Podłoże chorób owłosionej skóry głowy - Krzyżówka pomiędzy zdrowiem a dolegliwościami

Choroby owłosionej skóry głowy

Choroby skóry głowy w populacji pediatrycznej można podzielić na te, które przebiegają z prawidłową strukturą i liczbą włosów oraz z ich utratą. Do najczęstszych dermatoz, w przebiegu których liczba włosów jest prawidłowa, zalicza się:

• łuszczycę
• atopowe zapalenie skóry
• łojotokowe zapalenie skóry
• wszawicę.

Natomiast wśród chorób owłosionej skóry głowy doprowadzających do częściowego, a nawet całkowitego wyłysienia wyróżnia się przede wszystkim:

• grzybicę owłosionej skóry głowy
• łysienie plackowate.

Co robić po zakończeniu leczenia łojotoku

Po zakończeniu leczenia łojotoku należy postępować profilaktycznie, stosować odpowiednie preparaty do pielęgnacji skóry z tendencją do łojotoku, wdrożyć wspomnianą dietę i zmienić styl życia.

Zobacz także

Łupież łojotokowy Łupież jest częstym schorzeniem owłosionej skóry głowy. W jego powstawaniu istotną rolę odgrywa grzyb drożdżopodobny – Pityrosporum ovale.

Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.

Wybrane treści dla Ciebie

Hipermelanozy Hipermelanozy to grupa zmian skórnych, w których, występują plamy z nadmiaru barwnika.

Pemfigoid pęcherzowy Pemfigoid pęcherzowy to najczęstsza podnaskórkowa autoimmunologiczna choroba pęcherzowa. Występuje w wieku starszym, po 65.roku życia, rzadko dotyczy dzieci.

Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka to przewlekła autoimmunologiczna choroba pęcherzowa zbliżona do pemfigoidu. Zmiany skórne umiejscawiają się w okolicach narażonych na urazy mechaniczne.

Grzybica owłosionej skóry głowy - przyczyny, leczenie, profilaktyka

Grzybica skóry głowy to częsta choroba dermatologiczna wśród dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, które nie weszły jeszcze w okres dojrzewania. Prawidłowe rozpoznanie tego schorzenia i wdrożenie leczenia przeciwgrzybiczego pozwala skutecznie pozbyć się zmian chorobowych i objawów grzybicy. Jakie są rodzaje tej choroby i który z nich występuje obecnie najczęściej? Jak pielęgnować skórę głowy z grzybicą? Jak zapobiegać nawrotom tego schorzenia?

• Czym jest grzybica skóry głowy?
• Rodzaje grzybicy skóry głowy
• Przyczyny grzybicy skóry głowy
• Objawy grzybicy skóry głowy
  • Charakterystyka zmian skórnych w przebiegu grzybicy skóry głowy
  • Grzybica skóry głowy a łupież
  • Grzybica skóry głowy a łojotokowe zapalenie skóry

  Diagnostyka grzybicy skóry głowy

  Wstępne rozpoznanie choroby może opierać się na obejrzeniu zmian oraz analizie objawów zgłaszanych przez pacjenta (np. świąd skóry głowy, zaczerwienienie, łuszczenie się skóry głowy, wypadanie włosów). Podstawą w rozpoznaniu grzybicy owłosionej skóry głowy jest jednak badanie mykologiczne. Dzięki pobraniu od chorego materiału ze zmienionych chorobowo miejsc, można rozpoznać infekcję grzybiczą skóry, a także wskazać konkretny rodzaj grzyba odpowiedzialnego za rozwój choroby. Aby badanie mykologiczne było wiarygodne, pacjent nie może stosować miejscowych leków przeciwgrzybiczych przynajmniej przez okres 2 tygodni poprzedzających jego wykonanie. W przypadku stosowania doustnych leków przeciwgrzybiczych okres ten powinien wynosić co najmniej 4 tygodnie.

  Pomocnym badaniem może być również trichoskopia. Umożliwia ona dokładne przyjrzenie się zmianom w obrębie górnych warstw skóry oraz włosów. Trichoskopia może być cennym badaniem również u pacjentów, którzy są w trakcie leczenia grzybicy skóry głowy. Dzięki temu badaniu można ocenić efektywność terapii.

  

  Rodzaje grzybicy skóry głowy

  Wyróżniamy 3 rodzaje grzybicy skóry głowy:

  • grzybica skóry głowy strzygąca - jest najczęściej występującym w Polsce rodzajem grzybicy skóry głowy. Może mieć postać powierzchowną lub głęboką. Powierzchowna grzybica strzygąca rozwija się na powierzchni skóry głowy, a głęboka dotyczą również głębiej położonej części włosa. Charakterystycznym objawem tej choroby są ułamane na różnej wysokości włosy, mogące przywoływać na myśl nierówne przystrzyżenie,
  • grzybica drobnozarodnikowa - zarodniki grzybów obecne są na zewnętrznej części łodygi włosa,
  • grzybica woszczynowa - obecnie bardzo rzadko występujący rodzaj grzybicy, którego cechą charakterystyczną są żółtawe tarczki, wykwity, kubki woszczynowe lub inne łuszczące się zmiany.
  

  ---

  skóry krzyżówka podłoże