U nas zapłacisz kartą
Wypadanie włosów - Przyczyny i leczenie nadnerczy
Kiedy należy się zaniepokoić swoim stanem zdrowia?
W przypadku jakichkolwiek nieprawidłowości, można udać się do lekarza, który zaleci pogłębione badania, na przykład oznaczenie azotu mocznika we krwi, czy stężenie glukozy w przełomie nadnerczowym, albo test symulacji syntetycznym ACTH. Niekiedy w celu pogłębienia diagnostyki zaleca się tomografię komputerową nadnerczy lub rezonans magnetyczny, albo rentgen – pozwalający wykryć zwapnienia nadnerczy spowodowane przebytą gruźlicą.
Trzy gruczoły wydzielania wewnętrznego: przysadka, podwzgórze i nadnercza, tworzą razem tak zwaną oś HPA. Działają one następująco:
- Podwzgórze (struktura w mózgu) odbiera sygnał stresowy z zewnątrz i aktywuje wydzielanie kortykotropiny.
- Kortykotropina działa na przysadkę mózgową, która uwalnia adrenokortykotropinę (ACTH)
- ACTH działa na nadnercza, które wydzielają glikokortykosteroidy. One z kolei działają na układ nerwowy, układ krążenia i układ immunologiczny.
Zaburzenia w obrębie któregoś z elementów osi HPA powodują rozregulowanie systemów obronnych organizmu. Jak wyraźnie widać, nadmierny, stały stres może prowadzić do wyczerpania możliwości nadnerczy w zakresie wydzielania substancji regulujących reakcje stresowe i immunologiczne. Tym samym w sposób bezpośredni ciągłe narażanie się na stres powodować może zaburzenia hormonalne.
Nadmierne wypadanie włosów – jak wygląda leczenie?
Rolą lekarza jest zaproponowanie odpowiedniego sposobu leczenia. Będzie ono zależne od tego, z jak poważnym problemem mamy do czynienia. Kluczowe musi być jednak wyeliminowanie czynników powodujących komplikacje albo przynajmniej ich wyciszenie. Na nic zda się stosowanie preparatów przeznaczonych na wypadanie włosów, jeżeli nie będą one dopasowane do łojotokowego zapalenia skóry albo grzybicy.
Jako że ze utratę owłosienia może powodować nawet stres, przejście poważnych operacji czy odstawienie antykoncepcji, to pierwszym zadaniem lekarza jest doprowadzenie do unormowania pracy organizmu. W przypadku stresujących sytuacji może to być nawet zalecenie w postaci konsultacji z psychologiem. Traumatyczne przejścia są częstym powodem pogorszenia się stanu zdrowia.
Co jeszcze może zaproponować lekarz? Czasami jest to dostosowana do konkretnej osoby suplementacja zawierająca witaminy. Tych bardzo często brakuje w organizmie, nawet ze względu na to, że nie mamy czasu na regularne jedzenie, uprawiamy mało sportu i rzadko przebywamy na świeżym powietrzu.
Czasami są to również zabiegi w specjalistycznych gabinetach. Wykonana może zostać mezoterapia tlenowa, igłowa lub bezigłowa. Istnieją także urządzenia wykorzystujące światło lasera, które także pobudzają włosy do wzrostu i jednocześnie redukują problem ich wypadania. Ostatecznością są zazwyczaj sterydy będące lekami dostępnymi jedynie na receptę. Jednak przed ich przepisaniem muszą zostać wykonane szczegółowe badania w celu wykluczenia przeciwwskazań.
Czym jest „wypalenie nadnerczy”?
Wypalenie nadnerczy jako termin bardzo często wykorzystywany w pseudomedycznych artykułach, jest nieznaczną dysfunkcją tego gruczołu. Sugeruje się, że wyczerpanie możliwości nadnerczy na poziomie do 10% jest właśnie ich wypaleniem. Co ciekawe, twórcy tego terminu zakładają, że dopiero dysfunkcja nadnerczy powyżej 10% jest stanem ich klinicznej niedoczynności, aż do choroby Addisona włącznie.
