U nas zapłacisz kartą
Co to jest poletkowanie skóry?
Rumień guzowaty
Rumień guzowaty (łac. erythema nodosum) to rodzaj stanu zapalnego rozwijającego się w tkance podskórnej. Zmiany w postaci guzków pojawiają się przede wszystkim na przednich podudziach. Jeśli więc zauważysz rumień na nodze i będzie miał on grudkowatą strukturę, na dodatek bolesną w dotyku i wyraźnie cieplejszą od tych części ciała, które nie są objęte zmianą – możesz podejrzewać, że to erythema nodosum. Grudki mogą mieć bardzo zróżnicowaną wielkość, jednak zazwyczaj są niewielkie. Kolor również nie jest przez cały czas jednorodny. Początkowo bywa intensywnie czerwony, następnie brunatny, aż wreszcie żółty. Rumień guzowaty znika w ciągu ok. sześciu tygodni od pojawienia się i nie pozostawia po sobie śladów w postaci blizn czy martwicy, jednak może pozostawić utrzymujące się przez kilka tygodni przebarwienia.
U większości chorych lekarze nie są w stanie precyzyjnie określić pierwotnej przyczyny powstania rumienia guzowatego. Najczęściej wymienia się jednak choroby wywołane przez wirusy, bakterie, ale i grzyby czy pierwotniaki. Może być to także skutek uboczny terapii hormonalnej.
Co to jest rumień?
Rumień na skórze (łac. erythema) nie jest chorobą dermatologiczną samą w sobie, lecz objawem wskazującym na nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu. Powstaje w wyniku rozszerzenia powierzchniowych naczyń krwionośnych. Ma postać lokalnego zaczerwienienia o różnym nasileniu. Niekiedy jest to delikatne zaróżowienie, innym razem przybiera formę brązowych nieregularnych plam.
Wygląd rumienia jest zależny od wielu czynników, w tym od przyczyny jego powstania. Wyróżnić należy tu:
- choroby tkanki łącznej o podłożu autoimmunologicznym,
- stosowanie niektórych leków (m.in. antybiotyków),
- boreliozę,
- stany zapalne spowodowane m.in. urazem bądź przerwaniem ciągłości skóry,
- alergiczne kontaktowe zapalenie skóry.
Dość często zdarza się, że za rumień odpowiedzialne są poparzenia promieniowaniem słonecznym UVB i odparzenie skóry (wówczas mamy do czynienia z rumieniem pieluszkowym).
Co to jest kontaktowe zapalenie skóry?
Alergia kontaktowa to swoista nadwrażliwość typu późnego na substancje chemiczne o małej masie cząsteczkowej (tzw. hapteny), rzadziej na proteiny (białka). Na podstawie dostępnych danych eksperci szacują, że alergia kontaktowa dotyczy 17–40% osób dorosłych, częściej rozpoznawana jest u kobiet niż u mężczyzn. Wśród dzieci jej częstotliwość wynosi 13–25%. Najczęściej uczulenie wywołują: nikiel, kobalt, pallad, propolis, balsam peruwiański. W wyniku alergii kontaktowej dochodzi do powstania alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Zmiany lokalizują się w dowolnym miejscu na skórze. Szczególnie często rozpoznawane jest kontaktowe zapalenie skóry dłoni.
Jeśli zauważysz u siebie wystąpienie ostrych lub przewlekłych zmian zapalnych skóry, skontaktuj się z lekarzem w celu diagnostyki kontaktowego zapalenia skóry. Dla ostrego przebiegu choroby charakterystyczny jest rumień alergiczny, na którym pojawia się początkowo grudka wysiękowa i pęcherzyk, następnie dochodzi do powstawania nadżerek, strupów, pozapalnego złuszczania czy lichenizacji (pogrubienia skóry). Rozwija się obrzęk zajętej chorobowo skóry. Możesz odczuwać ból, pieczenie oraz świąd skóry. W łagodniejszym przebiegu – w postaci podostrej – stan zapalny jest mniej nasilony, z reguły nie obserwuje się sączenia, występują grudki wysiękowe i mniej liczne pęcherzyki. W przebiegu przewlekłego kontaktowego zapalenia skóry dominującymi objawami są: pogrubienie skóry, upośledzenie jej sprężystości czy wzmożone poletkowanie. Dodatkowo charakterystyczne są przebarwienia lub odbarwienia.
Dolegliwości są wynikiem ekspozycji skóry na czynniki egzogenne, powodujące rozwój stanu zapalnego. Kontaktowe zapalenie skóry może występować w różnych postaciach:
- ograniczonej do miejsca kontaktu,
- z lokalnym rozsiewem drogą naczyń chłonnych oraz z rozsiewem hematogennym, czyli drogą naczyń krwionośnych.