U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na nodze - Jak skutecznie się go pozbyć?
Przyczyny
Pryszcze w nozdrzach, co nazywają eksperci zapalenie przedsionka nosa, to w zasadzie małe kopce podrażnionej lub zainfekowanej tkanki. Pryszcz wewnątrz nosa może być wynikiem zapalenia mieszków włosowych, które znajdują się wewnątrz nosa lub w wyniku zatkania porów lub gruczołów łojowych.
Ziarna te mogą być tworzone losowo. Częściej jednak są wynikiem dłubania w nosie, częstego dłubania lub wydmuchiwania nosa, a nawet przekłucia.
Pryszcze na nosie częściej pojawiają się również u osób z obniżoną odpornością lub chorych na cukrzycę. Oznacza to, że jeśli mamy schorzenie, które czyni nas bardziej podatnymi na infekcje, istnieje większe prawdopodobieństwo pojawienia się pryszczy w przewodach nosowych. Te z nozdrzy są zwykle denerwujące, ale zwykle nie stanowią dużego problemu. Zwykle odchodzą same.
To powiedziawszy, czasami mogą wystąpić poważne komplikacje. Jeśli pryszcz zostanie zainfekowany, infekcja może przemieszczać się przez żyły na twarzy do mózgu. A infekcje, które rozprzestrzeniają się do mózgu, mogą potencjalnie zagrażać życiu.
zapalenie przedsionka nosa
Zapalenie przedsionka nosa jest również znane jako zapalenie mieszków włosowych. Ten stan może powodować czerwony, zapalny guzek lub zbiór czerwonych lub białych guzków, zwykle w otworach nozdrzy.
Bakterie gronkowcowe są częstą przyczyną zapalenia mieszków włosowych. Niektóre nawyki, takie jak dłubanie w nosie lub zbyt częste wydmuchiwanie nosa, mogą przyczynić się do zapalenia mieszków włosowych.
Czyraki nosa i cellulit
Infekcje Staph, Streptococcus i metycylinooporne Staphylococcus aureus powodują zapalenie tkanki łącznej. Infekcja jest poważna, ponieważ jest trudna do leczenia i odporna na wiele antybiotyków. W niektórych przypadkach zagraża nawet życiu.
Wrastające włosy
Pryszcz wewnątrz nosa może być również wynikiem wrastających włosów. Niektóre osoby mogą mieć pryszcze w nosie po wypróbowaniu pewnych metod usuwania włosów. Zwykle znikają same, ale czasami trzeba udać się do specjalisty, aby usunąć wrastające włosy.
Bolący pryszcz na głowie – czy to czyrak? Jak go rozpoznać?
Niekiedy na skórze głowy pojawia się zmiana podskórna w postaci wyraźnie wyczuwalnego guzka. Zazwyczaj towarzyszy jej opuchlizna, zaczerwienienie, a jej dotyk powoduje ból. Na pierwszy rzut wygląda ona jak zwykły pryszcz, jednak nasilone dolegliwości bólowe zazwyczaj wskazują na to, że problemem jest czyrak. Zgodnie z definicją jest to bakteryjne zapalenie mieszka włosowego oraz otaczających go tkanek. W pierwszym stadium guzek znajduje się wyłącznie pod skórą, a po mniej więcej 5 dniach przekształca się w charakterystyczną krostę, zwieńczoną czopem martwiczym. Opuchlizna i towarzyszący jej ból wskazują na stan zapalny, który należy leczyć poprzez stosowanie miejscowych okładów, np. z ichtiolu. Ponieważ do powstania czyraka prowadzi zakażenie bakteryjne, konieczna może okazać się antybiotykoterapia.
Zmiany skórne w postaci czyraków są efektem obniżonej odporności, a ich powstawaniu sprzyjają również choroby przewlekłe, takie jak: cukrzyca, atopowe zapalenie skóry, otyłość czy alkoholizm. Czyrak ma zazwyczaj łagodny przebieg, a treść ropna wypływa samoistnie. Gdy ropień wydostanie się na zewnątrz, dolegliwości bólowe zazwyczaj mijają, a opuchlizna się zmniejsza. Lekarze przestrzegają przed wyciskaniem zmian występujących na głowie, ponieważ może to prowadzić do rozprzestrzeniania się bakterii.
