U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na dolnej powiece oka - Przyczyny, Leczenie i Porady
Czym jest opryszczka oka i czy zdarza się często?
Opryszczka oka to groźna choroba wywołana przez jeden z dwóch, blisko spokrewnionych wirusów: HSV-1 lub HSV-2.
Według klasycznego, ustalonego jeszcze w połowie ubiegłego stulecia podziału, na który wskazują w swojej publikacji specjaliści z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, m.in. A. Majewska i G. Młynarczyk, pierwszy z wymienionych zazwyczaj odpowiada za pojawienie się wykwitów opryszczkowych w górnej części ciała, w tym np. w formie opryszczki ocznej czy popularnego zimna na ustach.
Natomiast typ 2 wirusa opryszczki wywołuje infekcje w okolicy okołogenitalnej, a także zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Jak sugerują przytoczone badaczki, dopiero badania z przełomu XX i XXI wieku dostarczyły dowodów na to, że oba typy wirusa mogą być źródłem infekcji, a także zajmować układ nerwowy.
W ten sposób wyodrębniono nową drogę przedostawania się wirusa, np. zwoje nerwowe. Czasem więc opryszczka na oku to efekt działania drugiego ze wskazanych wirusów.
Zakażenie przenosi się tylko między ludźmi poprzez bezpośredni kontakt z zakażonymi wydzielinami, np. śliną. Opryszczka w oku może mieć różną formę, zakażenie dotyka spojówki albo rogówki oka.
Do pierwotnego zakażenia oka opryszczką, a więc w przypadku braku wcześniejszej ekspozycji na wirus, dochodzi zazwyczaj w dzieciństwie, np. poprzez kontakt bezpośredni albo drogą kropelkową.
Zwykle, dzięki obecności przeciwciał matki, rzadko przez pierwsze 6 miesięcy życia dziecka pojawia się zakażenie wirusem HSV, jednak u niektórych noworodków zdarza się ciężka choroba ogólna.
Z kolei zakażenia nawrotowe, które są pokłosiem wcześniejszej obecności wirusa w organizmie, wynikają z uaktywnienia się wirusa w przypadku, np.: obniżenia odporności z powodu:
- innej infekcji,
- nadmiernego stresu,
- wystawienia na częste zmiany temperatury,
- przemęczenia,
- źle zbilansowanej diety,
- małej dawki snu.
Jak wygląda gradówka na oku? Poznaj przyczyny i domowe sposoby leczenia
Gradówka to przewlekłe zapalenie gruczołu tarczkowego, objawiające się niedużym guzkiem występującym na górnej lub dolnej powiece. Choć nie powoduje uczucia bólu, może być groźna dla wzroku. Jakie są przyczyny powstawania gradówki i co zrobić, aby się jej pozbyć?
- Gradówka (inaczej chalazion) to przewlekłe, ziarniniakowe zapalenie gruczołu tarczkowego (gruczołu Meiboma). Objawia się występowaniem niebolesnego guzka na dolnej lub górnej powiece oka.
- Gradówka jest bardzo podobnych schorzeniem do jęczmienia. Choć mają wiele wspólnych objawów, istnieje jedna zasadnicza różnica między nimi.
- Pojawienie się gradówki jest wskazaniem do wizyty u okulisty. Oprócz maści, płynów i kropli na gradówkę, w leczeniu można sięgnąć po domowe sposoby, głównie okłady z wykorzystaniem ziół.
- Co to jest gradówka na oku? Poznaj objawy
- Przyczyny postawania gradówki na oku
- Gradówka a jęczmień - jak rozpoznać?
- Gradówka u dziecka
- Leczenie gradówki - co stosować?
- Domowe sposoby na gradówkę
Objawy opryszczki oka. Jak wygląda?
Choroba daje charakterystyczne symptomy wirusowego zapalenia. Zazwyczaj objawy opryszczki oka to:
- surowicza wydzielina z oka w sporej ilości,
- grudkowy odczyn spojówek.
