U nas zapłacisz kartą
"Rozprzestrzeniający się rak - Wikipedia jako źródło wiedzy"
Gwiaździaki — rodzaje
Gwiaździak włosowatokomórkowy (astrocytoma pilocyticum) — inaczej określany jest również jako gąbczak, najczęściej występuje w okolicach nerwu wzrokowego oraz w obrębie półkul móżdżku. Jest to gwiaździak o łagodnym charakterze (stopień GI) - w jego przypadku naciekanie występuje niezwykle rzadko, a sam guz jest dobrze odgraniczony.
Gwiaździak włókienkowy (astrocytoma fibrillare) — najczęściej występuje w pniu mózgu, rdzeniu kręgowym i półkulach mózgu. Posiada II stopień złośliwości (GII) i charakteryzuje się powolnym wzrostem. Zwykle występuje u osób dorosłych.
Gwiaździak gemistocytarny (astrocytoma gemistociticum) — posiada II stopień złośliwości. Przypisuje mu się zdolność szybszej progresji do nowotworu wyższego stopnia złośliwości, niż ma to miejsce w przypadku gwiaździaka rozlanego. Wiąże się to z gorszym rokowaniem.
Gwiaździak rozlany (astrocytoma diffusum) — posiada II stopień złośliwości. Zwykle występuje po osiągnięciu 40. roku życia i najczęściej pojawia się wśród mężczyzn. Na budowę gwiaździaków rozlanych składają się wysoko zróżnicowane komórki, co sprawia, że jego rozrost jest powolny. Pomimo powolnego tempa wzrostu, guzy te mogą naciekać na otaczające je struktury, a także rozwijać się do nowotworów o wyższym stopniu złośliwości.
Gwiaździak anaplastyczny (astrocytoma anaplasticum) — posiada III stopnia złośliwości. Zwykle występuje około 40 roku życia i najczęściej dotyka mężczyzn. Na przeżywalność wpływają takie czynniki jak wiek i mutacje genetyczne występujące w danym guzie. Mediana przeżywalności wynosi około 3-5 lat. Ich cechą charakterystyczną jest atypia komórkowa oraz szybkie tempo progresji do stopnia IV — glejaków.
DIAGNOSTYKA I WYKRYWANIE GUZÓW NEUROENDOKRYNNYCH PRZEWODU POKARMOWEGO
Rozpoznanie guzów neuroendokrynnych wymaga wielodyscyplinarnej współpracy chirurga, patologa, endokrynologa, gastroenterologa, specjalisty medycyny nuklearnej i onkologa. Większość przypadków rozpoznawana jest w ramach diagnostyki endokrynologicznej, gastrologicznej lub chirurgicznej i wymaga adekwatnej diagnostyki różnicowej.
W sytuacji, w której występują typowe objawy nowotworu neuroendokrynnego, ale histopatologia nie jest dla niego typowa, należy mieć na uwadze możliwość współistnienia dwóch niezależnych nowotworów. Dotyczy to w szczególności nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego, w których lokalizacja ogniska pierwotnego jest bardzo trudna.
Szczegółowe rozpoznanie raka neuroendokrynnego wymaga wykonania badania immunohistochemicznego z użyciem typowym dla wszystkich GEP-NEN markerów komórek neuroendokrynnych (najczęściej CgA lub SYN) i określenia aktywności proliferacyjnej komórek guza z przeciwciałem MIB-1 (anty-Ki-067).
W przypadku guzów hormonalnie czynnych, z towarzyszącymi objawami klinicznymi, uzupełnieniem jest badanie immunohistochemiczne ekspresji określonej substancji czynnej (np. gastryna, insulina, glukagon, wazo aktywny peptyd jelitowy). W biochemicznej diagnostyce nowotworów neuroendokrynnych podstawowym markerem jest CgA – białko wytwarzane, magazynowane i uwalniane z komórek neuroendokrynnych.
Stężenie CgA jest wyraźnie większe w większości NEN. Wynik badania patologicznego powinien być oceniany przez doświadczonego patolog, specjalizującego się w nowotworach neuroendokrynnych.
Badania obrazowe u pacjentów z guzami neuroendokrynnymi wykorzystuje się głównie w celu wykrycia ogniska pierwotnego, oceny stadium zaawansowania choroby i oceny odpowiedzi na zastosowane leczenie.
Do badań strukturalnych stosowanych w diagnostyce nowotworów neuroendokrynnych zalicza się: wielorzędową spiralną tomografię komputerową i rezonans magnetyczny (przed i po podaniu środka kontrastowego), ultrasonograficzną endoskopię (EUS), USG śródoperacyjne. Do badań czynnościowych w diagnozowaniu NEN stosuje się: scyntygrafię receptorów somatostatynowych, optymalnie wykonaną technice tomograficznej całego ciała lub w technice PET. Dodatkowo w obrazowaniu guzów neuroendokrynnych zastosowanie znajduje badanie mechanizmu gromadzenia amin biogennych z wykorzystaniem techniki scyntygraficznej – SPECT lub technologii PET.
