Owłosienie łonowe u mężczyzn - Tajemnice i Zdrowie

3. Starsi mężczyźni powinny uważać podczas golenia moszny

Nacięcie na genitaliach może doprowadzić do zagrażającej życiu, infekcji zwanej Zgorzelcem Fourniera. Dotyka on 1 na 7500 osób, ale występuje częściej u starszych mężczyzn i może zniszczyć mosznę. (Choć rzadko, kobiety mogą również zarazić się infekcją zewnętrznych fałdów pochwy w wyniku niektórych zabiegów chirurgicznych).

Niektóre stany, takie jak cukrzyca, toczeń, choroba Leśniowskiego-Crohna, białaczka lub HIV, mogą zwiększać ryzyko zgorzeli Fourniera. Jeśli masz którykolwiek z tych schorzeń lub osłabiony układ odpornościowy, porozmawiaj ze swoim lekarzem o najbezpieczniejszych metodach pielęgnacji włosów łonowych. Jeśli zadrapiesz mosznę, dokładnie oczyść rany mydłem i wodą, a następnie alkoholem. W przypadku nagłego bólu lub gwałtownej zmiany koloru skóry w tym miejscu lub wysokiej gorączki należy zwrócić się o pomoc lekarską.

Fryzura intymna zamiast depilacji

Jeśli rezygnujesz z depilacji włosów łonowych, możesz nadal zainwestować trochę czasu w nadanie im kształtu, który będzie się podobał. Do podcinania włosów będziesz potrzebować małych nożyczek kosmetycznych lub trymera/depilatora do podcinania włosów, większość modeli powinna mieć specjalną końcówkę do zabezpieczenia długości podcinania, tak aby uniknąć bezpośredniego kontaktu ze skórą i bolesnych zacięć.

Włosy należy najpierw umyć i wysuszyć. Przy podcinaniu należy używać małego lusterka, które ułatwi widoczność, szczególnie jeśli operujesz nożyczkami i musisz zachować szczególną ostrożność. Podstawowym zabiegiem, który możesz zrobić, jest podcięcie włosów na równą długość, taką z którą czujesz się dobrze. Jeśli chcesz nadać włosom odpowiedni kształt, możesz wydepilować ich część np. do kształtu trójkąta lub paska – do depilacji najlepiej użyć maszynki do golenia, należy to robić na mokro i przy pomocy żelu do golenia.

Rozwój i wzrost owłosienia poza głową [ edytuj | edytuj kod ]

Rozwój owłosienia zależy przede wszystkim od poziomu androgenów – hormonów płciowych występujących u mężczyzn, a także w małym stopniu u kobiet. Różnica poziomu androgenów jest przyczyną większego owłosienia u mężczyzn i mniejszego u kobiet, co jest jedną z cech dymorfizmu płciowego u ludzi. Specyficzne owłosienie ciała, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, jest trzeciorzędową cechą płciową.

Pojawienie się owłosienia ciała jest spowodowane rosnącym poziomem androgenów w czasie dojrzewania. Wzrastający poziom tego hormonu jest powodem przekształcania się włosów meszkowych w dojrzałe w kilku częściach ciała. Meszek reaguje na androgeny, a przede wszystkim na testosteron i jego pochodne. Różne obszary ciała reagują z różną wrażliwością na te hormony. Gdy poziom testosteronu wzrasta, porządek pojawiania się dojrzałego owłosienia odzwierciedla stopień wrażliwości na androgeny. Najwrażliwszym miejscem są okolice łonowe, więc właśnie tam dojrzałe włosy rosną najpierw.

Obszarami ludzkiego ciała, gdzie rozwija się dojrzałe owłosienie w czasie wzrostu poziomu androgenów u obojga płci, są okolice łonowe i pachowe. Z powodu zahamowania wzrostu stężenia tych hormonów u kobiet już w wieku 11-12 lat, zazwyczaj tylko u mężczyzn występuje dojrzałe owłosienie w innych miejscach. Objawia się tutaj dymorfizm płciowy w ilości i miejscu występowania rozwiniętego owłosienia. Mężczyźni mają więcej dojrzałych włosów (szczególnie na twarzy, klatce piersiowej, brzuchu oraz nogach i rękach), a kobiety natomiast więcej włosów meszkowych. Uwarunkowania genetyczne decydują o tempie wzrostu owłosienia.

Utrata owłosienia w procesie ewolucji [ edytuj | edytuj kod ]

W odróżnieniu od innych naczelnych człowiek stał się prawie nagi w procesie ewolucji. Wskazuje się na kilka hipotez dotyczących utraty włosów [1] [2] :

• lepsze radzenie sobie z pasożytami, co brał pod uwagę, ale ostatecznie odrzucił Charles Darwin,
• gładka skóra mogła być efektem działania doboru płciowego (seksualnego), na co również wskazywał Darwin,
• wyraźniejsze podkreślenie cech neotenicznych u człowieka jako przedstawiciela naczelnych (koncepcja Lodewijka Louisa Bolka),
• hipotezy dotyczące termoregulacji:
  • usprawnienie termoregulacji przydatne ze względu na długodystansowe biegi podczas polowań: mechanizm termoregulacji poprzez wzmożone pocenie się podczas pogoni u nieowłosionych przedstawicieli Homo pojawił się według Niny Jablonski u gatunku Homo erectus, 1,8 mln lat temu [3] ,
  • usprawnienie perspiracji ze względu na aktywność żerowania w gorących porach dnia,
  • pozbycie się włosów jako skutek allometrii polegającej na tym, że w procesie ewolucji wzrost ciała nie przekłada się na równoległe zwiększanie się liczby narządów, przez co przy większej powierzchni ciała liczba mieszków włosowych jest taka sama. Przy rzadszych włosach następowało ich pozbywanie się w celu lepszego systemu chłodzenia w warunkach życia na sawannie.

  Część badaczy zakładała, że utrata owłosienia, która pojawiła się wraz z częstszym przebywaniem na terenach otwartych, mogła doprowadzić do rozwinięcia dwunożności, ponieważ wyprostowana postawa lepiej chroniła przed promieniowaniem słonecznym. Pozwalało to na utrzymanie stałej temperatury ciała z wykorzystaniem mechanizmu sprawniejszego parowania potu na gołej skórze, co sprzyjało pokonywaniu dłuższych dystansów przy tropieniu zwierzyny. Dwunożność jednak pojawiła się znacznie wcześniej niż długotrwały bieg i chód [4] .

  

  ---

  mężczyzn