U nas zapłacisz kartą
Nieczerniakowy rak skóry - Objawy, Diagnoza i Metody Leczenia
Raki skóry - objawy
Rozpoznanie raka kolczystokomórkowego można ustalić na podstawie obecności rozwijającego się powoli pojedynczego guza lub owrzodzenia o nacieczonej podstawie i wyniosłych brzegach. Może też być wykwitem przypominającym bliznę. Owrzodzenie i krwawienie zmiany to objawy późne, które występują w zmianach nowotworowych o znacznym zaawansowaniu. Objawem świadczącym o zaawansowaniu choroby mogą być również stwierdzone przerzuty w węzłach chłonnych regionalnych (w okolicy pachowej – przy zmianach na kończynach górnych, w okolicy pachwinowej – przy zmianach na kończynach dolnych, w węzłach chłonnych szyjnych – przy zmianach w obrębie głowy i szyi).
W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy się zgłosić do lekarza rodzinnego, dermatologa w miejscu zamieszkania lub do Regionalnego Centrum Onkologicznego w mieście wojewódzkim.
Rak podstawnokomórkowy (BCC)
Jest to najczęstszy nowotwór złośliwy skóry - stanowi około 80% wszystkich raków skóry. Mimo swojej częstości, jest zdecydowanie mniej groźny niż opisywany powyżej rak kolczystokomórkowy, ponieważ charakteryzuje się miejscową złośliwością i poza nielicznymi wyjątkami - nie daje przerzutów.
Czynniki ryzyka, przyczyniające się do rozwoju tego nowotworu złośliwego, to przede wszystkim:
- ekspozycja na promieniowanie UV i związane z tą ekspozycją stany przedrakowe - np. rogowacenie słoneczne,
- ekspozycja na związki chemiczne,
- niektóre zespoły genetyczne (m. in. zespół Gorlina-Gotza, zespół Bazexa, zespół Rombo),
- stan po przeszczepieniu narządu,
- promieniowanie jonizujące.
Rak podstawnokomórkowy - objawy
Podobnie jak w przypadku raka kolczystokomórkowego, morfologia zmiany skórnej, odpowiadającej BCC, zależy od odmiany tego nowotworu skóry.
Odmiany BCC:
- odmiana guzkowa - w tej najczęściej występującej odmianie BCC mamy do czynienia z obecnością guzka, który jest otoczony charakterystycznym perłowym wałem,
- odmiana barwnikowa - w tej postaci mamy do czynienia z guzkiem, który jest silnie przebarwiony,
- odmiana wrzodziejąca - w tym przypadku BCC obserwujemy obecność głębokiego owrzodzenia, które może sięgać i niszczyć nawet mięśnie i kości,
- postać twardzinopodobna - charakterystyczne jest porcelanowe zabarwienie zmiany i brak tendencji do rozpadu,
- postać powierzchowna - charakteryzuje się występowaniem płaskich zmian, które są dobrze odgraniczone od otoczenia,
- postać torbielowata - typowo występuje jako niewielki, przezroczysty guzek, lokalizujący się w obrębie powiek.
Zmiany skórne, będące rakiem podstawnokomórkowym rosną bardzo wolno. Mogą krwawić przy lekkim ich zadrapaniu. Najczęstszą lokalizacją raka podstawnokomórkowego jest twarz.
Chłoniak skóry typu T (ziarniniak grzybiasty, Mycosis fungoides)
To rzadki nowotwór skóry. występuje u osób między 40. a 60. rokiem życia, częściej u mężczyzn. Jest spowodowany niekontrolowanym rozrostem komórek T w skórze. Najczęstsze typy/rodzaje chłoniaka skórnego T-komórkowego to ziarniniak grzybiasty oraz Zespół Sezary'ego.
Choroba Pageta - we wczesnym etapie choroby na skórze pojawiają się plamy rumieniowe, które wywołują świąd i uczucie pieczenia. Może z nich sączyć się wydzielina. Następnie mogą się pojawić nadżerki (często krwawiące).Zmiany występują zwykle w okolicy zewnętrznych narządów płciowych: srom, odbyt, prącie i worek mosznowy - są to okolice bogate w gruczoły apokrynowe i ekrynowe. Rzadziej nowotwór obejmuje górną część ud, pośladki, pachy i okolicę pępka. Znane są pojedyncze przypadki lokalizacji zmian nowotworowych w obszarach skóry pozbawionych gruczołów apokrynowych np.: w przewodach słuchowych zewnętrznych, na powiekach, w przełyku, w cewce moczowej.
Raki skóry – rozpoznanie
Rozpoznanie raka skóry ustala się na podstawie oglądania zmiany skórnej, także pod dermatoskoptem oraz badania histopatologicznego wyciętej zmiany lub rzadziej – fragmentu zmiany pobranego do badania. Lekarz zbada też węzły chłonne w okolicy, w której znajduje się nowotwór.
- terapię fotodynamiczną – metodę nieinwazyjną, pozwalającą na niszczenie tkanki nowotworowej, bez zbędnych uszkodzeń tkanki zdrowej, polega na wykorzystaniu reakcji fototoksycznej, do której dochodzi w wyniku zastosowania substancji fotouczulającej i światła o odpowiedniej dla danej substancji długości fali, jest użyteczna w przypadku stanów przedrakowych (zwłaszcza rogowacenia słonecznego), w pewnych odmianach raka podstawnokomórkowego i wczesnych raka kolczystokomórkowego. Zaletami terapii fotodynamicznej są: selektywność, oszczędzenie zdrowej otaczającej skóry, zadowalające wyniki kosmetyczne, wielokrotność stosowania, zastosowanie w każdym wieku, niezależnie od obciążeń ogólnych pacjenta i w dowolnej okolicy ciała
- 5% maść 5-fluorouracylową lub imikwimod – w przypadku drobnych i powierzchownych ognisk
- radioterapię (obecnie rzadko stosowaną), jest to najlepsza metoda leczenia u osób, które nie mogą być poddane zabiegowi chirurgicznemu lub kriochirurgicznemu ze względu na stan ogólny bądź warunki miejscowe, oraz u osób niewyrażających zgody na leczenie tymi metodami
- chemoradioterapiaę, czyli podawanie leków uwrażliwiających na działanie radioterapii, a następnie radioterapię
- laser CO2
- interferon α-2 oraz rekombinowany interferon β we wstrzyknięciach doogniskowych w przypadku leczenia raków podstawnokomórkowych, metoda ta jednak jest żmudna, droga i długookresowa,
- leki systemowe, czyli działające na cały organizm.
