Kolor skóry po zastosowaniu maści - Przyczyny, skutki i sposoby radzenia sobie
Czym smarować oparzenia, a czego lepiej unikać? Skuteczne maści i preparaty na poparzenia skóry
Smarowanie oparzeń właściwymi preparatami pozwala zapobiegać bliznom i przyspiesza gojenie. Maści, kremy czy żele na oparzenia mają właściwości chłodzące, uśmierzające ból, ale też regenerujące, przyspieszające gojenie się rany oraz przeciwbakteryjne. Aby skutecznie leczyć oparzenie, trzeba wiedzieć, jakiego preparatu użyć zaraz po oparzeniu, a jakiego, gdy rana się goi.
fot. Adobe Stock, LIGHTFIELD STUDIOS
Niewielkie, lekkie oparzenia powierzchowne, powodujące uszkodzenie naskórka i zaczerwienienie, nie wymagają specjalistycznego leczenia. Podstawą w takich przypadkach jest zastosowanie środków chłodzących , a następnie preparatów o właściwościach regenerujących naskórek, wspomagających gojenie, nawilżających i ewentualnie przeciwbakteryjnych. Dowiedz się, czym najlepiej smarować oparzenia, żeby zapobiegać bliznom i usprawnić gojenie się ran.
Spis treści:
Kiedy jest zalecane miejscowe leczenie trądziku?
Leczenie miejscowe jest często pierwszym krokiem w odpowiedniej pielęgnacji cery trądzikowej, gdy borykamy się z tą powszechną dolegliwością. Preparaty miejscowe są szczególnie zalecane w przypadku postaci łagodnych oraz umiarkowanych, w których nie są obecne rozległe czy bolesne zmiany.
Kremy lub maści na trądzik mogą być także stosowane w celu profilaktyki przeciwdziałającej jego nawrotom.
Produkty przeciwtrądzikowe dostępne w drogeriach lub aptekach łagodzą objawy oraz przyspieszają gojenie poprzez działanie złuszczające na skórę trądzikową, właściwości ściągające, zmniejszając wydzielanie sebum i produkcję łoju, redukując zaskórniki i pryszcze.
Co więcej, istotne jest również, aby dbać o odpowiedni poziom nawilżenia skóry, ponieważ jej nadmierne przesuszenie prowadzi do pobudzenia produkcji łoju, co stanowi jeden z etapów prowadzących do wystąpienia zmian trądzikowych.
Istnieje wiele różnych produktów przeznaczonych dla skóry trądzikowej dostępnych na rynku, dlatego ważne jest dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb skóry. Dermatolog może pomóc w doborze odpowiednich substancji i dostosowaniu leczenia.
Jakie rodzaje trądziku wyróżniamy i jaki jest ich obraz kliniczny?
Rozpoznawanie trądziku oraz możliwych objawów jest kluczowe dla skutecznego leczenia tego schorzenia. Warto podkreślić, że zmiany skórne w przebiegu trądziku mogą obejmować całą skórę, jednak najczęściej występują na twarzy lub plecach, rzadziej w obrębie klatki piersiowej, kończyn oraz pośladków.
W zależności od przewagi poszczególnych wykwitów wyróżniamy następujące postacie trądziku:
- Trądzik zaskórnikowy - dominują małe, czarne zmiany nazywane wągrami, za jego główną przyczynę uważane są zaburzenia hormonalne.
- Trądzik grudkowo-krostkowy - występują małe, czerwone grudki lub zmiany z ropą na szczycie.
- Trądzik ropowiczy - pojawiają się ropne torbiele, którym towarzyszy stan zapalny, zaczerwienienie oraz bolesność.
- Trądzik bliznowcowy - następstwo zmian trądzikowych.
Istnieją również inne rodzaje, których klasyfikacja nie opiera się na charakterze zmian skórnych. Jednym z nich jest trądzik młodzieńczy występujący u nastolatków i związany z okresem dojrzewania.
Z kolei trądzik różowaty jest przewlekłą dolegliwością charakteryzującą się rumieniem twarzy oraz pajączkami naczyniowymi. Na co dzień stosowany jest także podział na trądzik łagodny, średnio nasilony i ciężki.
