U nas zapłacisz kartą
Najskuteczniejsze metody usuwania największych pryszczów2 / 2
Czym jest tzw. trójkąt śmierci? Gdzie szczególnie trzeba uważać na ropę z pryszczy
Wyciskanie to problem, który cię dotyczy? Na pewno zastanawiasz się, czym w ogóle jest trójkąt śmierci i jakie skutki może za sobą nieść wyciskanie w tym obszarze? Tym terminem określa się niezwykle unaczyniony fragment ludzkiej twarzy. Jest to obszar o kształcie trójkąta, który swoim zasięgiem obejmuje skórę od kącików ust po szczyt nosa, znajdujący się mniej więcej na wysokości oczu.
Wyciskanie ropy w tym obszarze nie jest wskazane, ponieważ jest to mocno ukrwiony fragment twarzy. Wszelkie infekcje czy stany zapalne mogą więc być potencjalnie niebezpieczne dla zdrowia! Jeśli dojdzie do nadkażenia wyciśniętego ze skóry pryszcza, to jest spore ryzyko, że przeniknie ono przez naczynia krwionośne do naszego układu.
Oczywiście w większości przypadków nie pojawią się poważne konsekwencje, ale należy mieć świadomość, że takie ryzyko istnieje. Lepiej stosować kosmetyki lecznicze i pielęgnacyjne. Zapomnij o wyciskaniu wyprysków i postaw na sprawdzoną pielęgnację.
Co się stanie, jeśli nie usunie Pan/Pani pryszcza?
Cykl życia pryszcza przebiega naturalnie
Jeśli pryszcz zostanie pozostawiony sam sobie, zazwyczaj przejdzie swój naturalny cykl życia i zagoi się samoistnie w ciągu 3-7 dni.
Oto etapy, przez które będzie przechodził pryszcz, jeśli pozostawi się go w spokoju:
1. Wczesny etap: Zaskórnik zaczyna rozwijać się pod powierzchnią skóry. Nie jest to jeszcze pryszcz, tylko zbiór ropy i martwych komórek zatykających mieszek włosowy.
2. Powstawanie: Rozpoczyna się stan zapalny, gdy bakterie P. acnes namnażają się w zatkanym mieszku włosowym. Obszar staje się czerwony, opuchnięty i tkliwy.
3. Dojrzewanie: Białe krwinki przybywają, aby zwalczyć infekcję, powodując rozwój ropy. Ropa składa się z martwych komórek skóry, bakterii i białych krwinek. Pryszcz puchnie i pojawia się na głowie.
4. Leczenie: Wraz z uruchomieniem odpowiedzi immunologicznej organizmu stan zapalny stopniowo ustępuje. Pryszcz zaczyna się kurczyć i samoistnie wysychać. W ciągu kilku dni gojenie jest zakończone.
Jeśli więc pryszcz zostanie pozostawiony samemu sobie, przejdzie przez ten naturalny cykl i zagoi się bez żadnej ingerencji. Usuwanie pryszczy nie jest konieczne.
Jak pozbyć się pryszczy bez wyciskania - leczenie trądziku
Leczenie trądziku i pryszczy obejmuje różne metody, które mogą być stosowane osobno lub w połączeniu. Wszystko zależy od stopnia zaawansowania choroby skóry i od decyzji lekarza.
Leczenie farmakologiczne pryszczy może obejmować:
- Leki do stosowania miejscowego: Preparaty zawierające substancje aktywne, takie jak kwas salicylowy, kwas glikolowy czy nadtlenek benzoilu, mogą pomóc w złuszczaniu martwych komórek, seboregulacji, oczyszczaniu gruczołów łojowych oraz ograniczaniu liczby bakterii. Tym samym zapobiegają powstawaniu zmian.
- Antybiotyki: Zarówno doustne, jak i miejscowe, są stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych oraz łagodzą stany zapalne.
- Retinoidy: Preparaty zawierające retinoidy regulują procesy rogowacenia skóry i ograniczają produkcję łoju. Mogą być to produkty stosowane na skórę, jak i doustnie. Te drugie są wybierane w przypadku trądziku o ciężkim przebiegu. Przykładem są preparaty z izotretinoiną. Ze względu na skutki uboczne terapia izotretinoiną musi być prowadzona pod stałym nadzorem lekarskim.
