U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć trudne do pokonania pryszcze hormonalne?
Trądzik na policzkach - przyczyny
Mimo szerokiego występowania, etiopatogeneza tej dermatozy do dziś nie została w pełni poznana. Uważa się, że jest to choroba wieloczynnikowa. Wśród nich wymienia się głównie:
- zmiany hormonalne, głównie w okresie dojrzewania,
- genetyczne,
- dieta bogata w produkty o wysokim indeksie glikemicznym
- nietolerancje pokarmowe,
- brak higieny,
- niektóre leki np. sterydy.
- źle dobrane dermokosmetyki.
Istnieje szereg czynników mogących powodować zaostrzenie już występującego trądziku. Zaliczamy do nich:
- promieniowanie UV,
- palenie papierosów,
- alkohol,
- nadmierny stres,
- zaburzenia hormonalne związane z cyklem menstruacyjnym,
- stosowanie niewłaściwej pielęgnacji skóry.
Przyczyny trądziku hormonalnego
Trądzik hormonalny to choroba skóry, która dotyka osób w wieku powyżej 25 lat. Z tego względu jest nazywana trądzikiem dorosłych. Chociaż trądzik młodzieńczy czy pomenopauzalny także mogą być związane ze zmianami hormonalnymi, objawiają się inaczej niż trądzik dorosłych.
Jakie hormony odpowiadają za trądzik?
- Androgeny, w tym testosteron, które stymulują wzrost gruczołów łojowych, rogowacenie przewodów łojowych oraz wydzielanie łoju. Podwyższony poziom androgenów sprawia, że gruczoły łojowe stają się nadreaktywne.
- Estrogeny – głównie estradiol. Regulują pracę gruczołów łojowych. Zarówno wzrost, jak i spadek estrogenów mogą wywołać powstawanie zmian trądzikowych.
Do pozostałych hormonów, które mogą mieć związek z powstawaniem zmian trądzikowych należą m.in. progesteron, kortyzol czy hormony tarczycy.
Trądzik hormonalny może towarzyszyć wielu chorobom przebiegającym ze zmianami hormonalnymi, np. chorobie Hashimoto, niedoczynności tarczycy, cukrzycy, insulinooporności, policystycznym jajnikom. Dużą rolę w trądziku hormonalnym odgrywają także stres, obniżenie nastroju i depresja. Nieprawidłowe wydzielanie hormonów powoduje zwiększenie wydzielania sebum przez gruczoły łojowe. Sebum gromadzi się w porach, tworząc idealne środowisko do rozwoju bakterii i grzybów. Rozwojowi bakterii towarzyszy powstawanie stanu zapalnego.
Leczenie trądziku
Leczenie zmian trądzikowych powinno rozpocząć się od wizyty u specjalisty dermatologa, który postawi diagnozę oraz pomoże dobrać odpowiednią terapię. Nie należy zwlekać z wizytą u lekarza - choroba może nigdy nie ustąpić sama, a późne wdrożenie leczenia może skutkować pojawieniem się rozległych blizn. Często leki dostępne są tylko na receptę (recepta online).
Leczenie trądziku zwyczajnego
Antybiotyki
Leczeniem farmakologicznym pierwszego wyboru są antybiotyki miejscowe (w cięzkich przypadkach doustne) głównie tetracykliny (np. doksycyklina, limecyklina, chlorowodorek tetracykliny) i makrolidy (np. erytromycyna). Stosuje się je w skojarzeniu z preparatami miejscowymi zawierającymi nadtlenek benzoilu, kwas salicylowy, azelainowy lub retinoidy.
Jednymi z najczęściej stosowanych leków w leczeniu trądziku zwyczajnego są doustne oraz miejscowe retinoidy(pochodne witaminy A) np. izotretynoina. Zmniejszają one aktywność gruczołów łojowych, działają przeciwzapalnie, promują wytwarzanie nowego naskórka oraz złuszczanie jego martwych komórek.
W trakcie terapii należy bezwzględnie korzystać z fotoprotekcji filtrami przeciwsłonecznymi min. SPF 50. Należy wspomnieć, że retinoidy są silnie teratogenne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie, a także miesiąc przed i po doustnej terapii lekiem.
Preparaty bez recepty
Oprócz preparatów dostępnych na receptę, w celu podtrzymania efektu leczenia, można stosować produkty OTC działające przeciwbakteryjne oraz normalizujące produkcję sebum. Do najczęściej wykorzystywanych substancji aktywnych w dermokosmetykach należą kwas salicylowy oraz azelainowy.
Antykoncepcja hormonalna
W wypadku trądziku powstałego na tle zaburzeń hormonalnych, lekarz może zalecić stosowanie dwuskładnikowej antykoncepcji doustnej, która poprzez działanie antyandrogenne bezpośrednio poprawia stan skóry.