Choroba Addisona występuje, gdy niewydolność nadnerczy istnieje na poziomie 80-90% i wówczas taki procent powierzchni kory nadnerczy ulega zniszczeniu. Jest to głównie choroba autoimmunizacyjna, częściowo może być powikłaniem gruźlicy, czy być spowodowana infekcją lub przerzutami nowotworowymi. Rzadko zdarza się choroba Addisona wywołana czynnikami genetycznymi. Na skutek niedoczynności mniejszego lub większego obszaru nadnerczy, czy to rdzenia, czy kory, dochodzi do zmniejszonego wydzielania hormonów.
Kiedy należy po prostu zadbać o zdrowy tryb życia?
Pierwotna niewydolność nadnerczy jest nieuleczalna, a w niektórych przypadkach stany niedoczynności leczy się steroidami. Może się jednak okazać, że od miesięcy odnotowujesz u siebie pewne objawy, takie jak wypadanie włosów, osłabienie, nadmierny apetyt, podatność na stres, trudności z zasypianiem i wstawaniem, tycie. Są to jednak objawy na tyle nieswoiste, że na początek warto spróbować innych metod, które mogą pomóc w przywróceniu organizmu do normy.
O ile to możliwe, unikaj stresu
Bardzo często jest to czynnik aktywujący całą kaskadę reakcji organizmu następujących po sobie, i może być nawet cichym zabójcą. Nie chodzi o to, by się zaszyć w mysiej dziurze i unikać interakcji z innymi ludźmi lub sytuacjami, które powodują u nas stres. Chodzi o to, by unikać sytuacji, które wywołują stres nie do opanowania. Na przykład wizyta u dentysty – w tym celu należy porządnie dbać o zęby i tym częściej chodzić na kontrole, które pomogą uniknąć późniejszych bolesnych zabiegów, a przy tym oswoić się z nimi. Staraj się stosować techniki panowania nad stresem, na przykład świadome oddychanie, jogę, medytacje. Pomagają one nie tylko na tę chwilę, gdy są wykonywane, ale również aby uspokoić cały organizm i stać się mniej podatnym na nerwowe sytuacje.
Spożywaj wartościowe pod względem odżywczym produkty
Awokado, kokos, orzechy, pestki, morskie ryby – są pełne kwasów omega-3, który daje uczucie sytości, a przy okazji korzystnie wpływa na układ krwionośny i nerwowy. Dieta obfitująca w produkty zapewniające sytość sprawi, że będziesz dobrze odżywiony pod względem składników odżywczych, a zatem ewentualne niedobory nie wpłyną na Twoje samopoczucie.
Zadbaj o odpowiednią porcję aktywności fizycznej
Nic nie poprawia lepiej metabolizmu i relaksuje, jak właśnie krótka przebieżka po parku, czy długi spacer z psem po lesie. Dotleniaj organizm ćwicząc na świeżym powietrzu i zafunduj od czasu do czasu wysiłek swoim mięśniom – one tego niesamowicie potrzebują, codziennie!
Wpływ hormonów na włosy
Największym problemem dla włosów są męskie hormony płciowe. Nadmiar androgenów zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn doprowadza do utraty włosów. Problem dotyczy zazwyczaj mężczyzn i objawia się łysieniem w okolicach skroni i na czubku głowy. Kobietom ten problem doskwiera najczęściej w okresie menopauzy, ponieważ znacznie obniża się wtedy poziom żeńskich hormonów płciowych. Zagrożeniem dla kondycji włosów jest również progesteron, który zwiększa przetłuszczenie włosów.
Również prolaktyna może działać na włosy niekorzystnie i nasili ich wypadanie. Niektóre zaburzenia hormonalne mogą natomiast nasilić występowanie owłosienia. Mowa o okresie dojrzewania oraz menopauzy u kobiet. Nadmierne owłosienie występuje wówczas w na różnych partiach ciała i czasem przyjmuje postać tzw. wąsika. Nadmierne owłosienie może występować również na brzuchu, plecach czy klatce piersiowej.