Pryszcze na głowie – kogo dotyczy problem?
Chociaż temat pryszczy kojarzy się głównie z okresem dojrzewania, zmiany tego rodzaju mogą pojawić się u osób w różnym wieku. Zapalenie mieszków włosowych jest wywołane przez bakterię, która atakuje bez względu na wiek. Z kolei skłonność do trądziku w różnych częściach ciała wynika w dużej mierze z zaburzeń hormonalnych, pojawiających się nie tylko u młodzieży, ale także u kobiet po porodzie – osiągnięcie ponownej równowagi w gospodarce hormonalnej może nastąpić wiele miesięcy po rozwiązaniu.
Pryszcz podskórny lub ropny pojawiający się na skórze głowy najczęściej wynika z zaniedbań higienicznych. Ma to na ogół związek z noszeniem czapek ze sztucznych materiałów, które nie odprowadzają wilgoci z powierzchni głowy, a ponadto nie zapewniają jej odpowiedniej wentylacji. A ciepło i wilgoć sprzyjają namnażaniu się bakterii, powodują wzmożoną aktywację gruczołów potowych i łojowych. Dochodzi wówczas do nagromadzenia się w porach skóry zbyt dużej ilości sebum, a w konsekwencji do ich zablokowania.
Ponadto przyczynami tworzenia się bolących pryszczy na głowie mogą być:
- zbyt rzadkie mycie skóry głowy,
- pielęgnacja niedopasowana do rodzaju skóry,
- łuszczyca,
- łupież tłusty – powodujący bardzo silne przetłuszczanie się skóry głowy,
- nadmierny wysiłek fizyczny, który powoduje częste pocenie się,
- przewlekły stres – produkowany w sytuacjach stresowych kortyzol prowadzi do wydzielania nadmiaru łoju, który znajduje ujście w zmianach trądzikowych,
- zbyt duża zawartość cukru w diecie – do grupy „winowajców” można zaliczyć nie tylko słodycze, ale także wysokoprzetworzoną żywność,
- zapalenie mieszków włosowych,
- korzystanie z publicznych basenów i saun lub korzystanie z cudzych ręczników,
- zaburzenia hormonalne,
- grzybica,
- zakażenie bakteryjne, np. gronkowcem złocistym.
Rumień na nodze – objawy
W zależności od przyczyny powstania rumienia na nodze pojawiają się inne objawy towarzyszące. Ułatwiają one właściwe rozpoznanie podłoża dolegliwości i wdrożenie adekwatnego leczenia.
Najczęstszymi objawami towarzyszącymi są:
- swędzący rumień na nodze (objaw m.in. alergii, atopowego zapalenia skóry i łuszczycowego zapalenia skóry),
- rumień i obrzęk nogi (objaw m.in. niepożądanej reakcji uczuleniowej),
- złuszczanie się naskórka (objaw m.in. łuszczycowego zapalenia skóry),
- bolący rumień na nodze (objaw m.in. stanu zapalnego tkanki podskórnej),
- grudkowaty i ciepły rumień na nodze (objaw m.in. stanu zapalnego tkanki podskórnej).
Niekiedy pojawieniu się rumienia na nodze nie towarzyszą dodatkowe, istotne klinicznie objawy. Przykładem tego jest łagodna dermatoza u noworodków, zwana rumieniem noworodkowym. W odróżnieniu od rumienia nagłego nie towarzyszą jej żadne objawy mogące być źródłem dyskomfortu dla dziecka. Zaczerwienienie pojawia się u nowo narodzonych dzieci i samoistnie ustępuje w ciągu tygodnia, nie pozostawia po sobie śladów w postaci przebarwień czy blizn.
