U nas zapłacisz kartą
Podłoże chorób owłosionej skóry głowy - Krzyżówka pomiędzy zdrowiem a dolegliwościami
Świąd skóry głowy przy keratozach
Keratozy należą do zmian skórnych z zaburzeniem proliferacji komórek naskórka. Najprostszym objawem, z którym każdy przynajmniej raz w życiu się spotkał jest łupież. Etiopatogeneza zmian łupieżowych jest wieloczynnikowa. Może być spowodowany złą pielęgnacją, suchością, zabiegami fryzjerskimi lub chorobami skórnymi jak ŁZS, AZS, grzybica i łuszczyca. Możemy wyróżnić łupież drobnopłatkowy, grubopłatkowy oraz łupież tłusty i suchy.
W walce z łupieżem lub inną keratozą bardzo dobrze sprawdzają się produkty (szampony i lotiony) z Piroctone Olamine, która wykazuje działanie przeciwzapalne oraz bakterio- i grzybobójcze (np. Alcantara Dandruff). Można takie szampony stosować zarówno w celach terapeutycznych w walce z łupieżem oraz w celach profilaktycznych zapobiegają nawrotom łupieżu. Natomiast preparaty zawierające w swoim składzie ketokonazol dobrze poradzą sobie z łupieżem tłustym.
Warto terapię przeciwłupieżową wspomóc suplementacją witaminy D3, która będzie regulować proliferacje komórek skóry.
Świąd owłosionej skóry głowy
Swędzenie jest to uczucie, które jest dobrze znane każdemu. Ale co tak naprawdę za tym się kryje? Przede wszystkim trzeba zacząć od omówienia procesu, który powoduje tą dolegliwość. Różnorodne czynniki działają drażniąco na receptory sensoryczne w skórze, które z kolei wysyłają sygnał do naszego mózgu po czym czujemy potrzebę podrapania się. Nasilenie i częstotliwość występowania swędzeń zależy od ilości receptorów, unaczynienia i unerwienia skóry, czyli tak zwanej wrażliwości skóry. Swędzenie w zależności od podłoża, umiejscowienia, czynników, które je powodują można podzielić w różnorodny sposób. Ze względu na czynniki możemy wyróżnić czynniki zewnętrzne i wewnętrzne.
Czynniki wewnętrzne często powodują świąd uogólniony. Ponadto swędzenie podzielić można na rozlane oraz miejscowe. Mogą one mieć podłoże somatyczne albo psychogenne.
Czym jest grzybica skóry głowy?
Grzybica owłosionej skóry głowy to dość powszechnie występująca zakaźna choroba skóry, która rozwija się częściej u dzieci. Głównie dotyczy pacjentów między 3. a 14. rokiem życia, choć warto mieć na uwadze, że może wystąpić właściwie w każdym wieku. Grzybica skóry owłosionej u części osób ma przebieg łagodny, u innych umiarkowany, a u kolejnych ciężki. W zależności od stopnia nasilenia objawów, choroba ta może w mniejszym lub większym stopniu obniżać komfort życia. Czasami, zmiany skórne charakterystyczne dla tego schorzenia stają się przyczyną zawstydzenia i unikania kontaktów towarzyskich.
Co to jest grzybica skóry głowy? Jest to choroba dermatologiczna, która rozwija się głównie u dzieci. Jak sama nazwa wskazuje, zmiany chorobowe dotyczą owłosionej skóry głowy oraz znajdujących się w jej obrębie włosów.
Leczenie grzybicy skóry głowy
Jak leczyć grzybicę skóry głowy? Podstawą leczenia tej choroby są doustne leki przeciwgrzybicze. Zasadne może być pytanie, dlaczego nie wystarczy miejscowe leczenie z wykorzystaniem maści lub roztworów płynnych. Zmiany występujące w przebiegu grzybicy skóry głowy mogą obejmować nie tylko zewnętrzną część włosa i naskórek, ale również głębiej położone części włosa. Leki przeciwgrzybicze podane miejscowo na skórę głowy mogą nie dotrzeć do grzybów znajdujących się w głębszych warstwach skóry. Z tego powodu, podstawą terapii są doustne leki na grzybicę skóry głowy:
- gryzeofulwina - niedostępna w Polsce,
- terbinafina,
- flukonazol,
- itrakonazol.
