Włosy na udach u kobiet - Przyczyny, Znaczenie i Sposoby Pielęgnacji
Nadmierne owłosienie u kobiet: jak wykryć hirsutyzm?
Hirsutyzm to stan, w którym u kobiet występuje nadmierne owłosienie. Przypadłość ta dotyczy szczególnie obszarów ciała, które u większości kobiet są mniej owłosione, przede wszystkim twarzy (np. górna warga i broda), klatki piersiowej, pleców, brzucha, pośladków czy wewnętrznej strony ud. Chociaż umiarkowane owłosienie jest u kobiet naturalne, nadmierny wzrost włosów w obszarach typowych dla mężczyzn może wpływać na samopoczucie i pewność siebie pacjentek. Kiedy owłosienie można uznać za nadmierne? I jakie badania należy wykonać w trakcie diagnostyki hirsutyzmu?
Włosy łonowe - jak o nie dbać? Depilacja i pielęgnacja owłosienia łonowego
Bez względu na to, czy włosy łonowe zostawiamy czy też depilujemy, jedno jest pewne – o ten rejon ciała należy wyjątkowo dbać, aby zachować oczekiwane przez nas walory estetyczne i nie narażać się na infekcje. Dowiedz się, po co są włosy łonowe i jak się z nimi obchodzić.
Spis treści
- Jak dbać o włosy łonowe?
- Fryzura intymna zamiast depilacji
- Jak depilować włosy łonowe?
- Jak golić włosy łonowe?
- Jak poradzić sobie z wrastającymi włosami łonowymi?
- Co robić w przypadku wrastającego włosa?
Włosy łonowe są oznaką dojrzałości płciowej człowieka. Pojawiają się w wieku nastoletnim i wydają się całkowicie zbędne jeśli chodzi o estetykę, jak i względy praktyczne. Mają one jednak kilka funkcji, które warto znać, zanim zaczniemy włosy łonowe usuwać. Jedną z nich jest ochrona narządów płciowych, stanowią one barierę przed infekcjami z zewnątrz. Z drugiej strony jednak, długie i gęste włosy tworzą środowisko sprzyjające rozwojowi bakterii. Obydwa te problemy można starać się wykluczyć odpowiednią higieną miejsc intymnych i włosów łonowych.
Inną funkcją włosów łonowych jest wzmacnianie efektów oddziaływania feromonów – substancji grających dużą rolę w przyciąganiu płci przeciwnej. Gruczoły łojowe umiejscowione w skórze produkującej włosy wytwarzają feromony, a włosy je zatrzymują i sprawiają, że zapach jest silniejszy, a co za tym idzie mocniej wpływa na atrakcyjność seksualną danej osoby. Najczęściej decyzję o depilacji podejmujemy ze względów estetycznych, w tym przypadku zachować jednak trzeba wyjątkową ostrożność, aby uchronić się przed wysypkami, uczuleniami, infekcjami i problemem wrastających włosów.
Jak poradzić sobie z wrastającymi włosami łonowymi?
Wrastający włos to taki, który po depilacji nie wyrasta na powierzchnię skóry, tylko rośnie w bok i wrasta znowu w skórę. W efekcie powstaje swędzący i bolący guzek. Problem ten często spotykany jest w okolicach intymnych, gdyż włosy łonowe jako włosy kręcone wrastają częściej niż włosy proste. Nasze ciało traktuje wrastający włos jako coś obcego i w większości przypadków samo radzi sobie z wypchnięciem go na powierzchnię. Można mu w tym nieco pomóc, ale przede wszystkim nie należy szkodzić. Próby wyciskania czy innego rodzaju podrażniania wrastającego włosa mogą prowadzić do infekcji.
- Należy na jakiś czas zaprzestać depilacji i podrażniania skóry.
- Zmiękczać skórę za pomocą ciepłych kompresów.
- Robić peelingi, aby pomóc włosowi wydostać się na powierzchnię.
- Stosować kosmetyki z kwasem salicylowym, który oczyszcza mieszki włosowe i łagodzi stany zapalne.
- Jeśli problem nie znika, należy udać się do lekarza dermatologa.
