U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na dolnej powiece oka - Przyczyny, Leczenie i Porady
Czym jest guzek na powiece oka i czemu powstaje?
- zewnętrzne – powstające w obrębie gruczołów brzegów powiek,
- wewnętrzne – tworzące się w gruczołach Meilboma (inaczej tarczkowych), położonych głębiej, pod spojówką powiekową.
Do powstania jęczmienia (i, co za tym idzie, guzka na powiece oka) dochodzi, gdy stan zapalny, zanieczyszczenia czy zrosty prowadzą do zamykania się ujścia gruczołu, do jego obrzęku lub zaczopowania kanalików wyprowadzających. Taki stan sprzyja namnażaniu się bakterii pojawiających się w okolicznych tkankach lub w worku spojówkowym. Najczęściej są to chorobotwórcze gronkowce, które z reguły powodują powstawanie ropnej wydzieliny.
Rozwojowi jęczmienia sprzyjają:
- przewlekłe zapalenie brzegów powiek,
- zapalenie spojówek (alergiczne albo wynikające z infekcji wirusowej lub bakteryjnej),
- obrzęk tkanek miękkich powieki (po urazie albo ukąszeniu przez owada).
Do zakażenia spojówek i okolicznych tkanek dochodzi łatwo, ponieważ stale wilgotna, dobrze ukrwiona i odżywiona błona śluzowa zapewnia bakteriom doskonałe warunki do rozwoju. Przyczyną infekcji jest często brak odpowiedniej higieny rąk i zatarcie oka brudną dłonią albo kontakt z osobą, która choruje już na zapalenie spojówek. W takim przypadku treść zakaźna może przenosić się w trakcie bezpośredniego kontaktu z chorym, podczas wspólnego używania np. ręczników czy kosmetyków albo nawet drogą kropelkową. Rozpulchniona, obrzęknięta śluzówka łatwo przyjmuje bakterie. Mogą one następnie zakażać gruczoły powieki, powodując powstanie jęczmienia.
Częstym powodem powstania guzka na powiece są odczyny pojawiające się na skutek użądlenia lub ukłucia przez komara. Jednak tego typu zmiany, mimo dużego, chwilowego obrzęku, bolesności czy swędzenia, wchłaniają się szybko i bez pozostawienia śladów. Inne przyczyny pojawiania się guzka na powiece oka są znacznie rzadsze i zwykle w diagnostyce musi wziąć udział lekarz okulista.
Domowe sposoby leczenia guzka na powiece
Będący objawem jęczmienia guzek na powiece – u dziecka i u dorosłego – można w pierwszej fazie choroby próbować leczyć domowymi metodami. W przypadku miejscowego obrzęku i zaczerwienienia powieki stosuje się ciepłe, rozgrzewające, suche okłady. W sprzedaży dostępne są specjalne rozgrzewające krążki żelowe, które dobrze spełniają taką rolę. Przykładanie tamponów nasączonych naparami z ziół czy herbaty nie jest wskazane ze względu na możliwość dodatkowego podrażnienia skóry powiek. Nie należy też używać – zalecanych niekiedy – rozgrzanych woreczków z solą, gdyż jej drobinki mogą niekorzystnie oddziaływać na delikatne śluzówki spojówek czy na rogówkę.
Guzek na powiece oka można delikatnie masować opuszką palca – w kierunku brzegu powieki. Jeśli po upływie 2–3 dni zmiana utrzymuje się albo dołączają się bóle czy problemy z widzeniem, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą.
Jak działa oko? Dowiesz się tego z filmu:
Spis treści:
- Gradówka a jęczmień
- Gradówka a prosaki
- Jak powstaje gradówka na oku?
- Gradówka na powiece – objawy
- Czy gradówka jest zakaźna?
- Leczenie gradówki
- Gradówka – powikłania
Gradówka na oku (łac. chalazion) to dolegliwość, którą bardzo łatwo pomylić z jęczmieniem. Czym różni się gradówka od jęczmienia? Jęczmień na oku jest wywołany przez zakażenie bakteryjne gronkowcami. Wyróżnić można zewnętrzny jęczmień: pod okiem (na dolnej powiece), jęczmień na powiece górnej lub jęczmień wewnętrzny.
Gradówka często powstaje wskutek powikłań po jęczmieniu lub jako jego następstwo. To przewlekłe zapalenie gruczołu Meiboma, czyli gruczołu tarczkowego (zapalenie ma charakter ziarniniaka tłuszczowego). Przyczyną gradówki na oku jest więc najczęściej powracający lub źle leczony jęczmień.
