U nas zapłacisz kartą
Rak na palcu - Przyczyny, Objawy, Diagnoza i Leczenie
Ganglion – leczenie przez aspirację
W sytuacji, gdy różne sposoby leczenie zachowawczego nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczne jest podjęcie bardziej radykalnych kroków, takich jak np. aspiracja.
Aspiracja to zabieg, który polega na nakłuciu torbieli galaretowatej, a następnie na odessaniu jak największej ilości znajdującej się w niej substancji płynnej. W ramach procedury pacjentowi podaje się kortykosteroidy, dzięki którym ganglion osusza się i zarasta, tworząc wewnętrzną bliznę. Procedura zawsze wykonywana jest w miejscowym znieczuleniu w sterylnych warunkach i pod kontrolą USG, co umożliwia zachowanie odpowiedniej precyzji zabiegu.
Chociaż metoda daje natychmiastowe efekty, opinie na jej temat są podzielone. Wielu specjalistów zwraca uwagę na fakt, że jej długoterminowe efekty są tak naprawdę znikome. Trudno również przewidzieć ewentualne skutki uboczne takiego zabiegu u danego pacjenta.
Czym jest ganglion, czyli torbiel galaretowata?
Ganglion, inaczej torbiel galaretowata, to specyficzna narośl, która zwykle pojawia się w okolicach torebek stawowych oraz pochewek ścięgnistych.
Ganglion jest zbudowany z tkanki łącznej i stanowi nienowotworową przestrzeń jamistą, która jest wypełniona płynem lub galaretowatą substancją, i otoczony torebką ze zbitej tkanki łącznej. Chociaż zmiany w jego obrębie mają charakter nierakowy, pozostawienie je samym sobie bez odpowiedniego leczenia może prowadzić do zezłośliwienia się narośli.
Do podjęcia leczenia powinien przekonać również fakt, iż torbiel galaretowata zlokalizowana w pobliżu stawów może prowadzić do zaburzeń czucia skóry i objawów neurologicznych w obrębie mięśni, co ma związek z uciskiem guzka na struktury nerwowe. W takich przypadkach pacjenci najczęściej skarżą się na ból podczas wykonywania ruchów nadgarstkiem, a ponadto wrażliwość na dotyk, osłabienie mięśni i mrowienie dłoni, a ponadto ograniczenie jej ruchliwości. Takie przypadki nie są zbyt powszechne, ale należy mieć świadomość ich istnienia.
Jak wygląda ganglion? Sprawdź na zdjęciu:
Jak więc rozpoznać mięsaka?
Przede wszystkim należy obserwować niebolesne guzki, które występują pod naszą skórą i udać się do lekarza, jeśli zauważymy, że się powiększają. Koniecznie zareagować powinniśmy gdy ich wielkość przekroczy 5 cm. Najczęstszą przyczyną zgłaszania się do lekarza jest spostrzeżenie iż doszło do powiększenia obwodu mięśnia w nodze lub ręce, bądź niektórzy wskazują na uczucie iż coś dziwnego dzieje się w ich organizmie.
Znalezienie dowolnej zmiany nie wymaga od razu ingerencji chirurgicznej. Jeśli pojawia się podejrzenie wystąpienia guza w obrębie tkanek miękkich lub kości w pierwszej kolejności przeprowadza się badania obrazowe – USG, Tomografię Komputerową czy Rezonans Magnetyczny.
Dopiero gdy zyskujemy pewność, że zmiana jest nowotworem wykonuje się biopsję, której zadaniem jest zweryfikowanie czy jest ona złośliwa czy łagodna. Zaledwie 1 na 100 łagodnych zmian w obrębie tkanek miękkich będzie mięsakiem, zaś jeśli jest ona ulokowana pomiędzy mięśniami to 1 na 10 będzie mięsakiem.
Warto zadbać samodzielnie aby taka konsultacja i diagnostyka się odbyła aby nie doszło do błędu już na samy początku drogi po zdrowie.
Faktem jest, że rocznie w Polsce występuje około 1 tysiąca mięsaków, a lekarzy rodzinnych jest około 20 tysięcy, co oznacza, że średnio taki lekarz spotyka się z mięsakiem raz na dwadzieścia kilka lat.
Leczenie ganglionu
W przypadku rozpoznania ganglionu w pierwszej kolejności podejmowane jest leczenie zachowawcze, które polega w głównej mierze na odciążeniu kończyny, na której pojawia zmiana.
Konieczne jest ograniczenie wszelkich czynności, które wymagają użycia większej siły i takich ruchów, które są przyczyną powstania torbieli galaretowatej. Należy pamiętać, że ciągłe przeciążanie kończyny w wielu przypadkach skutkuje powiększeniem się torbieli.
W skutecznym odciążeniu nadgarstka lub stopy pomagają m.in. specjalne szyny i stabilizatory, których stosowanie może być nam zalecone przez lekarza. Z dolegliwościami bólowymi związanymi z torbielą galaretowatą możemy sobie również radzić stosując niesterydowe leki przeciwzapalne i przeciwbólowe w postaci żelów czy maści wsmarowywanych w narośl.
Po jakimś czasie, gdy ból przestanie być już tak dokuczliwy, do leczenia zachowawczego wprowadzane są także elementy kinezyterapii. Dzięki nim pacjent zyskuje większy zakres ruchów w miejscu zmienionym chorobowo, ale polepszeniu ulega także stabilizacja stawu.
Lekarz może również zdecydować o skorzystaniu z możliwości, jakie daje fizykoterapia. W związku z tym, pacjent może być poddawany zabiegom takim jak magnetoterapia, laseroterapia, fonoforeza czy jonoforeza, które mogą wpłynąć na ograniczenie odczuwanego bólu. Nadwyrężone stawy pacjenta można też odciążyć poprzez kinesiotaping, który wspomaga leczenie chorych miejsc.
