U nas zapłacisz kartą
Objawy nowotworu wrzecionowatokomórkowego - Poznaj sygnały, które warto znać
Jak się leczy nowotwory neuroedokrynne przewodu pokarmowego?
Nowotwory neuroendokrynne (NEN) wywodzą się z komórek rozproszonego układu wydzielania wewnętrznego, które występują m.in. w błonie śluzowej żołądka i dzielą się na trzy typy. NEN żołądka typu 1 i typu 2 są najczęściej mnogie (wiele guzów), lokalizują się w trzonie żołądka, mają zwykle łagodny przebieg i bardzo rzadko konieczne jest usunięcie żołądka. Najczęściej wystarczy endoskopowe lub operacyjne usunięcie guza/guzów. Pojedyncze guzy podścieliskowe żołądka typu 3, a zwłaszcza te większe (ponad 2–3 cm średnicy), są często agresywne i tworzą przerzuty. Wówczas wymagają wycięcia całego żołądka wraz z regionalnymi węzłami chłonnymi (tak jak w raku żołądka).
W zaawansowanej chorobie, kiedy dojdzie do przerzutów do wątroby może czasem wystąpić tzw. zespół rakowiaka. Są to objawy związane z wydzielaniem przez guza określonych substancji (hormonów) – w tym przypadku zespół rakowiaka jest spowodowany wydzielaniem histaminy lub 5-hydroksytryptofanu (jest to atypowy zespół rakowiaka, ponieważ w typowym zespole rakowiaka objawy są spowodowane wydzielaniem serotoniny). Zespół rakowiaka powoduje m.in. kilkuminutowe zaczerwienienie twarzy i szyi, która może mieć sinawy odcień.
W leczeniu stosuje się leki, które przeciwdziałają objawom powodowanym przez wydzielanie przez guza hormonów, są to tzw. analogi somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd). W przypadku guza gastrynowego istotną rolę w opanowaniu objawów odgrywa stosowanie inhibitorów pompy protonowej, jeśli jednak to tylko możliwe, dąży się do leczenia operacyjnego, które polega na wycięciu guza pierwotnego, operacyjnym usunięciu widocznych przerzutów do wątroby. W leczeniu systemowym NEN żołądka można stosować radioimmunoterapię oraz chemioterapię i leki ukierunkowane molekularnie lub immunologicznie (np. ewerolimus, sunitynib).
Przyczyny raka jamy ustnej. Co zwiększa ryzyko zachorowania na nowotwory jamy ustnej?
Jama ustna to otwór ciała, na który oddziałują różne czynniki drażniące. Do najczęstszych czynników ryzyka i jednocześnie przyczyn rozwoju nowotworu złośliwego jamy ustnej zaliczamy mutagenne substancje, które znajdują się w dymie tytoniowym oraz podrażniają śluzówkę podczas picia alkoholu.
Inne przyczyny rozwoju raka jamy ustnej to m.in.:
- stany zapalne związane z chorobami jamy ustnej (dotykającymi zębów i dziąseł),
- przewlekłe drażnienie błony śluzowej niewłaściwie dopasowaną protezą oraz przez ostre krawędzie zębów,
- zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego HPV,
- zakażenie wirusem Epsteina-Barr (EBV),
- niedobory żywieniowe,
- oddziaływanie na organizm promieniowania jonizującego i niektórych substancji chemicznych,
- niedbanie o higienę jamy ustnej,
- stany przedrakowe.
Warto jeszcze raz podkreślić, że ryzyko raka jamy ustnej zwiększa palenie papierosów i picie alkoholu. Eliminacja negatywnego wpływu używek na błonę śluzową jamy ustnej zmniejsza ryzyko zachorowania nawet kilkukrotnie.
Badania przesiewowe to jeden ze sposobów na wykrycie niebezpiecznych zmian w jamie ustnej w początkowym stadium choroby. Dzięki nim można np. wykryć zmiany przedrakowe, do których zaliczamy rogowacenie białe.
Włókniakomięsak (fibrosarcoma) u dzieci
Włókniakomięsak jest najczęstszym mięsakiem tkanek miękkich występujących u dzieci do pierwszego roku życia, rzadko diagnozowany jest u dzieci po ukończeniu 2 roku życia.
Zaobserwowano przypadki nowotworu wrodzonego, rozpoznawane już podczas prenatalnych badań ultrasonograficznych.
Fibrosarcoma częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek i cechuje się dobrym rokowaniem.
Nowotwór typowo rozwija się w tkankach kończyn dolnych, kończyn górnych oraz tułowia, rzadziej w okolicy głowy i szyi oraz w przestrzeni zaotrzewnowej.
W odróżnieniu od włókniakomięsaków dorosłych, typ dziecięcy rzadko daje przerzuty odległe, jednak w nielicznych przypadkach mogą one obejmować węzły chłonne, płuca i przestrzeń zaotrzewnową.
Leczeniem z wyboru jest operacyjne usunięcie guza nowotworowego. W przypadku guza zbyt dużych rozmiarów, bądź występowania przerzutów odległych, stosuje się chemioterapię.
Najczęściej diagnozowane nowotwory w obrębie jamy ustnej
Złośliwy nowotwór jamy ustnej to najczęściej rak płaskonabłonkowy. Płaskonabłonkowe nowotwory jamy ustnej różnią się pod względem stopnia zróżnicowania komórek nowotworu. Rak płaskonabłonkowy diagnozowany jest u około 90 proc. pacjentów. Zajmuje m.in. język oraz dno jamy ustnej.
Może również zostać wykryty inny nowotwór jamy ustnej, np.:
- rak gruczołowo-płaskonabłonkowy,
- rak wrzecionowatokomórkowy,
- rak drobnokomórkowy.
- rak limfatyczno-komórkowy.
Pod względem lokalizacji powstają m.in następujące nowotwory jamy ustnej.:
- rak języka,
- rak dna jamy ustnej,
- rak podniebienia twardego,
- rak policzka,
- rak warg,
- rak dziąseł.
Rzadziej diagnozowane są pierwotne nowotwory w obrębie żuchwy i szczęki, które wywodzą się m.in. z wyrostka zębodołowego.
Nowotwory złośliwe jamy ustnej różnią się pod względem agresywności i tempa wzrostu. Dość szybko mogą powodować przerzuty np. w regionalnych węzłach chłonnych. W jamie ustnej mogą również utworzyć się przerzuty z innych narządów i układów. Rak jamy ustnej rzadko powoduje przerzuty odległe. Najczęściej nacieka okoliczne tkanki m.in. kości żuchwy.
Rak jamy ustnej może zostać wykryty we wczesnym stadium. Najczęściej podejrzaną zmianę na błonie śluzowej zauważa stomatolog, jednak może ona także zostać wykryta np. podczas samobadania.
Zmiany przedrakowe i zmiany rakowe nie zawsze wywołują ból lub inny dyskomfort. Na rozpoczynający się proces nowotworowy mogą wskazywać np. niebolesny guzek, zgrubienie, czerwone plamki i niegojące się ranki, jasna zmiana lub krwiak na błonie śluzowej. Systematyczne przeglądy stomatologiczne to jeden z elementów profilaktyki raka jamy ustnej, w której istotną rolę odgrywają również rezygnacja z używek oraz prawidłowa higiena jamy ustnej.
