U nas zapłacisz kartą
Rak na palcu - Przyczyny, Objawy, Diagnoza i Leczenie
Mięsak – objawy, leczenie i rokowania
Mięsaki są rzadkimi nowotworami tkanek miękkich oraz kości. Mogą rozwijać się niezależnie od wieku oraz płci. Znanych jest 60-100 podtypów tego rodzaju schorzeń. U osób dorosłych ich występowanie wedle statystyk określa się na 1% wszystkich diagnozowanych nowotworów złośliwych, zaś u dzieci na 15%.
W Polsce na mięsaki choruje około 1 tysiąca osób rocznie, z czego aż 80 przypadków występuje u dzieci. W związku z postępem medycyny zauważalne jest iż życie przeciętnego człowieka ulega wydłużeniu, a co za tym idzie zgodnie z szacunkami lekarzy będzie stopniowo rosła ilość diagnozowanych mięsaków. Są to nowotwory złośliwe prowadzące do śmierci gdyż dają przerzuty m.in. do płuc.
- 1 Diagnoza mięsaka
- 2 Objawy mięsaka
- 3 Przyczyny
- 4 Jak więc rozpoznać mięsaka?
- 5 Leczenie mięsaków
- 6 Rokowania
Ganglion – leczenie przez aspirację
W sytuacji, gdy różne sposoby leczenie zachowawczego nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczne jest podjęcie bardziej radykalnych kroków, takich jak np. aspiracja.
Aspiracja to zabieg, który polega na nakłuciu torbieli galaretowatej, a następnie na odessaniu jak największej ilości znajdującej się w niej substancji płynnej. W ramach procedury pacjentowi podaje się kortykosteroidy, dzięki którym ganglion osusza się i zarasta, tworząc wewnętrzną bliznę. Procedura zawsze wykonywana jest w miejscowym znieczuleniu w sterylnych warunkach i pod kontrolą USG, co umożliwia zachowanie odpowiedniej precyzji zabiegu.
Chociaż metoda daje natychmiastowe efekty, opinie na jej temat są podzielone. Wielu specjalistów zwraca uwagę na fakt, że jej długoterminowe efekty są tak naprawdę znikome. Trudno również przewidzieć ewentualne skutki uboczne takiego zabiegu u danego pacjenta.
Jak rozpoznać torbiel galaretowatą?
Ganglion może zostać zdiagnozowany przez lekarza, do czego zwykle konieczne są:
- ocena wzrokowa,
- badanie palpacyjne,
- obraz kliniczny,
- diagnostyka obrazowa.
Lekarz zazwyczaj zleca wykonanie USG lub też rezonansu magnetycznego, który jest znacznie dokładniejszym badaniem. Dzięki nim możliwe jest zweryfikowanie, czy zmiana to faktycznie torbiel galaretowata czy inna jednostka chorobowa, na przykład martwica kości, zmiany złośliwe o charakterze nowotworowym czy też stany zapalne stawów.
W przypadku ganglionów w okolicach dłoni konieczne jest sprawdzenie, czy zmiany nie maja charakteru naczyniowego, poprzez zweryfikowanie stanu unaczynienia ręki za pomocą testu Allena. Próba polega na obserwacji ukrwienia dłoni po jej odpowiednim zaciśnięciu i uciśnięciu tętnic.
Nawet w sytuacji, gdy lekarz stwierdzi u pacjenta torbiel galaretowatą, konieczna jest również jej dłuższa obserwacja. Dotyczy to zwłaszcza zmian, które nie są bolesne i nie powodują dyskomfortu u pacjenta podczas wykonywania wszelkich typowych czynności.
Objawy mięsaka
Mięsak jest nowotworem złośliwym, jednak jest silnie niespecyficzny i jego wystąpienie nie wyróżnia się niczym szczególnym.
Nie istnieją również badania, które pozwalałby na jego jednoznaczne wykrycie.
- Mięsak tkanek miękkich – to niebolesny guzek lokalizujący się pod skórą, czasem ukrywa się nieco głębiej pomiędzy warstwami mięśni, wówczas może być niemal niezauważalny. Takie niewielkie zgrubienia pod skórą występują niemal u każdego człowieka więc niezwykle rzadko są alarmujące i skłaniają do wizyty u lekarza.
- Mięsaki kości – w ciągu roku w Polsce diagnozowanych jest około 300 przypadków. Częstotliwość ich występowania jest równa zarówno u dorosłych jak i u dzieci. Dość często do ich rozwoju dochodzi na kościach w czasie wzrostu. Guzy kości są bolesne. W sytuacji gdy dziecko lub młoda osoba skarży się na bóle w nodze lub ręce nie powinno się ich lekceważyć i wykonać przynajmniej podstawowe badanie RTG.
- O rozwijającym się mięsaku może również świadczyć obrzęk stawów lub anemia trudno poddająca się leczeniu, guzki lub zgrubienia w okolicy stawów lub kości, czasem występują również objawy ogólne : gorączka, osłabienie czy niedokrwistość.
GUZKI Heberdena i Boucharda to zmiany zwyrodnieniowe na palcach rąk
Guzki Heberdena i Boucharda to zmiany zwyrodnieniowe stawów palców rąk. Na szczęście są one najmniej dokuczliwą dla chorego formą choroby zwyrodnieniowej stawów. Niemniej jednak nie należy ich lekceważyć. Jakie są przyczyny powstawania guzków Heberdena i Boucharda? Jakie objawy dają? Na czym polega leczenie?
Spis treści
Guzki Heberdena i guzki Boucharda to narośla kostne (osteofity) na stawach palców rąk. Guzki Heberdena rozwijają się w obrębie stawów międzypaliczkowych dalszych (tych przy paznokciach), natomiast guzki Boucharda w sąsiedztwie stawów międzypaliczkowych bliższych (znajdą się pośrodku palców).
Guzki Heberdena mogą pojawić się u osób w każdym wieku i występują znacznie częściej niż guzki Boucharda. Te ostatnie zwykle rozpoznaje się u osób po 55 roku życia, głównie u kobiet.
