U nas zapłacisz kartą
Owłosienie na penisie - Wszystko, co powinieneś wiedzieć
Choroba Peyroniego
Choroba Peyroniego to choroba penisa wynikajca z tworzenia się blizn w obrębie błony, która otacza ciała jamiste prącia. One z kolei prowadzą do skrzywienia członka, bólu oraz trudności w utrzymaniu pełnej erekcji. Przyczyny schorzenia są niejasne – mogą mieć związek z mikrourazami, genetyką lub chorobami tkanki łącznej.
Choroba Peyroniego wygląda dość charakterystycznie. Objawia się patologicznym skrzywieniem prącia podczas erekcji oraz dyskomfortem, gdy prącie jest ugięte. Ponadto może wystąpić miejscowe zgrubienie lub stwardnienie na penisie. Chory ma też zwykle trudności w osiągnięciu erekcji.
Skrzywienie prącia i związane z tym objawy mogą wpływać na życie seksualne i sprawiać trudności – zarówno w aspekcie fizycznym, jak i psychicznym. Choroba często zaczyna się nagle i stopniowo postępuje. W leczeniu wykorzystuje się terapię farmakologiczną, interwencję chirurgiczną lub inne metody – w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.
Średnia długość penisa według wieku
Średnia długość penisa według wieku, opisana w Opieka zdrowotna dla młodzieży i młodych dorosłych: Praktyczny przewodnik Lawrence Neinstein, MD, powinna służyć jedynie jako wskazówka dla rozwoju narządów płciowych.
Nie należy jej używać do sprawdzania, czy nastolatek rozwija się „zgodnie z harmonogramem” (działanie, które może tylko podkreślić brak poczucia bezpieczeństwa). Raczej powinien być używany jako punkt odniesienia, jeśli twoje dziecko obawia się, że pozostaje w tyle w stosunku do wszystkich innych markerów dojrzewania.
Przybliżone zakresy penisa w stanie niewzbudzonym według wieku są następujące:
- Wiek od 10 do 11 lat: 1,6 do 3,1 cala
- Wiek 12: od 2,0 do 4,0 cali
- Wiek 13: od 2,0 do 4,7 cala
- Wiek 14: 2,4 do 5,5 cala
- Wiek 15: 3,1 do 5,9 cala
- Wiek 16: od 3,9 do 5,9 cala
- Wiek 17: 3,9 do 6,3 cala
- Wiek 18: 4,3 do 6,7 cala
Ponieważ mogą występować błędy w sposobie pomiaru penisa, zwykle najlepiej jest zlecić pomiar przez pediatrę lub, jeszcze lepiej, specjalistę ds. zdrowia nastolatków.
Depilacja maszynką/żyletką - golenie
Najprostszy i najbardziej powszechny sposób pozbywania się niechcianego owłosienia. Jego zdecydowaną wadą jest trwałość efektu. Po kilku dniach włosy odrastają i czynność należy powtórzyć. Aby uniknąć nieprzyjemnego pod względem estetycznym i kłopotliwego wrastania się włosów, depilację należy przeprowadzać w kierunku wzrostu włosów, a nie pod włos. Niestety wówczas skóra nie jest idealnie gładka i wyczuć można drapiące włoski.
Zabieg bolesny i najlepiej poddać się jemu w zakładzie kosmetycznym, trudniącym się w tej metodzie. W zakładzie kosmetycznym najczęściej wykonuje się go przy użyciu ciepłego wosku, który nakłada się szpachtułką na owłosione miejsce, zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów. Następnie nakleja się kawałek specjalnej tkaniny, wygładza “z włosem” i szybko odrywa w kierunku “pod włos”.
Innym sposobem jest depilacja woskiem na zimno. Taki wosk znajduje się na dwóch sklejonych ze sobą plastrach, które rozgrzewa się w dłoniach, rozkleja i nakleja na partie ciała pokrytą włosami. Wygładza “z włosem” i odrywa w kierunku przeciwnym. Taki zabieg można wykonać samemu, w domowym zaciszu.
Alternatywą wosku jest pasta cukrowa.
W tej metodzie możliwe jest wrastanie włosków, dlatego należy usuwać martwy naskórek poprzez peelingi bądź masaże twardą gąbką.
Efekt utrzymuje się przez ok. tydzień, w zależności od indywidualnego tempa wzrostu włosów. Włosy odrastają słabsze i cieńsze.
Choroby skóry penisa
Popularne choroby męskiego członka to te dające uciążliwe objawy skórne.
Owrzodzenie penisa
Owrzodzenie penisa może być efektem infekcji, urazu lub chorób przenoszonych drogą płciową (chlamydii, rzeżączki, kiły i innych). Również występowanie łuszczycy na penisie prowadzi niekiedy do powstawania owrzodzeń, podobnie jak mechaniczne uszkodzenia naskórka (na przykład podczas stosunku seksualnego). Może to być także rezultat kontaktu z substancjami drażniącymi lub alergenami.
W przypadku owrzodzenia penisa odczuwa się pieczenie lub swędzenie w okolicy uszkodzenia skóry oraz ból. Chore miejsce jest zaczerwienione i obrzęknięte. Z penisa może wydobywać się wydzielina. Niekiedy pojawiają się również problemy z oddawaniem moczu.
Leczenie owrzodzenia penisa zależy od przyczyny. W przypadku infekcji przenoszonych drogą płciową lekarz może przepisać antybiotyki, leki przeciwwirusowe albo przeciwgrzybicze – w zależności od rodzaju patogenu. Jeśli przyczyną jest uraz leczenie może obejmować miejscowe stosowanie maści lub kremów, a w przypadku poważniejszych obrażeń konieczna bywa nawet interwencja chirurgiczna.
Grzybica penisa
Grzybica na członku, znana również jako kandydoza prącia, to choroba spowodowana nadmiernym rozwojem grzyba Candida albicans w wilgotnych i ciepłych obszarach, takich jak fałdy skórne na penisie.
Przyczynami tego stanu rzeczy mogą być noszenie obcisłej bielizny, brak higieny intymnej, nadmierna wilgotność oraz osłabienie układu odpornościowego. Również długo stosowana antybiotykoterapia zaburza równowagę bakterii w organizmie, co z kolei sprzyja rozwojowi grzybów.
Objawy grzybicy prącia to przede wszystkim czerwone plamy, zaczerwienienie, obrzęk penisa, swędzenie lub pieczenie w okolicach główki penisa, a także białe, grudkowate wydzieliny oraz ból lub dyskomfort podczas stosunku płciowego czy oddawania moczu.
Leczenie grzybicy na członku obejmuje zazwyczaj miejscowe stosowanie kremów lub maści oraz aplikowanie doustnych leków przeciwgrzybicznych. Konieczna jest też prawidłowa
i regularna higiena intymna, mycie penisa łagodnym mydłem i utrzymanie obszaru genitalnego w suchym stanie. Czynności te (podobnie jak noszenie przewiewnej bielizny) zapobiegają nawrotom infekcji. W momencie wystąpienia objawów grzybicy na członku zawsze zaleca się konsultację z lekarzem. Terapia powinna być dostosowane do konkretnego przypadku (samoleczenie może pogorszyć sytuację). Warto również pamiętać, że grzybice mogą być przenoszone drogą płciową, więc ważne jest poinformowanie partnera seksualnego o infekcji i podjęcie odpowiednich środków ostrożności, aby uniknąć ponownego zarażenia.