U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia nowotworu policzka - Piękno w walce, siła w pokonaniu
Rak policzka– jak przebiega proces diagnostyczny?
W procesie rozpoznawania raka policzka bardzo ważną rolę odgrywa sam pacjent. Oczywiście nie jest on sam w stanie stwierdzić, czy zmiana w jamie ustnej ma charakter nowotworowy, tym bardziej, że często mylona jest z nadżerką czy stanem zapalnym. Nie każde owrzodzenie czy guzek na policzku to rak. Ale nie można z góry wykluczyć takiej możliwości, dlatego kluczowe jest nieignorowanie dolegliwości.
Niepokojąca zmianę może zauważyć stomatolog, ortodonta czy laryngolog w trakcie rutynowych wizyt. Natomiast z podejrzeniem niepokojących zmian najlepiej udać się właśnie do laryngologa. Jest to specjalista posiadający bardzo dużą wiedzę w zakresie chorób jamy ustnej.
Do potwierdzenia, czy zmiana w jamie ustnej to rak policzka, konieczne jest wykonanie biopsji i przeprowadzenie badania histopatologicznego. Dodatkowo lekarz może zlecić USG węzłów chłonnych (przy podejrzeniu, że rak policzka dał przerzuty regionalne). Procedury obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa, pozwolą zaś ustalić dokładny rozmiar guza i jego lokalizację oraz stopień zaawansowania.
Standardowo w procesie onkologicznym wykonuje się także RTG klatki piersiowej, zaś w razie podejrzenia przerzutów odległych do innych narządów – MRI albo tomografię jamy brzusznej.
Rak policzka a rokowania
Nowotwory głowy i szyi są trudne w leczeniu ze względu na obecność ważnych struktur w pobliżu zmian, co często uniemożliwia ich radykalne usunięcie. Łatwo jest także przeoczyć rozpoczynający się proces chorobowy. Wydaje się, że rak policzka ma jedno z gorszych rokowań w porównaniu z innymi nowotworami rozwijającymi się w jamie ustnej, szczególnie gdy zostanie zauważony dopiero w zaawansowanym stadium, kiedy zmieniona chorobowo tkanka zaczyna naciekać na kość. Ma tendencję do częstego nawracania mimo pozornie skutecznego leczenia. Jak powszechnie wiadomo, im wcześniej jest rozpoznana zmiana, tym większe jest prawdopodobieństwo całkowitego wyleczenia, dlatego każda niepokojąca, niegojąca się zmiana w obrębie jamie ustnej powinna być pokazana lekarzowi pierwszego kontaktu lub stomatologowi. Rak policzka nie musi być wyrokiem, jeśli uda się szybko podjąć interwencję.
Bibliografia:
1. Krajowy Rejestr Nowotworów. Jama ustna. http://onkologia.org.pl/rak-jamy-ustnej/.
2. Christopher K., Buccal carcinoma:
3. Chun-Shu L., Squamus cell carcinoma of the bucal mucosa: an agressive cancer requiring multimodal tratment. Head & Neck 28(2):150–157. February 2005.
Rak policzka– leczenie i rokowania
Zaplanowanie leczenia konkretnego przypadku raka policzka należy do interdyscyplinarnego zespołu, w skład którego wchodzą onkolodzy, laryngolog oraz radiolog.
