U nas zapłacisz kartą
Wypadanie włosów - Przyczyny i leczenie nadnerczy
Czym jest „wypalenie nadnerczy”?
Wypalenie nadnerczy jako termin bardzo często wykorzystywany w pseudomedycznych artykułach, jest nieznaczną dysfunkcją tego gruczołu. Sugeruje się, że wyczerpanie możliwości nadnerczy na poziomie do 10% jest właśnie ich wypaleniem. Co ciekawe, twórcy tego terminu zakładają, że dopiero dysfunkcja nadnerczy powyżej 10% jest stanem ich klinicznej niedoczynności, aż do choroby Addisona włącznie.
Choroba Addisona występuje, gdy niewydolność nadnerczy istnieje na poziomie 80-90% i wówczas taki procent powierzchni kory nadnerczy ulega zniszczeniu. Jest to głównie choroba autoimmunizacyjna, częściowo może być powikłaniem gruźlicy, czy być spowodowana infekcją lub przerzutami nowotworowymi. Rzadko zdarza się choroba Addisona wywołana czynnikami genetycznymi. Na skutek niedoczynności mniejszego lub większego obszaru nadnerczy, czy to rdzenia, czy kory, dochodzi do zmniejszonego wydzielania hormonów.
Czym się objawia to schorzenie?
Wszystkie przepisy dopasowane do twojego zapotrzebowania kalorycznego ( odchudzanie, masa) znajdziesz w naszych dietach.
Objawy dla „wypalenia nadnerczy” czyli ich zużycia się na niewielkim, kilkuprocentowym poziomie, mają bardzo nieswoisty charakter. Są to:
– permanentne zmęczenie w ciągu dnia
– trudności ze wstawaniem
– trudności z zaśnięciem – większe pobudzenie pod wieczór na skutek wahań poziomu kortyzolu. Normalnie kortyzol wydziela się w największej ilości w godzinach porannych, powodując większe pobudzenie. U osób z niewydolnością jego większy wyrzut następuje pod wieczór
– wysoka reaktywność na stres – stresują nawet niewielkie problemy
– nieustanna chęć na podjadanie, głównie słonych przekąsek
– zwiększone spożycie kawy na skutek ciągłego zmęczenia
– niższa odporność na infekcje
– skłonność do tycia
Trzeba przyznać, że objawy te nie są zbytnio obce dla większości z nas. Dlatego tym bardziej trudno jest zaobserwować początki wypalenia nadnerczy i nie dopuścić do większego w nich spustoszenia. W dużej mierze łączą się one ze sobą, i jeden objaw pociąga drugi. Na przykład niewysypianie powoduje większe ilości kawy w ciągu dnia, a więc częstsze wydalanie moczu, trudności z zasypianiem, większą drażliwość, niewyspanie rano. Nieregularny sen może też powodować chęć na podjadanie, i tym samym aktywuje skłonności do tycia.
Kiedy zgłosić się do trychologa?
Wypadanie włosów to najczęstszy (chociaż oczywiście niejedyny) problem, z jakim pacjenci zgłaszają się do trychologa.
Kiedy warto zdecydować się na wizytę?
- Gdy zauważasz, że tracisz znacznie więcej włosów, niż zwykle (znajdujesz duże ilości włosów na szczotce lub grzebieniu, na ubraniach lub w łazienkowych odpływach).
- Gdy zauważasz, że Twoje włosy stały się zdecydowanie rzadsze.
- Gdy zauważasz, że na skórze głowy pojawiają się miejsca, w których włosy są rzadsze lub zanikają (np. na czubku głowy lub na skroniach).
- Gdy zauważasz, że na skórze głowy pojawiają się niejednolite, rozproszone łysiny (skóra w tych miejscach może dawać objawy bólowe lub swędzieć).
- Gdy jedno z Twoich rodziców (lub innych, bliskich krewnych) zmaga się z łysieniem i chcesz uniknąć genetycznej utraty włosów.
