U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na powiece - Przyczyny, Leczenie i Zapobieganie
Opryszczka na oku — jak zapobiegać zakażeniu?
Po pierwszym zarażeniu wirus HSV-1 pozostaje w organizmie na całe życie. Dlatego najlepsza profilaktyka przeciwko opryszczce to zapobiegnięcie jej transmisji.
Jeśli więc masz do czynienia z osobą z wykwitami opryszczki, najważniejsze jest ograniczenie kontaktu fizycznego. Unikaj pocałunków i wszelkich kontaktów seksualnych z chorym.
Nie powinno się również dzielić swoimi ręcznikami, sztućcami, kubkami i przyborami higieny osobistej. Jeśli doszło do kontaktu chorego z przedmiotami, wyparz je w gorącej wodzie.
Jeśli jesteś już zarażony, zadbaj o poprawną higienę w czasie wykwitów na ustach lub nosie, aby uniknąć transmisji wirusa do oka. Nie dotykaj owrzodzenia i nie przebijaj pęcherzy – płyn surowiczy znajdujący się w nich zawiera bowiem duże stężenie wirusów HSV-1.
Po wydostaniu się płynu na powierzchnię skóry, ryzyko przeniesienia choroby na inny obszar ciała drastycznie wzrasta. Dlatego myj ręce często i dokładnie. Gdy jesteś poza domem, dezynfekuj dłonie płynem na bazie alkoholu. Stosując się do tych środków ostrożności, ograniczysz ryzyko opryszczki na oku do minimum.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?
Guzy wycinane chirurgicznie z marginesem zdrowych tkanek należy uznać za całkowicie wyleczone. Jeśli w marginesach operacyjnych znajdują się komórki guza, wówczas należy podjąć decyzję dotyczącą dalszego postępowania terapeutycznego. W przypadku zmian łagodnych można zdecydować się na ich obserwację.
W leczeniu kępek żółtych częste są nawroty zarówno po leczeniu chirurgicznym, jak i laserowym. Po chirurgicznym usunięciu kępek żółtych u około 40% pacjentów zmiany pojawiają się na nowo. W przypadku kolejnego zabiegu chirurgicznego prawdopodobieństwo nawrotów jest jeszcze większe. 26% nawrotów ma miejsce w ciągu pierwszego roku po zabiegu. Ryzyko nawrotów jest większe u pacjentów z zaburzeniami gospodarki lipidowej oraz u tych, u których zmiany wystąpiły na wszystkich czterech powiekach.
Czym są prosaki na powiekach?
Prosaki, które występują nie tylko na powiece, ale także na pozostałych partiach twarzy, to małe zmiany dermatologiczne cechujące się charakterystycznym wyglądem – cysty są żółtawe lub białe, bardzo małe i twarde w dotyku. Najczęściej pojawiają się w grupach, jednak na szczęście ich dotykanie nie powoduje dalszego rozsiewania. Co istotne, choć są często mylone z trądzikiem, to w przeciwieństwie do krost tego typu zmian nie można wycisnąć.
Prosaki można podzielić na trzy typy:
- prosaki pierwotne – występują najczęściej na powiekach i czole, są dość zaczerwienione, a przy dotyku mogą sprawiać ból. Co ciekawe, ten typ zmian skórnych najczęściej znika samoistnie po pewnym czasie,
- prosaki wtórne – powstają na skutek uszkodzenia skóry,
- prosaki wysiewowe – pojawienie się zmian na powiece lub innej części twarzy jest zazwyczaj powiązane z innymi zaburzeniami autoimmunologicznymi lub genetycznymi.
Zmiany grudkowe powiek - objawy
- owrzodzenie, któremu może towarzyszyć krwawienie, powstawanie krost, wydobywanie się wydzieliny ze zmiany,
- jej nieregularne zabarwienie,
- uniesienie jej brzegów przypominające wyglądem masę perłową,
- obecność drobnych naczyń w obrębie guza,
- uszkodzenie przez guz brzegu powieki,
- utrata rzęs w okolicy guza.
- stanowiących rozrost naskórka,
- wywodzących się z gruczołów tłuszczowych,
- pochodzących z gruczołów potowych (ekrynowych i apokrynowych),
- związanych z mieszkami włosowymi.
Ryc. 1. Skóra. 1 – ujście przewodu wyprowadzającego gruczołu potowego, 2 – przewód wyprowadzający gruczołu potowego, 3 – mieszek włosowy, 4 – gruczoły potowe (ekrynowe), 5 – głębokie sploty tętniczo-żylne, 6 – tkanka tłuszczowa, 7 – tkanka podskórna, 8 – skóra właściwa, 9 – ciało dotykowe, 10 – brodawki skórne, 11 – naskórek
