U nas zapłacisz kartą
Niebezpieczne zmiany skórne - Fotografie i Wskazówki Diagnostyczne
Chłoniak skóry typu T (ziarniniak grzybiasty, Mycosis fungoides)
To rzadki nowotwór skóry. występuje u osób między 40. a 60. rokiem życia, częściej u mężczyzn. Jest spowodowany niekontrolowanym rozrostem komórek T w skórze. Najczęstsze typy/rodzaje chłoniaka skórnego T-komórkowego to ziarniniak grzybiasty oraz Zespół Sezary'ego.
Choroba Pageta - we wczesnym etapie choroby na skórze pojawiają się plamy rumieniowe, które wywołują świąd i uczucie pieczenia. Może z nich sączyć się wydzielina. Następnie mogą się pojawić nadżerki (często krwawiące).Zmiany występują zwykle w okolicy zewnętrznych narządów płciowych: srom, odbyt, prącie i worek mosznowy - są to okolice bogate w gruczoły apokrynowe i ekrynowe. Rzadziej nowotwór obejmuje górną część ud, pośladki, pachy i okolicę pępka. Znane są pojedyncze przypadki lokalizacji zmian nowotworowych w obszarach skóry pozbawionych gruczołów apokrynowych np.: w przewodach słuchowych zewnętrznych, na powiekach, w przełyku, w cewce moczowej.
Niegojąca się rana – po jakim czasie należy ją skonsultować?
Rany, powstałe na skutek uszkodzeń skóry, powinny prędzej czy później zacząć się goić. Tempo gojenia ran zależy od wielu czynników, jednak już po kilku dniach powinniśmy zauważyć, że nasza skóra rozpoczęła proces regeneracji. Nie zawsze jednak tak się dzieje - istnieją różne przyczyny niegojących się ran, w tym choroby układu krążenia czy niewłaściwa pielęgnacja (rozdrapywanie rany, aplikowanie bezpośrednio na nią nieodpowiednich preparatów). Niemniej jednak jeśli pomimo prawidłowego obchodzenia się z raną ta nie goi się, należy zasięgnąć porady lekarza. Niegojąca się rana powinna zostać skonsultowana po około dwóch tygodniach, jeśli w tym czasie nie rozpoczął się proces regeneracji skóry. Zazwyczaj pacjenci zgłaszają się do lekarza nieco później, po około miesiącu czy dwóch. Warto jednak pamiętać, że może być to jeden z objawów raka skóry bądź poważnych problemów z funkcjonowaniem układu krążenia, dlatego z wizytą u specjalisty nie należy zwlekać. W przypadku, gdy dodatkowo pojawia się gorączka czy zaczerwienienie rany, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Twardy guzek pod skórą, naczyniaki, włókniaki, pieprzyki, wysypka - czy wszystkie te zmiany mogą mieć charakter nowotworowy? Pacjentom trudno jednoznacznie stwierdzić, czy konkretne zmiany są nieszkodliwe dla zdrowia, czy też świadczą o poważnej chorobie, dlatego tak ważna jest konsultacja ze specjalistą. Wbrew pozorom zmiany skórne mogą świadczyć nie tylko o nowotworach skóry - przykładowo, swędząca wysypka może być objawem chłoniaka, natomiast twardy guzek pod skórą może świadczyć o mięsaku. Charakteru nowotworowego nie ma natomiast:
- wysypka alergiczna - tak zwana pokrzywka,
- ostuda - zmiana skórna w postaci brązowych plam na twarzy,
- kurzajka,
- brodawka łojotokowa,
- rogowiak.
Niemniej jednak niepokojące objawy skórne powinny być każdorazowo konsultowane z dermatologiem, bowiem nawet, jeśli nie mają one charakteru nowotworowego, mogą wymagać specjalistycznego leczenia.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Znamiona barwnikowe – jak odróżnić łagodne od atypowych? Kiedy warto je skonsultować?
Znamię barwnikowe może mieć charakter wrodzony lub nabyty. W przypadku zmian wrodzonych mówimy o znamionach, które posiadamy na ciele już w momencie urodzenia. Tymczasem zmiany nabyte pojawiają się z wiekiem i mogą być zarówno łagodne, jak i złośliwe. Zmiany łagodne to najczęściej znamiona:
- płaskie,
- o regularnym kształcie,
- o gładkiej powierzchni.
W przypadku znamion barwnikowych atypowych złośliwych istnieje ryzyko przekształcenia się w czerniaka, dlatego wymagają regularnej kontroli dermatologicznej. Wśród zmian atypowych wyróżnia się:
- znamię błękitne - ma charakter łagodny,
- znamię Spitz - o grudkowej powierzchni,
- znamię Beckera - z obecnymi na powierzchni włoskami,
- znamię Suttona - w ciemnym kolorze, z odbarwieniem wokół skóry,
- znamię Clarka - komórki barwnikowe znajdują się bardzo powierzchownie na granicy naskórka.
Każda zmiana skórna o charakterze barwnikowym wymaga konsultacji lekarskiej, nawet jeśli wydaje się nam, że ma ona charakter łagodny. Bez odpowiedniej wiedzy oraz doświadczenia nie jesteśmy w stanie ocenić, czy znamiona są groźne, czy też nie.
Zmiany skórne, które powinny nas zaniepokoić, czyli kiedy udać się do dermatologa?
Zmiany skórne mogą mieć różnorodny charakter - niektóre z nich to tylko niegroźna wysypka alergiczna, inne mogą zwiastować poważną chorobę. Lekarzem, który diagnozuje i leczy choroby skórne, jest dermatolog. Kiedy należy się do niego udać? Jakiego rodzaju zmiany na skórze powinny w szczególności zaniepokoić?
Z artykułu dowiesz się:
- jakie rodzaje zmian skórnych wymagają obserwacji medycznej,
- jak odróżnić zmiany łagodne od atypowych,
- kiedy wskazane jest usunięcie pieprzyków,
- czym jest zmiana błyszcząca,
- czy łuszcząca się skóra stanowi powód do niepokoju,
- kiedy należy skonsultować niegojącą się ranę,
- które zmiany mogą mieć charakter nowotworowy.
