U nas zapłacisz kartą
Wysypka po lekach - Fotograficzny przewodnik po objawach i leczeniu
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia pokrzywki?
Ważnym elementem postępowania w pokrzywce jest ustalenie wywołujących ją czynników, co nie zawsze jest możliwe. Chory wymaga opieki nie tylko alergologa, ale i dermatologa. W razie rozpoznania którejś z chorób z kręgu alergii powinien regularnie się kontrolować i stosować do zaleceń lekarskich.
Istotną rolę u chorych z pokrzywką przewlekłą pełni edukacja. Pacjenci często są sfrustrowani świądem skóry i swoim wyglądem. Choroba utrudnia im pracę i zaburza sen. Nierzadko otoczenie uważa, że zmiany są zakaźne.
Ważne
Należy pamiętać, że u większości pacjentów zmiany ustąpią w przeciągu roku, nie są zakaźne, a terapia daje z reguły bardzo dobre efekty. Oczywiście, jeśli znany jest czynnik wywołujący pokrzywkę, należy go unikać.
Diagnostyka pokrzywki
Diagnostyka pokrzywki jest skomplikowana i czasochłonna, a i tak w przypadku pokrzywki przewlekłej jej przyczynę udaje się ustalić jedynie u około 20% chorych. Niektórzy badacze uważają, że rozpoznanie ostrej pokrzywki nie wymaga przeprowadzenia badań.
Wstępna diagnostyka pokrzywki przewlekłej obejmuje oznaczenie skierowanie pacjenta na badania krwi – oznaczenie OB lub CRP (badania te oceniają ogólnie obecność stanu zapalnego w organizmie), morfologii z rozmazem, prób wątrobowych, badania moczu, niekiedy oceny czynności tarczycy. Testy skórne lub kontaktowe z alergenami czy też badanie poziomu IgE we krwi wykonuje się u chorych z pokrzywką ostrą czy przewlekłą, którzy mieli w przeszłości pokrzywkę po kontakcie z jakimś alergenem.
Niekiedy lekarz na podstawie wywiadu i obecności innych objawów decyduje się na rzadsze badania: eozynofilię krwi oraz testy w kierunku tzw. chorób autoimmunologicznych, tarczycy, wirusowych zakażeń wątroby i innych schorzeń. U niektórych chorych wykonuje się tzw. test skórny z własną surowicą chorego. Wcześniej pobiera się od chorego jego własną krew, oddziela krwinki od reszty krwi, dzięki czemu pozostaje tzw. surowica – płyn, który nakłada się na nakłutą skórę przedramienia, podobnie jak przy testach skórnych z alergenami. Pojawienie się bąbla oznacza, że we krwi chorego obecne są przeciwciała – mają one znaczenie w powstawaniu pokrzywki. W ośrodkach specjalistycznych niekiedy wykonuje się próby prowokacyjne z pokarmem lub lekiem (a także z czynnikami powodującymi pokrzywki fizykalne).
Niekiedy konieczne jest wykonanie biopsji skóry – czyli wycięcie kilkumilimetrowego jej wycinka i zbadanie pod mikroskopem.
Alergia polekowa (uczulenie na leki) - objawy
Alergia na leki może się objawić tzw. osutkami polekowymi. Wówczas pojawiają się czerwone plamy, wypryski lub bąbelki, które swędzą. Zmiany skórne swoim wyglądem mogą przypominać różne choroby zakaźne, np. odrę (stąd też inna nazwa - osutki odropodobne).
Uczulenie na leki może mieć również postać pokrzywki, której może towarzyszyć obrzęk, najczęściej na twarzy - wokół oczu lub warg. Tego typu objawy alergii polekowej są groźnie, ponieważ obrzęk może się rozwinąć w obrębie gardła i języka, co może spowodować zaburzenia oddychania i doprowadzić do śmierci.
Reakcja alergiczna nie zawsze pojawia się od razu po przyjęciu leku. Może wystąpić nawet po tygodniu od rozpoczęcia leczenia.
Koniecznie określ, który lek cię uczula!
Po pojawieniu się alergii na leki, należy jak najszybciej sprawdzić u alergologa, który dokładnie środek uczula. W przeciwnym razie kolejne zażycie leku może spowodować silniejsze objawy, a nawet doprowadzić do tzw. zespołu toksycznej nekrolizy naskórka, który może skończyć się śmiercią. Jest to rzadka, ale bardzo groźna reakcja polekowa, która może doprowadzić do śmierci chorego. W jej przebiegu naskórek złuszcza się na powierzchni 30 proc. ciała, a chory wygląda, jakby miał poparzoną skórę. Szacuje się, że umiera ok. 30 proc. pacjentów.
Reakcja alergiczna na dany antybiotyk
Wystąpienie wysypki po przyjęciu antybiotyku może świadczyć o reakcji alergicznej. Szczególnie penicyliny i cefalosporyny znane są z wywoływania uczuleń. Niektóre inne antybiotyki, zwłaszcza tetracykliny i cefalosporyny III generacji, mogą również uczulać skórę na działanie promieni słonecznych.
Mimo wysokiej skuteczności antybiotyków, wysypka po penicylinie czy po amoksycylinie nie jest rzadkim zjawiskiem. Substancje czynne zawarte w lekach, jak również dodatkowe składniki pomocnicze, mogą wywoływać uczulenia zarówno u dzieci, jak i dorosłych.
Alergie na antybiotyki częściej dotykają kobiet niż mężczyzn, a ryzyko ich wystąpienia wzrasta wraz z wiekiem. Każda kolejna dawka antybiotyku może prowadzić do nasilenia reakcji alergicznej.
Z uwagi na możliwość wystąpienia wysypki po antybiotyku należy unikać samodzielnego stosowania leków bez konsultacji z lekarzem.
