Plama na skórze jak po oparzeniu - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Rodzaje przebarwień posłonecznych
Biorąc pod uwagę mechanizm powstawania przebarwień skórnych posłonecznych, lokalizują się w one w miejscach bezpośrednio wystawianych na działanie słońca, a więc na twarzy, dekolcie, dłoniach i rękach. Oczywiście mogą też pokrywać każdą inną partię ciała, która była opalana, dlatego tego typu hiperpigmentacje często są niechcianą pamiątką po wakacjach. Mogą różnić się rozmiarami i kształtem: czasem są to niewielkie plamki, a czasem przebarwienia o większej średnicy.
Do przebarwień, które powstają lub nasilają się pod wpływem słońca, zalicza się:
- piegi – ich występowanie najczęściej jest warunkowane czynnikami genetycznymi, jednak to właśnie latem ulegają znacznemu przyciemnieniu i o wiele bardziej rzucają się w oczy, możecie mieć do czynienia również z tzw. piegami po słońcu, które stają się widoczne dopiero w wyniku kontaktu skóry z promieniami,
- melasma (ostuda) – plamy na skórze o charakterystycznym kształcie i lokalizacji, występuje głównie na twarzy, przede wszystkim na policzkach, czole, brodzie i nad górną wargą, są wyraźnie odgraniczone od reszty skóry, zmiany często mają symetryczne ułożenie, do powstania takich brązowych plam na twarzy w ogromnym stopniu przyczyniają się hormony, dlatego melasma uwidacznia się np. w czasie ciąży,
- plamy soczewicowate – mogą występować pojedynczo bądź w większych skupiskach, zwykle o rozmiarze nie większym niż 1 cm, najczęściej przyjmują postać plam soczewicowatych starczych (plam wątrobowych), które występują głównie u osób starszych, są skutkiem wieloletniej ekspozycji na promienie słoneczne i pokrywają przede wszystkim dłonie, ręce i twarz.
Jak wyglądają przęcherze oparzeniowe?
Oparzenie termiczne z bąblami
Nazywa się je różnie: bąble, pęcherze lub burchle. Tak czy inaczej, są dla nas nieprzyjemną pozostałością po spotkaniu ze źródłem ciepła, promieniowaniem lub substancją żrącą. Najczęstszą i najbardziej znaną przyczyną powstawania pęcherzy na skórze jest oparzenie termiczne drugiego stopnia. Jeżeli po oblaniu wrzątkiem czy olejem w miejscu uszkodzonym pojawiają się bąble, to znaczy, że mamy do czynienia z nieco głębszym oparzeniem. W przypadku poparzeń pierwszego stopnia skóra będzie tylko zaczerwieniona.
Bąble oparzeniowe są wypełnione płynem surowiczym. W ten sposób organizm buduje naturalną ochronę przed zakarzeniami, dlatego nie należy ich przebijać. Trzeba po prostu zaczekać, aż same zejdą.
Kiedy zbyt wcześnie pęknie pęcherz oparzeniowy, może dojść do zakażenia. Najlepiej jest od razu zdezynfekować to miejsce i zakryć czystym opatrunkiem. Bąbli nie dezynfekujemy, jednak jeśli nie pękną. Jeżeli burchel bardzo nam dokucza, to możemy poprosić lekarza czy może przebić go, zapewniając sterylne warunki.
Ponieważ oparzenia wrzątkiem czy olejem najczęściej zdarzają się podczas gotowania, to najbardziej są na nie narażone ręce, okolice kciuka i palca wskazującego oraz nadgarstka. To jeden z powodów, dla których oparzeni w ogóle decydują się przebić pęcherz.
Bąbel lub bąble oparzeniowe mogą się leczyć do około 2 do 3 tygodni. Po tym czasie pęcherz znika i prawdopodobnie unikniemy pojawienia się blizny. Dużo zależy od tego, czy było to powierzchniowe poparzenie wrzątkiem, czy głębokie oparzenie olejem.
Jak wyglądają burchle?
Zanim zaczniemy porównywanie pęcherzy oparzeniowych z innymi, dobrze będzie powiedzieć więcej o ich wyglądzie. W zależności od stopnia i źródła poparzeń będą wyglądać bardzo różnie. Od bąbla oparzeniowego o średnicy kilku milimetrów do wielkich burchli, przesłaniających sporą część kończyny. Z bąblami niedużej wielkości zwykle radzimy sobie we własnym zakresie. Wewnątrz znajduje się biały lub żółty płyn surowiczy, zwany też limfatycznym. To właśnie wypełnianie się miejsca tym płynem powoduje podniesienie naskórka i powstanie czegoś w rodzaju naturalnej poduszki ochronnej. Kiedy pęknie pęcherz, ten naturalny kompres zostaje zniszczony i zarazki mają bezpośredni dostęp do głębszych warstw naszej skóry.
Jak zapobiegać plamom po opalaniu?
W przypadku ciemnych plam i przebarwień po opalaniu szczególnego znaczenia nabiera profilaktyka. O wiele łatwiej jest zapobiegać ich powstawaniu, niż później je usunąć. Najważniejsze jest stosowanie kremu z filtrem SPF i to nie tylko latem, ale o każdej porze roku, również zimą. Po kosmetyk z wysokim filtrem sięgajcie nawet podczas dni „pod chmurką”: do skóry wtedy też dociera promieniowanie UV w formie rozproszonego światła. Dobry kosmetyk ochronny jest niezbędny, zwłaszcza jeśli stosujecie preparaty z kwasami czy retinolem.
Kremy i balsamy z filtrem nakładajcie co najmniej 30 minut przed ekspozycją na słońce, a podczas opalania powtarzajcie aplikację co ok. 2 godziny, nawet jeśli stosujecie kosmetyki wodoodporne.
Zwracajcie uwagę na skład innych używanych preparatów i w okresie wakacyjnym, kiedy planujecie uzyskać złocistą opaleniznę, zrezygnujcie z tych, które zawierają wspomniane wyżej składniki fotouczulające. Jeśli natomiast musicie przyjmować leki zwiększające wrażliwość skóry na słońce, najbardziej wskazane będzie zaniechanie dłuższego przebywania na słońcu.
Ucisk skóry
Białe palmy po opalaniu, które pojawią się tylko w miejscach podparcia ciała, czyli na skórze łopatek lub pośladków, mogą być wynikiem mocnego ucisku. Kiedy łopatki i pośladki dłuższy czas stykają się z twardą powierzchnią, zmniejsza się ilość tlenu i krwi, która dociera do tych obszarów. Efektem mogą być tymczasowe białe plamy na ciele. Dlatego podczas opalania należy często zmieniać pozycję, w której ułożone jest ciało.
Jeśli jeden ze składników leku jest substancją fotouczulającą , białe plamy po opalaniu mogą być reakcją fotoalergiczną skóry. Leki, które zmniejszają odporność skóry na poparzenie słoneczne, to min. sulfonamidy, leki przeciwcukrzycowe, beta-blokery, leki obniżające stężenie cholesterolu, leki moczopędne, leki przeciwgrzybicze oraz tabletki antykoncepcyjne. Należy pamiętać, że w trakcie terapii lekami fotouczulającymi, a także do 2-3 tygodni po niej należy unikać słońca, a na co dzień stosować filtry SPF minimum 50.
U nas zapłacisz kartą