U nas zapłacisz kartą
Objawy nowotworu wrzecionowatokomórkowego - Poznaj sygnały, które warto znać
Nowotwory złośliwe żołądka
Najczęściej występującym nowotworem złośliwym żołądka jest rak gruczołowy żołądka. Zwykle na początku nie powoduje objawów i jest wykrywany, kiedy choroba jest już zaawansowana, a leczenie trudne. Inne nowotwory żołądka występują rzadziej, należą do nich m.in. nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST), nowotwory neuroendykrynne i chłoniaki żołądka. Leczenie i rokowanie zależą od rodzaju nowotworu i zaawansowania choroby
- nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (gastro-intestinal stroma tumor – GIST), stanowią 1-2% wszystkich nowotworów żołądka
- nowotwory neuroendokrynne (dawniej określane ogólną nazwą rakowiaków) stanowią 0,3–1% wszystkich nowotworów żołądka
- chłoniaki żołądka, stanowią 5% wszystkich nowotworów żołądka.
Diagnoza mięsaka
Zarówno w Polsce jak i na świecie żyje niewielu specjalistów, którzy są w stanie trafnie zdiagnozować mięsaka. Poprawne rozpoznanie wymaga współpracy różnych specjalistów, tak więc pacjent powinien być leczony w odpowiednim ośrodku referencyjnym wielospecjalistycznym.
W naszym kraju dla osób dorosłych jest jeden taki w Warszawie (Klinika Nowotworów Tkanek Miękkich, Kości i Czerniaków w Centrum Onkologii – Instytutu im. Marii Skłodowskiej- Curie w Warszawie). Jeśli natomiast w grę wchodzi leczenie dzieci to największe kompetencje mają: Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu oraz Instytut Matki i Dziecka oraz Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.
Szacunkowe dane wskazują, że zaledwie około 50-60 % pacjentów chorujących na mięsaki jest leczona w sposób właściwy i w odpowiednich ośrodkach. W przypadku pozostałych zachorowań zarówno diagnoza jak i cale leczenie jest przypadkowe, z uwagi na brak postawienia prawidłowego rozpoznania.
Czy mięsaki są uwarunkowane genetycznie?
Zdecydowana większość mięsaków rozwija się bez znanych uwarunkowań dziedzicznych. Jednakże opisuje się skłonność do ich występowania w przebiegu niektórych uwarunkowanych genetycznie zespołów chorób, na przykład nerwiakowłókniakowatości, zespołu Li i Fraumeniego, zespołu Gardnera, zespołu Wernera. Ponadto w przypadku niektórych mięsaków opisano charakterystyczne dla nich zmiany genetyczne, na przykład na podstawie obecności charakterystycznej mutacji genetycznej ustala się ostateczne rozpoznanie danego typu mięsaka.
Charakterystycznym objawem mięsaka jest guz, najczęściej zlokalizowany pod skórą lub w obrębie mięśni. Guzy te zazwyczaj nie są bolesne a ewentualne dolegliwości bólowe nie wynikają z obecności samego guza, ale z naciekania lub uciskania przez niego przebiegających w pobliżu nerwów.
Lekarz najpierw zbierze od pacjenta wywiad a następnie przeprowadzi badanie. W przypadku podejrzenia mięsaka lekarz kieruje chorego w pierwszej kolejności na podstawowe badania obrazowe, których celem jest ustalenie wielkości i dokładnego położenia guza. Zazwyczaj wykonuje się ocenę ultrasonograficzną i/lub zdjęcie rentgenowskie kończyny lub okolicy, w której rozwinął się guz, obrazowanie techniką rezonansu magnetycznego (przede wszystkim w przypadku umiejscowienia guza w obrębie kończyny lub powłok brzucha) lub tomografii komputerowej – w przypadku jamy brzusznej i miednicy (lokalizacja wewnątrzbrzuszna). Czasem zleca wykonanie RTG lub tomografii komputerowej klatki piersiowej w celu wykluczenia obecności przerzutów odległych – mięsaki najczęściej tworzą przerzuty odległe właśnie w płucach, bardzo rzadko natomiast zajmują sąsiadujące z guzem węzły chłonne.
Po wykonaniu badań obrazowych, celem działania lekarza jest potwierdzenie rozpoznania za pomocą badania mikroskopowego całego guza lub jego małego fragmentu. Zasadniczo stosuje się dwa sposoby operacji – w przypadku mniejszych (do 5 cm średnicy) i powierzchownie położonych guzów lekarz może wyciąć taki guz w całości i przekazać go do badania mikroskopowego. W przypadku guzów, które są większe niż 5 cm lub położone są głęboko w tkankach, zazwyczaj wykonuje się biopsję igłową lub pobiera się operacyjnie wycinek guza do badania.