U nas zapłacisz kartą
Wielobarwna Symfonia - Objaw Nawracającej Wysypki na Skórze
Przyczyny wysypki na ciele
Przyczyn wysypki jest wiele. Zmiany na ciele mogą pojawić się w wyniku alergii pokarmowej lub kontaktowej, po zażyciu leków, ukąszeniu owada oraz w przebiegu chorób bakteryjnych lub wirusowych. Z uwagi na wiele możliwych powodów tej dolegliwości, nie warto samodzielnie starać się zdiagnozować powód. Niepokojące zmiany trzeba skonlultować ze specjalistą, który posiada znacznie szerszą wiedzę. Podczas wizyty dermatolog dokładnie przyjrzy się krostkom lub pęcherzykom i oceni także inne objawy, stawiając na ich podstawie diagnozę. Sama informacja „wysypka na ciele” niewiele mówi i może być symptomem wielu chorób.
Choroby bakteryjne, w których przebiegu pojawia się wysypka na ciele to:
- szkarlatyna (płonica),
- borelioza,
- zakażenia meningokokami
- oraz liszajec zwyczajny.
Szkarlatyna, czyli płonica to choroba zakaźna wieku dziecięcego, ale chorować mogą też dorośli. W jej przebiegu pojawia się charakterystyczna wysypka na ciele, która początkowo rozwija się wyłącznie obrębie skóry tułowia i kończyn. Jest drobna, plamista, różowa i szorstka przypominająca ukłucia szpilki. Stopniowo w miarę rozwoju choroby wysypka rozprzestrzenia się na całe ciało z wyjątkiem tzw. trójkąta Fiłatowa, czyli okolicy ustno-bródkowej. Po kilku dniach wysypka ustępuje, zaś po 2 tygodniach pojawia się płatowe łuszczenie skóry na podeszwach stóp i na dłoniach. Szkarlatyna u osób dorosłych może dawać objawy w postaci wysypki przypominającej alergię. Objaw wskazujący na szkarlatynę to rumień na twarzy.
Borelioza to choroba roznoszona przez kleszcze. W jej przebiegu pojawia się tzw. rumień wędrujący, który występuje po 14. dniach od ukąszenia. Można rozpoznać go po białym środku w miejscu zaczerwienionego ukąszenia. Zmiana jest swędząca i wystaje ponad powierzchnię skóry. Jej średnica nie przekracza 5 cm. Cechą charakterystyczną jest samoistne zanikanie wykwitów po miesiącu od wystąpienia i niezależnie od zastosowanego leczenia.
Sposoby leczenia pokrzywki
Terapia pokrzywki musi być prowadzona przez lekarza i należy unikać samoleczenia.
- Unikanie czynnika wyzwalającego (np. alergenu, czynnika fizycznego itp.), jeśli został zidentyfikowany. W razie pokrzywki pokarmowej konieczne może być zastosowanie diety eliminacyjnej (ustąpienie zmian skórnych następuje po 2–3 tyg.).
- Unikanie czynników nasilających lub wywołujących pokrzywkę: leki (kwas acetylosalicylowy, inne NSLPZ, opioidy), alkohol, stres psychiczny.
- Leczenie choroby podstawowej, jeśli pokrzywka ma charakter wtórny, czyli jest spowodowana inną chorobą.
Leczenie farmakologiczne
Podstawowymi lekami wykorzystywanymi w terapii pokrzywki są leki przeciwhistaminowe, które zmniejszają świąd skóry i powodują zanikanie bąbli pokrzywkowych. Leki przeciwhistaminowe skuteczne w leczeniu pokrzywki to: bilastyna, cetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna, loratadyna i rupatadyna.
U pacjentów z pokrzywką wywoływaną wysiłkiem fizycznym (z anafilaksją lub bez niej) lekarz może zalecić zapobiegawczo leki przeciwhistaminowe w celu zmniejszenia częstości występowania lub nasilenia objawów. Pacjentom, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna lub obrzęk naczynioruchowy krtani, lekarz może zalecić noszenie przy sobie ampułkostrzykawki z adrenaliną lub autowstrzykiwacza z adrenaliną do samodzielnego podania w razie konieczności.
Wysypka alergiczna – przyczyny
Wysypka alergiczna jest często występującym objawem uczulenia, który pojawia się na skutek alergii pokarmowej i alergii kontaktowej. Czasami mogą spowodować ją również alergeny wziewne, jeżeli będą one miały bezpośredni kontakt ze skórą. Zdarza się, że wysypka jest objawem tzw. alergii krzyżowej.
