U nas zapłacisz kartą
Rak na palcu - Przyczyny, Objawy, Diagnoza i Leczenie
Ganglion – leczenie przez aspirację
W sytuacji, gdy różne sposoby leczenie zachowawczego nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczne jest podjęcie bardziej radykalnych kroków, takich jak np. aspiracja.
Aspiracja to zabieg, który polega na nakłuciu torbieli galaretowatej, a następnie na odessaniu jak największej ilości znajdującej się w niej substancji płynnej. W ramach procedury pacjentowi podaje się kortykosteroidy, dzięki którym ganglion osusza się i zarasta, tworząc wewnętrzną bliznę. Procedura zawsze wykonywana jest w miejscowym znieczuleniu w sterylnych warunkach i pod kontrolą USG, co umożliwia zachowanie odpowiedniej precyzji zabiegu.
Chociaż metoda daje natychmiastowe efekty, opinie na jej temat są podzielone. Wielu specjalistów zwraca uwagę na fakt, że jej długoterminowe efekty są tak naprawdę znikome. Trudno również przewidzieć ewentualne skutki uboczne takiego zabiegu u danego pacjenta.
Mięsak – objawy, leczenie i rokowania
Mięsaki są rzadkimi nowotworami tkanek miękkich oraz kości. Mogą rozwijać się niezależnie od wieku oraz płci. Znanych jest 60-100 podtypów tego rodzaju schorzeń. U osób dorosłych ich występowanie wedle statystyk określa się na 1% wszystkich diagnozowanych nowotworów złośliwych, zaś u dzieci na 15%.
W Polsce na mięsaki choruje około 1 tysiąca osób rocznie, z czego aż 80 przypadków występuje u dzieci. W związku z postępem medycyny zauważalne jest iż życie przeciętnego człowieka ulega wydłużeniu, a co za tym idzie zgodnie z szacunkami lekarzy będzie stopniowo rosła ilość diagnozowanych mięsaków. Są to nowotwory złośliwe prowadzące do śmierci gdyż dają przerzuty m.in. do płuc.
- 1 Diagnoza mięsaka
- 2 Objawy mięsaka
- 3 Przyczyny
- 4 Jak więc rozpoznać mięsaka?
- 5 Leczenie mięsaków
- 6 Rokowania
Przeczytaj także:
Ganglion powstaje przede wszystkim na skutek zmian degeneracyjnych tkanki łącznej, często jednak pojawia się też u osób, które doznały urazów i wszelkiego typu przeciążeń, lub też doświadczają stanów zapalnych ścięgien mięśni i torebek stawowych.
Gangliony na nadgarstku niezwykle często pojawiaja się u osób, które uprawiają sport lub wykonują stałą pracę powodującą duże i regularne obciążenie stawów. Ich pochewki są wtedy narażone na mikrourazy, urazy, przeciążenia czy pojawianie się zmian zwyrodnieniowych.
W czasie rozwoju ganglionu znacząco zwiększa się ilość płynnej substancji znajdującej się w pochewkach, która normalnie pozwala na swobodne przesuwanie się ścięgna w czasie wykonywania przez nas ruchu. W tej sytuacji powoduje natomiast pogrubienie się ściany pochewki i jej uwypuklenie, które przybiera postać torbieli galaretowatej.
Taka narośl na początku może być stosunkowo mała, ale jest bardzo dobrze wyczuwalna pod powierzchnią skóry. Przez cały czas zwiększa jednak swoje rozmiary i jest w stanie osiągnąć nawet do kilku centymetrów średnicy, nie doprowadzając jednak do przebicia skóry.