U nas zapłacisz kartą
Objawy nowotworu wrzecionowatokomórkowego - Poznaj sygnały, które warto znać
Jak się rozpoznaje nowotwory złośliwe żołądka?
Lekarz najpierw zbierze wywiad, a następnie zbada pacjenta. Trzeba pamiętać, że objawy, które mogą wskazywać na nowotwór złośliwy żołądka, występują też w wielu innych chorobach. Następnie lekarz zleci badania dodatkowe. Podstawowym badaniem jest gastroskopia, czyli oglądanie wnętrza przewodu pokarmowego, po wprowadzeniu do żołądka przez usta i przełyk elastycznego urządzenia wyposażonego w kamerę. Dzięki temu lekarz może w razie konieczności pobrać fragment guza do badania mikroskopowego. Czasem nowoczesne urządzenia do gastroskopii pozwalają dodatkowo na wykonanie USG od strony wnętrza żołądka – takie badanie może lekarzom pomóc w ocenie grubości guza oraz stopnia naciekania ściany żołądka lub oceny obecności przerzutów w sąsiadujących z żołądkiem węzłach chłonnych. Uzupełnieniem gastroskopii są badania obrazowe. Należą do nich przede wszystkim: USG jamy brzusznej, tomografia komputerowa jamy brzusznej i miednicy, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej (ewentualnie tomografia komputerowa klatki piersiowej).
Jeśli istnieją wątpliwości co do zaawansowania choroby albo gdy za pomocą gastroskopii nie udaje się potwierdzić jej nowotworowego charakteru, czasem wykonuje się laparoskopię, czyli operacyjnie wprowadza się kamerę do brzucha pacjenta i ocenia żołądek oraz jego otoczenie. Taki zabieg nosi nazwę laparoskopii diagnostycznej. Podczas zabiegu można również wykonać biopsję lub pobrać wycinek z uwidocznionych w jamie brzusznej guzów.
Nowotwory złośliwe żołądka
Najczęściej występującym nowotworem złośliwym żołądka jest rak gruczołowy żołądka. Zwykle na początku nie powoduje objawów i jest wykrywany, kiedy choroba jest już zaawansowana, a leczenie trudne. Inne nowotwory żołądka występują rzadziej, należą do nich m.in. nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST), nowotwory neuroendykrynne i chłoniaki żołądka. Leczenie i rokowanie zależą od rodzaju nowotworu i zaawansowania choroby
- nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (gastro-intestinal stroma tumor – GIST), stanowią 1-2% wszystkich nowotworów żołądka
- nowotwory neuroendokrynne (dawniej określane ogólną nazwą rakowiaków) stanowią 0,3–1% wszystkich nowotworów żołądka
- chłoniaki żołądka, stanowią 5% wszystkich nowotworów żołądka.
Objawy mięsaka
Mięsak jest nowotworem złośliwym, jednak jest silnie niespecyficzny i jego wystąpienie nie wyróżnia się niczym szczególnym.
Nie istnieją również badania, które pozwalałby na jego jednoznaczne wykrycie.
- Mięsak tkanek miękkich – to niebolesny guzek lokalizujący się pod skórą, czasem ukrywa się nieco głębiej pomiędzy warstwami mięśni, wówczas może być niemal niezauważalny. Takie niewielkie zgrubienia pod skórą występują niemal u każdego człowieka więc niezwykle rzadko są alarmujące i skłaniają do wizyty u lekarza.
- Mięsaki kości – w ciągu roku w Polsce diagnozowanych jest około 300 przypadków. Częstotliwość ich występowania jest równa zarówno u dorosłych jak i u dzieci. Dość często do ich rozwoju dochodzi na kościach w czasie wzrostu. Guzy kości są bolesne. W sytuacji gdy dziecko lub młoda osoba skarży się na bóle w nodze lub ręce nie powinno się ich lekceważyć i wykonać przynajmniej podstawowe badanie RTG.
