U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć trudne do pokonania pryszcze hormonalne?
Pryszcze podskórne: czym są?
To różnej wielkości podskórne ropne zmiany znajdujące się w głębokiej warstwie skóry, niemożliwe do wyciśnięcia, ponieważ ich ujście zasłonięte jest przez skórę. Czasem są rozsiane po twarzy i drobne. Częściej jednak mają formę cyst lub nawet twardych guzków. Guzki znajdują się głębiej niż cysty i są twarde. Cysty są nieco bardziej miękkie i czasem widocznie nabrzmiałe ropą, ponieważ znajdują płycej niż ropne guzki. Zmiany mogą mieć lekko siny lub czerwonawy odcień, czasem jedynie czerwoną obwódkę. Zarówno cysty, jak i guzki charakteryzują się tym, że przy dotknięciu bolą, chociaż przy mniejszych pryszczach ból może nie być wyczuwalny, szczególnie u odpornych osób. Nie należy ich wyciskać, ponieważ zostawiają trwałe, ciemne blizny. Przyjmuje się, że najczęściej podskórne pryszcze tworzą się w strefie T (czoło, nos, broda), podobnie jak inne zaskórniki. Nie jest to prawda. W rzeczywistości mogą wystąpić w bardzo wielu miejscach na ciele, przede wszystkim na policzkach i na czole tuż przy włosach, na skroniach, na szyi, w okolicach uszu, na plecach oraz na dekolcie. Kiedy pryszcz podskórny się pojawi, warto dać mu czas. Niektóre same wchłaniają się już po kilku dniach, a te mniejsze okazują się być zwykłymi pryszczami, które wychodzą na wierzch, przez co stają się o niebo prostsze do usunięcia. Jeśli jednak podskórne cysty i guzki nie znikają lub pojawiają się regularnie, należy się temu przyjrzeć. Czytaj też: Trądzik: objawy i skuteczne leczenie Trądzik zaskórnikowy: jak go wyleczyć? Pryszcze na pośladkach: jak powstają i jak się ich pozbyć?
- używanie kosmetyków zapychających pory, zbyt tłustych kremów
- skłonności genetyczne
- choroby, np. cukrzyca oraz inne choroby metaboliczne
- długotrwały stres (szczególnie, kiedy pryszcze występują w okolicy szyi i uszu)
Rodzajem pryszczy podskórnych można też nazwać łagodne czyraki, czyli ropne zmiany skórne wynikające z zapalenia mieszków włosowych. Są bardziej bolesne i większe od zwyczajnych pryszczy. Bolą bez dotykania, kiedy już urosną. Częste występowanie czyraków może świadczyć o chorobach nerek i wątroby, cukrzycy, osłabionej odporności organizmu, zarażeniu wirusem HIV. Jeśli zdiagnozujesz u siebie czyraka, koniecznie udaj się do lekarza dermatologa.
Trądzik hormonalny – objawy
Trądzik hormonalny związany z działaniem androgenów pojawia się na twarzy. Zazwyczaj w strefie U, czyli na brodzie, żuchwie, dolnej części policzków. U mężczyzn może pojawić się także w okolicy karku, szyi, na górze pleców. Zmiany skórne mogą przybierać różne postaci, jak duże bolesne cysty, zaskórniki czy guzki. Często pryszcze pozostawiają na twarzy nieestetyczne blizny. Przy trądziku hormonalnym występuje także łojotok, głównie w strefie T na twarzy. Nadmierne wydzielanie sebum powoduje świecenie się skóry, nadmierną lepkość oraz znacząco pogarsza wygląd cery. W przypadku podłoża estrogenowego trądzik pojawia się także na czole, nosie, brodzie i policzkach.
Leczenie trądziku hormonalnego zazwyczaj jest dopasowywane indywidualnie do pacjenta. Lekarz dermatolog przepisuje odpowiednie preparaty doustne, a także maści lub żele podawane miejscowo na skórę.
Wśród tych środków mogą się znaleźć:
- leki przeciwandrogenowe, w tym tabletki antykoncepcyjne,
- antybiotyki, np. erytromycyna, tetracyklina, klindamycyna, limecyklina,
- retinoidy, np. izotretynoina.
Ważnym aspektem w walce z trądzikiem hormonalnym jest dobór odpowiedniej pielęgnacji. Skóra z wypryskami wymaga odpowiedniego oczyszczenia, ale także odżywienia i nawilżenia.
W składach kosmetyków na trądzik hormonalny powinny znaleźć się:
- kwasy złuszczające – glikolowy, migdałowy, mlekowy, salicylowy,
- retinoidy – retinol, retinal,
- niacynamid,
- ceramidy,
- pantenol,
- glinka biała, zielona.
Pryszcze podskórne: leczenie
Po pierwsze, pryszczy podskórnych nie można wyciskać! Zmiany te są osadzone na tyle głęboko, że pryszcz może rozlać się pod skórą. Wyjątkowo łatwo też o rozdrapanie pryszcza do krwi podczas naciskania go z każdej strony. Najprostszym sposobem na pryszcze podskórne jest maść ichtiolowa, czyli niedroga maść apteczna dostępna bez recepty, która wyciąga ropę z głęboko osadzonego pryszcza na zewnątrz. Należy ją stosować ostrożnie, ponieważ bardzo brudzi. Maść nakłada się na cystę i wokół niej i zmywa po około trzydziestu minutach. Dermatolodzy przepisują ją w połączeniu z antybiotykiem, jeśli pojawi się taka potrzeba.
