U nas zapłacisz kartą
Pojawianie się Pryszczy na Łydkach - Przyczyny, Leczenie i Porady
Czerwone plamy na kostkach nóg
Sine, fioletowe oraz intensywnie czerwone plamy na kostkach nóg, zwłaszcza u osób w średnim i starszym wieku, mogą być objawem postępującej miażdżycy.
Jest to choroba, której istotą jest zawężanie światła naczyń krwionośnych, do czego dochodzi na skutek wieloletniego procesu odkładania się lipidów i włóknika. W szczególności narażone na miażdżycę są osoby:
- cierpiące na nadciśnienie,
- zmagające się otyłością,
- spożywające duże ilości nasyconych kwasów tłuszczowych,
- prowadzące siedzący tryb życia.
Istnieje kilka postaci choroby, która oprócz naczyń wiecowych i mózgu, atakuje też kończyny dolne.
Do typowych objawów, oprócz ciemnych plam w dolnej części nóg, należy też tzw. chromanie przestankowe, czyli bolesność łydek występująca pierwotnie w czasie wysiłku fizycznego, a z czasem niezależnie od podejmowanej aktywności.
Nieleczona miażdżyca kończyn może prowadzić do tragicznych konsekwencji, z amputacją nóg a nawet śmiercią włącznie.
Wysypka na nogach to nie tylko alergia!
Swędzącą, piekąca i czerwona wysypka na nogach (a także ramionach i pozostałych częściach ciała) u dorosłych i dzieci może być oznaką toczących się chorób zakaźnych, niezwiązanych bezpośrednio z reakcjami alergicznymi. Wysypka na nogach pojawia się w trakcie ospy wietrznej, choroby wywołanej wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV). Objawia się wykwitami w różnym stadium rozwoju– grudek, krost, pęcherzyków lub plamek. Wysypka w przebiegu ospy wietrznej jest silnie swędząca, co sprzyja drapaniu się i rozwojowi kolejnych wykwitów. W leczeniu ospy wietrznej najczęściej stosuje się leki przeciwwirusowe, zawierające acyklowir.
Wśród innych chorób zakaźnych, które wywołują wysypki na nogach, można wymienić półpaśca ze swędzącymi pęcherzykowymi wykwitami, chorobę bostońską (nazywaną chorobą dłoni, stóp i ust, wywołaną enterowirusami coxsackie), łupież Gilberta (wywoływany prawdopodobnie wirusami opryszczki), a także zespół Gianottiego-Crostiego (nieswoisty zespół pojawiający się w przebiegu zakażeń wirusowych, objawiający się plamisto-grudkową swędzącą wysypką na kończynach, pośladkach oraz na twarzy).
Jaki zabieg wyszczuplający na łydki? Endermologia!
Zabiegi na wyszczuplenie łydek mogą wydawać się dzisiaj bardzo liczne. Trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie są efektywne i też bezpieczne. Warto zatem wybierać sprawdzone metody realizowane w renomowanych placówkach, takich jak salony depilacja.pl. Świetnym sposobem na wyszczuplenie łydek jest szybka i naturalna metoda czyli endermologia. To wspomniany już masaż podciśnieniowy zaliczany do zabiegów bezbolesnych i bezinwazyjnych. Świetnie radzi sobie nie tylko z redukcją tkanki tłuszczowej w konkretnym miejscu, ale poprawą jędrności skóry i zmniejszeniem pomarańczowej skórki.
Jak działa endermologia? Zabieg ten opiera się na mechanicznej stymulacji tkanek. W ten sposób komórki tłuszczowe ulegają rozbiciu na mniejsze frakcje. Endermologia pozwala przyspieszyć metabolizm komórkowy, dzięki czemu łydki mogą zostać wyszczuplone nawet o kilka centymetrów w obwodzie. Głowica, czyli podstawa działania tego zabiegu, dobierana jest do konkretnej partii ciała, na przykład łydek. Zabieg ten można zastosować również w celu wymodelowania twarzy. Wówczas wykorzystuje się głowice małych rozmiarów.
