U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na powiece oka - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne
Jęczmień na oku - powikłania
Najczęstszym powikłaniem jęczmienia jest jego przejście w postać przewlekłą. Tworzy się wówczas gradówka, która powoduje kosmetyczne zniekształcenie powieki i powstanie bezbolesnego guzka.
Rokowanie w przypadku typowych jęczmieni jest dobre. Najczęściej goją się one bez pozostawienia blizn. Częste są jednak nawroty choroby. Jęczmienie mogą ponownie się pojawiać nawet przy prawidłowo prowadzonym leczeniu zachowawczym lub chirurgicznym, zwłaszcza jeśli pacjenci z zapaleniem brzegów powiek nie dbają w wystarczający sposób o ich higienę. Zapalenie brzegów powiek jest stanem, którego z reguły nie daje się trwale wyleczyć, podobnie jak, będącego często jego przyczyną, łojotoku czy trądziku różowatego. Pacjenci z trądzikiem różowatym wymagają leczenia dermatologicznego.
Domowe sposoby na gradówkę
Gradówka może ulec samowyleczeniu, są to jednak przypadki sporadyczne. Jeśli stan zapalny nie jest ostry, warto skorzystać z domowych sposobów walki z gradówką. Zalecane jest stosowanie okładów lub staranne przemywanie powieki.
Na początek warto, kilka razy dziennie wykonać ciepły okład z rumianku lub z samej wody. Najlepiej zastosować waciki higieniczne. Okład jednorazowo trzymajmy na oku przez około 15-20 minut, nie dociskając go do gradówki.
Aby zmniejszyć obrzęk i odprowadzić zalegającą masę, można przeprowadzić również delikatny masaż powieki. Również pamiętaj przy tym, żeby nie naciskać i nie ściskać gradówki.
Jeśli mimo to gradówka nie znika lub się powiększa, należy udać się do okulisty. Natychmiastowy kontakt z lekarzem jest zalecany również w przypadku bólu oka lub pogorszenia ostrości widzenia.
Leczenie opryszczki oka
Specjalistyczne leczenie opryszczki oka polega przede wszystkim na stosowaniu leków przeciwwirusowych, w tym głównie acyklowiru w formie maści o stężeniu 3% lub gancyklowiru jako żelu ocznego o stężeniu 0,15%. W sytuacjach, gdy dojdzie do poważnego zapalenia rogówki, wskazane jest użycie acyklowiru doustnie. Terapia ta powinna być kontynuowana do momentu ustąpienia objawów zapalnych.
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania kortykosteroidów przy zapaleniu spojówek o etiologii wirusowej. Ich użycie może przyczynić się do rozprzestrzeniania się wirusów w obrębie tkanek oka. Kortykosteroidy mogą być wprowadzone do terapii jedynie pod warunkiem, że pacjent jest pod stałą opieką specjalisty okulisty i jednocześnie otrzymuje leczenie preparatami antywirusowymi.
Domowe sposoby na opryszczkę oka
Choć w różnych miejscach w sieci można znaleźć informacje o domowych sposobach na opryszczkę oka, trzeba mieć świadomość, że korzystanie z nich jest bardzo ryzykowne. Nie wiesz, jak oko i wirus zareagują na konkretną metodę.
Zamiast więc testować niepewne rozwiązania, np. przykładanie cebuli albo czosnku do powieki, lepiej postawić na specjalistyczne leczenie. Przykładanie tego typu warzyw może wywołać dodatkowy ból i pieczenie oka, a także jego podrażnienie.
Poza tym, wirus bardzo często nie znajduje się tylko na zewnętrznych tkankach - nawet, gdy mamy do czynienia z opryszczką na powiece - ale wniknął już w głąb oka.
Wówczas rezultat przyniosą specjalistyczne maści wyprodukowane z myślą o tak wrażliwych miejscach na ciele jak okolice oka.
Nierzadko domowe sposoby przy opryszczce na powiece czy już opryszczce na oku nie dają efektów, bo substancje lecznicze nie mają jak wniknąć bezpośrednio w oko. W konkretnych produktach znajdują się bowiem składniki drażniące skórę powiek albo oko.
Czym jest opryszczka oka i czy zdarza się często?
Opryszczka oka to groźna choroba wywołana przez jeden z dwóch, blisko spokrewnionych wirusów: HSV-1 lub HSV-2.
Według klasycznego, ustalonego jeszcze w połowie ubiegłego stulecia podziału, na który wskazują w swojej publikacji specjaliści z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, m.in. A. Majewska i G. Młynarczyk, pierwszy z wymienionych zazwyczaj odpowiada za pojawienie się wykwitów opryszczkowych w górnej części ciała, w tym np. w formie opryszczki ocznej czy popularnego zimna na ustach.
Natomiast typ 2 wirusa opryszczki wywołuje infekcje w okolicy okołogenitalnej, a także zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Jak sugerują przytoczone badaczki, dopiero badania z przełomu XX i XXI wieku dostarczyły dowodów na to, że oba typy wirusa mogą być źródłem infekcji, a także zajmować układ nerwowy.
W ten sposób wyodrębniono nową drogę przedostawania się wirusa, np. zwoje nerwowe. Czasem więc opryszczka na oku to efekt działania drugiego ze wskazanych wirusów.
Zakażenie przenosi się tylko między ludźmi poprzez bezpośredni kontakt z zakażonymi wydzielinami, np. śliną. Opryszczka w oku może mieć różną formę, zakażenie dotyka spojówki albo rogówki oka.
Do pierwotnego zakażenia oka opryszczką, a więc w przypadku braku wcześniejszej ekspozycji na wirus, dochodzi zazwyczaj w dzieciństwie, np. poprzez kontakt bezpośredni albo drogą kropelkową.
Zwykle, dzięki obecności przeciwciał matki, rzadko przez pierwsze 6 miesięcy życia dziecka pojawia się zakażenie wirusem HSV, jednak u niektórych noworodków zdarza się ciężka choroba ogólna.
Z kolei zakażenia nawrotowe, które są pokłosiem wcześniejszej obecności wirusa w organizmie, wynikają z uaktywnienia się wirusa w przypadku, np.: obniżenia odporności z powodu:
- innej infekcji,
- nadmiernego stresu,
- wystawienia na częste zmiany temperatury,
- przemęczenia,
- źle zbilansowanej diety,
- małej dawki snu.
