U nas zapłacisz kartą
Rak na palcu - Przyczyny, Objawy, Diagnoza i Leczenie
Zobacz także:
Duża grupa pacjentów, którzy chcą się pozbyć dyskomfortu związanego z torbielą galaretowatą, w pierwszej kolejności szuka domowych sposób na wyleczenie tego schorzenia m.in. z zastosowaniem imbiru, czarnej herbaty czy olejku z kadzidłowca.
Trzeba być jednak świadomym tego, że żaden domowych sposobów nie ma naukowego potwierdzenia swojej skuteczności. Dlatego leczenie naturalne nie powinno być jedynym, na które się zdecydujemy. Masaże lub stosowanie maści może przynieść chwilową ulgę, jednak nie rozwiąże problemu.
Jak rozpoznać torbiel galaretowatą?
Ganglion może zostać zdiagnozowany przez lekarza, do czego zwykle konieczne są:
- ocena wzrokowa,
- badanie palpacyjne,
- obraz kliniczny,
- diagnostyka obrazowa.
Lekarz zazwyczaj zleca wykonanie USG lub też rezonansu magnetycznego, który jest znacznie dokładniejszym badaniem. Dzięki nim możliwe jest zweryfikowanie, czy zmiana to faktycznie torbiel galaretowata czy inna jednostka chorobowa, na przykład martwica kości, zmiany złośliwe o charakterze nowotworowym czy też stany zapalne stawów.
W przypadku ganglionów w okolicach dłoni konieczne jest sprawdzenie, czy zmiany nie maja charakteru naczyniowego, poprzez zweryfikowanie stanu unaczynienia ręki za pomocą testu Allena. Próba polega na obserwacji ukrwienia dłoni po jej odpowiednim zaciśnięciu i uciśnięciu tętnic.
Nawet w sytuacji, gdy lekarz stwierdzi u pacjenta torbiel galaretowatą, konieczna jest również jej dłuższa obserwacja. Dotyczy to zwłaszcza zmian, które nie są bolesne i nie powodują dyskomfortu u pacjenta podczas wykonywania wszelkich typowych czynności.
Diagnoza mięsaka
Zarówno w Polsce jak i na świecie żyje niewielu specjalistów, którzy są w stanie trafnie zdiagnozować mięsaka. Poprawne rozpoznanie wymaga współpracy różnych specjalistów, tak więc pacjent powinien być leczony w odpowiednim ośrodku referencyjnym wielospecjalistycznym.
W naszym kraju dla osób dorosłych jest jeden taki w Warszawie (Klinika Nowotworów Tkanek Miękkich, Kości i Czerniaków w Centrum Onkologii – Instytutu im. Marii Skłodowskiej- Curie w Warszawie). Jeśli natomiast w grę wchodzi leczenie dzieci to największe kompetencje mają: Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu oraz Instytut Matki i Dziecka oraz Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.
Szacunkowe dane wskazują, że zaledwie około 50-60 % pacjentów chorujących na mięsaki jest leczona w sposób właściwy i w odpowiednich ośrodkach. W przypadku pozostałych zachorowań zarówno diagnoza jak i cale leczenie jest przypadkowe, z uwagi na brak postawienia prawidłowego rozpoznania.
Leczenie ganglionu
W przypadku rozpoznania ganglionu w pierwszej kolejności podejmowane jest leczenie zachowawcze, które polega w głównej mierze na odciążeniu kończyny, na której pojawia zmiana.
Konieczne jest ograniczenie wszelkich czynności, które wymagają użycia większej siły i takich ruchów, które są przyczyną powstania torbieli galaretowatej. Należy pamiętać, że ciągłe przeciążanie kończyny w wielu przypadkach skutkuje powiększeniem się torbieli.
W skutecznym odciążeniu nadgarstka lub stopy pomagają m.in. specjalne szyny i stabilizatory, których stosowanie może być nam zalecone przez lekarza. Z dolegliwościami bólowymi związanymi z torbielą galaretowatą możemy sobie również radzić stosując niesterydowe leki przeciwzapalne i przeciwbólowe w postaci żelów czy maści wsmarowywanych w narośl.
Po jakimś czasie, gdy ból przestanie być już tak dokuczliwy, do leczenia zachowawczego wprowadzane są także elementy kinezyterapii. Dzięki nim pacjent zyskuje większy zakres ruchów w miejscu zmienionym chorobowo, ale polepszeniu ulega także stabilizacja stawu.
Lekarz może również zdecydować o skorzystaniu z możliwości, jakie daje fizykoterapia. W związku z tym, pacjent może być poddawany zabiegom takim jak magnetoterapia, laseroterapia, fonoforeza czy jonoforeza, które mogą wpłynąć na ograniczenie odczuwanego bólu. Nadwyrężone stawy pacjenta można też odciążyć poprzez kinesiotaping, który wspomaga leczenie chorych miejsc.
Mięsak – objawy, leczenie i rokowania
Mięsaki są rzadkimi nowotworami tkanek miękkich oraz kości. Mogą rozwijać się niezależnie od wieku oraz płci. Znanych jest 60-100 podtypów tego rodzaju schorzeń. U osób dorosłych ich występowanie wedle statystyk określa się na 1% wszystkich diagnozowanych nowotworów złośliwych, zaś u dzieci na 15%.
W Polsce na mięsaki choruje około 1 tysiąca osób rocznie, z czego aż 80 przypadków występuje u dzieci. W związku z postępem medycyny zauważalne jest iż życie przeciętnego człowieka ulega wydłużeniu, a co za tym idzie zgodnie z szacunkami lekarzy będzie stopniowo rosła ilość diagnozowanych mięsaków. Są to nowotwory złośliwe prowadzące do śmierci gdyż dają przerzuty m.in. do płuc.
- 1 Diagnoza mięsaka
- 2 Objawy mięsaka
- 3 Przyczyny
- 4 Jak więc rozpoznać mięsaka?
- 5 Leczenie mięsaków
- 6 Rokowania