Wyszczuplenie łydek za pomocą endermologii to strzał w dziesiątkę. Szybko niweluje obrzęki i pomaga pozbyć się toksyn. Warto wspomnieć, że zabieg ten bardzo często polecany jest również ze względu na zmniejszenie bólu w związku z obrzękami. Pomaga także w detoksykacji organizmu i poprawia samopoczucie. To ostatnie wynika z produkcji endorfin, czyli hormonów szczęścia.
Masaż podciśnieniowy w postaci endermologii pozwoli nie tylko wyszczuplić łydki, ale również poprawi kondycję skóry. A wszystko to dzięki poprawie krążenia, czego efektem jest lepsze dotlenienie i odżywienie komórek skóry. Podczas zabiegu dochodzi także do mechanicznej stymulacji tkanek, przez co zwiększa się produkcja elastyny oraz włókien kolagenowych. Mówiąc innymi słowy – endermologia odmładza wygląd skóry.
Czego objawem są suche czerwone plamy na nogach?
Suche czerwone plamy na nogach to typowy objaw łuszczycy. Jest to przewlekła i niebezpieczna choroba, u której źródeł leży przyspieszony i zaburzony proces rogowacenia naskórka oraz występowanie nieprawidłowych reakcji zapalnych.
Do potencjalnych czynników etiologicznych zalicza się determinanty genetyczne, immunologiczne oraz środowiskowe. Wśród kilkudziesięciu odmian łuszczycy, przynajmniej kilka lokuje się w obrębie kończyn dolnych. Są to:
- łuszczyca zwykła dłoni i stóp,
- łuszczyca krostkowa ograniczona dłoni i stóp,
- krostkowe zapalenie skóry palców,
- łuszczyca zwykła plackowata,
- łuszczyca zwykła odwrócona.
Typową lokalizacją dla trzech pierwszych z nich są stopy, natomiast łuszczyca plackowata i odwrócona objawiają się m.in. po wewnętrznej i zewnętrznej stronie kolan. Z rzadka tego typu zmiany obejmują inne części kończyn, w tym uda, łydki i kostki.
W przebiegu łuszczycy suche plamy na skórze mają postać lekko wyniosłych czerwonych guzków, pokrytych białymi lub srebrnymi łuskami, często występujących na rumieniowym podłożu. Wykwity mogą zlewać się w większe ogniska, z czasem tworząc twarde, bolesne i pękające skorupy.
W przypadku łuszczycy krostkowej, dodatkowo występują wypukłe wykwity wypełnione jałową treścią.
Czerwone plamy na piszczelach i łydkach
Czerwone plamy na piszczelach i łydkach, zachodzące obficie na kostki i stopy, mogą być objawem plamicy Schönleina-Henocha, zwanej też nabytą naczyniową skazą krwotoczną.
Jest to choroba typowo dziecięca - ponad 90 procent wszystkich jej przypadków stwierdzanych jest u pacjentów poniżej 10 roku życia. Plamica zaliczana jest do schorzeń zbiorczo definiowanych jak układowe zapalenie naczyń.
W tym przypadku stan zapalny obejmuje naczynia włosowate. Czerwone plamy na łydkach i stopach są bardzo ciemne, niekiedy wręcz filetowe, wyraźnie odgraniczone od podłoża. Mogą być duże i płaskie, ale też mniejsze i wybrzuszone, przybierając postać wybroczyn.
Oprócz objawów zewnętrznych, występują też z różnym nasileniem wewnętrzne. Należą do nich:
- krwawienia wewnętrzne,
- krwiomocz,
- bóle brzucha,
- biegunka,
- zaburzenie pracy nerek.
Plamica Schönleina-Henocha samoistnie ustępuje w ciągu kilku tygodni. Zazwyczaj ma przebieg łagodny, aczkolwiek u około 3 procent pacjentów w ciągu 10 lat od zachorowania dochodzi do ostrej niewydolności nerek.
