Podłoże chorób owłosionej skóry głowy - Krzyżówka pomiędzy zdrowiem a dolegliwościami

Leczenie grzybicy skóry głowy

Jak leczyć grzybicę skóry głowy? Podstawą leczenia tej choroby są doustne leki przeciwgrzybicze. Zasadne może być pytanie, dlaczego nie wystarczy miejscowe leczenie z wykorzystaniem maści lub roztworów płynnych. Zmiany występujące w przebiegu grzybicy skóry głowy mogą obejmować nie tylko zewnętrzną część włosa i naskórek, ale również głębiej położone części włosa. Leki przeciwgrzybicze podane miejscowo na skórę głowy mogą nie dotrzeć do grzybów znajdujących się w głębszych warstwach skóry. Z tego powodu, podstawą terapii są doustne leki na grzybicę skóry głowy:

  • gryzeofulwina - niedostępna w Polsce,
  • terbinafina,
  • flukonazol,
  • itrakonazol.

Jako wspomaganie leczenia grzybicy skóry głowy zalecane są preparaty miejscowe, w postaci maści, kremów, szamponów lub roztworów. Miejscowe leki na grzybicę skóry głowy również zawierają środki przeciwgrzybicze. Są to m.in. cyklopiroksolamina obecna w lekach Hascofungin i Pirolam, mikonazol znajdujący się w lekach Daktarin i Miconal oraz terbinafina - Tersilat, Undofen Max. Wymienione leki miejscowe dostępne są bez recepty. Szampon, kem lub maść na grzybicę skóry głowy zaleca się stosować przez cały okres terapii doustnej. Zazwyczaj, leczenie trwa nie krócej niż 6-8 tygodni.

Przed rozpoczęciem leczenia często zalecana jest też depilacja włosów w obrębie miejsc zajętych przez zmiany grzybicze. Pomaga to zwiększyć skuteczność terapii miejscowej i jednocześnie skrócić czas leczenia.

Grzybica skóry głowy - szampon, krem lub maść stanowią uzupełnienie leczenia doustnego. Sama terapia miejscowa może nie być wystarczająco skuteczna w terapii. Miejscowe leki na grzybicę skóry głowy wzmacniają efekty leczenia i skracają czas utrzymywania się objawów.

Rodzaje grzybicy skóry głowy

Wyróżniamy 3 rodzaje grzybicy skóry głowy:

  • grzybica skóry głowy strzygąca - jest najczęściej występującym w Polsce rodzajem grzybicy skóry głowy. Może mieć postać powierzchowną lub głęboką. Powierzchowna grzybica strzygąca rozwija się na powierzchni skóry głowy, a głęboka dotyczą również głębiej położonej części włosa. Charakterystycznym objawem tej choroby są ułamane na różnej wysokości włosy, mogące przywoływać na myśl nierówne przystrzyżenie,
  • grzybica drobnozarodnikowa - zarodniki grzybów obecne są na zewnętrznej części łodygi włosa,
  • grzybica woszczynowa - obecnie bardzo rzadko występujący rodzaj grzybicy, którego cechą charakterystyczną są żółtawe tarczki, wykwity, kubki woszczynowe lub inne łuszczące się zmiany.

Łojotok - przyczyny, objawy, leczenie

Łojotok to wzmożone wydzielanie łoju przez gruczoły łojowe na powierzchnię skóry, najwyraźniejsze w okolicach obfitujących w te gruczoły. Skóra jest tłusta, lśniąca, z rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych, wypełnionymi masami łojowo-rogowymi.

  • stres
  • nadmiar androgenów
  • niedobór witaminy A (zwiększona skłonność do rogowacenia ujść mieszków włosowych)
  • niedobór witaminy E (powoduje to utlenianie nienasyconych kwasów tłuszczowych)
  • niedobór witaminy B2 (która reguluje procesy przemiany komórkowej i rogowacenia)
  • niedobór witaminy PP (która wpływa na przemianę wodną w skórze, proces utlenienia, rozszerza naczynia krwionośne)
  • niedobór witaminy C (która uszczelnia naczynia krwionośne, wzmaga odporność organizmu i reguluje czynność wydzielniczą).

Istotną rolę odgrywa również zakażenie drożdżakami, głównie Pityrosporum ovale.

92 nie wyraża zgody na zwielokrotnianie, wykorzystywanie lub przechowywanie jakichkolwiek treści w postaci tekstów i danych oraz programów komputerowych i baz danych dostępnych w serwisie internetowym, w celu ich eksploracji polegającej na analizie, również przy zastosowaniu zautomatyzowanych technik, dążącej do wygenerowania informacji obejmujących w szczególności wzorce, tendencje i korelacje.

Czytaj dalej...

Skłonność do przerzutów jest znacznie mniejsza w przypadku zmian wywodzących się z rogowacenia słonecznego, a zwiększa się w przypadku rozwoju nowotworu na podłożu owrzodzeń, blizn i przewlekłych stanów zapalnych.

Czytaj dalej...

Najczęstsze alergeny kontaktowe to metale, składniki kosmetyków, lanolina, detergenty tworzące pianę takie jak SLS i SLES, balsam peruwiański, antybiotyk neomycyna, olejki eteryczne, propolis, komponenty gumy, żywice epoksydowe oraz lateks.

Czytaj dalej...

Pomimo tego , że najczęstszym punktem wyjścia czerniaka jest skóra 90 , może się on rozwinąć w innych lokalizacjach i niemal co 10-ty czerniak rozwija się pierwotnie w gałce ocznej oraz błonach śluzowych najczęściej jamy ustnej i narządów płciowych.

Czytaj dalej...