U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Wykorzystać Pastę Cynkową na Podskórne Pryszcze?
Maść cynkowa – przeciwwskazania i zalecenia w ciąży
Maść cynkowa zbiera doskonałe opinie i wykazuje się ogromną skutecznością, jednak nie każdy może po nią sięgać. Dotyczy to:
- dzieci poniżej 2. roku życia,
- osób wykazujących nadwrażliwość na tlenek cynku, jak i pozostałe substancje pomocnicze znajdujące się w ich składzie,
- osób, u których występują ostre stany zapalne lub też mają znacząco uszkodzoną skórę, czy niezagojone, otwarte rany. W takich sytuacjach niewskazana jest zwłaszcza maść cynkowa z dodatkiem kwasu salicylowego.
Osoby korzystające z zalet maści cynkowej, muszą również zachować szczególną ostrożność w przypadku, gdy zamierzają zastosować inne preparaty tego typu. Zdarza się, że ich składniki wchodzą ze sobą w reakcje, które mogą doprowadzić do znacznego podrażnienia skóry.
Wiele osób pyta o możliwość stosowania maści cynkowej w ciąży. Ponieważ działa ona powierzchniowo i nie wchłania się do organizmu, jej stosowanie nie powinno stwarzać jakiegokolwiek ryzyka zarówno dla samej kobiety ciężarnej, jak i jej dziecka. Należy jednak zachować ostrożność, konsultując jej użycie z lekarzem.
ZOBACZ: Z czego wynikają problemy ze skórą u malutkich dzieci?
Trzy „pasty cynkowe”
Najprostsza jest pasta cynkowa, Zinci oxidi pasta, „półstały preparat” w którym tlenek cynku i skrobia pszeniczna są „rozproszone w podłożu hydrofobowym” białej wazeliny:
Zinci oxidum 25,0 cz.
Tritici amylum 25,0 cz.
Vaselinum album 50,0 cz.
Pastę cynkową można sporządzić z – na szczęście! – dostępnych surowców wyjściowych, oczywiście wedle farmakopealnych wytycznych: „miałko (…) sproszkowany tlenek cynku i bardzo miałko (…) sproszkowaną skrobię ucierać z dodawaną porcjami stopioną wazeliną białą. Mieszać do zastygnięcia i uzyskania jednorodnej mieszaniny, zhomogenizować”. Na lek apteczny się ona jednak nie nadaje: mamy bowiem pasty cynkowe kilku producentów, dostępne jako bardzo tanie leki gotowe, którym apteczna wytwórczość nigdy nie sprosta w konkurencji cenowej.
Druga farmakopealna pasta to słynna pasta Lassara, czyli „Pasta cynkowa z kwasem salicylowym”, Zinci salicylatis pasta, „półstały preparat zawierający” kwas salicylowy „rozproszony w paście cynkowej”:
Acidum salicylicum 2,0 cz.
Zinci oxidum 25,0 cz.
Tritici amylum 25,0 cz.
Vaselinum album 48,0 cz.
Także i tutaj można posłużyć się farmakopealnymi rekomendacjami dotyczącymi wykonania: „bardzo miałko (…) sproszkowany kwas salicylowy i skrobię zmieszać z miałko (…) sproszkowanym tlenkiem cynku. Dodać część stopionej wazeliny białej i mieszać do utworzenia jednorodnej mieszaniny, następnie dodać porcjami resztę stopionej wazeliny białej, mieszać do zastygnięcia i zhomogenizować”. Jednak i pasta Lassara dostępna jest w postaci leku gotowego, szkoda więc zachodu z wykonywaniem i starań o polecenie jej jako leku aptecznego.
I jest wreszcie trzecia pasta, której jako leku gotowego już nie mamy! To „Pasta cynkowa z ichtamolem”, Zinci oxidi et ichtammoli pasta (Zinci oxidi et ammonii bituminosulfonatis pasta), „półstały preparat” zawierający ichtamol „rozproszony w paście cynkowej”, wykonanej jednak na podłożu wazeliny żółtej.