Wysypka alergiczna może zostać wywołana przez różne alergeny, do których zaliczamy np. roztocza kurzu domowego, sierść zwierząt, pyłki roślin, ziarna zbóż, białka mleka, białka jaja kurzego, orzechy, kakao, chemiczne dodatki do żywności, detergenty, promieniowanie ultrafioletowe, substancje zapachowe i barwniki, a także leki oraz zioła i np. obecny w wodzie chlor.
Przyczyn pojawienia się wysypki alergicznej jest wiele. Często objawy skórne nie są jedynym problemem alergików, bo wysypce może towarzyszyć np. ból brzucha, silny świąd, kichanie, katar, zapalenie spojówek i inne dolegliwości, które utrudniają normalne funkcjonowanie. W niektórych przypadkach na skutek kontaktu z alergenem może dojść do wstrząsu anafilaktycznego, który jest zagrożeniem dla zdrowia i życia, a także wystąpienia innych zaburzeń w funkcjonowaniu organizmu np. duszności lub obrzęku warg, języka i gardła.
Objawy alergii nie zawsze są specyficzne, dlatego powinniśmy zachować czujność, np. wprowadzając do diety dziecka nowe pokarmy oraz zwracać uwagę na zmiany w samopoczuciu, które pojawiają się po przyjęciu nowych leków lub ugryzieniach owadów.
Alergikiem można stać się w każdym wieku. Coraz częściej alergia diagnozowana jest u osób dorosłych, które wcześniej nie cierpiały z powodu jej objawów, co ma związek m.in. z oddziaływaniem na organizm coraz większej ilości zanieczyszczeń oraz chemicznych substancji z żywności.
Bostonka – powikłania
Najczęstszym powikłaniem bostonki jest odwodnienie, wynikające z niechęci przyjmowania pokarmów i płynów przez ból w jamie ustnej. Stan odwodnienia organizmu jest niebezpieczny zwłaszcza dla niemowląt i małych dzieci, ponieważ następuje on bardzo szybko i nierozpoznany na czas może być tragiczny w skutkach.
Równie częstą komplikacją bostonki są nadkażenia bakteryjne, powstające na skutek rozdrapywania swędzących zmian skórnych, zwłaszcza przez najmłodsze dzieci. W ich miejscu tworzy się ranka stanowiąca wrota wnikania wszelakich bakterii wywołujących miejscowy stan zapalny.
Bardzo ciężki przebieg bostonki, któremu będzie towarzyszyć zajęcie ośrodkowego układu nerwowego, może skończyć się groźniejszymi powikłaniami, takimi jak: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy zapaleniem mózgu, przy czym zdarzają się one stosunkowo rzadko.
Jak często występuje pokrzywka?
Ostrej pokrzywki doświadcza w ciągu życia 10–20% osób. Zdecydowaną większość stanowi ostra pokrzywka trwająca od kilku godzin do 6 tygodni. Pokrzywka może wystąpić w każdym wieku. Ostra pokrzywka częściej występuje u dzieci i młodych dorosłych, a przewlekła – u kobiet w wieku 20–40 lat.
Fot. 1. Pokrzywka - bąbel pokrzywkowy
Fot. 2. Pokrzywka cholinergiczna
Objawem pokrzywki jest pojawienie się na skórze bąbli pokrzywkowych, które są swędzące (niekiedy bolesne lub piekące), porcelanowobiałe lub różowe, dobrze ograniczone, otoczone przez zaczerwienioną skórę (rumień). Bąble są wyniosłe ponad powierzchnię skóry, szybko powstają i zwykle szybko ustępują (
Pokrzywce najczęściej towarzyszy świąd, a czasem nawet zmiany mogą być bolesne lub powodować tzw. parestezje – nieprzyjemne wrażenia, takie jak mrowienie, drętwienie, pieczenie.
W pokrzywce przewlekłej objawy mogą występować codziennie lub okresowo (np. raz w tygodniu lub miesiącu). Często opisuje się dobowy cykl zmian, ale przebieg choroby bywa bardzo różny. Samoistne remisje (wycofanie się objawów) często zdarzają się w ciągu 12 miesięcy od początku choroby, ale u znacznego odsetka chorych objawy występują, przynajmniej okresowo, przez wiele lat.
- zawroty głowy
- uczucie silnego osłabienia
- kołatanie serca
- chrypka
- uczucie braku powietrza
- nudności i wymioty
- obniżenie ciśnienia tętniczego.
Mogą one zwiastować pojawienie się wstrząsu anafilaktycznego.
Groźnym objawem jest także obrzęk naczynioruchowy, ponieważ w jego przebiegu może dojść do pojawienia się utrudnienia w oddychaniu, a nawet zgonu (najczęściej spowodowanym tak silnym obrzękiem, „opuchnięciem” tkanek gardła, że dochodzi do zamknięcia krtani i duszenia się chorego).
