U nas zapłacisz kartą
Podłoże chorób owłosionej skóry głowy - Krzyżówka pomiędzy zdrowiem a dolegliwościami
Co robić po zakończeniu leczenia łojotoku
Po zakończeniu leczenia łojotoku należy postępować profilaktycznie, stosować odpowiednie preparaty do pielęgnacji skóry z tendencją do łojotoku, wdrożyć wspomnianą dietę i zmienić styl życia.
Zobacz także
Łupież łojotokowy Łupież jest częstym schorzeniem owłosionej skóry głowy. W jego powstawaniu istotną rolę odgrywa grzyb drożdżopodobny – Pityrosporum ovale.
Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Wybrane treści dla Ciebie
Hipermelanozy Hipermelanozy to grupa zmian skórnych, w których, występują plamy z nadmiaru barwnika.
Pemfigoid pęcherzowy Pemfigoid pęcherzowy to najczęstsza podnaskórkowa autoimmunologiczna choroba pęcherzowa. Występuje w wieku starszym, po 65.roku życia, rzadko dotyczy dzieci.
Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka to przewlekła autoimmunologiczna choroba pęcherzowa zbliżona do pemfigoidu. Zmiany skórne umiejscawiają się w okolicach narażonych na urazy mechaniczne.
Świąd skóry głowy przy keratozach
Keratozy należą do zmian skórnych z zaburzeniem proliferacji komórek naskórka. Najprostszym objawem, z którym każdy przynajmniej raz w życiu się spotkał jest łupież. Etiopatogeneza zmian łupieżowych jest wieloczynnikowa. Może być spowodowany złą pielęgnacją, suchością, zabiegami fryzjerskimi lub chorobami skórnymi jak ŁZS, AZS, grzybica i łuszczyca. Możemy wyróżnić łupież drobnopłatkowy, grubopłatkowy oraz łupież tłusty i suchy.
W walce z łupieżem lub inną keratozą bardzo dobrze sprawdzają się produkty (szampony i lotiony) z Piroctone Olamine, która wykazuje działanie przeciwzapalne oraz bakterio- i grzybobójcze (np. Alcantara Dandruff). Można takie szampony stosować zarówno w celach terapeutycznych w walce z łupieżem oraz w celach profilaktycznych zapobiegają nawrotom łupieżu. Natomiast preparaty zawierające w swoim składzie ketokonazol dobrze poradzą sobie z łupieżem tłustym.
Warto terapię przeciwłupieżową wspomóc suplementacją witaminy D3, która będzie regulować proliferacje komórek skóry.
Przyczyny grzybicy skóry głowy
Co wywołuje grzybicę skóry głowy? Choroba ta ma podłoże grzybicze. Za jej rozwój w Polsce odpowiadają przede wszystkim 2 dermatofity - Microsporum canis i Trichophyton mentagrophytes v. violaceum. Rzadziej, przyczyną grzybicy skóry głowy są: Microsporum audouinii, Trichophyton tonsurans czy Trichophyton verrucosum. Źródłem zakażenia są zwierzęta lub człowiek. Spośród zwierząt, rezerwuarem mogą być psy, koty, ale także chomiki i świnki morskie. Do rozwoju infekcji może dojść przez kontakt bezpośredni z człowiekiem lub zwierzęciem zakażonym grzybami, lub przez kontakt pośredni - korzystanie z przedmiotów, na których obecne są te drobnoustroje. Mogą być to czapki, ręczniki, grzebienie, szczotki czy chociażby akcesoria do włosów.
Jakie są przyczyny grzybicy skóry głowy? Sam kontakt z czynnikiem chorobotwórczym, jakim w tym przypadku są grzyby, nie jest jeszcze równoznaczny z rozwojem choroby. Istotną rolę pełni tutaj ogólny stan zdrowia i funkcjonowanie układu odpornościowego. Grzybica skóry głowy u dzieci rozwija się częściej niż u dorosłych, co najpewniej związane jest z wydzielaniem łoju. U dzieci, które nie weszły jeszcze w okres dojrzewania, produkcja łoju jest znacząco niższa. Łój natomiast działa grzybostatycznie, czym przyczynia się do utrzymania prawidłowej mikrobioty skóry głowy. Czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju infekcji grzybiczej skóry to również obniżona odporność, długotrwałe przyjmowanie antybiotyków, obecność innych chorób dermatologicznych w obrębie skóry głowy (np. atopowe zapalenie skóry głowy) oraz nieprzestrzeganie odpowiednich zasad higieny.
Jak wyleczyć łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy?
W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry głowy pomocne jest używanie odpowiednich szamponów. Niekiedy wystarczające są łagodniejsze preparaty dostępne bez recepty - szampony przeciwłupieżowe z dziegciem, siarczkiem selenu czy pirytonianem cynku. Pomocne mogą być także szampony z dodatkiem olejku herbacianego.
Leczniczo używa się także szamponów zawierających leki przeciwgrzybicze, np. cyklopiroks (Stieprox - dostępny na receptę, Pirolam) lub ketokonazol (Nizoral, Zoxin-med). Stosuje się je kilka razy w tygodniu, należy pamiętać o pozostawieniu preparatu na skórze głowy na kilka minut.
Celem zapobiegania nawrotom ŁZS lekarz może zalecić czasowe używanie odpowiedniego szamponu, zwykle raz w tygodniu przez miesiąc.
W trudniejszych przypadkach możliwe jest stosowanie preparatów z glikokortykosteroidami w postaci kremów i olejków.
Jak uniknąć łojotokowego zapalenia owłosionej skóry głowy?
Istnieje kilka czynników, które wpływają na wystąpienie lub zaostrzenie objawów ŁZS. Jednym z takich czynników jest nadmierna suchość powietrza. Za pogorszenie stanu skóry mogą odpowiadać także niektóre leki np. haloperidol czy chlorpromazyna, należące do leków przeciwpsychotycznych.
Łojotokowe zapalenie skóry nie współwystępuje zazwyczaj z innymi chorobami. Na rozwój ŁZS bardziej narażeni są jednak pacjenci z zaburzeniami odporności (np. zainfekowani HIV) i depresją . Ryzyko rozwoju ŁZS zwiększa się również w przypadku czynników tj. stres (zarówno przewlekły, jak i nagły i silny) oraz wcześniejszy wywiad chorób dermatologicznych, np. trądziku lub łuszczycy.
