U nas zapłacisz kartą
Pryszcze koło uszu - Przyczyny, leczenie i porady
Łysienie plackowate a kocia dieta
Choć większość naukowców wskazuje niezbicie na autoimmunologiczny charakter choroby, istnieją tezy twierdzące, że wystąpienie oraz kolejne reemisje choroby mają związek z jednym lub kilkoma składnikami diety zwierzęcia. Mogą to być konkretne typy białka zwierzęcego, np. wołowina lub kurczak, bądź też roślinne składniki wielu karm, np. soja, pszenica, kukurydza itd.
Warto zauważyć, że przybliżałoby to obraz choroby do alergii pokarmowej (przy której jednak występuje świąd). Kot uczulony na dany składnik pokarmowy bardzo często ma objawy skórne. Brak świądu jest natomiast kluczowym kryterium odróżniającym łysienie plackowate od alergii. Dieta eliminacyjna może pomóc w identyfikacji i wykluczeniu składnika będącego przyczyną problemu.
Specjaliści przychylają się głównie do tezy o autoimmunologicznym podłożu choroby, podobnie jak w przypadku łysienia plackowatego u człowieka. Nie wykluczają jednak, że dieta może odgrywać kluczową rolę w ograniczeniu skutków schorzenia, czyli wypadania włosów, a także w przyspieszaniu wzrostu nowych włosów.
Jak zapobiegać pryszczom w uszach?
Możesz uchronić się przed powstaniem pryszczy w uchu. Poniżej przedstawiamy ci kilka sposobów na przeciwdziałanie temu problemowi:
Pryszcza w uchu można pomylić z czyrakiem, czyli wrzodem na skórze, który osiąga średnicę nawet do 3 centymetrów! Wokół niego możesz zaobserwować czerwoną obwódkę i bolesną opuchliznę. Czyrak powstaje wskutek zapalenia torebki włosowej, które mogą wywołać gronkowce lub paciorkowce.
Głównym objawem czyraka jest silny ból ucha, a oprócz tego mogą pojawić się takie symptomy jak:
- powiększone węzły chłonne,
- wysoka gorączka,
- dreszcze,
- ogólne zmęczenie,
- swędzenie ucha,
- chwilowa utrata słuchu.
Jak leczyć ten problem?
Sposoby leczenia czyraka ucha zwykle polegają na przyjmowaniu leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i antybiotyków. Czasami jednak czyraki osiągają ogromne rozmiary (np. piłeczki golfowej), a w takiej sytuacji często niezbędne jest chirurgiczne nacięcie czyraka przy użyciu skalpela.
Pamiętaj również o tym, że zmian czyrakowych nie wolno wyciskać, ponieważ najprawdopodobniej spowoduje to rozwój zakażenia. Jeśli dolegliwości bólowe są nasilone, należy jak najszybciej udać się do lekarza, który wdroży odpowiednie leczenie.
Łysienie u kotów – jakie może mieć przyczyny?
Gubienie pewnej ilości włosów jest u kotów zjawiskiem naturalnym. Może się ono nasilać sezonowo, głównie przy zmianie okrywy włosowej z bardziej gęstej, „zimowej”, na lżejszą. Łysienie jest jednak sygnałem niepokojącym, który powinien zapalić w głowie opiekuna lampkę ostrzegawczą. Przyjrzyjmy się najpierw różnym możliwym przyczynom łysienia u kotów:
- Zapalne choroby skóry wywołane przez bakterie, grzyby lub pasożyty zewnętrzne, np. pchły – niektóre z nich prowadzą do osłabienia włosów i niszczenia cebulek, inne wywołują np. świąd, który sprawia, że zwierzę intensywnie drapie się i wylizuje.
- Alergie – zarówno kontaktowe, jak i uczulenie na jad pasożytów (np. alergiczne pchle zapalenie skóry, związane z przyczyną powyżej) czy alergie pokarmowe, które u kotów często dają objawy skórne, takie jak zaczerwienienie oraz świąd.
