U nas zapłacisz kartą
Rakowiak złośliwy (plama soczewicowata złośliwa)
Plamy soczewicowate: jak wyglądają i skąd się biorą?
Plama soczewicowata (z łac. lentigo) to nabyta lub wrodzona zmiana skórna przypominająca pieprzyk. Zmiany te występują najczęściej na plecach lub klatce piersiowej, jednak mogą pojawić się również na twarzy i kończynach. Sprawdź, jak rozpoznać plamę soczewicowatą oraz czy wymaga ona zbadania przez dermatologa.
- Plama soczewicowata: czym jest?
- Skąd biorą się plamy soczewicowate?
- Kto jest podatny na plamy soczewicowate?
- Czy plama soczewicowata może być złośliwa?
- Czy plam soczewicowatych można się pozbyć?
- Jak usunąć plamy lentigo domowymi metodami?
- Plamy soczewicowate w przebiegu chorób
- Pamiętaj o badaniach dermatologicznych
- Plamy soczewicowate: podsumowanie
Zabiegi dermatologiczne na plamy soczewicowate starcze
W ramach medycyny estetycznej możemy korzystać z wielu zabiegów, które pozwalają na skuteczne i długotrwałe pozbycie się plam soczewicowatych. Największą popularnością cieszą się peelingi chemiczne bazujące na kwasie migdałowym lub azelainowym, jak również peelingi mechaniczne oraz mikrodermabrazja.
Duże szanse na całkowite usunięcie plam soczewicowatych starczych dają zabiegi z wykorzystaniem lasera frakcyjnego eCO2, który złuszcza naskórek, ponadto stymuluje produkcję kolagenu, a także wygładza i ujędrnia skórę. Pożądane efekty jesteśmy w stanie osiągnąć już po przeprowadzeniu od 2 do 5 zabiegów, wykonywanych w odstępach kilkutygodniowych.
Jak ochronić naszą skórę przed powstawaniem plam soczewicowatych? Pamiętajmy o regularnym stosowaniu kremów z filtrem (minimum SPF30) – zarówno wiosną i latem, jak i w okresie jesienno-zimowym. Latem starajmy się także unikać bezpośredniej ekspozycji skóry na najsilniejsze działanie promieni słonecznych. Do codziennej pielęgnacji skóry warto włączyć również kosmetyki, zawierające m.in. witaminę C, retinol oraz kwasy AHA.
Zmiany barwnikowe powiek
Zmiany barwnikowe skóry powstają z komórek barwnikowych (melanocytów, melanoforów), które w okresie rozwoju embrionalnego wędrują m.in. do skóry, błony naczyniowej oka i błon śluzowych. Komórki te wytwarzają melaninę, substancję chroniącą organizm przed nadmiernym promieniowaniem ultrafioletowym (UV). Mogą one jednak zapoczątkować także zmiany chorobowe zarówno o charakterze łagodnym, jak i złośliwym. Zmiany barwnikowe można podzielić na łagodne (wśród nich piegi, plamę soczewicowatą zwykłą, różne typy znamion barwnikowych), zmiany przedrakowe (plama soczewicowata złośliwa) oraz złośliwe (czerniak skóry).
Piegi to powszechnie występujące płaskie, małe (1–3 mm) plamy na skórze charakteryzujące się wzmożoną pigmentacją (zabarwieniem), wywodzą się z melanocytów warstwy podstawnej naskórka. Pod wpływem działania promieniowania UV (np. słonecznego) robią się ciemniejsze, ponieważ wytwarzają więcej melaniny. Występują głównie na twarzy, ale można je zaobserwować w każdym miejscu skóry eksponowanej na działanie promieniowania UV. Pojawiają się zwykle około 2. roku życia, ich liczba zwiększa się do wieku dorosłego, a u osób starszych zwykle maleje. Spotyka się je bardzo często u osób o jasnej karnacji oraz o rudych lub blond włosach.
Plama soczewicowata zwykła to barwnikowa zmiana o wyraźnych granicach (mogą być gładkie lub postrzępione) i jednolitym ubarwieniu (od brązowego do czarnego). Jest ona płaska, nieco większa niż pieg (3–15 mm). Plama ta nie powiększa się z czasem, a jej zabarwienie nie ulega nasileniu pod wpływem działania promieniowania UV. Plamy te mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty, często pojawiają się już w dzieciństwie. Powstają z melanocytów w naskórku. Na powiekach mogą występować w przebiegu zespołu Peutza i Jeghersa.
Ryc. 1. Znamię barwnikowe powieki