Niezależnie od rodzaju trądziku, istnieje wiele skutecznych metod leczenia, które mogą pomóc poprawić stan skóry i pewność siebie pacjenta, dlatego zawsze warto skonsultować się z dermatologiem w celu ustalenia indywidualnego planu terapeutycznego.
e-Recepta Express
Do 1 godziny roboczej* Antykoncepcja stała, leki stałe, przedłużenie terapii w chorobach przewlekłych, leki na potencję.
Antykoncepcja awaryjna
DoCzym smarować oparzenia? Domowe sposoby
Z domowych sposobów na etapie regeneracji i gojenia się skóry może pomóc aloes, który nawilża skórę lub nagietek (maść nagietkowa), który koi skórę i pomaga zlikwidować stany zapalne (Przeczytaj też: Domowe sposoby na oparzenia).
Po oparzeniu i w czasie gojenia się skóry powinniśmy zrezygnować z preparatów dodatkowo przesuszających i podrażniających skórę, czyli np. maści z witaminą C czy retinolem (witaminą A).
Na świeżą ranę pooparzeniową nie wolno nakładać preparatów tłustych, olejów czy innych tłuszczów, ponieważ zatrzymują ciepło, a naszym celem jest chłodzenie miejsca po oparzeniu. Natłuszczanie rany po oparzeniu jest wskazane dopiero po wstępnej regeneracji naskórka.
Zagojona rana po oparzeniu powinna być natłuszczana i nawilżana. Można w tym celu zastosować w domu także naturalne tłuszcze , np. masło, lub oliwę z oliwek.
Treść artykułu opublikowana pierwotnie 9.09.2020.
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!
Odbarwienia uogólnione
Bielactwo wrodzone (albinizm)
Bielactwo wrodzone, czyli albinizm, jest chorobą genetyczną. W wyniku nieprawidłowego funkcjonowania enzymu pełniącego ważną rolę w syntezie melaniny dochodzi do całkowitego lub częściowego niedoboru tego barwnika w komórkach skóry, jej przydatków i w oku.
Choroba objawia się uogólnionym, wyraźnym zmniejszeniem zabarwienia skóry. Skóra jest różowa. Włosy są białe lub płowożółte. Zmianom skórnym mogą towarzyszyć objawy okulistyczne, takie jak oczopląs, zez czy fotofobia. W związku z brakiem barwnika, który chroni przed promieniowaniem UV wzrasta ryzyko rozwoju złośliwych nowotworów skóry.
Bielactwo nabyte
Bielactwo nabyte jest częstym zaburzeniem pigmentacji. Przyczyna nie jest do końca poznana. W wyniku uszkodzenia komórek barwnikowych zahamowaniu ulega synteza melaniny. W blisko połowie przypadków zmiany pojawiają się przed 20. rokiem życia. Choroba tak samo często występuje u kobiet, jak i u mężczyzn.
Bielactwo nabyte objawia się pojawianiem plam odbarwieniowych, często występujących zarówno na grzbietach rąk i stóp, nadgarstkach, powierzchniach wyprostnych okolic stawów, jak i w okolicy otworów naturalnych naszego ciała. Zmiany często lokalizują się symetrycznie. Nasilenie zmian następuje w wyniku stresu lub intensywnego nasłonecznienia.
Choroba ma różny przebieg. Zmiany mogą postępować, zajmując coraz większe powierzchnie skóry. Samoistne remisje są niezwykle rzadkie.
W niektórych przypadkach bielactwu nabytemu mogą towarzyszyć choroby autoimmunologiczne, a wśród nich przede wszystkim choroby tarczycy.
Odbarwienia pozapalne
Odbarwienia pozapalne powstają jak skutek procesu zapalnego skóry. W wyniku spadku ilości melaniny powstają plamy o jaśniejszym zabarwieniu w stosunku do skóry otaczającej. Do chorób mogących wywołać odbarwienia należą: łupież biały, wyprysk rąk, łupież pstry (zobacz: Grzybice skóry), ziarniniak grzybiasty, sarkoidoza, gruźlica, łuszczyca.
U nas zapłacisz kartą