Rak na palcu - Przyczyny, Objawy, Diagnoza i Leczenie
Guz na łapie psa
Jeśli na łapie psa utworzył się guzek, jest to powód, aby udać się do kliniki weterynaryjnej, niezależnie od lokalizacji i wielkości wzrostu. Nie powinieneś natychmiast panikować i stawiać najstraszniejszych diagnoz, dziwny obrzęk może być częstą reakcją na ukąszenie owada. Ale nadal nie warto ignorować pojawienia się narośli na łapie, dzięki wczesnej diagnozie i kompetentnemu leczeniu można uniknąć powikłań lub śmierci zwierzęcia.
- Rodzaje guzów u psów i ich przyczyny
- Ropień
- Pododermatitis
- Pioderma
- Reakcje na ukąszenia lub zastrzyk owadów
- Brodawczak
- Krwiak
- Guz
- Czerwony
- Różowy
- Czarny
- Guz krwawi
- Ropny guzek
- Guz między palcami
- Guz bez włosów
- Miękki lub wodnisty guzek
- Solidny, gęsty guz
- Guz na stawie
Rodzaje guzów u psów i ich przyczyny
Wyrostki łapy u psów mogą powstawać w każdym wieku, obrzęk najczęściej występuje u zwierząt rasowych. Istnieje opinia, że guzy nowotworowe nie mogą pojawić się u młodych zwierząt, jest to problem tylko dla osób dojrzałych i starszych. Ten błędny czas prowadzi do tego, że właściciele młodych zwierząt domowych, gdy odkryją niezrozumiały obrzęk, tracą cenny czas, mając nadzieję, że wzrost samoczynnie ustąpi. Niestety tak nie jest.
Przyczynami powstawania guzków u psów mogą być:
- urazy - siniaki, ugryzienia, zadrapania,
- uszkodzenie integralności skóry i naczyń krwionośnych,
- wstrzyknięcie leków lub leków immunobiologicznych,
- interwencja chirurgiczna,
- zapalenie gruczołów łojowych,
- choroby przewlekłe,
- podskórny i kleszcze ixodid,
- infekcja wirusowa i bakteryjna,
- karmienie niskiej jakości,
- grzyby chorobotwórcze,
- naruszenie warunków zatrzymania,
- wiek,
- genetyczne predyspozycje,
- ukąszenia owadów,
- onkologia,
- procesy autoimmunologiczne.
Regularne kontrolowanie znamion
Nowotwory złośliwe skóry zaliczają się do najliczniejszej grupy nowotworów złośliwych u rasy białej. Wśród nowotworów skóry największą grupę stanowią właśnie raki podstawnokomórkowe – około 3/4 wszystkich nowotworów złośliwych na skórze. Bardzo ważne jest więc regularne kontrolowanie znamion skórnych. W przypadku czerniaka zmiany w obrębie znamienia, które mogą budzić niepokój, są określane jako reguła ABCDE – Freidmana i Rigela:
- A – asymetria (ang. asymetry) – zmiana kształtu znamienia z okrągłej na niesymetryczną,
- B – brzegi, granica (ang. border) – nierówne, postrzępione brzegi znamienia,
- C – czerwony, czarny lub niejednorodny kolor (ang. colour) –zmiana w zabarwieniu znamienia: ściemnienie, rozjaśnienie, różne kolory w obrębie tego samego znamienia,
- D – duży rozmiar, średnica znamienia (ang. diameter) – należy zbadać wszelkie znamiona o wielkości powyżej 6 mm,
- E – ewolucja (ang. evolving over time) – postępujące zmiany zachodzące w znamieniu.
Rak skóry jest jednak jednym z najtrudniejszych w leczeniu nowotworów. Wynika to z faktu, że często wykrywany jest zbyt późno, a to z kolei źle wpływa na rokowania pacjenta. Podstawą rozpoznania nowotworu skóry jest badanie histopatologiczne, które pozwala dokładnie określić rodzaj komórek, które występują w obrębie zmiany na skórze.
