U nas zapłacisz kartą
Nerwica a wypadanie włosów - Związek między zdrowiem psychicznym a kondycją włosów
Wypadanie włosów – diagnoza i leczenie schorzenia
Problem wypadania włosów – tym bardziej, jeśli się nasila lub trwa przez wiele miesięcy, powinien być konsultowany z dermatologiem lub trychologiem. Diagnozę lekarz stawia na podstawie wywiadu, obserwacji skóry głowy i włosów. Często, dla zlokalizowania źródła problemu lekarz może zlecić wykonanie podstawowych badań krwi, w celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoboru witamin i składników mineralnych.
Osoby borykające się z chorobami hormonalnymi (choroby tarczycy, jajników), powinny poinformować o tym dermatologa. Bardzo ważna jest historia chorób i przyjmowanych leków.
W zależności od diagnozy lekarz może zalecić suplementację brakujących witamin i minerałów lub podjęcie innych kroków, mających na celu zatrzymanie wypadania włosów. Jedną ze skuteczniejszych metod jest wcieranie w skalp specjalnych preparatów wzmacniających cebulki i stymulujących do wzrostu nowych kosmyków. Niezbędne jest odstawienie używek i zadbanie o pełnowartościową dietę. Kluczowe w terapii jest sięganie po preparaty bogate w substancje wspomagające leczenie łysienia, są to m.in.:
- witaminy A, B, E
- aloes,
- kolagen roślinny,
- ceramidy.
Powodzenie leczenia zależy od postawy pacjenta – zaleca się prawidłową pielęgnację, unikanie stylizacji na gorąco, nawilżanie organizmu, unikanie śmieciowego jedzenia. Pomocne mogą być również masaże skalpu, które stymulują mikrokrążenie w skórze głowy.
Czy istnieje tylko jeden typ nerwicy?
Zaburzenia lękowe obejmują szeroką grupę chorób psychicznych. Do tej pory wyróżniono kilka rodzajów nerwic.
Zaburzenia lękowe uogólnione/nerwica lękowa
Charakteryzuje się wzmożonym niepokojem i poczuciem zagrożenia mimo braku czynnika, który mógłby stwarzać dla chorego niebezpieczeństwo. W tym rodzaju nerwicy, chory uskarża się na bezsenność, wzmożone napięcie mięśniowe oraz drżenia. Innymi objawami są również spadki koncentracji, które powodują zwiększenie uczucia napięcia wewnętrznego.
Fobie oraz ich odmiany
Lęki mogą przybierać różne postacie, według klasyfikacji ICD-11 fobie dzielimy na:
- fobię społeczną - unikanie kontaktów społecznych, główną przyczyną jest niska samoocena i strach przed krytyką z otoczenia,
- agorafobię - paniczny lęk przed opuszczeniem domu/mieszkania (bezpiecznej dla chorego przestrzeni) lub przed wejściem do zatłoczonego autobusu lub sklepu. Te miejsca kojarzą się choremu z tym, że w razie napadu lęku, trudno byłoby z nich uciec, w których nie mieliby zaufanej osoby trzeciej, która mogłaby im pomóc,
- fobie specyficzne (izolowane) - np. strach przed pająkami (arachnofobia), ciasnymi pomieszczeniami (klaustrofobia) lub przed zjawiskami naturalnymi np. burzą.
Nerwica natręctw i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne
Jest to ogromna grupa zaburzeń psychicznych, które najczęściej objawiają się obsesyjnymi myślami i obrazami, które automatycznie pojawiają się w głowie chorego. Połączone są z zachowaniami kompulsywnymi czyli powtarzającymi się czynnościami. Przykładem takich zachowań może być przymus sprawdzania po kilka/kilkanaście razy czy drzwi zostały zamknięte lub czy gaz został zakręcony przed wyjściem z domu. Działania te mają zminimalizować lęk i niepokój odczuwany przez pacjenta.
Przyczyny wypadania włosów
Przyczyny te są różnorodne i zależą od wielu czynników. Nagła utrata włosów może wynikać z takich problemów jak schorzenia wewnątrzustrojowe, choroby zakaźne związane z podwyższoną temperaturą, zaburzenia hormonalne, genetyka czy źle dobrana dieta. Ponadto często mają związek z restrykcyjną, wyniszczającą dietą, silnym stresem, stanem zapalnym organizmu, porodem, odstawieniem antykoncepcji, sezonowym wypadaniem włosów, anomalią skóry głowy, niewłaściwą pielęgnacją, nieleczonym łojotokowym zapaleniem skóry, lekami oraz poważnymi operacjami chirurgicznymi i chemioterapią.