Jakie objawy, poza wypadaniem włosów, wymagają konsultacji trychologicznej? Odwiedź specjalistę, jeżeli:
- stan skóry głowy lub włosów wzbudza Twój niepokój,
- odczuwasz świąd, pieczenie lub jakikolwiek inny dyskomfort w obrębie skóry głowy,
- twoje włosy i skóra głowy nadmiernie się przetłuszczają,
- zaobserwowałeś pojawienie się łupieżu (suche, białe łuski widoczne są na skórze głowy, pomiędzy włosami, na ubraniach),
- na skórze głowy pojawiły się rumieniowate plamy, pokryte tłustymi łuskami (objaw ten może świadczyć o łojotokowym zapaleniu skóry głowy),
- na skórze głowy zauważyłeś okrągłe, ciemnoczerwone lub różowe grudki pokryte srebrzystą łuską (może być to objaw łuszczycy),
- chcesz profilaktycznie zadbać o swoje włosy lub skórę głowy lub sprawdzić ich kondycję i uzyskać poradę dotyczącą prawidłowej pielęgnacji,
- otrzymałeś skierowanie od innego specjalisty, np. dermatologa.
Pilnej konsultacji trychologicznej wymagają stany nagłe, pojawiające się „z dnia na dzień”. Pamiętaj, że kiepska kondycja włosów i skóry głowy to często znacznie więcej, niż problem estetyczny. Wiele z wymienionych objawów może świadczyć o poważnych chorobach i dolegliwościach, które wymagają specjalistycznego leczenia.
Wypadanie włosów – niedobory pokarmowe
Bardzo duży wpływ na kondycję włosów ma zbilansowana, urozmaicona dieta. Dlaczego włosy wypadają z powodu diety? Niedobór chociażby jednego ze składników odżywczych może odbić się negatywnie na wyglądzie włosów. Najczęściej zauważalną jest także nasilona kruchość i łamliwość paznokci oraz pogorszenie stanu skóry. Traci ona blask i jędrność, jest poszarzała i przesuszona, ze skłonnością do podrażnień i trądziku. Szczególnie dotkliwie doświadczają tego osoby na monoskładnikowych i niskokalorycznych dietach. Należy zwrócić szczególną uwagę na odpowiednią podaż następujących związków:
- nienasyconych kwasów tłuszczowych,
- białek i aminokwasów,
- witamin: z grupy B, C, D, A i E,
- minerałów: wapnia, magnezu, cynku, miedzi.
W codziennej diecie nie powinno zatem zabraknąć nabiału i chudych mięs, ryb, olejów roślinnych, orzechów i nasion, warzyw i owoców oraz pełnoziarnistych produktów zbożowych. Włosy doskonale wzmocnią także zioła – skrzyp czy pokrzywa. A jeśli nie mamy pewności, czy nasza dieta zapewni włosom wszystkie niezbędne składniki odżywcze, można sięgnąć po odpowiednie suplementy.
Leki, które powodują wypadanie włosów
Stosowanie określonych leków może sprzyjać wypadaniu włosów.
Łysienie polekowe najczęściej występuje u osób chorych onkologicznie, które poddawane są chemioterapii.
Do leków, których efekty uboczne obejmują wypadanie włosów, zalicza się również:
- interferony (stosowane w leczeniu m.in. stwardnienia rozsianego i wirusowego zapalenia wątroby typu C),
- fibraty (leki przeciwmiażdżycowe),
- androgeny (stosowane w terapii hormonalnej),
- beta-blokery (leki nasercowe),
- retinoidy (pochodne witaminy A, stosowane m.in. w terapii trądziku).
W większości przypadków włosy osłabione są tak długo, jak przyjmowane są leki. Po zakończeniu terapii stan włosów wraca do normy i możliwe jest ich całkowite odrośnięcie.
Do wypadania włosów może dojść również u kobiet, które zakończyły przyjmowanie antykoncepcji hormonalnej. Odstawienie pigułek, plastrów czy zastrzyków często wiąże się z czasowym wzrostem poziomu androgenów we krwi.