- Zaburzenia hormonalne, np. niedoczynność tarczycy, hiperkortyzolemia (nadczynność kory nadnerczy, u kotów rzadka) – przy niedoczynności tarczycy koty łysieją symetrycznie, jednocześnie cierpią na łojotok tłusty, mają matową sierść, przy hiperkortyzolemii łysienie obejmuje grzbiet, brzuch i boki ciała, a skóra robi się cienka i delikatna.
- Niedobory białka w diecie (np. na skutek zaburzeń wchłaniania, chorób wątroby czy nerek), niedobory witamin z grupy B czy kwasów omega-3 i -6.
- Choroby dróg moczowych(łysienie na brzuchu i udach spowodowane nadmiernym wylizywaniem tych okolic).
- Choroby nowotworowe, m.in. chłoniak skóry, rak trzustki, rak dróg żółciowych, grasiczak.
- Łysienie psychogenne – chroniczny stres u kotów bardzo często prowadzi do nadmiernej pielęgnacji sierści – notorycznego wylizywania jej, a nawet wygryzania i samookaleczeń, w takim przypadku konieczna może być terapia behawioralna wspomagana zaleconymi przez specjalistę lekami lub suplementami.
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
Pryszcz w uchu — jak się go pozbyć?
Dbasz o swoje uszy, regularnie je czyścisz, a mimo to pojawił się bolący pryszcz? Istnieje kilka sposobów, by usunąć pryszcze bez konieczności ich wyciskania. Często wystarczy odpowiedni produkt i nasączony wacik pozwalający sprawnie wykonać zabieg w domowym zaciszu. Do najpopularniejszych produktów, które pomagają usunąć pryszcze z ucha, zaliczamy:
- Olejek herbaciany — to najbardziej przebadany olejek eteryczny, który wykorzystywany jest w leczeniu trądziku. Wykazuje on liczne właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Chcąc usunąć pryszcze, wystarczy niewielką ilość płynu nanieść na wacik i umieścić go na bolącej krostce. Zawarte w olejku składniki aktywne pomogą usnąć zmianę skórną bez obaw o przeniknięcie do kanału słuchowego.
- Maść na pryszcze — to specjalistyczne produkty, które można kupić w aptece. Ich skład opiera się często na oleju łupkowym, który wykazuje działanie antybakteryjne i sprawnie redukuje stany zapalne.
- Olejek jojoba — usuwa bakterie odpowiedzialne za powstawanie pryszczy. Olejek można bezpośrednio aplikować na skórę za pomocą wacika. Po kilkunastu minutach nadmiar oleju należy usunąć i zostawić do wyschnięcia.
- Kremy z retinoidami — mają właściwości keratolityczne. Zawarta w składzie witamina A rozrzedza skórę wokół pryszcza. Przed stosowaniem tego typu kremów warto skonsultować się z lekarzem. Stosując krem np. na płatku ucha, należy pamiętać m.in. o zastosowaniu kremu z filtrem. Rozrzedzenie skóry sprawia, że staje się ona bardzo wrażliwa na działanie promieni słonecznych.
- Ciepły okład — pomaga zmniejszyć stan zapalny i zredukować ból. Na początek należy przetrzeć pryszcz alkoholem i przygotować ściereczkę mocząc ją w ciepłej wodzie. Ciepły kompres przykładamy do skóry i pozostawiamy na ok. 15 minut. Zabieg należy powtarzać 2-3 razy dziennie.
Wiele osób walczących z pryszczami sięga po pęsetę. Dlaczego nie wolno usuwać pryszczy pęsetą? Zabieg ten nie gwarantuje usunięcia całej wydzieliny z krostki. Najczęsciej dochodzi do nadkażenia bakteryjnego, co powoduje jeszcze większy wysyp zmian skórnych na twarzy. Używając pęsety nigdy nie mamy pewności, że krostka została usunięta w całości. Dodatkowo bardzo łatwo o uszkodzenie skóry i ciągłości naskórka, co w konsekwencji może prowadzić do powstanie nieestetycznych przebarwień i blizn.
