U nas zapłacisz kartą
"Rozprzestrzeniający się rak - Wikipedia jako źródło wiedzy"
Gwiaździaki — leczenie
W przypadku gwiaździaków o łagodnym charakterze — I stopnia całkowite usunięcie jest możliwe i zwykle wykonywane jest poprzez zabieg chirurgiczny. Występowanie gwiaździaków II stopnia, również wiąże się z dużą szansą zakwalifikowania do zabiegu. Utrudnieniem może być jego naciekający i rozlany charakter. Niezależnie od stopnia złośliwości, usunięcie guza najczęściej wiąże się z koniecznością wykonania pooperacyjnej radioterapii, której celem jest zminimalizowanie ryzyka wznowy choroby. W ramach leczenia gwiaździaków III i IV stopnia wykorzystuje się zarówno zabieg chirurgiczny i radioterapię, jak i chemioterapię. W przypadkach operacyjnych celem jest usunięcie jak największej części nowotworu, aby zmniejszyć deficyt neurologiczny i wydłużyć czas przeżycia.
Rokowania w przypadku gwiaździaków różnią się w zależności od ich charakteru i lokalizacji. Gdy nowotwór pojawił się w obrębie pnia mózgu, czas przeżycia jest krótszy. Natomiast jest on dłuższy, w przypadku kiedy nowotwór nacieka istotę białą półkul, podwzgórze lub móżdżek. Na przeżywalność wpływa również wiek osoby chorującej — młodszy czas wydłuża czas przeżywalności. Ponadto, nawrót choroby wiąże się z ryzykiem rozwinięcia złośliwego typu.
Nowotwór - co to, rozwój, podział
Nowotwór to nieprawidłowa tkanka. Nowotwory mogą był łagodne lub złośliwe. Łagodne nowotwory są częste, nie powodują powstania przerzutów i w większości są nieszkodliwe, choć mogą np. uciskać sąsiednie tkanki. Nowotwory złośliwe (np. raki) mogą powodować przerzuty i prowadzić do śmierci. Nowotwory mogą powstawać w zdrowych tkankach lub w tzw. zmianach przednowotworowych, czyli zmianach, które nie są nowotworami złośliwymi, ale których obecność powoduje większe ryzyko zachorowania na nowotwór złośliwy. W leczeniu nowotworów zasadniczą rolę odgrywa czas - im wcześniej leczenie zostanie podjęte, tym większa szansa wyleczenia.
Nowotwór to nieprawidłowa tkanka powstająca z jednej „chorej” komórki organizmu. Rośnie ona w wyniku niekontrolowanych podziałów komórek, połączonych z jednoczesnym zaburzeniem różnicowania się powstających komórek. Proces tworzenia nowotworu, czyli nowotworzenia to karcynogeneza.
Organizm traci kontrolę nad procesem namnażania się komórek w wyniku mutacji różnych genów, które kodują białka pełniące istotną rolę w cyklu komórkowym. Geny takie nazywamy protoonkogenami i antyonkogenami.
Część nowotworów rozwijających się u człowieka jest dziedziczna – stanowią one około 5–10% wszystkich chorób nowotworowych. Nowotwory rozwijają się tylko w takich tkankach, których komórki cechują się zdolnością do rozmnażania. Nie powstają zatem z dojrzałych neuronów (komórki nerwowe) i kardiomiocytów (komórki mięśnia sercowego), ponieważ wymienione komórki utraciły już zdolność do namnażania się.
OBJAWY GUZÓW NEUROENDOKRYNNYCH UKŁADU POKARMOWEGO GEP-NEN
Dolegliwości kliniczne i objawy choroby mogą wiązać się z masą guza lub w niektórych przypadkach zależą od substancji wydzielanych przez konkretne nowotwory neuroendokrynne układu pokarmowego. Najczęstszym objawem jest niecharakterystyczny ból w jamie brzusznej, utrzymujący się miesiącami, a nawet latami.
Symptomy bólowe są spowodowane lokalnym, zwykle powolnym wzrostem guza i niedrożnością jelit w wyniku powiększania jego wymiarów w świetle lub poza światłem jelita. Rzadko obserwuje się żółtaczkę mechaniczną w guzach neuroendokrynnych głowy trzustki czy brodawki Vatera.
GEP-NET rozpoznaje się najczęściej przypadkowo jako zmiany przerzutowe do wątroby do węzłów chłonnych, rzadziej jako masę guza pierwotnego. Diagnostyka nieczynnych hormonalnie, stosunkowo wolno rosnących nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego jest zwykle opóźniona o 5 lat.
W chwili rozpoznania około połowa przypadków nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego jest w stadium lokalnego zaawansowania, 23% w stadium lokarregionalnego zaawansowania, a u 27% chorych obserwuje się przerzuty odległe.
Nowotwory łagodne
Nowotwory łagodne to nowe masy tkankowe, które rosną powoli przesuwając, ale nie niszcząc sąsiednich tkanek. W pewnych przypadkach wzrost guza zostaje zatrzymany na długie okresy. W przeważającej większości otoczone są torebką. Komórki nowotworowe są dobrze zróżnicowane, czyli podobne do komórek tkanki, z której się wywodzą. Leczenie takiej zmiany jest skuteczne, gdyż po jej usunięciu (resekcji) nie następują nawroty. Nowotwór łagodny nie nacieka węzłów chłonnych, nie daje przerzutów.
Nowotwory miejscowo złośliwe to grupa, która może naciekać i niszczyć okoliczne tkanki bądź powodować objawy z ich ucisku. Dodatkowo po usunięciu mogą dawać wznowy i powodować nawrót choroby. Przykładem mogą być guzy mieszane ślinianek bądź niektóre glejaki.