Zanim jednak wystąpią te dolegliwości, pierwsze objawy opryszczki oka dotykają powieki, co dla chorego powinno być sygnałem ostrzegawczym, by czym prędzej działać.
Co powinno wzbudzić Twój niepokój? Jak wygląda opryszczka na powiece? Ma ona formę małych pęcherzyków - w ich środku znajduje się treść surowicza.
Takie pęcherzyki pękają i prowadzą do owrzodzeń. Opryszczka może wystąpić nie tylko na górnej powiece oka, ale nierzadko spotyka się również opryszczkę na dolnej powiece oka albo w kąciku oka.
Niezależnie od lokalizacji, choroba ta może wywołać poważne powikłania, jeżeli szybko nie zostanie wdrożone specjalistyczne leczenie.
Inne typowe problemy zdrowotne zwiastujące opryszczkę oka to:
- powiększenie węzłów chłonnych przy uszach,
- zapalenie gardła lub górnych dróg oddechowych,
- ból oka,
- uczucie ciała obcego wewnątrz oka.
Częstym powikłaniem po przebyciu opryszczki oka jest zapalenie rogówki oka. Dochodzi wówczas do ubytku w nabłonku.
Ile trwa opryszczka oka? Zazwyczaj wszystkie objawy samoistnie mijają po upływie 3 tygodni. Pamiętaj jednak, że ta dolegliwość ma tendencję do nawracania.
Dodatkowo, po zaniknięciu symptomów może dojść do bliznowacenia się tkanki w oku, co przyczynia się do problemów z widzeniem. Częste epizody opryszczki oka mogą prowadzić nawet do uszkodzenia lub utraty wzroku.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?
Guzy wycinane chirurgicznie z marginesem zdrowych tkanek należy uznać za całkowicie wyleczone. Jeśli w marginesach operacyjnych znajdują się komórki guza, wówczas należy podjąć decyzję dotyczącą dalszego postępowania terapeutycznego. W przypadku zmian łagodnych można zdecydować się na ich obserwację.
W leczeniu kępek żółtych częste są nawroty zarówno po leczeniu chirurgicznym, jak i laserowym. Po chirurgicznym usunięciu kępek żółtych u około 40% pacjentów zmiany pojawiają się na nowo. W przypadku kolejnego zabiegu chirurgicznego prawdopodobieństwo nawrotów jest jeszcze większe. 26% nawrotów ma miejsce w ciągu pierwszego roku po zabiegu. Ryzyko nawrotów jest większe u pacjentów z zaburzeniami gospodarki lipidowej oraz u tych, u których zmiany wystąpiły na wszystkich czterech powiekach.
Czy gradówka jest zakaźna?
Przyczyną gradówki jest bakteryjne zakażenie gronkowcem (szacuje się, że za nawet 90–95 proc. guzków zapalnych na powiece odpowiada gronkowiec), a więc gradówką można się zarazić.
Diagnostyka gradówki opiera się na wywiadzie lekarskim oraz badaniu oka w lampie szczelinowej.
Lek na gradówkę zawsze powinien dobrać lekarz. W leczeniu gradówki stosowane są miejscowo m.in. maści z antybiotykiem (np. z grupy tetracyklin – tetracyklina, lub z grupy makrolidów – erytromycyna, arytromcyna).
Czasami stosowane są również glikokortykosteroidy. W niektórych przypadkach dodatkowo może być zlecone zastosowanie kropli z antybiotykiem. Na gradówkę pomóc mogą też domowe sposoby – ciepłe okłady i delikatne masaże zmienionego chorobowo miejsca. Okłady i masaże to zazwyczaj podstawa leczenia. Czynności te ułatwiają upłynnienie wydzieliny, a co za tym idzie – odblokowanie ujścia i odpływ meibum.
Jeśli antybiotykoterapia i domowe sposoby nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczne może być chirurgiczne usunięcie guzka. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym i trwa około 20 minut.