Problemowi wrastających włosów można zapobiec dzięki odpowiedniej depilacji. Przede wszystkim należy pamiętać o peelingu przed usuwaniem włosów łonowych. Jeśli chcemy te rejony zachować w wyjątkowo dobrym zdrowiu i kondycji to nie oszczędzajmy naturalnych produktów pielęgnacyjnych, takich jak olejków czy produktów z kwasem salicylowym w przypadku podrażnień i stanów zapalnych mieszków włosowych. Warto dbać o skórę i włosy łonowe między depilacjami, aby sam proces depilacji przebiegał bez problemów.
Fryzura intymna zamiast depilacji
Jeśli rezygnujesz z depilacji włosów łonowych, możesz nadal zainwestować trochę czasu w nadanie im kształtu, który będzie się podobał. Do podcinania włosów będziesz potrzebować małych nożyczek kosmetycznych lub trymera/depilatora do podcinania włosów, większość modeli powinna mieć specjalną końcówkę do zabezpieczenia długości podcinania, tak aby uniknąć bezpośredniego kontaktu ze skórą i bolesnych zacięć.
Włosy należy najpierw umyć i wysuszyć. Przy podcinaniu należy używać małego lusterka, które ułatwi widoczność, szczególnie jeśli operujesz nożyczkami i musisz zachować szczególną ostrożność. Podstawowym zabiegiem, który możesz zrobić, jest podcięcie włosów na równą długość, taką z którą czujesz się dobrze. Jeśli chcesz nadać włosom odpowiedni kształt, możesz wydepilować ich część np. do kształtu trójkąta lub paska – do depilacji najlepiej użyć maszynki do golenia, należy to robić na mokro i przy pomocy żelu do golenia.
Jak często występuje hirsutyzm?
Hirsutyzm występuje stosunkowo często i może dotyczyć różnych grup wiekowych kobiet. Szacuje się, że pojawia się u 5–15% kobiet w wieku rozrodczym. Wskaźnik ten może się jednak różnić w zależności od populacji i czynników genetycznych.
Proces diagnostyczny jest niezbędny, aby lekarze mogli poznać przyczynę problemu, dokładnie go ocenić i zalecić właściwe działania. Oto główne aspekty diagnostyki hirsutyzmu:
Wywiad medyczny i historia pacjenta
Podczas pierwszej wizyty lekarz endokrynolog przeprowadza wywiad medyczny, aby uzyskać dokładne informacje na temat objawów hirsutyzmu, w tym:
- Rodzaju i lokalizacji owłosienia: rozpoznawanie hirsutyzmu polega na analizie nasilenia nadmiernego owłosienia, a jednym z narzędzi, które pomagają w tym procesie, jest skala Ferrimana i Gallweya. Bazuje ona na ocenie rodzaju i rozmieszczenia włosów w dziewięciu obszarach ciała, które są szczególnie wrażliwe na działanie męskich hormonów płciowych: wardze górnej, brodzie, klatce piersiowej, brzuchu, podbrzuszu, plecach (górna i dolna część), pośladkach oraz wewnętrznych powierzchniach ud. Wyniki oceny opartej na tej skali pomagają określić stopień nadmiaru androgenów u pacjentki.
- Czasu trwania objawów: pacjentka zostanie zapytana o to, kiedy zaobserwowała nadmierny wzrost owłosienia i czy objawy uległy pogorszeniu.
- Historii rodzinnej: lekarz może zapytać o przypadki hirsutyzmu w rodzinie, co sugerowałoby czynnik genetyczny.
- Historii medycznej: ważne jest, aby udzielić lekarzowi informacji na temat chorób, w tym zaburzeń hormonalnych, takich jak zespół policystycznych jajników (PCOS), a także przyjmowanych leków i istotnych schorzeń.
Badania fizykalne
Lekarz dokładnie bada pacjentkę, oceniając stan skóry i włosów na obszarach dotkniętych hirsutyzmem. Ponadto przeprowadza wywiad i badania fizykalne, które mają na celu zidentyfikowanie innych niż nadmierne owłosienie objawów hirustyzmu, takich jak zmiany skórne (trądzik, łojotok), nieregularne cykle menstruacyjne, problemy z płodnością, nadwaga lub otyłość, zmiany emocjonalne (depresja, lęki).
U nas zapłacisz kartą