U nas zapłacisz kartą
Rak na palcu - Przyczyny, Objawy, Diagnoza i Leczenie
Zobacz także:
Duża grupa pacjentów, którzy chcą się pozbyć dyskomfortu związanego z torbielą galaretowatą, w pierwszej kolejności szuka domowych sposób na wyleczenie tego schorzenia m.in. z zastosowaniem imbiru, czarnej herbaty czy olejku z kadzidłowca.
Trzeba być jednak świadomym tego, że żaden domowych sposobów nie ma naukowego potwierdzenia swojej skuteczności. Dlatego leczenie naturalne nie powinno być jedynym, na które się zdecydujemy. Masaże lub stosowanie maści może przynieść chwilową ulgę, jednak nie rozwiąże problemu.
Czym jest ganglion, czyli torbiel galaretowata?
Ganglion, inaczej torbiel galaretowata, to specyficzna narośl, która zwykle pojawia się w okolicach torebek stawowych oraz pochewek ścięgnistych.
Ganglion jest zbudowany z tkanki łącznej i stanowi nienowotworową przestrzeń jamistą, która jest wypełniona płynem lub galaretowatą substancją, i otoczony torebką ze zbitej tkanki łącznej. Chociaż zmiany w jego obrębie mają charakter nierakowy, pozostawienie je samym sobie bez odpowiedniego leczenia może prowadzić do zezłośliwienia się narośli.
Do podjęcia leczenia powinien przekonać również fakt, iż torbiel galaretowata zlokalizowana w pobliżu stawów może prowadzić do zaburzeń czucia skóry i objawów neurologicznych w obrębie mięśni, co ma związek z uciskiem guzka na struktury nerwowe. W takich przypadkach pacjenci najczęściej skarżą się na ból podczas wykonywania ruchów nadgarstkiem, a ponadto wrażliwość na dotyk, osłabienie mięśni i mrowienie dłoni, a ponadto ograniczenie jej ruchliwości. Takie przypadki nie są zbyt powszechne, ale należy mieć świadomość ich istnienia.
Jak wygląda ganglion? Sprawdź na zdjęciu:
Jak więc rozpoznać mięsaka?
Przede wszystkim należy obserwować niebolesne guzki, które występują pod naszą skórą i udać się do lekarza, jeśli zauważymy, że się powiększają. Koniecznie zareagować powinniśmy gdy ich wielkość przekroczy 5 cm. Najczęstszą przyczyną zgłaszania się do lekarza jest spostrzeżenie iż doszło do powiększenia obwodu mięśnia w nodze lub ręce, bądź niektórzy wskazują na uczucie iż coś dziwnego dzieje się w ich organizmie.
Znalezienie dowolnej zmiany nie wymaga od razu ingerencji chirurgicznej. Jeśli pojawia się podejrzenie wystąpienia guza w obrębie tkanek miękkich lub kości w pierwszej kolejności przeprowadza się badania obrazowe – USG, Tomografię Komputerową czy Rezonans Magnetyczny.
Dopiero gdy zyskujemy pewność, że zmiana jest nowotworem wykonuje się biopsję, której zadaniem jest zweryfikowanie czy jest ona złośliwa czy łagodna. Zaledwie 1 na 100 łagodnych zmian w obrębie tkanek miękkich będzie mięsakiem, zaś jeśli jest ona ulokowana pomiędzy mięśniami to 1 na 10 będzie mięsakiem.
Warto zadbać samodzielnie aby taka konsultacja i diagnostyka się odbyła aby nie doszło do błędu już na samy początku drogi po zdrowie.
Faktem jest, że rocznie w Polsce występuje około 1 tysiąca mięsaków, a lekarzy rodzinnych jest około 20 tysięcy, co oznacza, że średnio taki lekarz spotyka się z mięsakiem raz na dwadzieścia kilka lat.
Jak rozpoznać torbiel galaretowatą?
Ganglion może zostać zdiagnozowany przez lekarza, do czego zwykle konieczne są:
- ocena wzrokowa,
- badanie palpacyjne,
- obraz kliniczny,
- diagnostyka obrazowa.
Lekarz zazwyczaj zleca wykonanie USG lub też rezonansu magnetycznego, który jest znacznie dokładniejszym badaniem. Dzięki nim możliwe jest zweryfikowanie, czy zmiana to faktycznie torbiel galaretowata czy inna jednostka chorobowa, na przykład martwica kości, zmiany złośliwe o charakterze nowotworowym czy też stany zapalne stawów.
W przypadku ganglionów w okolicach dłoni konieczne jest sprawdzenie, czy zmiany nie maja charakteru naczyniowego, poprzez zweryfikowanie stanu unaczynienia ręki za pomocą testu Allena. Próba polega na obserwacji ukrwienia dłoni po jej odpowiednim zaciśnięciu i uciśnięciu tętnic.
Nawet w sytuacji, gdy lekarz stwierdzi u pacjenta torbiel galaretowatą, konieczna jest również jej dłuższa obserwacja. Dotyczy to zwłaszcza zmian, które nie są bolesne i nie powodują dyskomfortu u pacjenta podczas wykonywania wszelkich typowych czynności.
Objawy mięsaka
Mięsak jest nowotworem złośliwym, jednak jest silnie niespecyficzny i jego wystąpienie nie wyróżnia się niczym szczególnym.
Nie istnieją również badania, które pozwalałby na jego jednoznaczne wykrycie.
- Mięsak tkanek miękkich – to niebolesny guzek lokalizujący się pod skórą, czasem ukrywa się nieco głębiej pomiędzy warstwami mięśni, wówczas może być niemal niezauważalny. Takie niewielkie zgrubienia pod skórą występują niemal u każdego człowieka więc niezwykle rzadko są alarmujące i skłaniają do wizyty u lekarza.
- Mięsaki kości – w ciągu roku w Polsce diagnozowanych jest około 300 przypadków. Częstotliwość ich występowania jest równa zarówno u dorosłych jak i u dzieci. Dość często do ich rozwoju dochodzi na kościach w czasie wzrostu. Guzy kości są bolesne. W sytuacji gdy dziecko lub młoda osoba skarży się na bóle w nodze lub ręce nie powinno się ich lekceważyć i wykonać przynajmniej podstawowe badanie RTG.
- O rozwijającym się mięsaku może również świadczyć obrzęk stawów lub anemia trudno poddająca się leczeniu, guzki lub zgrubienia w okolicy stawów lub kości, czasem występują również objawy ogólne : gorączka, osłabienie czy niedokrwistość.
