóc na aktualnym etapie choroby.
W niektórych przypadkach, kiedy zmiany skórne nie są bardzo nasilone albo pojawiają się jedynie sezonowo, działanie wspomagające mogą wykazywać suplementy diety wspomagające włosy, skórę i paznokcie. Pamiętajmy jednak, że nie są to zastępniki leków, a tym bardziej zdrowego trybu życia.