- Leki hormonalne: W przypadku trądziku na tle hormonalnym lekarz może zalecić leki, takie jak antykoncepcja doustna.
Niekiedy lekarz rekomenduje leczenie światłem. Terapia laserowa lub IPL mogą pomóc w zwalczaniu bakterii i redukcji stanu zapalnego na skórze. Innym sposobem wykorzystania światła w walce z trądzikiem jest fototerapia UVB lub PUVA.
Zabiegi dermatologiczne mogą znacznie pomóc w walce z trądzikiem. Należą do nich np. peelingi chemiczne, czyli oparte na zastosowaniu kwasów. Złuszczają one martwy naskórek, działają antybakteryjnie i seboregulująco, odblokowują pory oraz usuwają przebarwienia potrądzikowe.
Niezwykle ważne w walce z pryszczami jest stosowanie prawidłowej pielęgnacji skóry. Delikatnie oczyszczanie i wystarczające nawilżanie skóry przy pomocy odpowiednio dobranych kosmetyków to podstawa radzenia sobie z trądzikiem.
Mniejsze ryzyko powstawania blizn i przebarwień
Wyrywanie pryszczy może przynieść więcej szkody niż pożytku. Może to wydłużyć czas gojenia i zwiększyć ryzyko powstawania blizn.
Oto dlaczego popping może prowadzić do bardziej wyraźnych blizn i ciemnych plam:
- Uszkodzenie mieszka włosowego: Agresywne wyciskanie pryszcza może spowodować uszkodzenie lub pęknięcie ściany mieszka włosowego. Prowadzi to do wycieku ropy i płynów głęboko pod skórę, powodując większy stan zapalny.
- Rozprzestrzenianie się bakterii: Pryszcze wymuszają wydostanie się bakterii z głębiej położonych mieszków włosowych na powierzchnię skóry. Może to rozprzestrzenić infekcję na inne obszary i spowodować więcej wyprysków.
- Powodowanie urazów: Wyrywanie i sondowanie pryszczy może uszkodzić otaczające je komórki skóry. Powoduje to pogłębienie stanu zapalnego.
- Opóźnianie gojenia: Wyskakiwanie pryszczy zakłóca naturalną trajektorię gojenia się pryszczy. Powstała otwarta rana potrzebuje więcej czasu, aby się zagoić.
- Wzmocnienie stanu zapalnego: Wyciskanie ropy podsyca stan zapalny, zamiast pozwolić mu samoistnie ustąpić. Powoduje to przekształcenie małego pryszcza w znacznie większą, czerwoną i opuchniętą zmianę.
Unikając wyskakiwania i pozwalając pryszczom goić się naturalnie, mają Państwo znacznie mniejsze ryzyko wywołania blizn lub przebarwień pozapalnych. Pryszcz ustępuje szybciej bez rozprzestrzeniania się infekcji głębiej pod skórą.
Wyciskanie pryszczy – krok po kroku
Pamiętaj, że wyciskanie pryszczy powinno zawsze być wyjściem awaryjnym, a nie codziennym „nawykiem” pielęgnacyjnym skóry z problemami. Na dłuższą metę metoda ta przynosi więcej szkód niż korzyści, bowiem gwałtownie opróżnione gruczoły łojowe zaczynają w pewnym momencie nadrabiać straty i dochodzi do wzmożonej produkcji łoju.
Trądzik neuropatyczny
Są osoby wręcz obsesyjnie uzależnione do wyciskania pryszczy – mówimy wtedy o tzw. trądziku neuropatycznym, który jest rodzajem zaburzenia psychicznego. Problem ten dotyka zwykle młodych kobiet z niską samooceną, lękami, nierzeczywistą oceną własnego wyglądu, które za wszelką cenę chcą wyglądać perfekcyjnie! Dlatego każdą, nawet najmniejszą i wręcz niewidoczną gołym okiem zmianę na skórze próbują usunąć, a po wyciśnięciu krosty czują chwilowe zadowolenie, które następnie przeradza się w żal i złość.