Innym sprawdzonym sposobem na trądzik grudkowo-cystowy jest domowa kuracja retinoidami lub seria zabiegów kwasami w salonie kosmetycznym. Niektórym osobom pomaga również zmiana diety, ograniczenie słodkich napojów, słodyczy oraz tłustych potraw i mięsa. Niestety, na pryszcze powstałe ze stresu ciężko zaradzić inaczej jak zwiększoną dawką relaksu.
Niektóre pryszcze w newralgicznych miejscach łatwo pomylić z innymi zmianami skórnymi. Mogą to być:
- tłuszczaki, czyli łagodne nowotwory w postaci twardych guzków, które w przeciwieństwie do pryszczy nie mają zabarwienia i występują przede wszystkim na plecach oraz na barkach,
- włókniaki, czyli niegroźne twarde guzki lub zwisające zmiany skórne przypominające brodawki,
- kaszaki, czyli torbiele zastoinowe to zaczopowane ujścia gruczołów łojowych, które zwykle są mniejsze niż pryszcze podskórne, mają żółte zabarwienie i niewielką ciemną kropkę we wnętrzu.
Leczenie trądziku
Leczenie zmian trądzikowych powinno rozpocząć się od wizyty u specjalisty dermatologa, który postawi diagnozę oraz pomoże dobrać odpowiednią terapię. Nie należy zwlekać z wizytą u lekarza - choroba może nigdy nie ustąpić sama, a późne wdrożenie leczenia może skutkować pojawieniem się rozległych blizn. Często leki dostępne są tylko na receptę (recepta online).
Leczenie trądziku zwyczajnego
Antybiotyki
Leczeniem farmakologicznym pierwszego wyboru są antybiotyki miejscowe (w cięzkich przypadkach doustne) głównie tetracykliny (np. doksycyklina, limecyklina, chlorowodorek tetracykliny) i makrolidy (np. erytromycyna). Stosuje się je w skojarzeniu z preparatami miejscowymi zawierającymi nadtlenek benzoilu, kwas salicylowy, azelainowy lub retinoidy.
Jednymi z najczęściej stosowanych leków w leczeniu trądziku zwyczajnego są doustne oraz miejscowe retinoidy(pochodne witaminy A) np. izotretynoina. Zmniejszają one aktywność gruczołów łojowych, działają przeciwzapalnie, promują wytwarzanie nowego naskórka oraz złuszczanie jego martwych komórek.
W trakcie terapii należy bezwzględnie korzystać z fotoprotekcji filtrami przeciwsłonecznymi min. SPF 50. Należy wspomnieć, że retinoidy są silnie teratogenne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie, a także miesiąc przed i po doustnej terapii lekiem.
Preparaty bez recepty
Oprócz preparatów dostępnych na receptę, w celu podtrzymania efektu leczenia, można stosować produkty OTC działające przeciwbakteryjne oraz normalizujące produkcję sebum. Do najczęściej wykorzystywanych substancji aktywnych w dermokosmetykach należą kwas salicylowy oraz azelainowy.
Antykoncepcja hormonalna
W wypadku trądziku powstałego na tle zaburzeń hormonalnych, lekarz może zalecić stosowanie dwuskładnikowej antykoncepcji doustnej, która poprzez działanie antyandrogenne bezpośrednio poprawia stan skóry.
Czym jest trądzik?
Potocznie trądzik jest utożsamiany z trądzikiem pospolitym (zwyczajnym), należącym do grupy chorób łojotokowych. To bardzo częsta, przewlekła choroba zapalna skóry, dotykająca przede wszystkim osób w okresie dorastania (wg różnych szacunków nawet 60-100% osób w drugiej i trzeciej dekadzie życia). W tej grupie wiekowej występuje głównie u mężczyzn. W populacji powyżej 25 r.ż. trądzik dotyka częściej kobiet.
Na pojawienie się zmian trądzikowych najbardziej narażone są osoby młode – szczyt zapadalności przypada między 15. a 19. rokiem życia. Mimo to choroba coraz częściej dotyczy również dorosłych, którzy okres dojrzewania mają już za sobą.
Charakterystyka trądziku pospolitego - jak wygląda?
U podłoża choroby leżą cztery równoległe procesy chorobotwórcze:
- Nadprodukcja łoju (łojotok).
- Nadmierne rogowacenie ujść mieszków włosowych.
- Kolonizacja gruczołów łojowych przez bakterie Cutibacterium acnes.
- Stan zapalny.
Wykwitem pierwotnym w trądziku zwyczajnym jest mikrozaskórnik, który przekształca się w zaskórniki otwarte oraz zamknięte. Te drugie mogą stanowić podłoże dla rozwoju stanu zapalnego. Występują także grudki, krostki oraz guzki. Obraz zmian trądzikowych jest na tyle charakterystyczny, że diagnozę można postawić bez potrzeby wykonywania jakichkolwiek badań.
Zmiany trądzikowe lokalizują się zwykle w obrębie tzw. rynny łojotokowej (skóra pleców wzdłuż kręgosłupa oraz klatka piersiowa) oraz strefy T (skóra twarzy - głównie czoło, nos, broda). Mogą być także obecne w innych miejscach na ciele np. pośladkach.
W zależności od obrazu klinicznego trądziku pospolitego wyróżnia się kilka jego rodzajów:
