U nas zapłacisz kartą
Jak radzić sobie z alergiczną pokrzywką na twarzy?
Pokrzywka alergiczna - co ją wywołuje?
Pokrzywkę wywołuje kontakt z alergenami. Wśród nich możemy wyróżnić alergeny pokarmowe oraz leki. Najczęściej są to mleko, orzechy, skorupiaki, jaja, soja czy pszenica. Wśród leków wywołujących pokrzywkę alergiczną wyróżniamy m. in. penicylinę. Pokrzywka alergiczna nie występuje zbyt często, może także stanowić jeden z objawów wstrząsu anafilaktycznego, będącego stanem zagrożenia życia.
Jeśli czujesz, że jest Ci duszno, gorąco, serce zaczyna bić szybciej i puchną wargi, to może być objaw szoku anafilaktycznego i należy jak najszybciej wezwać pogotowie!
Co z pokrzywką niealergiczną?
Znacznie częściej spotyka sie pokrzywkę niealergiczną (pseudoalergiczną). Różni się od alergicznej tym, że nie angażuje układu odpornościowego (reakcja zależna od przeciwciał IgE). Przebieg choroby jest podobny, więc często określa się ją mianem alergicznej. Mogą ją wywołać:
- żywność - truskawki, pomidory, homary, bakłażany czy ser,
- dodatki do żywności - benzoesan sodu, glutaminian sodu, tartrazyna,
- leki - niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak aspiryna czy ibuprofen. Należy pamiętać, że dla osób uczulonych na aspirynę najbezpieczniejszym lekiem przeciwgorączkowym jest paracetamol.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia pokrzywki?
Ważnym elementem postępowania w pokrzywce jest ustalenie wywołujących ją czynników, co nie zawsze jest możliwe. Chory wymaga opieki nie tylko alergologa, ale i dermatologa. W razie rozpoznania którejś z chorób z kręgu alergii powinien regularnie się kontrolować i stosować do zaleceń lekarskich.
Istotną rolę u chorych z pokrzywką przewlekłą pełni edukacja. Pacjenci często są sfrustrowani świądem skóry i swoim wyglądem. Choroba utrudnia im pracę i zaburza sen. Nierzadko otoczenie uważa, że zmiany są zakaźne.
Ważne
Należy pamiętać, że u większości pacjentów zmiany ustąpią w przeciągu roku, nie są zakaźne, a terapia daje z reguły bardzo dobre efekty. Oczywiście, jeśli znany jest czynnik wywołujący pokrzywkę, należy go unikać.
Jak wygląda pokrzywka alergiczna?
Pokrzywka alergiczna ma charakterystyczny obraz kliniczny, dlatego rozpoznanie jej nie sprawia większych trudności. Objawy pojawiają się szybko. Skóra staje się zaczerwieniona i swędząca, pokrywają ją bąble pokrzywkowe o różnym kształcie i wielkości, blednące po ucisku . Wykwity skórne mają barwę białą lub różową, są dobrze odgraniczone i twarde. Zmiany mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele. Towarzyszący im świąd skłania wiele osób do drapania skóry, co przynosi chwilową ulgę. Nie należy jednak tego robić, ponieważ może to nasilić pieczenie i spowodować rozsianie zmian na większy obszar skóry.
Pokrzywka przebiega czasem z obrzękiem naczynioruchowym, czyli obrzmieniem skóry właściwej, tkanki podskórnej lub tkanki podśluzówkowej. Zlokalizowany jest on zazwyczaj na twarzy: ustach, powiekach, języku lub kończynach. Najbardziej niebezpieczne jest wystąpienie obrzęku krtani, ponieważ może on utrudniać oddychanie i stanowić zagrożenie życia.
Jak długo utrzymuje się pokrzywka alergiczna? Zmiany są na skórze do 24 godzin, a jeśli dodatkowo występuje obrzęk naczynioruchowy, objawy mogą występować dłużej – do 72 godzin. Bąble ustępują samoistnie bez ryzyka powstania przebarwień czy blizn.
7 czynników pogarszających objawy alergii
Pokrzywka: przyczyny, objawy i leczenie
Pokrzywka to choroba, w przebiegu której powstają swędzące bąble na skórze, które przypominają bąble po poparzeniu pokrzywą. W większości przypadków występuje pokrzywka ostra, która trwa krócej niż 6 tygodni. Najczęściej wywołana jest alergią lub lekami. U większości chorych z ostrą pokrzywką zmiany ustępują bez żadnego leczenia. Pokrzywka przewlekła jest trudniejsza w leczeniu i rzadko udaje się zidentyfikować jej przyczynę.
Pokrzywka to choroba, w przebiegu której na skórze, pod wpływem zadziałania jakiegoś czynnika, tworzą się wypukłe blade bąble otoczone zaczerwienieniem. Bąble te przypominają zmiany, które powstają pod wpływem kontaktu skóry z pokrzywą – stąd nazwa. Pokrzywka powoduje silny świąd lub pieczenie skóry, jest niebolesna i ustępuje bez pozostawienia blizn czy przebarwień skóry.
U około połowy osób pokrzywce może towarzyszyć tzw. obrzęk naczynioruchowy. Obrzęk ten dotyczy tkanek podskórnych, np. ust, powiek, rąk, stóp, niekiedy genitaliów. Zwykle jest bardziej nasilony po jednej stronie ciała, a skóra jest niekiedy zaczerwieniona.
Często u chorych na pokrzywkę obserwuje się tzw. dermatografizm – w miejscach narażonych na niewielki uraz (np. zadrapanie, potarcie, uciśnięcie) pojawiają się bąble pokrzywkowe, np. w linii po potarciu skóry.
