U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na dolnej powiece oka - Przyczyny, Leczenie i Porady
Przyczyny postawania gradówki na oku
Jak powstają gradówki? Gradówka pojawia się w wyniku przewlekłego zapalenia gruczołu tarczkowego, zwanego również gruczołem Meiboma. Jest to gruczoł łojowy odpowiedzialny za utrzymanie szczelności powiek po ich zamknięciu, oraz ochronę przed utratą wilgotności i naruszeniem filmu łzowego.
Zapobiega on także spływaniu łez na skórę twarzy. Gradówka na oku pojawia się wskutek zamknięcia przewodów odprowadzających wydzielinę produkowaną przez gruczoł tarczkowy. Zalegająca wówczas masa prowadzi do rozdęcia ścian gruczołu i pojawienia się lub zaostrzenia istniejącego już stanu zapalnego.
Na pojawienie się gradówki oka szczególnie narażone są osoby chorujące na łojotokowe zapalenie skóry i zmagające się z trądzikiem różowatym. Jednym z powodów wystąpienia gradówki oka jest też nadczynność gruczołów Meiboma, spotykana zwłaszcza u osób noszących soczewki kontaktowe.
Gradówka a prosaki
Gradówka na oku bywa mylona z prosakami – są to małe zmiany znajdujące się pod skórą, wyglądem przypominające ziarna prosa. Mają biały lub żółty kolor i znajdują się pod skórą. Są zazwyczaj niebolesne i często występują w grupach. Prosaki tworzą się na skutek zamknięcia gruczołów łojowych. Pojawienie się prosaków nie powoduje zaczerwienienia oczu ani uczucia ich suchości, co odróżnia je od gradówki.
Nieleczona gradówka jest niebezpieczna dla zdrowia i może prowadzić do astygmatyzmu lub trwałych zaburzeń widzenia. Jeśli lekarz zaobserwuje tendencję do częstych nawrotów gradówek, konieczna może być szersza diagnostyka, by wykluczyć inne, poważniejsze choroby. Aby skrócić czas leczenia gradówki, zaleca się rezygnację z noszenia soczewek kontaktowych i makijażu oczu.
Fot. Adobe Stock
Autor: Jacek Krajl
Gradówka powstaje w wyniku przenikania do tarczki nadmiaru wydzieliny łojowej. W ten sposób powstaje niewielka krostka na oku. Przyczyną nagromadzenia wydzieliny jest zaczopowanie ujść gruczołów łojowych, a skutkiem tego stanu jest duże ryzyko rozwoju stanu zapalnego w miejscu zablokowania ujść gruczołów łojowych.
Fot. Adobe Stock
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?
Guzy wycinane chirurgicznie z marginesem zdrowych tkanek należy uznać za całkowicie wyleczone. Jeśli w marginesach operacyjnych znajdują się komórki guza, wówczas należy podjąć decyzję dotyczącą dalszego postępowania terapeutycznego. W przypadku zmian łagodnych można zdecydować się na ich obserwację.
W leczeniu kępek żółtych częste są nawroty zarówno po leczeniu chirurgicznym, jak i laserowym. Po chirurgicznym usunięciu kępek żółtych u około 40% pacjentów zmiany pojawiają się na nowo. W przypadku kolejnego zabiegu chirurgicznego prawdopodobieństwo nawrotów jest jeszcze większe. 26% nawrotów ma miejsce w ciągu pierwszego roku po zabiegu. Ryzyko nawrotów jest większe u pacjentów z zaburzeniami gospodarki lipidowej oraz u tych, u których zmiany wystąpiły na wszystkich czterech powiekach.
Czy gradówka jest zakaźna?
Przyczyną gradówki jest bakteryjne zakażenie gronkowcem (szacuje się, że za nawet 90–95 proc. guzków zapalnych na powiece odpowiada gronkowiec), a więc gradówką można się zarazić.
Diagnostyka gradówki opiera się na wywiadzie lekarskim oraz badaniu oka w lampie szczelinowej.
Lek na gradówkę zawsze powinien dobrać lekarz. W leczeniu gradówki stosowane są miejscowo m.in. maści z antybiotykiem (np. z grupy tetracyklin – tetracyklina, lub z grupy makrolidów – erytromycyna, arytromcyna).
Czasami stosowane są również glikokortykosteroidy. W niektórych przypadkach dodatkowo może być zlecone zastosowanie kropli z antybiotykiem. Na gradówkę pomóc mogą też domowe sposoby – ciepłe okłady i delikatne masaże zmienionego chorobowo miejsca. Okłady i masaże to zazwyczaj podstawa leczenia. Czynności te ułatwiają upłynnienie wydzieliny, a co za tym idzie – odblokowanie ujścia i odpływ meibum.
Jeśli antybiotykoterapia i domowe sposoby nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczne może być chirurgiczne usunięcie guzka. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym i trwa około 20 minut.
Objawy opryszczki oka. Jak wygląda?
Choroba daje charakterystyczne symptomy wirusowego zapalenia. Zazwyczaj objawy opryszczki oka to:
- surowicza wydzielina z oka w sporej ilości,
- grudkowy odczyn spojówek.
Zanim jednak wystąpią te dolegliwości, pierwsze objawy opryszczki oka dotykają powieki, co dla chorego powinno być sygnałem ostrzegawczym, by czym prędzej działać.
Co powinno wzbudzić Twój niepokój? Jak wygląda opryszczka na powiece? Ma ona formę małych pęcherzyków - w ich środku znajduje się treść surowicza.
Takie pęcherzyki pękają i prowadzą do owrzodzeń. Opryszczka może wystąpić nie tylko na górnej powiece oka, ale nierzadko spotyka się również opryszczkę na dolnej powiece oka albo w kąciku oka.
Niezależnie od lokalizacji, choroba ta może wywołać poważne powikłania, jeżeli szybko nie zostanie wdrożone specjalistyczne leczenie.
Inne typowe problemy zdrowotne zwiastujące opryszczkę oka to:
- powiększenie węzłów chłonnych przy uszach,
- zapalenie gardła lub górnych dróg oddechowych,
- ból oka,
- uczucie ciała obcego wewnątrz oka.
Częstym powikłaniem po przebyciu opryszczki oka jest zapalenie rogówki oka. Dochodzi wówczas do ubytku w nabłonku.
Ile trwa opryszczka oka? Zazwyczaj wszystkie objawy samoistnie mijają po upływie 3 tygodni. Pamiętaj jednak, że ta dolegliwość ma tendencję do nawracania.
Dodatkowo, po zaniknięciu symptomów może dojść do bliznowacenia się tkanki w oku, co przyczynia się do problemów z widzeniem. Częste epizody opryszczki oka mogą prowadzić nawet do uszkodzenia lub utraty wzroku.