Nowotwory nienabłonkowe
W przypadku łagodnych nowotworów nienabłonkowych nazwy powstają poprzez przekształcenie nazwy tkanki z której się wywodzą np. mięśniak, tłuszczak, a w przypadku złośliwych używa się słowa mięsak: mięsak naczyniowy (naczyniakomięsak) mięsak tłuszczakowy (tłuszczakomięsak) itd.
Inne ważne typy to m.in. czerniak – nowotwór wywodzący się z komórek barwnikowych, chłoniaki – nowotwór złośliwy układu chłonnego, białaczka – biorąca początek z komórek krwiotwórczych, znajdujących się w szpiku.
Wykorzystujemy pliki cookie i inne technologie z myślą o optymalizacji witryny oraz w celach promocyjnych i marketingowych. Poza tym informacje dot. korzystania przez użytkownika z plików cookie przekazujemy naszym partnerom zajmującym się mediami społecznościowymi, reklamą i analityką. Wciśnięcie przycisku “Akceptuj wszystkie pliki cookie” oznacza wyrażenie zgody na wykorzystywanie przez nas plików cookie. Aby uzyskać więcej informacji, odwiedź politykę dotyczącą plików cookie.
Podczas odwiedzania jakiejkolwiek strony internetowej, może ona przechowywać lub pobierać informacje z przeglądarki, głównie w formie plików cookie. Informacje te mogą dotyczyć użytkownika, jego preferencji lub urządzenia i są najczęściej wykorzystywane w celu zapewnienia, że witryna będzie działać tak, jak tego oczekują użytkownicy.
Informacje zazwyczaj nie identyfikują bezpośrednio użytkownika, ale mogą zapewnić mu bardziej spersonalizowane doświadczenie w sieci. Ponieważ szanujemy prawo użytkownika do prywatności, użytkownik może zrezygnować z akceptowania niektórych rodzajów plików cookie. Aby dowiedzieć się więcej i zmienić nasze ustawienia domyślne, należy kliknąć na poszczególne nagłówki kategorii. Jednakże blokowanie niektórych rodzajów plików cookie może mieć wpływ na doświadczenia użytkownika związane z witryną i usługami, które możemy zaoferować.
Ile osób w Polsce choruje na nowotwory złośliwe?
Rocznie w Polsce nowotwory złośliwe rozpoznaje się u około 170 tys., a ponad 100 tys. osób umiera z ich powodu. Obecnie ponad 1,17 mln Polaków żyje z chorobą nowotworową. Nowotwory złośliwe są drugą w kolejności przyczyną zgonu w Polsce (po chorobach układu krążenia), odpowiadając za około jedną czwartą wszystkich zgonów.
U mężczyzn najwięcej zachorowań notuje się między 55. a 79. rokiem życia. U kobiet najwięcej zachorowań przypada na grupę wieku 50–74 lat. W grupie wiekowej 20–59 lat kobiety chorują częściej niż mężczyźni. Najwięcej zgonów nowotworowych u obu płci przypada na siódmą i ósmą dekadę życia.
Najczęstsze nowotwory w Polsce
Według raportu Nowotwory złośliwe w Polsce w 2019 roku najczęściej występujące nowotwory u kobiet w Polsce to rak piersi, płuc i jelita grubego. Najwięcej Polek umiera na raka płuca, dlatego że rak płuc często jest wykrywany w zaawansowanym stadium, kiedy szanse na wyleczenie są już znacząco mniejsze. Drugie i trzecie miejsca pod kątem umieralności kobiet w Polsce zajmują kolejno nowotwory piersi i jelita grubego.
Najczęstszym nowotworem mężczyzn jest nowotwór gruczołu krokowego, na drugim miejscu znajduje się rak płuc, nadal jednak stanowią dominującą nowotworową przyczynę zgonu mężczyzn. Na trzecim miejscu znajduje się rak jelita grubego.
Wybrane treści dla Ciebie
Polip hiperplastyczny Kilka miesięcy temu miałem wykonaną kolonoskopię ze względu na problemy jelitowe. Wynik histopatu: polip hiperplastyczny. Czy potrzebna jest kontrolna kolonoskopia?
Rak jelita cienkiego i inne złośliwe nowotwory jelita cienkiego Objawy nowotworu jelita cienkiego są uzależnione od stopnia zaawansowania choroby, a także umiejscowienia i rodzaju nowotworu. Na wczesnym etapie choroby objawy są zazwyczaj mało specyficzne.
