U nas zapłacisz kartą
Przykłady łagodnych nowotworów - Poznaj różnorodność i charakterystykę
Nowotwory łagodne nerki
- gruczolak kwasochłonny (onkocytoma) nerki
Gruczolak kwasochłonny nerki bywa również nazywany onkocytomą. Nazwa onkocytoma pochodzi od charakterystycznych komórek budujących guz – onkocytów. Onkocytoma należy do zmian łagodnych nerki.
Niemniej jednak, w badaniach obrazowych może być trudny do odróżnienia od nowotworów złośliwych. Ponadto, w niektórych przypadkach onkocytomy stwierdza się współwystępowanie ognisk raka nerki. Z tego powodu podejrzenie onkocytomy jest wskazaniem do chirurgicznego usunięcia zmiany. Pewne rozpoznanie tego nowotworu zwykle uzyskuje się w wyniku pooperacyjnego badania histopatologicznego.
Gruczolak nerki zwykle lokalizuje się w korze (zewnętrznej części) tego narządu. Gruczolaki to jedne z najczęściej występujących guzów łagodnych nerek. Gruczolaki zazwyczaj osiągają niewielkie rozmiary i rzadko powodują objawy kliniczne, często bywają wykrywane przypadkowo w badaniach obrazowych jamy brzusznej.
W zależności od rozmiarów gruczolaka, wskazana może być wyłącznie jego obserwacja lub chirurgiczne usunięcie.
- naczyniakomięśniakotłuszczak (angiomyolipoma) nerki
Naczyniakomięśniakotłuszczak (angiomyolipoma) nerki to nowotwór łagodny, zbudowany z trzech rodzajów tkanek: naczyniowej, mięśniowej oraz tłuszczowej. Jedną z istotnych cech, stanowiących o charakterze naczyniakomięśniakotłuszczaków, jest obecność gęstej sieci naczyń krwionośnych w tkance guza. Jego bogate ukrwienie może być przyczyną krwawień (niekiedy o dużej intensywności).
Obecnie uważa się, że naczyniakomięśniakotłuszczaki o niewielkich rozmiarach wymagają jedynie regularnej obserwacji. W przypadku większych zmian wskazane może być ich usunięcie. Jedną z metod leczenia naczyniakomięśniakotłuszczaków jest embolizacja (zamknięcie) naczyń krwionośnych zaopatrujących guz.
Najczęściej występujące nowotwory łagodne nerek zostały przedstawione powyżej. Warto jednak wiedzieć, że w obrębie nerek mogą rozwijać się również inne guzy o charakterze łagodnym. Wśród nich należy wymienić włókniaki, tłuszczaki, nerwiaki, mięśniaki oraz tzw. guzy z aparatu przykłębuszkowego (struktura nerki odpowiedzialna za produkcję reniny, czyli hormonu regulującego ciśnienie tętnicze krwi).
Nowotwory nerki – informacje ogólne
- Charakterystyczne cechy nowotworów łagodnych to powolny wzrost oraz dobre odgraniczenie od otaczających tkanek. Przykładami nowotworów łagodnych nerki są: gruczolak kwasochłonny (z łac. onkocytoma), naczyniakomięsakotłuszczak (z łac. angiomyolipoma, AML) czy brodawczak. Nowotwory łagodne nie tworzą odległych przerzutów w innych narządach. Wiele nowotworów łagodnych nerki wymaga jedynie regularnej obserwacji. Usunięcie nowotworu łagodnego może być wskazane w przypadku osiągnięcia przez guz dużych rozmiarów lub spowodowania objawów klinicznych.
- Nowotwory złośliwe nerki charakteryzują się bardziej agresywnym przebiegiem. Ich komórki namnażają się szybciej i naciekają okoliczne struktury. Nowotwory złośliwe są również zdolne do tworzenia odległych przerzutów. Najczęściej spotykanym nowotworem złośliwym nerki w populacji osób dorosłych jest rak nerki. Najczęstszy nowotwór złośliwy nerki wśród dzieci to nerczak płodowy, zwany również guzem Wilmsa.
W procesie diagnostyki nowotworu nerki konieczne jest znalezienie odpowiedzi na kluczowe pytanie: czy mamy do czynienia ze zmianą łagodną, czy złośliwą? Charakter wykrytego nowotworu jest głównym czynnikiem determinującym dalsze postępowanie lecznicze.
Najważniejszym narzędziem diagnostycznym w nowotworach nerki są badania obrazowe: ultrasonografia, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny jamy brzusznej. W niektórych przypadkach konieczne jest również wykonanie badań dodatkowych.
Guzy o charakterze łagodnym i złośliwym posiadają cechy pozwalające na ich wstępne odróżnienie w badaniach obrazowych. Niestety, w niektórych przypadkach postawienie pewnej diagnozy na podstawie wyłącznie badań obrazowych jest niemożliwe. Wówczas konieczne jest badanie histopatologiczne fragmentu guza. Materiał do badania możemy uzyskać podczas biopsji lub w wyniku zabiegu operacyjnego usunięcia guza.
Znajomość rodzaju określonego nowotworu nerki pozwala na dobór najbardziej optymalnego rodzaju postępowania.
Nowotwory nerki – przyczyny
Dlaczego powstają nowotwory nerki? W większości przypadków nie znamy odpowiedzi na to pytanie. U podłoża rozwoju każdego nowotworu nerki leży niekontrolowane namnażanie się komórek. W wielu przypadkach jest ono zjawiskiem uwarunkowanym genetycznie.
Część nowotworów nerki może występować jako element innych zespołów chorobowych. Przykładowo, rak jasnokomórkowy nerki może rozwinąć się w przebiegu zespołu von Hippel-Lindau. Jest to schorzenie o podłożu genetycznym, prowadzące do rozwoju różnorakich nowotworów (głównie naczyniaki ośrodkowego układu nerwowego, rak nerki oraz guzy nadnerczy).
Z kolei naczyniakomięśniakotłuszczak (angiomyolipoma) nerek jest zmianą typową dla innej genetycznie uwarunkowanej choroby – stwardnienia guzowatego.
Należy jednak pamiętać, że choć nowotwory nerek mogą rozwijać się w przebiegu schorzeń o tle genetycznym, większość z nich pojawia się spontanicznie i bez związku z innymi zespołami.
Badania nad czynnikami ryzyka nowotworów nerek koncentrują się przede wszystkim na najczęściej występującym nowotworze złośliwym nerki – raku nerki. Udowodniono, że czynnikami zwiększającymi ryzyko zachorowania na raka nerki są: palenie papierosów, otyłość, nadciśnienie tętnicze oraz długotrwała dializoterapia.