U nas zapłacisz kartą
Jak rozpoznać alergię?
Rodzaje alergii
Istnieje wiele rodzajów alergii, a każda z nich charakteryzuje się specyficznymi dolegliwościami. Najczęściej występujące alergie to:
- Alergia na pokarmy, czyli alergia pokarmowa — pojawia się, gdy organizm postrzega określony pokarm (np. orzeszki ziemne) jako szkodliwy i wywołuje reakcję alergiczną. Objawy mogą obejmować swędzenie, pokrzywkę i trudności w oddychaniu.
- Alergia na leki — to nagła i niespodziewana reakcja organizmu na substancję czynną leku, która najczęściej ma łagodny lub umiarkowanie nasilony przebieg. Może wystąpić wówczas pokrzywka lub wysypka, obrzęki lub duszności.
- Alergia na sierść zwierząt — występuje wówczas, gdy nasz organizm reaguje na białka z komórek skóry zwierzęcia. Najczęstsze jej objawy to kichanie, zatkany nos i przezroczysty katar, swędzenie, zaczerwienienie i łzawienie oczu.
- Alergia na pleśń i grzyby — pojawia się, gdy zarodniki pleśni dostają się do dróg oddechowych, a organizm reaguje na nie, przebywając najczęściej w wilgotnym środowisku. Typowe objawy dla tej alergii to przewlekły nieżyt nosa, suchy kaszel, łzawienie i podrażnienie oczu, a czasem nawet duszności i zawroty głowy.
- Alergia na jad owadów — dość niebezpieczna alergia występująca, gdy organizm reaguje na ukąszenie owadów, takich jak pszczoły, szerszenie i osy. Bardzo często może zagrażać życiu i zdrowiu. Najczęściej występujące objawy to zaczerwienienie w miejscu użądlenia, swędzenie, obrzęk. Gdy występuje podejrzenie reakcji anafilaktycznej, należy jak najszybciej wezwać pomoc medyczną.
- Alergia sezonowa na pyłki roślin — bardzo często występująca alergia na pyłki drzew, chwastów czy traw, która najczęściej objawia się katarem siennym lub alergicznym nieżytem nosa. Jest szczególnie uciążliwa w okresie od wiosny do jesieni.
Alergia
U osób uczulonych układ immunologiczny źle rozpoznaje potencjalnie niegroźne dla zdrowej osoby substancje alergenne. W konsekwencji czego układ immunologiczny wytwarza przeciwciała IgE, które są odpowiedzialne za neutralizację szkodliwych substancji. Innymi słowy alergia jest to niewłaściwa reakcja systemu odpornościowego na substancje alergenne. Natomiast u osób zdrowych owe substancje nie wywołują żadnych niepożądanych objawów.
Objawy alergii, dosyć często pojawiają się zaraz po ekspozycji na substancję uczulającą i występują w postaci np. zmian skórnych (pokrzywka), kataru siennego czy astmy atopowej (alergicznej). Bywa i tak że alergia pojawia się nieco później a objawy niekoniecznie mogą wskazywać na alergię. Dlatego w tym przypadku trudniej jest ustalić czynnik uczulający.
Jednymi z najczęściej występujących objawów alergii są:
- zapalenie spojówek (łzawienie, zaczerwienienie, swędzenie oczu i obrzęk powiek),
- nieżyt nosa (kichanie, katar, świąd i zatkany nos),
- astma oskrzelowa atopowa (duszność, kaszel, świszczący oddech),
- ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, nudności),
- zmiany skórne.
Pojawienie się tych objawów powinno być skonsultowane z lekarzem (ogólnym), który podejmie odpowiednie działania albo skieruje do innego lekarza specjalisty – alergologa.
Alergia - leczenie
Gdy okaże się, że dziecko jest alergikiem, wraz z lekarzem ustalamy plan działania. Na pewno specjalista powie, że dziecko musi unikać alergenu, który je uczula.
Czasem wystarczy np. wystrzegać się kontaktu z kotem lub wyeliminować z diety mleko czy jaja, w przypadku uczuleń np. na pyłki traw - unikać spacerów po łąkach, parkach, w ciągu dnia zamykać okna w mieszkaniu, a wakacje planować tam, gdzie nie pylą właśnie uczulające trawy. Ale gdy czynnik uczulający jest niemal wszędzie (np. roztocze kurzu domowego), pojawia się problem.
Wtedy niezbędne są leki, zwykle przeciwhistaminowe i przeciwzapalne. Czy dziecko będzie musiało je przyjmować, zależy m.in. od tego, jak silna jest alergia i co ją wywołuje. Jeśli jest uczulone na jeden rodzaj pyłków - leki będzie zażywać tylko przez kilka tygodni w roku. Ale np. przy silnej alergii na roztocze, lekarstwa trzeba brać ciągle.
Jeśli leki nie poradzą sobie z alergią, trzeba pomyśleć o kuracji odczulającej. Nie prowadzi się jej w przypadku wykrycia alergii pokarmowej i na leki. Wtedy wystarczy bowiem unikać substancji uczulających. Odczulanie zaleca się natomiast, gdy przyczyną alergii są pyłki roślin, roztocze kurzu domowego, sierść zwierząt, pleśnie, grzyby lub jad owadów.
Terapia polega na przyjęciu serii podskórnych zastrzyków zawierających dany alergen. Początkowo co 7-14 dni podaje się coraz większą jego dawkę. W ten sposób organizm stopniowo przyzwyczaja się i uczy tolerować substancję, którą dotychczas zwalczał. Po 2-4 miesiącach, gdy alergen osiągnie odpowiednio duże stężenie, podaje się już tylko dawki podtrzymujące, zwykle raz w miesiącu. Cała kuracja może trwać nawet do 5 lat.
Później czasem trzeba przyjmować jeszcze tzw. dawki przypominające. Dla małych dzieci, które bardzo boją się zastrzyków niektóre szczepionki odczulające dostępne są także w formie np. doustnych kropli podawanych pod język. Szczepionki kupuje się tylko na receptę. Odczulać można zarówno dzieci (powyżej 5 lat), jak i dorosłych (najlepiej do 55 lat).