U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia nowotworu policzka - Piękno w walce, siła w pokonaniu
Rak policzka – czynniki ryzyka i profilaktyka
Czynnikiem ryzyka rozwoju raka policzka jest palenie papierów. W dymie papierosowym znajduje się ponad 40 rakotwórczych substancji. Dodatkowo ich ekspozycja na narządy jamy ustnej jest bezpośrednia. Palacze mają aż 7 krotnie zwiększone ryzyko zachorowania na rak policzka w porównaniu do osób niepalących!
Także nadużywanie wysokoprocentowego alkoholu przyczynia się do powstania choroby. Trzeba pamiętać, że równoczesne picie alkoholu i palenie papierosów tworzy wręcz mieszankę wybuchową. Alkohol rozpuszcza wiele kancerogennych substancji z dymu papierosowego, przez co mają one jeszcze łatwiejszą drogę do przenikania do tkanek w naszym organizmie.
Przewlekłe podrażnienia śluzówki w jamie ustnej, np. wskutek źle dobranych protez czy aparatów ortodontycznych, mogą również zapoczątkować proces chorobowy. Podobnie jak nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny jamy ustnej, na przykład niemycie zębów (w wyniku czego namnażają się bakterie mogące wywoływać przewlekłe stany zapalne).
Do pewnego momentu rak policzka występował głównie u osób starszych – w szóstej i siódmej dekadzie życia. Niestety coraz częściej jest aktualnie diagnozowany u młodszych osób. Związane jest to z szerzącymi się zakażeniami wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Zarażenie HPV może bowiem powodować nowotwory jamy ustnej.
Biorąc pod uwagę najważniejsze czynniki ryzyka zachorowania na raka policzka, profilaktyka dotyczy zmian w naszym stylu życia. Trzeba rzucić palenie papierosów i nadużywanie alkoholu oraz dbać o właściwą pielęgnację jamy ustnej. Regularne sprawdzanie stanu naszych zębów, leczenie ubytków i okresowy przeglądy u stomatologa pozwolą na wykrycie zmian nowotworowych we wczesnym stadium.
Co to są polipy?
Polip to określenie na miękki guzowaty twór uwypuklający się powyżej poziomu błony śluzowej. Polip to pojęcie makroskopowe, co oznacza, że zmiany mające określony wygląd są nazywane polipami. Typowe polipy mają kształt zbliżony do maczugi – cienką szypułę (nóżkę), którą jest przytwierdzony do podłoża i rozszerzającą się, kulistą końcówkę (zgrubienie). Nazwa polip nie określa, z jakich komórek się składa. Ogólnie można powiedzieć, że polipy są zmianami łagodnymi, ale w niektórych z nich może rozwinąć się nowotwór złośliwy.
Polipy mogą mieć różny wygląd i pochodzenie. Zwykle wyróżnia się polipy uszypułowane, czyli o typowym, maczugowatym wyglądzie, połączone z podłożem zwężającą się szypułą oraz polipy nieuszypułowane, o szerokiej podstawie (inaczej „siedzące”), które są połączone z podłożem dużo większą częścią.
Podział polipów ze względu na ich lokalizjację
- polipy jamy nosowej
- polipy jelita grubego
- polipy jelita cienkiego
- polipy jamy macicy
- polipy szyjki macicy
- polipy żołądka
- polipy strun głosowych
- polipy kanału słuchowego
- polipy pęcherza moczowego
- polipy pęcherzyka żółciowego.
Rak policzka– jak przebiega proces diagnostyczny?
W procesie rozpoznawania raka policzka bardzo ważną rolę odgrywa sam pacjent. Oczywiście nie jest on sam w stanie stwierdzić, czy zmiana w jamie ustnej ma charakter nowotworowy, tym bardziej, że często mylona jest z nadżerką czy stanem zapalnym. Nie każde owrzodzenie czy guzek na policzku to rak. Ale nie można z góry wykluczyć takiej możliwości, dlatego kluczowe jest nieignorowanie dolegliwości.
Niepokojąca zmianę może zauważyć stomatolog, ortodonta czy laryngolog w trakcie rutynowych wizyt. Natomiast z podejrzeniem niepokojących zmian najlepiej udać się właśnie do laryngologa. Jest to specjalista posiadający bardzo dużą wiedzę w zakresie chorób jamy ustnej.
Do potwierdzenia, czy zmiana w jamie ustnej to rak policzka, konieczne jest wykonanie biopsji i przeprowadzenie badania histopatologicznego. Dodatkowo lekarz może zlecić USG węzłów chłonnych (przy podejrzeniu, że rak policzka dał przerzuty regionalne). Procedury obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa, pozwolą zaś ustalić dokładny rozmiar guza i jego lokalizację oraz stopień zaawansowania.
Standardowo w procesie onkologicznym wykonuje się także RTG klatki piersiowej, zaś w razie podejrzenia przerzutów odległych do innych narządów – MRI albo tomografię jamy brzusznej.