Rodzaje zmian: zrogowacenia, tłuszczaki, brodawki, żółtaki i inne
Guzy powiek stanowiące rozrost naskórka
Guzy powiek stanowiące rozrost naskórka to rogowacenie łojotokowe (brodawka łojotokowa), brodawka pospolita, róg skórny, mięczak zakaźny, prosaki i torbiele naskórkowe.
- Rogowacenie łojotokowe (brodawka łojotokowa) występuje bardzo często i dotyczy chorych w średnim lub starszym wieku. Guzy te mają bardzo różny wygląd i kształt. Zazwyczaj przybierają formę płaskich, gładkich, tłustych i wypukłych grudek o różnym kolorze, którym towarzyszy w różnym stopniu nasilone rogowacenie. Niejednokrotnie przybierają jednak postać uszypułowanych guzków, niekiedy zaś mogą mieć budowę zrazikową (tj. złożoną z mniejszych elementów) i brodawkowatą powierzchnię. Guzy te powstają na skutek namnażania się komórek naskórka. Przyczyna ich powstawania nie jest znana. Częściej występują na skórze wystawionej na działanie promieniowania UV.
- Brodawkę pospolitą (verruca vulgaris) wywołuje wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) typ 6 lub 11. W obrębie skóry powiek występuje stosunkowo rzadko. Są to produkujące nadmierną ilość keratyny (hiperkeratotyczne) grudki o szorstkiej, nierównej powierzchni.
- Termin róg skórny oznacza obecność nadmiernego rogowacenia naskórka z nagromadzeniem żółtobrunatnych mas rogowych o chropowatej powierzchni. Guzy te mogą mieć bardzo różny kształt, niekiedy przypominają z wyglądu rogi. Mogą one towarzyszyć zarówno zmianom łagodnym skóry, jak i złośliwym, dlatego zawsze wymagają biopsji do zbadania ich podstawy. Ostateczną diagnozę stawia się dopiero po ich wycięciu i badaniu histopatologicznym.
- Mięczak zakaźny to guzek zapalny wywołany przez bardzo zakaźny wirus z grupy ospy. Często występuje u dzieci i przeważnie dotyczy skóry powiek. Jeśli mięczaki są liczne i pojawiają się u dorosłych, można podejrzewać u nich nabyte upośledzenie odporności. Mięczaki mają woskowy, półprzezroczysty wygląd, a w ich centrum widoczne jest zagłębienie, z którego po uciśnięciu wydobywa się treść przypominająca kaszkę. Umiejscowione w brzegu powieki mogą podtrzymywać przez długi czas stan zapalny spojówek i rogówki (zob. Zaczerwienienie oka [czerwone oko, zespół czerwonego oka] oraz Zapalenie spojówek).
- Prosaki to drobne, naskórkowe torbiele wypełnione masami łojowo-rogowymi (keratyną). Guzki te powstają spontanicznie lub w trakcie gojenia się zmian skórnych o charakterze pęcherzyków. Grudki te mają kolor od woskowobiałych do żółtych i średnicę 1–2 mm. Prosaki spotyka się bardzo często u noworodków.
- Naskórkowe torbiele wtrętowe (torbiele łojowe, kaszaki) powstają z zagłębienia mieszka włosowego i gruczołów łojowych samoistnie lub w wyniku urazu i rosną powoli. Są okrągłe i mają gładką powierzchnię, kolor cielisty i wielkość od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Niekiedy w centrum widać otwór będący zaczopowanym kanałem włosa. Po wyciśnięciu lub pęknięciu może wydostać się z guzka kaszkowata zawartość.
- Torbiel mieszka włosowego występuje najczęściej (w 90% przypadków) na owłosionej skórze głowy, przy małżowinach usznych. W okolicach oczu torbiele mogą niekiedy występować między brwiami. U jednej czwartej chorych ulegają one zwapnieniu, tworząc twardy guz.
- Kępki żółte (żółtaki, xanthelasma) to charakterystyczne płaskie guzy o żółtym zabarwieniu występujące w okolicy kąta przyśrodkowego powieki dolnej i/lub górnej. Często są symetryczne i mogą zajmować wszystkie cztery powieki. Wykazują tendencję do powolnego wzrostu i zlewania się ze sobą. Kępki żółte sprawiają głównie problemy kosmetyczne. Mimo że guzki w badaniach histologicznych stanowią nagromadzenie makrofagów wypełnionych cholesterolem, ogólne stężenie cholesterolu u chorych jest zwykle prawidłowe. U części pacjentów może występować zwiększone stężenie lipidów w surowicy.