Niegojąca się rana a nowotwór skóry
Rak podstawonokomórkowy jest jednym z najczęstszych nowotworów skóry. Jego objawem może być niewielkie, płytkie owrzodzenie, które zazwyczaj wygląda jak nieduża rana. Pokrywa się strupkiem, który cyklicznie odpada – odsłaniając w ten sposób owrzodzenie. Zdarza się, że o tym typie nowotworu mogą świadczyć też guzki o perłowej powierzchni pojawiające się na skórze oraz niewielkie zaczerwienienie. Zmiany związane z nowotworem podstawnokomórkowym zwykle występują na tych częściach ciała, które są odsłonięte i wystawiane na słońce. W większości przypadków pojawiają się na twarzy lub szyi, rozwijają się miejscowo i powoli.
Jeśli zauważycie, że rana nie goi się przez kilka tygodni – powinniście zareagować. Żeby rozpoznać, czy zmiana na skórze ma niepokojący charakter, należy udać się do dermatologa, który oceni to poprzez badanie dermatologiczne z wykorzystanie dermatoskopu (później dokonuje się badania histopatologicznego). Badania pozwolą określić ich dokładne podłoże. Nowotwór ten ma charakterystyczny wygląd, dlatego lekarz często już po pierwszych oględzinach jest w stanie z dużym prawdopodobieństwem rozpoznać tę chorobę. Choć ten rodzaj raka cechuje się złośliwym charakterem to wykryty odpowiednio wcześnie – jest całkowicie uleczalny. Warunkiem jest jednak podjęcie odpowiedniego leczenia.Poza niegojącymi się ranami niepokój powinny wzbudzić także następujące objawy:
- Łuszcząca się zmiana skórna – taka zmiana zazwyczaj po zastosowaniu odpowiednich zabiegów kosmetycznych regeneruje się i znika. Łuszcząca zmiana, która zwiększa swoją powierzchnię i uporczywie pozostaje na skórze, może być objawem nowotworu płaskonabłonkowego lub podstawnokomórkowego.
- Kolorowe znamiona – sygnałem alarmującym powinny być też pieprzyki w kolorze czerwonym, fioletowym, niebieskim. Pieprzyki zwykle są jednolitego koloru, natomiast te, które są objawem zmian nowotworowych – mają zazwyczaj wiele kolorów i odcieni. Niepokojącym objawem jest również zmiana kształtu pieprzyka, jego wielkość (pieprzyki zwykle są małe) oraz bolesność. Warto więc regularnie kontrolować pieprzyki u lekarza dermatologa.
- Błyszczący guzek na skórze – może być objawem raka podstawnokomórkowego skóry. Taki guzek zazwyczaj pojawia się na twarzy (w obrębie oczu i nosa, na czole), rzadko na kończynach dolnych lub górnych. Może być mylony z ugryzieniem komara.
Jak więc rozpoznać mięsaka?
Przede wszystkim należy obserwować niebolesne guzki, które występują pod naszą skórą i udać się do lekarza, jeśli zauważymy, że się powiększają. Koniecznie zareagować powinniśmy gdy ich wielkość przekroczy 5 cm. Najczęstszą przyczyną zgłaszania się do lekarza jest spostrzeżenie iż doszło do powiększenia obwodu mięśnia w nodze lub ręce, bądź niektórzy wskazują na uczucie iż coś dziwnego dzieje się w ich organizmie.
Znalezienie dowolnej zmiany nie wymaga od razu ingerencji chirurgicznej. Jeśli pojawia się podejrzenie wystąpienia guza w obrębie tkanek miękkich lub kości w pierwszej kolejności przeprowadza się badania obrazowe – USG, Tomografię Komputerową czy Rezonans Magnetyczny.
Dopiero gdy zyskujemy pewność, że zmiana jest nowotworem wykonuje się biopsję, której zadaniem jest zweryfikowanie czy jest ona złośliwa czy łagodna. Zaledwie 1 na 100 łagodnych zmian w obrębie tkanek miękkich będzie mięsakiem, zaś jeśli jest ona ulokowana pomiędzy mięśniami to 1 na 10 będzie mięsakiem.
Warto zadbać samodzielnie aby taka konsultacja i diagnostyka się odbyła aby nie doszło do błędu już na samy początku drogi po zdrowie.
Faktem jest, że rocznie w Polsce występuje około 1 tysiąca mięsaków, a lekarzy rodzinnych jest około 20 tysięcy, co oznacza, że średnio taki lekarz spotyka się z mięsakiem raz na dwadzieścia kilka lat.
U nas zapłacisz kartą