U nas zapłacisz kartą
Pęcherzyki na Skórze - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Pęcherzyca – czy jest zaraźliwa, jakie są przyczyny, objawy i leczenie?
Choroby autoimmunologiczne dotykają nas coraz częściej. Atakują różne układy i narządy, wpływając na jakość życia codziennego. Na wiele z nich nie ma lekarstwa, pozostaje więc jedynie łagodzenie objawów ich przebiegu. Jedną z takich schorzeń jest pęcherzyca.
Pęcherzyca jest chorobą autoimmunologiczną, powodującą powstawanie pęcherzy na skórze. Wynika to z działalności układu odpornościowego, który atakuje zdrowe komórki znajdujące się w zewnętrznych warstwach skóry i błon śluzowych. Powoduje to oddzielenie się skóry i zbieranie się płynu, który tworzy pęcherzyki na skórze. Mogą pokrywać znaczną jej powierzchnię.
Bolesne, czasem bardzo delikatne i szybko pękające pęcherze najczęściej tworzą się na tułowiu, kończynach oraz w obrębie błony śluzowej jamy ustnej. Ich wielkość może się wahać od kilku milimetrów do kilku centymetrów.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?
Po zakończeniu leczenia konieczna jest regularna kontrola w Poradni Dermatologicznej, gdyż choroba może nawracać. W takim wypadku należay wznowić leczenie pod kierunkiem lekarza dermatologa.
Należy unikać leków, które wywołały zmiany skórne w przypadku pęcherzycy polekowej.
Zobacz także
Objawy chorób skóry (wykwity skórne) Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Reumatoidalne zapalenie stawów Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), nieprawidłowo określane czasem jako „reumatologiczne zapalenie stawów” to najczęstsza zapalna choroba stawów, rozpoczynająca się najczęściej w młodym i średnim wieku. Nieleczona może prowadzić do uszkodzenia stawów i innych powikłań, jednak aktualne metody leczenia u większości chorych pozwalają na utrzymanie sprawności i normalne funkcjonowanie.
Wybrane treści dla Ciebie
Reumatoidalne zapalenie stawów Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), nieprawidłowo określane czasem jako „reumatologiczne zapalenie stawów” to najczęstsza zapalna choroba stawów, rozpoczynająca się najczęściej w młodym i średnim wieku. Nieleczona może prowadzić do uszkodzenia stawów i innych powikłań, jednak aktualne metody leczenia u większości chorych pozwalają na utrzymanie sprawności i normalne funkcjonowanie.
Pęcherzyca – leczenie
Leczenie powinien prowadzić doświadczonego w terapii pęcherzycy dermatolog. W wielu przypadkach, rozpoczęcie leczenia pęcherzycy wymaga pobytu na oddziale szpitalnym. Niestety choroba ma charakter przewlekły z tendencją do nawracania. Wymaga od chorego zaangażowania w kontrolowaniu zmian skórnych i śluzówkowych, systematyczności w wykonywaniu monitorujących terapię badań laboratoryjnych i dyscypliny w stosowaniu przewlekłej, często bardzo złożonej farmakoterapii. Leczenie choroby wiąże się z dożywotnim stosowaniem leków, głównie sterydowych, wyciszających zmiany skórne i wydłużających okresy remisji choroby.
Prócz intensywnego leczenia ogólnego, lekarz może także zalecić leczenie miejscowe za pomocą specjalnych maści czy zawiesin. Celem terapii jest nie tylko całkowite ustąpienie zmian skórnych i śluzówkowych, ale także uzyskanie ujemnych wyników badań immunologicznych.
Do stosowanych dziś środków należą:
- kremy lub pigułki kortykosteroidowi,
- leki immunopresyjne (np. aaztiopryna lub mykofenolan mofetylu),
- leki biologiczne, np. rytuksymab,
- antybiotyki, leki przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne,
- plazmafereza (oczyszczanie osocza z krwi),
- fotochemioterapia pozaustrojowa (metoda polegająca na zniszczeniu białych krwinek, a następnie wprowadzeniu krwi z powrotem do ciała),
- opatrywanie pęcherzy,
- hospitalizacja,
- inne leki.
Osobom z nadżerkami na błonie śluzowej jamy ustnej zalecana jest wizyta u dietetyka i ułożenie odpowiedniej diety, która nie będzie dodatkowo podrażniać zmian. Chorzy powinni też pamiętać o ochronie ciała przed promieniowaniem UV, stosując odpowiednie filtry, odzież ochronną i nakrycia głowy.