U nas zapłacisz kartą
Owłosienie na penisie - Wszystko, co powinieneś wiedzieć
Owłosienie na penisie
Już dawno temu doradziliście mi, żebym użył kremu depilacyjnego do usunięcia owłosienia z miejsc intymnych. Pierwszy raz użyłem, było dobrze, drugi raz użyłem to włosy zaczęły robić mi się grubsze, a do tego włosy oprócz tego, że pojawiały mi się przed penisem i lekko na penisie to teraz rosną mi na środku penisa. Kiedyś jak mi ktoś mówił o kremie depilacyjnym to mówili, że włosy będą rosły ciensze i rzadsze a jest na odwrót. Jak pozbyć się owłosienia z penisa, aby już mi włosy nie rosły tam ? Wyrywać z cebulką? Nie wiem? :/
Szacuny 920 Napisanych postów 55283 Wiek 50 lat Na forum 22 lat Przeczytanych tematów 336130Owłosienie łonowe to owłosienie w okolicy narządów płciowych i stanowi trzeciorzędowe cechy płciowe. Występują zarówno u mężczyzn, jak i kobiet i pojawia najczęściej po 13 roku życia - w okresie dojrzewania.
Usunięcie włosów z okolic intymnych, nie tylko w pobliżu narządów płciowych, ale także pod pachami, jest niezmiernie istotne dla utrzymania higieny na wysokim poziomie.
W czasie wysiłku fizycznego miejsca pokryte włosami, szczególnie gęstymi, bardziej się pocą, co może w konsekwencji być przyczyną powstawania nieprzyjemnego zapachu.
Poniżej zostały omówione skuteczne sposoby depilacji.
Nadmierne owłosienie (hipertrychoza) - objawy
- wrodzone uogólnione nadmierne owłosienie 1 (zespół Ambras)
- wrodzone uogólnione nadmierne owłosienie 2 (ten typ przez niektórych autorów został opisany jako atawizm, czyli nawrót do sierści typu zwierzęcego)
- włóknistość dziąseł z nadmiernym owłosieniem
- zespół Cantu.
Uogólniona hipertrychoza nabyta jest najczęstszą nabytą postacią nadmiernego owłosienia. Rozwija się ona na podłożu genetycznie uwarunkowanego przerostu mieszków włosowych na całym ciele, nawet przy prawidłowych poziomach androgenów. Chorobą zazwyczaj dotknięte bywają dzieci obu płci.
Do hipertrychozy ograniczonej zalicza się dwie najczęstsze postaci: włosy wyrastające ze znamienia melanocytowego (obecne już przy urodzeniu) oraz tzw. znamię Beckera, w którym najpierw pojawia się nadmierna pigmentacja skóry (ciemnienie), a nadmierne owłosienie staje się widoczne w okresie pokwitania.
Przyczyną uogólnionej hipertrychozy mogą też być niektóre leki. Leki mogą przekształcać włosy meszkowe we włosy dojrzałe, natomiast nie mogą pobudzać wzrostu nowych włosów. Do leków przyczyniających się do hipertrychozy zalicza się: ACTH, glikokortykosteroidy, androgeny, cyklosporynę, danazol, diazoksyd, gonadotropiny, interferon-α, minoksydyl, doustne środki antykoncepcyjne.
U pacjentów z różnymi typami porfirii występuje skłonność do nadmiernego owłosienia, zwłaszcza na skroniach i policzkach. Zaburzenia endokrynologiczne, w tym akromegalia i niedoczynność tarczycy, również mogą powodować nadmierne owłosienie. Hipertrychoza może występować też u kobiet z jadłowstrętem psychicznym lub zapaleniem skórno-mięśniowym.
Czasem nadmierne owłosienie, zwłaszcza pojawiające się na głowie i szyi, z tendencją do szerzenia się na tułów i kończyny może być objawem nowotworu złośliwego. Mówi się wtedy o zespole paranowotworowym. Zwykle dochodzi do tego, kiedy nowotwór jest zaawansowany i daje już przerzuty. Leczenie nowotworu powoduje ustąpienie nadmiernego owłosienia. Ten typ hipertrychozy może być także wrodzony.
Jak depilować owłosienie łonowe w domu?
Włosy łonowe nie rosną szybko, więc nie musisz ich codziennie golić.
Przycinanie
Najpierw zwilż włosy łonowe przez co najmniej 5 minut.
Do przycinania używaj ostrych nożyczek. Uważaj na delikatną skórę prącia lub moszny. Możesz użyć elektrycznej maszynki do strzyżenia włosów, aby przyspieszyć przycinanie.
Prawdopodobnie będziesz musiał przycinać włosy raz w tygodniu lub rzadziej.
Golenie
Zdecydowałeś się ogolić włosy? Spróbuj wykonać następujące czynności, aby zminimalizować podrażnienia:
- Zwilż obszar ciepłą wodą.
