U nas zapłacisz kartą
Pojawianie się Pryszczy na Łydkach - Przyczyny, Leczenie i Porady
Jaki zabieg wyszczuplający na łydki? Endermologia!
Zabiegi na wyszczuplenie łydek mogą wydawać się dzisiaj bardzo liczne. Trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie są efektywne i też bezpieczne. Warto zatem wybierać sprawdzone metody realizowane w renomowanych placówkach, takich jak salony depilacja.pl. Świetnym sposobem na wyszczuplenie łydek jest szybka i naturalna metoda czyli endermologia. To wspomniany już masaż podciśnieniowy zaliczany do zabiegów bezbolesnych i bezinwazyjnych. Świetnie radzi sobie nie tylko z redukcją tkanki tłuszczowej w konkretnym miejscu, ale poprawą jędrności skóry i zmniejszeniem pomarańczowej skórki.
Jak działa endermologia? Zabieg ten opiera się na mechanicznej stymulacji tkanek. W ten sposób komórki tłuszczowe ulegają rozbiciu na mniejsze frakcje. Endermologia pozwala przyspieszyć metabolizm komórkowy, dzięki czemu łydki mogą zostać wyszczuplone nawet o kilka centymetrów w obwodzie. Głowica, czyli podstawa działania tego zabiegu, dobierana jest do konkretnej partii ciała, na przykład łydek. Zabieg ten można zastosować również w celu wymodelowania twarzy. Wówczas wykorzystuje się głowice małych rozmiarów.
Wyszczuplenie łydek za pomocą endermologii to strzał w dziesiątkę. Szybko niweluje obrzęki i pomaga pozbyć się toksyn. Warto wspomnieć, że zabieg ten bardzo często polecany jest również ze względu na zmniejszenie bólu w związku z obrzękami. Pomaga także w detoksykacji organizmu i poprawia samopoczucie. To ostatnie wynika z produkcji endorfin, czyli hormonów szczęścia.
Masaż podciśnieniowy w postaci endermologii pozwoli nie tylko wyszczuplić łydki, ale również poprawi kondycję skóry. A wszystko to dzięki poprawie krążenia, czego efektem jest lepsze dotlenienie i odżywienie komórek skóry. Podczas zabiegu dochodzi także do mechanicznej stymulacji tkanek, przez co zwiększa się produkcja elastyny oraz włókien kolagenowych. Mówiąc innymi słowy – endermologia odmładza wygląd skóry.
Czerwone plamki na ciele u dziecka
Powyższe sytuacje mogą dotyczyć także niemowlaków i starszych dzieci. Jednak najczęściej za czerwone plamy na całym ciele dziecka odpowiadają choroby zakaźne i pasożytnicze.
Wśród najliczniej zdarzających się w tym kontekście schorzeń zakaźnych należy wymienić:
- różyczkę (te krostki zlewają się niemal ze sobą, w pierwszym etapie pojawiają się za uszami, później na całym ciele, do tego dołączają powiększone węzły chłonne oraz umiarkowana gorączka),
- odrę (początkowo plamki są jasne, w zaawansowanej postaci przechodzą w ognistoczerwone, dodatkowym objawem jest tutaj wysoka gorączka),
- szkarlatynę(w tym przypadku czerwone kropeczki występują na brzuchu i klatce piersiowej, znikają same po kilku dniach, rzadko kiedy swędzą, ponadto obserwuje się m.in. silny ból gardła, gorączkę, wymioty).
Pojedyncze czerwone plamki u dziecka można także wiązać z reakcją uczuleniową np. na jakiś lek, produkt spożywczy, kosmetyk, proszek do prania, płyn do płukania tkanin, czy inny detergent.
Dzieci narażone są również na pieluszkowe zapalenie skóry. Objawia się ono czerwonymi bolącymi i swędzącymi plamkami na pupie niemowlaka. Konieczna jest wtedy zmiana pieluch z jednorazowych na bawełniane.
Zaczerwienienia na twarzy z krostkami mogą być natomiast potówkami, których przyczyną jest przegrzanie dziecka.
Każdorazowo, kiedy pojawią się jakiekolwiek podejrzane zmiany na ciele należy poradzić się pediatry.
Czerwone plamy na piszczelach i łydkach
Czerwone plamy na piszczelach i łydkach, zachodzące obficie na kostki i stopy, mogą być objawem plamicy Schönleina-Henocha, zwanej też nabytą naczyniową skazą krwotoczną.
Jest to choroba typowo dziecięca - ponad 90 procent wszystkich jej przypadków stwierdzanych jest u pacjentów poniżej 10 roku życia. Plamica zaliczana jest do schorzeń zbiorczo definiowanych jak układowe zapalenie naczyń.
W tym przypadku stan zapalny obejmuje naczynia włosowate. Czerwone plamy na łydkach i stopach są bardzo ciemne, niekiedy wręcz filetowe, wyraźnie odgraniczone od podłoża. Mogą być duże i płaskie, ale też mniejsze i wybrzuszone, przybierając postać wybroczyn.
Oprócz objawów zewnętrznych, występują też z różnym nasileniem wewnętrzne. Należą do nich:
- krwawienia wewnętrzne,
- krwiomocz,
- bóle brzucha,
- biegunka,
- zaburzenie pracy nerek.
Plamica Schönleina-Henocha samoistnie ustępuje w ciągu kilku tygodni. Zazwyczaj ma przebieg łagodny, aczkolwiek u około 3 procent pacjentów w ciągu 10 lat od zachorowania dochodzi do ostrej niewydolności nerek.