Jako wspomaganie leczenia grzybicy skóry głowy zalecane są preparaty miejscowe, w postaci maści, kremów, szamponów lub roztworów. Miejscowe leki na grzybicę skóry głowy również zawierają środki przeciwgrzybicze. Są to m.in. cyklopiroksolamina obecna w lekach Hascofungin i Pirolam, mikonazol znajdujący się w lekach Daktarin i Miconal oraz terbinafina - Tersilat, Undofen Max. Wymienione leki miejscowe dostępne są bez recepty. Szampon, kem lub maść na grzybicę skóry głowy zaleca się stosować przez cały okres terapii doustnej. Zazwyczaj, leczenie trwa nie krócej niż 6-8 tygodni.
Przed rozpoczęciem leczenia często zalecana jest też depilacja włosów w obrębie miejsc zajętych przez zmiany grzybicze. Pomaga to zwiększyć skuteczność terapii miejscowej i jednocześnie skrócić czas leczenia.
Grzybica skóry głowy - szampon, krem lub maść stanowią uzupełnienie leczenia doustnego. Sama terapia miejscowa może nie być wystarczająco skuteczna w terapii. Miejscowe leki na grzybicę skóry głowy wzmacniają efekty leczenia i skracają czas utrzymywania się objawów.
Choroby owłosionej skóry głowy z prawidłową strukturą włosa
Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest jedną z najczęściej spotykanych dermatoz wieku dziecięcego, która występuje u ok. 10-20% dzieci. Najbardziej charakterystycznym objawem AZS jest znaczna suchość skóry, która wynika z upośledzenia funkcji bariery naskórkowej, spowodowanej m.in. zaburzeniami w strukturze białek naskórka i nieprawidłowym metabolizmem lipidów, czemu towarzyszy nadmierna kolonizacja skóry Staphylococcus aureus i Malassezia furfur. Zmiany chorobowe w przebiegu AZS zlokalizowane w obrębie skóry owłosionej występują najczęściej u niemowląt i małych dzieci. Badania wykazały, że u pacjentów z AZS, u których obserwuje się zmiany w obrębie skóry głowy i szyi, stwierdza się występowanie przeciwciał IgE przeciwko alergenom grzybów drożdżopodobnych Malassezia spp. Potwierdza to tezę, że alergeny te, wnikając przez uszkodzony naskórek, mogą stymulować reakcję zapalną 1,2 .
Zmiany AZS okresu noworodkowego obejmują charakterystyczne wykwity rumieniowo-grudkowe, nadżerki oraz przeczosy w obrębie skóry głowy. Ogniska z hiperkeratozą i łuską mogą imitować wyprysk łojotokowy. Wykwity występujące w przebiegu AZS w obrębie owłosionej skóry głowy u dzieci starszych mają charakter niewielkich białych lub szarawych łusek, którym towarzyszy uporczywy świąd. Przerzedzenie włosów nie jest charakterystyczne dla chorych z AZS, jednak u niektórych pacjentów może dojść do częściowej utraty włosów. Zmiany mogą się rozszerzać na skórę gładką czoła, uszy i kark 3 .
Popularnymi lekami stosowanymi w atopowym zapaleniu skóry głowy są glikokortykosteroidy w formie płynu, aplikowane na skórę skalpu 1-2 × na dobę, zgodnie z zasadą w miarę możliwości wybiera się preparaty o najmniejszej sile działania, które zapewniają kontrolę objawów AZS. U najmłodszych dzieci z nasileniem choroby od łagodnego do umiarkowanego najlepiej stosować 1% hydrokortyzon. Natomiast po 2 r.ż., w przypadkach nieodpowiadających na leczenie 1% hydrokortyzonem, wymagających silniejszych preparatów kortykosteroidowych, należy rozważyć zastosowanie środków zawierających np. mometazon.
