U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na dolnej powiece oka - Przyczyny, Leczenie i Porady
Jak wygląda gradówka na oku? Poznaj przyczyny i domowe sposoby leczenia
Gradówka to przewlekłe zapalenie gruczołu tarczkowego, objawiające się niedużym guzkiem występującym na górnej lub dolnej powiece. Choć nie powoduje uczucia bólu, może być groźna dla wzroku. Jakie są przyczyny powstawania gradówki i co zrobić, aby się jej pozbyć?
- Gradówka (inaczej chalazion) to przewlekłe, ziarniniakowe zapalenie gruczołu tarczkowego (gruczołu Meiboma). Objawia się występowaniem niebolesnego guzka na dolnej lub górnej powiece oka.
- Gradówka jest bardzo podobnych schorzeniem do jęczmienia. Choć mają wiele wspólnych objawów, istnieje jedna zasadnicza różnica między nimi.
- Pojawienie się gradówki jest wskazaniem do wizyty u okulisty. Oprócz maści, płynów i kropli na gradówkę, w leczeniu można sięgnąć po domowe sposoby, głównie okłady z wykorzystaniem ziół.
- Co to jest gradówka na oku? Poznaj objawy
- Przyczyny postawania gradówki na oku
- Gradówka a jęczmień - jak rozpoznać?
- Gradówka u dziecka
- Leczenie gradówki - co stosować?
- Domowe sposoby na gradówkę
Czy gradówka jest zakaźna?
Przyczyną gradówki jest bakteryjne zakażenie gronkowcem (szacuje się, że za nawet 90–95 proc. guzków zapalnych na powiece odpowiada gronkowiec), a więc gradówką można się zarazić.
Diagnostyka gradówki opiera się na wywiadzie lekarskim oraz badaniu oka w lampie szczelinowej.
Lek na gradówkę zawsze powinien dobrać lekarz. W leczeniu gradówki stosowane są miejscowo m.in. maści z antybiotykiem (np. z grupy tetracyklin – tetracyklina, lub z grupy makrolidów – erytromycyna, arytromcyna).
Czasami stosowane są również glikokortykosteroidy. W niektórych przypadkach dodatkowo może być zlecone zastosowanie kropli z antybiotykiem. Na gradówkę pomóc mogą też domowe sposoby – ciepłe okłady i delikatne masaże zmienionego chorobowo miejsca. Okłady i masaże to zazwyczaj podstawa leczenia. Czynności te ułatwiają upłynnienie wydzieliny, a co za tym idzie – odblokowanie ujścia i odpływ meibum.
Jeśli antybiotykoterapia i domowe sposoby nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczne może być chirurgiczne usunięcie guzka. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym i trwa około 20 minut.
Czym jest guzek na powiece oka i czemu powstaje?
- zewnętrzne – powstające w obrębie gruczołów brzegów powiek,
- wewnętrzne – tworzące się w gruczołach Meilboma (inaczej tarczkowych), położonych głębiej, pod spojówką powiekową.
Do powstania jęczmienia (i, co za tym idzie, guzka na powiece oka) dochodzi, gdy stan zapalny, zanieczyszczenia czy zrosty prowadzą do zamykania się ujścia gruczołu, do jego obrzęku lub zaczopowania kanalików wyprowadzających. Taki stan sprzyja namnażaniu się bakterii pojawiających się w okolicznych tkankach lub w worku spojówkowym. Najczęściej są to chorobotwórcze gronkowce, które z reguły powodują powstawanie ropnej wydzieliny.
Rozwojowi jęczmienia sprzyjają:
- przewlekłe zapalenie brzegów powiek,
- zapalenie spojówek (alergiczne albo wynikające z infekcji wirusowej lub bakteryjnej),
- obrzęk tkanek miękkich powieki (po urazie albo ukąszeniu przez owada).
Do zakażenia spojówek i okolicznych tkanek dochodzi łatwo, ponieważ stale wilgotna, dobrze ukrwiona i odżywiona błona śluzowa zapewnia bakteriom doskonałe warunki do rozwoju. Przyczyną infekcji jest często brak odpowiedniej higieny rąk i zatarcie oka brudną dłonią albo kontakt z osobą, która choruje już na zapalenie spojówek. W takim przypadku treść zakaźna może przenosić się w trakcie bezpośredniego kontaktu z chorym, podczas wspólnego używania np. ręczników czy kosmetyków albo nawet drogą kropelkową. Rozpulchniona, obrzęknięta śluzówka łatwo przyjmuje bakterie. Mogą one następnie zakażać gruczoły powieki, powodując powstanie jęczmienia.
Częstym powodem powstania guzka na powiece są odczyny pojawiające się na skutek użądlenia lub ukłucia przez komara. Jednak tego typu zmiany, mimo dużego, chwilowego obrzęku, bolesności czy swędzenia, wchłaniają się szybko i bez pozostawienia śladów. Inne przyczyny pojawiania się guzka na powiece oka są znacznie rzadsze i zwykle w diagnostyce musi wziąć udział lekarz okulista.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?
Po zakończonym leczeniu guzów łagodnych nie jest wymagany specjalny nadzór, wystarczą okresowe, rutynowe badania okulistyczne (nie jest określone jak często).
Część czynników predysponujących do rozwoju nowotworów skóry, jak na przykład jasna karnacja, niebieskie oczy, rudy kolor włosów, ma charakter od nas niezależny.
Ryzyko rozwoju guzów skóry zwiększają następujące czynniki: nadmierne narażenie na działania promieniowania UV (słonecznego i w solariach), pęcherzowe oparzenie skóry u dorosłych, oparzenia skóry przez słońce u dzieci. W związku z tym należy bezwzględnie unikać nadmiernego przebywania na słońcu (zwłaszcza oparzeń skóry wywołanych promieniowaniem UV) i korzystania z solariów bez odpowiedniego zabezpieczenia skóry. W niektórych krajach już wprowadzono prawny zakaz korzystania z solariów przez dzieci i młodzież do 18. roku życia, a w przypadku dorosłych nakaz umieszczania bardzo wyraźnych ostrzeżeń o niekorzystnych działania promieniowania UV. Palenie tytoniu zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów, w tym nowotworów skóry, dlatego należy bezwzględnie unikać dymu tytoniowego.
Również wczesne zgłaszanie się z podejrzanymi zmianami celem ich fachowej oceny przez specjalistę jest formą zapobiegania rozwojowi choroby.
U chorych z kępkami żółtymi, z powodu ich częstszego występowania u chorych z zaburzeniami gospodarki lipidowej, zaleca się badanie stężenia cholesterolu LDL i HDL oraz triglicerydów. W przypadku występowania zaburzeń gospodarki lipidowej należy stosować diety niskotłuszczowe oraz odpowiednie leki.
Zobacz także
Złośliwe guzy powiek Guzy powiek to nowotwory skóry, które mogą mieć charakter zarówno łagodny, jak i złośliwy. Na złośliwy charakter guza skóry może wskazywać jego owrzodzenie, zwłaszcza gdy towarzyszy mu krwawienie, powstawanie krost, wydobywanie się wydzieliny z guza, jego nieregularne zabarwienie, uniesienie brzegów przypominające wyglądem masę perłową, obecność drobnych naczyń w obrębie guza, uszkodzenie przez guz brzegu powieki czy utrata rzęs w okolicy guza.
