U nas zapłacisz kartą
Nadmierne wypadanie włosów - Przyczyny, Leczenie i Porady
Zapobieganie wypadaniu włosów
Wypadanie włosów to bardzo powszechne zjawisko zarazem u mężczyzn jak i u kobiet. Przyczyny jak i przebieg jest różny w zalezności od wielu czynników.
Co zrobić gdy wypadają włosy?
Na to pytanie odpowiedź jest jedna, należy udać się do specjalisty od włosów jakim jest trycholog. Po wykonaniu badania trychologicznego oraz wywiadu przeprowadzonego przez trychologa należy zastosować się do zaleceń .
Stosowanie preparatów z apteki bez właściwej diagnozy trychologicznej może często powodować większy problem! Powodów może być wiele. W przypadku wypadania spowodowanego zaczopowaniem mieszków, silne wcieranie preparatów przeciw wypadaniu spowoduje jeszcze większe wypadanie włosów. W takim przypadku należy oczyścić zaczopowane mieszki i ułatwić dostęp mikrokrążenia do macierzy zarodkowej mieszków.
W wielu innych przypadkach należy regulować enzymy, które doprowadzają do reakcji miniaturyzacji mieszków. Wtedy wystarczy terapia szokowa regulująca produkcję enzymów.
Każdy przypadek wymaga diagnozy. Właściwa diagnoza gwarantuje 100% zatrzymanie każdego wypadania włosów oraz odrost włosów, które wypadły.
Prawidłowa diagnoza wypadania włosów
Ponieważ tak wiele czynników może być przyczyną problemu, trycholog podczas konsultacji zadaje szereg dokładnych pytań, by udzielić odpowiedź na pytanie jak powstrzymać wypadanie włosów. Specjalista musi dowiedzieć się czy problem pojawił się nagle, czy też postępuje od dawna, czy pacjent długotrwale przyjmuje leki, cierpi na alergie, jaką stosuje dietę itd. Kobiety mogą być proszone o podanie informacji na temat miesiączki, ciąży czy menopauzy.
Trycholog uważnie bada skórę głowy i włosy używając do tego specjalnego trychoskopu – urządzenia powiększającego dany obszar ponad 200 razy. Często konieczne jest wyrwanie kilku z nich w celu zbadania cebulek. Niezbędne jest pytanie na temat owłosienia w innych obszarach ciała.
Nadmierne owłosienie (hipertrychoza): przyczyny, objawy i leczenie
Nadmierne owłosienie to dodatkowe owłosienie, które może pojawić się w określonych obszarach ciała lub na całym ciele. Jeśli nadmierne owłosienie występuje u kobiet w miejscach, w których normalnie występuje tylko u mężczyzn (m. in. nad górną wargą, na klatce piersiowej, podbrzuszu), to mówimy o hirsutyzmie. Jeśli natomiast nadmierne owłosienie ma charakter uogólniony – występuje na całym ciele, to jest to hipertrychoza, która może występować zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Leczenie zależy od przyczyny nadmiernego owłosienia.
Nadmierne owłosienie to odpowiednio nasilone dodatkowe owłosienie, które może występować na całym ciele lub w niektórych okolicach, które mogą różnić się u kobiet i u mężczyzn. Należy pamiętać, że owłosienie jest sprawą indywidualną i nie ma norm, które dokładnie określałyby, jakiego typu włosy, w jakiej liczbie są prawidłowe, a jakie nie. Istnieją natomiast skale, w których można ocenić nasilenie owłosienia i na tej podstawie stwierdzić, czy mogą one świadczyć o nieprawidłowościach lub nie.
Co to jest hipertrychoza?
Hipertrychoza to uogólnione nadmierne owłosienie, czyli występujące na całym ciele. Nadmierny wzrost włosów jest spowodowany konwersją włosów mieszkowych typu vellus we włosy dojrzałe.