- Przytnij włosy jak najkrócej ostrymi nożyczkami.
- Nasmaruj obszar kremem lub żelem do golenia.
- Użyj nowej, ostrej maszynki do golenia (nie starej, zardzewiałej).
- Jedną ręką naciągnij skórę. Drugą ręką gól zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów.
- Gól się powoli, aby uniknąć zacięć i zadrapań.
- Gdy skończysz, delikatnie wmasuj balsam lub olejek w wygolony obszar. Unikaj zapachowych produktów po goleniu.
Będziesz musiała golić się co kilka dni lub nawet częściej, aby włosy były krótkie.
Woskowanie
Woskowanie może być bolesne i nieskuteczne, jeśli zostanie wykonane nieprawidłowo. Jeśli nie znasz się na depilacji woskiem w domu, najlepiej zostaw to profesjonalistom.
Depilacja domowa na ogół przebiega następująco:
- Wykąp się lub weź prysznic w ciepłej wodzie przez co najmniej pięć minut.
- Upewnij się, że twoje włosy łonowe mają długość ok. 5 mm. Jeśli są dłuższe, użyj nożyczek lub trymera, aby usunąć nadmiar włosów.
- Nałóż na owłosienie łonowe ciepły wosk.
- Jeśli w zestawie jest pasek lub szmatka do woskowania, nałóż na obszar pokryty woskiem.
- Odczekaj chwilę, aż wosk stwardnieje.
- Szybko pociągnij pasek wosku, aby usunąć włosy.
- Powtórz kroki od 3 do 6 dla wszystkich obszarów, które chcesz wywoskować.
Co to jest hipertrychoza?
Hipertrychoza to uogólnione nadmierne owłosienie, czyli występujące na całym ciele. Nadmierny wzrost włosów jest spowodowany konwersją włosów mieszkowych typu vellus we włosy dojrzałe.
Przyczyną nadmiernego owłosienia u kobiet może być hirsutyzm. Jest to występująca u kobiet nadmierna ilość włosów dojrzałych na obszarach androgenowrażliwych (czyli obszarach ciała, na których wzrost włosów jest regulowany męskimi hormonami płciowymi), takich jak warga górna, klatka piersiowa, wewnętrzne powierzchnie ud, plecy i brzuch, układających się w męski typ owłosienia. Hirsutyzm może być wywołany zaburzeniami hormonalnymi – nadmiarem androgenów lub lekami, ale może być też idiopatyczny, czyli bez uchwytnej przyczyny. Więcej: Hirsutyzm
U kobiet może dojść także do wirylizacji, czyli zespołu objawów związany z bardziej nasilonym nadmiarem androgenów, w którym poza hirsutyzmem występuje: powiększenie łechtaczki, zmniejszenie piersi i macicy, obniżenie głosu, zwiększenie masy mięśniowej, trądzik, łysienie typu męskiego (zaczynające się od skroni i widoczne także na czubku głowy).
- choroby jajników – zespół policystycznych jajników (PCOS, najczęściej), guz wirylizujący jajnika
- choroby nadnerczy – guz nadnerczy produkujący androgeny, choroba lub zespół Cushinga, wrodzony przerost nadnerczy wywołany niedoborem tzw. 21-hydroksylazy lub 11β-hydroksylazy
- leki – androgeny, steroidy anaboliczne, danazol, antykoncepcja hormonalna z androgennym progestagenem
- hiperprolaktynemia
- zespół oporności na insulinę
- hirsutyzm idiopatyczny, czyli bez uchwytnej przyczyny.
Jakie są metody leczenia nadmiernego owłosienia (hipertrychozy)?
Przed leczeniem należy ustalić przyczynę hipertrychozy. Nierzadko wskazana jest konsultacja endokrynologa. W leczeniu hipertrychozy znalazły szerokie zastosowanie takie metody leczenia, jak: epilacja woskiem, depilacja chemiczna, elektroliza, termoliza, laseroterapia. W razie hipertrychozy wtórnej, czyli wywołanej inną chorobą, należy leczyć chorobę podstawową, jeżeli to możliwe.
Zobacz także
Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Wybrane treści dla Ciebie
Kandydoza skóry Najczęstsza lokalizacja wyprzeń drożdżakowych dotyczy fałdów skórnych (pachowe, pachwinowe, szpara międzypośladkowa, okolica podsutkowa, pępek, fałdy brzuszne u osób otyłych) oraz okolicy pieluszkowej u niemowląt. Stwierdza się ogniska zapalne, wyraźnie odgraniczone od skóry zdrowej, sączące, nierzadko pokryte białawym nalotem.
Łysienie bliznowaciejące Łysienie bliznowaciejące to rodzaj łysienia prowadzący do trwałej i nieodwracalnej utraty włosów. Klasyfikacja opiera się na obrazie klinicznym i wyniku badania histopatologicznego.