Zasadniczo trzy ścieżki terapeutyczne mają zastosowanie, gdy zaatakował nas rak policzka:
- Radioterapia – naświetlania są wykonywane w celu przedoperacyjnego zmniejszenia guza (nie u każdego pacjenta będzie to konieczne)
- Chirurgiczne wycięcie guza– zakres zabiegu zależy od zaawansowania choroby, tego, czy rak nacieka na sąsiadujące tkanki. W razie naciekania na kości żuchwy konieczne jest ich wycięcie. Nie wszyscy pacjenci wyrażają zgodę na tak inwazyjną resekcję. Dodatkowo radykalne wycięcie raka nie zawsze jest możliwe- co związane jest z jego umiejscowieniem, sąsiedztwem ważnych struktur
- Chemioterapia – stosowana jest jako metoda leczenia paliatywnego albo w sytuacji, gdy radioterapia nie jest możliwa. Znajduje zastosowanie także w przypadkach wystąpienia przerzutów dalszych
Rokowania w przebiegu raka policzka nie należą do optymistycznych, ponieważ bardzo często nowotwór wykrywany jest w zaawansowanym stadium. O ile wczesne postacie raka, w których radykalne wycięcie jest możliwe, dają aż 90% szans na 5-letnie przeżycie, o tyle w postaciach zaawansowanych, kiedy rozmiar zmiany przekracza 4 cm- rokowania spadają do 40%. Ponadto rak policzka ma tendencję do nawracania.
Polipy – leczenie
Leczenie polipów zależy od ich rodzaju, lokalizacji oraz ewentualnych objawów. Zwykle polega na ich usunięciu, choć nie zawsze jest to konieczne. Po usunięciu polip jest badany pod mikroskopem (badanie histopatologiczne) i w razie potrzeby lekarz zaleca dalsze postępowanie.
Wybrane treści dla Ciebie
Zaburzenia drożności nosa (zatkany nos) - przyczyny, leczenie Niedrożność nosa, czyli zatkany nos, to stan zmniejszonego przepływu powietrza przez jamy nosa, zwykle w wyniku obrzęku błony śluzowej. Najczęstszą przyczyną niedrożności nosa są zakażenie układu oddechowego, np. przeziębienie i wówczas towarzyszą mu inne objawy – ból głowy, osłabienie, gorączka.
Polipy i inne choroby odbytu - przyczyny dolegliwości okolicy odbytu Polipy odbytu są najczęściej łagodnymi, niebolesnymi guzkami o kształcie maczugi, zlokalizowanymi w okolicy odbytu. Leczenie polipów polega na ich zabiegowym usunięciu. Wycięty polip wysyła się do badania histopatologicznego („pod mikroskopem”), celem którego jest wykluczenie obecności w usuniętej zmianie komórek nowotworowych
Polipy jelita cienkiego – objawy, czy są groźne, leczenie Częstymi objawami nowotworów są: krwawienie oraz niedrożność jelita cienkiego. Polip drzewkowaty wzrastający w dwunastnicy może zamknąć odpływ żółci z dróg żółciowych, co prowadzić będzie do żółtaczki.
Polipektomia Usunięcie polipa jelita grubego – proszę o informacje na temat zabiegu.
Co to są polipy?
Polip to określenie na miękki guzowaty twór uwypuklający się powyżej poziomu błony śluzowej. Polip to pojęcie makroskopowe, co oznacza, że zmiany mające określony wygląd są nazywane polipami. Typowe polipy mają kształt zbliżony do maczugi – cienką szypułę (nóżkę), którą jest przytwierdzony do podłoża i rozszerzającą się, kulistą końcówkę (zgrubienie). Nazwa polip nie określa, z jakich komórek się składa. Ogólnie można powiedzieć, że polipy są zmianami łagodnymi, ale w niektórych z nich może rozwinąć się nowotwór złośliwy.
Polipy mogą mieć różny wygląd i pochodzenie. Zwykle wyróżnia się polipy uszypułowane, czyli o typowym, maczugowatym wyglądzie, połączone z podłożem zwężającą się szypułą oraz polipy nieuszypułowane, o szerokiej podstawie (inaczej „siedzące”), które są połączone z podłożem dużo większą częścią.
Podział polipów ze względu na ich lokalizjację
- polipy jamy nosowej
- polipy jelita grubego
- polipy jelita cienkiego
- polipy jamy macicy
- polipy szyjki macicy
- polipy żołądka
- polipy strun głosowych
- polipy kanału słuchowego
- polipy pęcherza moczowego
- polipy pęcherzyka żółciowego.