Przyczyną nadmiernego owłosienia u kobiet może być hirsutyzm. Jest to występująca u kobiet nadmierna ilość włosów dojrzałych na obszarach androgenowrażliwych (czyli obszarach ciała, na których wzrost włosów jest regulowany męskimi hormonami płciowymi), takich jak warga górna, klatka piersiowa, wewnętrzne powierzchnie ud, plecy i brzuch, układających się w męski typ owłosienia. Hirsutyzm może być wywołany zaburzeniami hormonalnymi – nadmiarem androgenów lub lekami, ale może być też idiopatyczny, czyli bez uchwytnej przyczyny. Więcej: Hirsutyzm
U kobiet może dojść także do wirylizacji, czyli zespołu objawów związany z bardziej nasilonym nadmiarem androgenów, w którym poza hirsutyzmem występuje: powiększenie łechtaczki, zmniejszenie piersi i macicy, obniżenie głosu, zwiększenie masy mięśniowej, trądzik, łysienie typu męskiego (zaczynające się od skroni i widoczne także na czubku głowy).
- choroby jajników – zespół policystycznych jajników (PCOS, najczęściej), guz wirylizujący jajnika
- choroby nadnerczy – guz nadnerczy produkujący androgeny, choroba lub zespół Cushinga, wrodzony przerost nadnerczy wywołany niedoborem tzw. 21-hydroksylazy lub 11β-hydroksylazy
- leki – androgeny, steroidy anaboliczne, danazol, antykoncepcja hormonalna z androgennym progestagenem
- hiperprolaktynemia
- zespół oporności na insulinę
- hirsutyzm idiopatyczny, czyli bez uchwytnej przyczyny.
Diagnostyka łysienia
W diagnostyce łysienia stosowane są różne metody oceny zdrowia włosów i skóry głowy m.in. ocena dobowego wypadania włosów, test pociągania, test mycia, trichogram, a także ocena histopatologiczna, które razem z badaniem klinicznym pozwalają zdiagnozować konkretny typ łysienia. Postawiona diagnoza ma wpływ na dobór metod leczenia.
Profilaktyka wypadania włosów uwzględnia m.in. stosowanie bogatej w witaminy i minerały diety, a także odpowiednią pielęgnację, która powinna zostać dostosowana do indywidualnych potrzeb oraz problemów włosów i skóry głowy. Należy zrezygnować ze stosowania zabiegów osłabiających włosy i korzystania z akcesoriów, które sprzyjają ich wypadaniu, a także układania fryzur, które mogą powodować uszkodzenia mieszków włosowych np. ciasnego upinania włosów.
Nadmierne wypadanie włosów a łysienie
W większości przypadków nadmierne wypadanie włosów występuje okresowo, ustępując po wyeliminowaniu wywołujących je czynników zewnętrznych lub wewnętrznych. Nadmierne wypadanie włosów może powodować wyraźne przerzedzenie włosów. Eliminacja czynników wywołujących nadmierne wypadanie włosów oraz odpowiednia pielęgnacja sprawiają, że włosy nabierają objętości. W przypadku wypadania włosów, które nie jest objawem choroby, liczba traconych włosów nie przekracza znacznie granicy fizjologicznej utraty włosów.
Łysienie androgenowe to częsta przyczyna wypadania włosów o podłożu hormonalnym. Dotyczy ono nie tylko mężczyzn, ale także kobiet. Łysienie androgenowe może rozpocząć się bardzo wcześnie – niekiedy pierwsze objawy widoczne są po ukończeniu 20. roku życia. Ten typ łysienia powoduje stopniowe przerzedzanie się włosów nad czołem, co prowadzi do powstawania tzw. zakoli, a także do utraty włosów na czubku głowy. Z czasem dochodzi do połączenia się pozbawionego włosów obszaru skóry nad czołem i na czubku głowy.
Łysienie androgenowe może przebiegać w różny sposób. U młodych kobiet występuje łysienie androgenowe typu żeńskiego, które powoduje wypadanie włosów w okolicy przedziałka. Typ męski łysienia androgenowego najczęściej pojawia się u kobiet w okresie menopauzy.