Jeżeli wypadanie włosów jest stopniowe i nasila się z roku na rok, może to być wynik czynników dziedzicznych. Inne przyczyny to niewłaściwa pielęgnacja skóry głowy oraz zbyt intensywne zabiegi fryzjerskie, które mogą prowadzić do zauważalnych przerzedzeń.
Wypadanie włosów przez nerwicę lękową
Stres to czynnik, z którym mamy do czynienia wszyscy i na co dzień – w mniejszym albo większym stopniu. Umówmy się, że nerwica lękowa to ten “wyższy stopień”. A może nawet najwyższy. Stres psycho-emocjonalny może powodować nadmierne wypadanie włosów, jak również odbijać się na stanie naszej skóry. Gdy zmagałam się z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi, kondycja moich włosów oraz skóry była tragiczna! Stres związany z nerwicą powodował, że włosy traciłam garściami. A wypadanie włosów pogłębiało stres, przez co jeszcze bardziej narażałam się na nadmierną utratę włosów.
Zacznijmy od tego, że moje włosy nigdy nie były włosami jak z reklamy szamponu. Mam cienkie włosy, które szybko się przetłuszczają i muszę je myć każdego dnia. W dodatku mają tendencję do osłabiania w okresie jesienno zimowym. Byłam przyzwyczajona, że muszę dbać o nie ze szczególną uwagą. Natomiast w trakcie nerwicy moje włosy wyglądały tak źle, że miałam na głowie prześwity. W szczególności w okolicy lini czoła i na skroniach. Wypadanie włosów przez nerwicę lękową było moją zmorą. Byłam tym faktem totalnie załamana, bo chyba każda kobieta marzy o pięknych lokach, a nie łysiejącej głowie.
Czy wpadanie włosów powinno niepokoić?
To, jak wyglądają nasze włosy uzależnione jest od wielu czynników, takich jak odziedziczone geny, stan naszego zdrowia, styl życia oraz tego, w jaki sposób dbamy o swoją fryzurę. Warto mieć świadomość, że wypadanie włosów to zupełnie naturalne zjawisko. Zwykle w ciągu każdego dnia tracimy od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu włosów. To niewiele, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że na naszej głowie znajduje się ich od 100 do nawet 150 tysięcy. Gdy jednak tracimy więcej niż sto włosów dziennie, a na szczotce pojawia się ich coraz więcej, powinniśmy poszukać przyczyny tej sytuacji.
Włosy mogą wypadać z różnych powodów. Bardzo często przyczyną jest ich zła pielęgnacja. Mogą im szkodzić niektóre kosmetyki, szczególnie te zawierające silne detergenty lub silikony, które mocno obciążają włosy. Nie bez winy jest także stylizowanie włosów, częste farbowanie, traktowanie ich prostownicą, upinanie ich w fryzury, które mocno napinają włosy, jak kok, czy koński ogon.
Na kondycję włosów wpływają również warunki pogodowe. Latem narażone są na mocne słońce i promieniowanie UV, często również na kąpiele w morzu czy basenie z chlorowaną wodą. Zimą smagane są przez zimy wiatr, deszcz i śnieg. Chowanie ich pod czapką chroni je wprawdzie przed wiatrem, jednak często się przez to elektryzują i szybciej przetłuszczają.
Są jednak czynniki, na które nie mamy wpływu, a które mają znaczący wpływ na kondycję włosów. Ich wypadanie może być wywołane:
- czynnikami psychogennymi, jak silny stres, nerwica,
- przebyciem choroby zakaźnej,
- niedożywieniem i związanym z nim niedoborami białka i aminokwasów,
- niedoborami niektórych minerałów np. żelaza, cynku,
- niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy,
- niektórymi lekami np. immunosupresyjnymi, przeciwtarczycowymi, przeciwzakrzepowymi,
- niektóre choroby skóry np. grzybica, łupież, łuszczyca,
- zatruciem np. rtęcią lub arsenem.
