U nas zapłacisz kartą
Nieczerniakowy rak skóry - Objawy, Diagnoza i Metody Leczenia
Nieczerniakowe nowotwory skóry
Są to zmiany, w przypadku których statystyczna możliwość rozwinięcia się raka skóry jest większa, niż w przypadku innych zmian.
Rodzaje zmian skórnych, będących stanami przedrakowymi:
I. ROGOWACENIE SLONECZNE
Najczęściej występujący stan przedrakowy. W 15-20% przypadków następuje rozwój raka kolczystokomórkowego
Wygląd: przebarwionych zgrubień naskórka
Występowanie: na odkrytej skórze, tzn. czole, łysinie u mężczyzn, karku i skroniach
Przyczyna: uszkodzenie komórek przez promieniowanie ultrafioletowe
Leczenie:
- terapia fotodynamiczna
- chirurgiczne usunięcie
- kriodestrukcja (wymrożenie)
- elektrodestrukcja
- laser CO2
- terapia immunologiczna
II. RÓG SKÓRNY
Szczególna postać rogowacenia słonecznego. W 10-20% przypadkach dochodzi do rozwinięcia się raka kolczystokomórkowego
Wygląd: rogowy twór wystający ponad powierzchnię skóry
Występowanie: u osób starszych, na odsłoniętej skórze
Leczenie:
- chirurgiczne usunięcie
- kriodestrukcja (wymrożenie)
- elektrodestrukcja
- laser CO2
III. ROGOWACENIE BIAŁE (leukoplakia)
Tzn. ograniczone rogowacenie błon śluzowych. Możliwe rozwinięcie się raka kolczystokomórkowego.
Wygląd: białe, szorstkie, smugowate plamy
Występowanie: – śluzówki, jama ustna, narządu płciowe
Rak kolczystokomórkowy (carcinoma spinocellulare)
Rak kolczystokomórkowy (carcinoma spinocellulare) jest nowotworem znacznie rzadziej występującym niż rak podstawnokomórkowy. Rak kolczystokomórkowy najczęściej pojawia się u osób w wieku średnim i starszym. Cechuje się szybkim wzrostem i dużą złośliwością, wykazując skłonność do naciekania podłoża (czyli wrastania komórek raka do tkanek położonych pod guzem) i szerzenia się drogą przerzutów. Punktem wyjścia mogą być stany przedrakowe, zwłaszcza rogowacenie słoneczne i róg skórny. Zmiany zlokalizowane są najczęściej na granicy błon śluzowych i skóry (czerwień wargowa – szczególnie wargi dolnej), w okolicach nosa, oczodołów, narządów płciowych. Rak może też lokalizować się na powiekach. Przeczytaj więcej: Rak kolczystokomórkowy powiek
Do objawów niepokojących należy zaliczyć: gwałtowny wzrost masy guza, stwardnienie, tworzenie się owrzodzeń oraz krwawienia. Przebieg raka kolczystokomórkowego jest zależny od umiejscowienia, rozległości i stopnia naciekania podłoża. Skłonność do przerzutów jest znacznie mniejsza w przypadku zmian wywodzących się z rogowacenia słonecznego, a zwiększa się w przypadku rozwoju nowotworu na podłożu owrzodzeń, blizn i przewlekłych stanów zapalnych.
Rak brodawkujący (carcinoma verrucosum)
Rodzajem raka kolczystokomórkowego jest rak brodawkujący (carcinoma verrucosum). To nowotwór występujący na narządach płciowych, w jamie ustnej i w obrębie stóp. W raku brodawkującym stwierdzono wirusy brodawczaka ludzkiego HPV 6 i HPV 11. W przypadku raka brodawkującego umiejscowionego w jamie ustnej istotnym czynnikiem ryzyka jest używanie tytoniu (żucie, wciąganie tabaki do nosa), natomiast w przypadku raka zlokalizowanego na powierzchni podeszwy stopy czynnikiem takim są urazy. Wzrost raka brodawkującego jest bardzo powolny, jego powierzchnia jest pokryta masami rogowymi. Na ogół nie daje przerzutów.
Rak skóry – rokowanie
Rokowanie uzależnione jest od umiejscowienia, grubości, wielkości oraz stopnia zróżnicowania nowotworu. W przypadku raka podstawnokomórkowego wyleczenie jest możliwe w ponad 95% przypadków. Większość miejscowych nawrotów choroby można usunąć bez większych problemów. Chociaż zwykle ten typ nowotworu prawie nigdy nie ulega uogólnieniu (nie daje przerzutów), to należy zwrócić uwagę na fakt, że istnieje możliwość, choć niezwykle rzadko, agresywnego przebiegu tej choroby nawet z przerzutami.
W przypadku raka kolczystokomórkowego rozwijającego się na podłożu rogowacenia świetlnego w obrębie skóry narażonej na promieniowanie słoneczne rokowanie jest dobre. Najwyższy stopień złośliwości występuje w przypadku rozwoju raka kolczystokomórkowego na podłożu blizn, przewlekłych stanów zapalnych, w miejscach drażnionych. Przy zajęciu okolicznych węzłów chłonnych 5-letnie przeżycie notuje się u 20–25% pacjentów. Gorzej rokują również zmiany występujące na czerwieni wargowej, na prąciu lub sromie, chociaż za najgorszą lokalizację uważa się błonę śluzową jamy ustnej.
RAKI SKÓRY
Problem wczesnego rozpoznawania i terapii raków skóry jest bardzo ważny, ponieważ stanowią one ok. 10% wszystkich nowotworów złośliwych. Raki skóry mogą wywodzić się z naskórka (rak kolczystokomórkowy) lub przydatków skóry (rak podstawnokomórkowy).
Czynniki ryzyka wystąpienia raków skóry:
- długotrwałe nasłonecznienie
- jasna karnacja
- oparzenia słoneczne, szczególnie w dzieciństwie
- rodzinne występowania raka skóry
- przebycie raka skóry
- przewlekłe stany zapalne (owrzodzenie, oparzenia)
- rogowacenie słoneczne
- kontakt ze związkami arsenu
I. RAK PODSTAWNOKOMÓRKOWY
Stanowi ok. 80% wszystkich raków skóry, chorują częściej mężczyźni. Ma powolny wzrost, rzadko daje przerzuty, niszczy tkanki otaczające. Najczęstsza lokalizacja to skóra twarzy.
Na poniższym zdjęciu: rozległy rak podstawnokomórkowy wargi dolnej: stan przed operacją i po operacji z rekonstrukcją wargi plastyką płatową:
Leczenie:
- kriodestrukcja
- terapia fotodynamiczna
- wycięcie chirurgiczne
II. RAK KOLCZYSTOKOMÓRKOWY
Ten rodzaj raka może pojawić się tak na skórze, jak i na błonach śluzowych np. na ustach. Stanowi ok. 20% wszystkich raków skóry. Występuje częściej u mężczyzn po 40 roku życia. Rozwija się na odsłoniętych częściach ciała – twarz, pogranicze skóry i błon śluzowych (warga dolna, narządy płciowe). Punktem rozwoju tego raka są często stany przednowotworowe. Może dawać przerzuty do węzłów chłonnych.