Pryszcze podskórne – leczenie
Dermatolodzy w leczeniu tej przypadłości najczęściej rekomendują stosowanie maści ichtiolowej , która pomaga wyregulować wydzielanie łoju. Ponadto zmniejsza ona stan zapalny, ułatwiając przy tym ropie gromadzącej się pod naskórkiem odchodzić na zewnątrz. Osobom posiadającym nadwrażliwą skórę specjaliści zalecają maść cynkową , która również zwęża pory i przyspiesza proces gojenia.
W przypadku wystąpienia licznych grup pryszczy podskórnych lekarze mogą dołączyć do procesu leczenia retinoidy i antybiotyki . Retinoidy zmniejszają ilość stanów zapalnych powstałych na powierzchni skóry, a także pomagają w procesie złuszczania się naskórka. Antybiotyki skutecznie eliminują bakterie odpowiedzialne za powstawanie zmian na skórze [1, 2].
Pryszcze podskórne: czym są?
To różnej wielkości podskórne ropne zmiany znajdujące się w głębokiej warstwie skóry, niemożliwe do wyciśnięcia, ponieważ ich ujście zasłonięte jest przez skórę. Czasem są rozsiane po twarzy i drobne. Częściej jednak mają formę cyst lub nawet twardych guzków. Guzki znajdują się głębiej niż cysty i są twarde. Cysty są nieco bardziej miękkie i czasem widocznie nabrzmiałe ropą, ponieważ znajdują płycej niż ropne guzki. Zmiany mogą mieć lekko siny lub czerwonawy odcień, czasem jedynie czerwoną obwódkę. Zarówno cysty, jak i guzki charakteryzują się tym, że przy dotknięciu bolą, chociaż przy mniejszych pryszczach ból może nie być wyczuwalny, szczególnie u odpornych osób. Nie należy ich wyciskać, ponieważ zostawiają trwałe, ciemne blizny. Przyjmuje się, że najczęściej podskórne pryszcze tworzą się w strefie T (czoło, nos, broda), podobnie jak inne zaskórniki. Nie jest to prawda. W rzeczywistości mogą wystąpić w bardzo wielu miejscach na ciele, przede wszystkim na policzkach i na czole tuż przy włosach, na skroniach, na szyi, w okolicach uszu, na plecach oraz na dekolcie. Kiedy pryszcz podskórny się pojawi, warto dać mu czas. Niektóre same wchłaniają się już po kilku dniach, a te mniejsze okazują się być zwykłymi pryszczami, które wychodzą na wierzch, przez co stają się o niebo prostsze do usunięcia. Jeśli jednak podskórne cysty i guzki nie znikają lub pojawiają się regularnie, należy się temu przyjrzeć. Czytaj też: Trądzik: objawy i skuteczne leczenie Trądzik zaskórnikowy: jak go wyleczyć? Pryszcze na pośladkach: jak powstają i jak się ich pozbyć?
- używanie kosmetyków zapychających pory, zbyt tłustych kremów
- skłonności genetyczne
- choroby, np. cukrzyca oraz inne choroby metaboliczne
- długotrwały stres (szczególnie, kiedy pryszcze występują w okolicy szyi i uszu)
Rodzajem pryszczy podskórnych można też nazwać łagodne czyraki, czyli ropne zmiany skórne wynikające z zapalenia mieszków włosowych. Są bardziej bolesne i większe od zwyczajnych pryszczy. Bolą bez dotykania, kiedy już urosną. Częste występowanie czyraków może świadczyć o chorobach nerek i wątroby, cukrzycy, osłabionej odporności organizmu, zarażeniu wirusem HIV. Jeśli zdiagnozujesz u siebie czyraka, koniecznie udaj się do lekarza dermatologa.
