Owłosienie łonowe u mężczyzn - Tajemnice i Zdrowie

Jak poradzić sobie z wrastającymi włosami łonowymi?

Wrastający włos to taki, który po depilacji nie wyrasta na powierzchnię skóry, tylko rośnie w bok i wrasta znowu w skórę. W efekcie powstaje swędzący i bolący guzek. Problem ten często spotykany jest w okolicach intymnych, gdyż włosy łonowe jako włosy kręcone wrastają częściej niż włosy proste. Nasze ciało traktuje wrastający włos jako coś obcego i w większości przypadków samo radzi sobie z wypchnięciem go na powierzchnię. Można mu w tym nieco pomóc, ale przede wszystkim nie należy szkodzić. Próby wyciskania czy innego rodzaju podrażniania wrastającego włosa mogą prowadzić do infekcji.

• Należy na jakiś czas zaprzestać depilacji i podrażniania skóry.
• Zmiękczać skórę za pomocą ciepłych kompresów.
• Robić peelingi, aby pomóc włosowi wydostać się na powierzchnię.
• Stosować kosmetyki z kwasem salicylowym, który oczyszcza mieszki włosowe i łagodzi stany zapalne.
• Jeśli problem nie znika, należy udać się do lekarza dermatologa.

Problemowi wrastających włosów można zapobiec dzięki odpowiedniej depilacji. Przede wszystkim należy pamiętać o peelingu przed usuwaniem włosów łonowych. Jeśli chcemy te rejony zachować w wyjątkowo dobrym zdrowiu i kondycji to nie oszczędzajmy naturalnych produktów pielęgnacyjnych, takich jak olejków czy produktów z kwasem salicylowym w przypadku podrażnień i stanów zapalnych mieszków włosowych. Warto dbać o skórę i włosy łonowe między depilacjami, aby sam proces depilacji przebiegał bez problemów.

Jak depilować włosy łonowe?

Jako sposób depilacji włosów łonowych, najczęściej wybieramy wosk, laser lub maszynkę do golenia, a każda z tych metod kryje w sobie kilka zagrożeń. Podczas depilacji woskiem, włos wyrywany z mieszka zostawia po sobie niewielkie uszkodzenia w skórze, przez które mogą przedostać się bakterie. Depilacji woskiem nie należy wykonywać zbyć często, aby te uszkodzenia i podrażnienia nie zamieniły się w wysypkę i uczulenie. W okresach między depilacjami, warto wykonywać delikatne peelingi skóry, a także sięgnąć po specjalistyczne produkty do dbania o włosy łonowe i skórę.

Depilacja laserowa jest bezpieczna o tyle, o ile wykonuje ją profesjonalista. Źle wykonana depilacja może skutkować poparzeniami i infekcjami, a co za tym idzie stanowić zagrożenie dla zdrowia okolic intymnych. Bez względu na wybraną metodę depilacji, warto zastanowić się, czy potrzebujemy całkowitego usunięcia włosów. Jeśli chcemy pozostawić swoim regionom intymnym jakąś barierę i ochronę przed czynnikami zewnętrznymi, można podcinać włosy za pomocą trymera i tym samym pogodzić względy estetyczne i dbanie o zdrowie.

Utrata owłosienia w procesie ewolucji [ edytuj | edytuj kod ]

W odróżnieniu od innych naczelnych człowiek stał się prawie nagi w procesie ewolucji. Wskazuje się na kilka hipotez dotyczących utraty włosów [1] [2] :

• lepsze radzenie sobie z pasożytami, co brał pod uwagę, ale ostatecznie odrzucił Charles Darwin,
• gładka skóra mogła być efektem działania doboru płciowego (seksualnego), na co również wskazywał Darwin,
• wyraźniejsze podkreślenie cech neotenicznych u człowieka jako przedstawiciela naczelnych (koncepcja Lodewijka Louisa Bolka),
• hipotezy dotyczące termoregulacji:
  • usprawnienie termoregulacji przydatne ze względu na długodystansowe biegi podczas polowań: mechanizm termoregulacji poprzez wzmożone pocenie się podczas pogoni u nieowłosionych przedstawicieli Homo pojawił się według Niny Jablonski u gatunku Homo erectus, 1,8 mln lat temu [3] ,
  • usprawnienie perspiracji ze względu na aktywność żerowania w gorących porach dnia,
  • pozbycie się włosów jako skutek allometrii polegającej na tym, że w procesie ewolucji wzrost ciała nie przekłada się na równoległe zwiększanie się liczby narządów, przez co przy większej powierzchni ciała liczba mieszków włosowych jest taka sama. Przy rzadszych włosach następowało ich pozbywanie się w celu lepszego systemu chłodzenia w warunkach życia na sawannie.

  Część badaczy zakładała, że utrata owłosienia, która pojawiła się wraz z częstszym przebywaniem na terenach otwartych, mogła doprowadzić do rozwinięcia dwunożności, ponieważ wyprostowana postawa lepiej chroniła przed promieniowaniem słonecznym. Pozwalało to na utrzymanie stałej temperatury ciała z wykorzystaniem mechanizmu sprawniejszego parowania potu na gołej skórze, co sprzyjało pokonywaniu dłuższych dystansów przy tropieniu zwierzyny. Dwunożność jednak pojawiła się znacznie wcześniej niż długotrwały bieg i chód [4] .

  ---

  mężczyzn