- O rozwijającym się mięsaku może również świadczyć obrzęk stawów lub anemia trudno poddająca się leczeniu, guzki lub zgrubienia w okolicy stawów lub kości, czasem występują również objawy ogólne : gorączka, osłabienie czy niedokrwistość.
Czy mięsaki są uwarunkowane genetycznie?
Zdecydowana większość mięsaków rozwija się bez znanych uwarunkowań dziedzicznych. Jednakże opisuje się skłonność do ich występowania w przebiegu niektórych uwarunkowanych genetycznie zespołów chorób, na przykład nerwiakowłókniakowatości, zespołu Li i Fraumeniego, zespołu Gardnera, zespołu Wernera. Ponadto w przypadku niektórych mięsaków opisano charakterystyczne dla nich zmiany genetyczne, na przykład na podstawie obecności charakterystycznej mutacji genetycznej ustala się ostateczne rozpoznanie danego typu mięsaka.
Charakterystycznym objawem mięsaka jest guz, najczęściej zlokalizowany pod skórą lub w obrębie mięśni. Guzy te zazwyczaj nie są bolesne a ewentualne dolegliwości bólowe nie wynikają z obecności samego guza, ale z naciekania lub uciskania przez niego przebiegających w pobliżu nerwów.
Lekarz najpierw zbierze od pacjenta wywiad a następnie przeprowadzi badanie. W przypadku podejrzenia mięsaka lekarz kieruje chorego w pierwszej kolejności na podstawowe badania obrazowe, których celem jest ustalenie wielkości i dokładnego położenia guza. Zazwyczaj wykonuje się ocenę ultrasonograficzną i/lub zdjęcie rentgenowskie kończyny lub okolicy, w której rozwinął się guz, obrazowanie techniką rezonansu magnetycznego (przede wszystkim w przypadku umiejscowienia guza w obrębie kończyny lub powłok brzucha) lub tomografii komputerowej – w przypadku jamy brzusznej i miednicy (lokalizacja wewnątrzbrzuszna). Czasem zleca wykonanie RTG lub tomografii komputerowej klatki piersiowej w celu wykluczenia obecności przerzutów odległych – mięsaki najczęściej tworzą przerzuty odległe właśnie w płucach, bardzo rzadko natomiast zajmują sąsiadujące z guzem węzły chłonne.
Po wykonaniu badań obrazowych, celem działania lekarza jest potwierdzenie rozpoznania za pomocą badania mikroskopowego całego guza lub jego małego fragmentu. Zasadniczo stosuje się dwa sposoby operacji – w przypadku mniejszych (do 5 cm średnicy) i powierzchownie położonych guzów lekarz może wyciąć taki guz w całości i przekazać go do badania mikroskopowego. W przypadku guzów, które są większe niż 5 cm lub położone są głęboko w tkankach, zazwyczaj wykonuje się biopsję igłową lub pobiera się operacyjnie wycinek guza do badania.
Diagnoza mięsaka
Zarówno w Polsce jak i na świecie żyje niewielu specjalistów, którzy są w stanie trafnie zdiagnozować mięsaka. Poprawne rozpoznanie wymaga współpracy różnych specjalistów, tak więc pacjent powinien być leczony w odpowiednim ośrodku referencyjnym wielospecjalistycznym.
W naszym kraju dla osób dorosłych jest jeden taki w Warszawie (Klinika Nowotworów Tkanek Miękkich, Kości i Czerniaków w Centrum Onkologii – Instytutu im. Marii Skłodowskiej- Curie w Warszawie). Jeśli natomiast w grę wchodzi leczenie dzieci to największe kompetencje mają: Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu oraz Instytut Matki i Dziecka oraz Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.
Szacunkowe dane wskazują, że zaledwie około 50-60 % pacjentów chorujących na mięsaki jest leczona w sposób właściwy i w odpowiednich ośrodkach. W przypadku pozostałych zachorowań zarówno diagnoza jak i cale leczenie jest przypadkowe, z uwagi na brak postawienia prawidłowego rozpoznania.
